IV SA/Wa 1519/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Dańczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 23 września 2019 r., wezwano stronę skarżącą m.in. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] marca 2019 r. nr [...], stosowanie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w terminie 2 miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza więc analiza wymogów jej dopuszczalności. Warunkiem zaś podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Analiza akt sprawy wskazuje, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało skutecznie doręczone 15 października 2019 r. Ostatni dzień terminu do wykonania wezwania przypadał na 16 grudnia 2019 r. W rejestrze opłat sądowych do 2 stycznia 2020 r. nie odnotowano jednak wpłaty kwoty należnej tytułem wpisu sądowego. W tym okresie nie wpłynęło także żadne pismo, w którym kwestionowano by prawidłowość wezwania, czy zgłoszono wątpliwości co do samej treści wezwania. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.