II GZ 302/20

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2020-10-22

Skład orzekający: Sędzia NSA Maria Jagielska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi jest zasadne, jeśli brak formalny, który miał uzasadniać odrzucenie zażalenia, wynikał z błędnej interpretacji przepisów Kodeksu spółek handlowych dotyczących reprezentacji spółki akcyjnej z jednoosobowym zarządem?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi nie było obarczone brakiem formalnym, a wezwanie do jego uzupełnienia było nieprawidłowe. W przypadku jednoosobowego zarządu spółki akcyjnej, jedyny członek zarządu reprezentuje spółkę samodzielnie, niezależnie od wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym dotyczących reprezentacji łącznej. W związku z tym, odrzucenie zażalenia było niezasadne.
Stan faktyczny
Spółka A. S.A. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, wskazując na konieczność łącznego podpisu dwóch członków zarządu lub członka zarządu i prokurenta, podczas gdy pełnomocnictwa podpisywał wyłącznie Prezes Zarządu. Spółka wniosła zażalenie na to postanowienie. WSA wezwał do uzupełnienia braków zażalenia poprzez nadesłanie odpisu KRS potwierdzającego sposób reprezentacji. Po nadesłaniu nowego pełnomocnictwa, WSA uznał, że zostało ono udzielone wbrew reprezentacji spółki wynikającej z KRS i odrzucił zażalenie. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, podnosząc zarzut naruszenia art. 373 § 1 k.s.h.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2020 r.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 2149/19 w zakresie odrzucenia zażalenia A. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 2149/19 w zakresie odrzucenia skargi A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych uchybień postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 6 lipca 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2149/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie A. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 2149/19 odrzucające skargę A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych uchybień. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że postanowieniem z dnia 7 lutego 2020 r. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych. Z przedłożonych do akt sprawy odpisów KRS wynika bowiem, że w przypadku skarżącej, dla skuteczności oświadczeń woli składanych w jej imieniu, konieczne jest współdziałanie dwóch członków zarządu lub członka zarządu i prokurenta łącznie. Tymczasem pełnomocnictwa do działania w imieniu spółki podpisywał za każdym razem wyłącznie Prezes Zarządu Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 7 lutego 2020 r. Sąd I instancji wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, braku formalnego zażalenia, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z KRS skarżącej (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, obejmującego swym zakresem czasowym dzień udzielenia załączonego do akt pełnomocnictwa, tj. 2 listopada 2017 r. lub prawidłowo udzielonego pełnomocnictwa według wpisów w KRS. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej nadesłał nowe pełnomocnictwo, datowane na 2 marca 2020 r., udzielone w imieniu skarżącej adw. T. D., który z kolei udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego adw. T. K., podpisane jednoosobowo przez Prezesa Zarządu E. C. Sąd I instancji stwierdził następnie, że w aktach sprawy znajdują się pełnomocnictwa uprawniające adw. T. K. do zastępowania skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi (z 23 czerwca 2017 r., z 2 listopada 2017 r. oraz z 2 marca 2020 r.), ale zostały ono udzielone wbrew reprezentacji skarżącej wynikającej z załączonych do akt odpisów KRS. Do skutecznego składania oświadczeń w imieniu skarżącej konieczne jest bowiem współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem – reprezentacja łączna. Tymczasem ze znajdujących się w aktach dokumentów wynika, że na dzień 23 czerwca 2017 r. oraz na dzień 2 listopada 2017 r. (daty udzielenia pełnomocnictw) w skarżącej spółce powołany był wyłącznie Prezes Zarządu E. C., gdyż z dniem 23 czerwca 2017 r. zrezygnowali ze swych funkcji wszyscy trzej prokurenci wykazani w KRS, a także - z dniem 1 listopada 2017 r., rezygnację złożył Wiceprezes Zarządu. Z KRS skarżącej przesłanego do Sądu przy piśmie z 30 stycznia 2020 r. wynika zaś, że od 7 maja 2018 r., do chwili obecnej, w skarżącej spółce powołany jest prokurent samoistny w osobie B. P. W KRS skarżącej, w dziale 2 rubryce 1 widnieje zapis "Dla skuteczności oświadczeń woli składanych w imieniu spółki konieczne jest współdziałanie dwóch członków zarządu lub członka zarządu i prokurenta łącznie." Z KRS, w połączeniu z uchwałą Rady Nadzorczej skarżącej z 23 czerwca 2017 r. nr 2/06/2017 oraz powyżej przywołanymi rezygnacjami z funkcji wynika, że zarząd skarżącej jest jednoosobowy. W rubryce 3 działu 2 KRS widnieje wpis z 7 maja 2018 r., że w skarżącej spółce powołany jest samoistny prokurent. Sąd I instancji stwierdził, że skoro z KRS jednoznacznie wynika (zgodnie z wolą skarżącej zawartą we wniosku rejestrującym spółkę), że do skutecznego składania oświadczeń w jej imieniu konieczne jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem, to udzielenie 2 marca 2020 r. pełnomocnictwa wbrew tak zapisanej reprezentacji - wyłącznie przez Prezesa Zarządu, w sytuacji ustanowionego od maja 2018 r. prokurenta samoistnego, nie wypełniało braku formalnego zażalenia. A. S.A. z siedzibą w W. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 373 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 505 ze zm., powoływanej dalej jako k.s.h.) poprzez jego niezastosowanie i żądanie reprezentacji łącznej w sytuacji, gdy zarząd spółki jest jednoosobowy, podczas gdy przepis ten jednoznacznie stanowi, że określone w ustawie lub statucie zasady reprezentacji dotyczą wyłącznie zarządu wieloosobowego. W uzasadnieniu spółka podkreśliła, że, sposób reprezentacji wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego obowiązuje jedynie w przypadku gdy Zarząd jest wieloosobowy. W przypadku gdy Zarząd spółki jest jednoosobowy, to ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym sposób reprezentacji nie obowiązuje. W takim wypadku spółkę zawsze reprezentuje jedyny członek zarządu, niezależnie od sposób reprezentacji, co wprost wynika z art. 373 §1 k.s.h. W przypadku zarządu jednoosobowego, jak w niniejszym przypadku, Prezes Zarządu może reprezentować spółkę samodzielnie bez udziału prokurenta, pomimo że w sposobie reprezentacji spółki wskazane jest, iż członek zarządu reprezentuje spółkę łącznie z prokurentem. W przypadku zarządu jednoosobowego zawsze obowiązuje bowiem reprezentacja jednoosobowa przez jedynego członka zarządu, niezależnie od ujawnionych w Rejestrze zasad reprezentacji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne, mające zdolność sądową, dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby upoważnione do działania w ich imieniu. Stosownie natomiast do art. 29 p.p.s.a., te organy lub osoby, przy pierwszej czynności w postępowaniu mają obowiązek wykazać umocowanie do działania, składając stosowny dokument. Z kolei w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jak wynika z kolei z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie nie zachodziła okoliczność uzasadniająca odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., bowiem nie było ono obarczone brakiem formalnym. Zażalenie na postanowienie z dnia 7 lutego 2020 r. zostało podpisane w imieniu skarżącej spółki przez adw. T. K. Wbrew stanowisku Sądu I instancji, ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że pełnomocnik ten był upoważniony do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi w niniejszej sprawie. Otóż w dniu 2 listopada 2017 r. E. C., działająca jako Prezes Zarządu spółki A. S.A., ustanowiła adw. D. R. pełnomocnikiem spółki do wszelkich czynności faktycznych i prawnych przed wszystkimi sądami we wszystkich instancjach, w tym również przed sądami administracyjnymi. Adwokat D. R. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego adw. T. K. Odpis pełnomocnictwa został nadesłany do Sądu przy piśmie z dnia 12 grudnia 2019 r. (k. 28 akt sądowych). Jak z kolei wynika z nadesłanych do Sądu: odpisu KRS, uchwały Rady Nadzorczej A. S.A. z dnia 23 czerwca 2017 r. nr 2/06/2017 oraz oświadczenia B. P. z dnia 31 października 2017 r., w dniu udzielenia pełnomocnictwa (tj. w dniu 2 listopada 2017 r.) zarząd spółki A. S.A. był jednoosobowy, a jedynym członkiem zarządu była E. C. Należy zauważyć, że okoliczność ta nie jest kwestionowana przez Sąd I instancji, który jednak upatruje wadliwości udzielenia pełnomocnictwa w niezgodności z reprezentacją skarżącej wynikającą z załączonego do skargi odpisu Krajowego Rejestru Sądowego. To stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie znajduje jednak potwierdzenia w przepisach normujących zasady reprezentacji spółki akcyjnej. Jak bowiem wynika z art. 368 § 1 k.s.h., zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. Przepis ten wyznacza zatem zarząd spółki jako organ upoważniony do jej reprezentowania, a więc również do składania oświadczeń woli, w tym udzielania pełnomocnictw w imieniu spółki. Z kolei art. 368 § 2 k.s.h. stanowi, że zarząd składa się z jednego albo większej liczby członków. Ustawodawca przewidział więc możliwość ustanowienia w spółce akcyjnej zarządu jednoosobowego. Powoływany przez skarżącą w zażaleniu art. 373 § 1 k.s.h. reguluje sposób reprezentacji spółki w przypadku powołania zarządu wieloosobowego, stanowiąc, że sposób reprezentowania spółki określa jej statut. Jeżeli statut nie zawiera żadnych postanowień w tym przedmiocie, do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Z oczywistych względów powoływany przepis będzie miał zastosowanie wyłącznie do zarządu wieloosobowego. Gdy bowiem w skład zarządu spółki akcyjnej wchodzi tylko jedna osoba, wówczas na mocy art. 368 § 1 k.s.h., będzie ona upoważniona, działając jako zarząd spółki, do składania oświadczeń woli w imieniu spółki, w tym również do podpisywania pełnomocnictw. Jak słusznie zauważyła wnosząca zażalenie, w takiej sytuacji bez znaczenia pozostają wpisy w Krajowym Rejestrze Sądowym dotyczące sposobu reprezentacji spółki, nie mogą one bowiem ograniczać podstawowej reguły reprezentacji spółki akcyjnej przez zarząd. Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie na postanowienie z dnia 7 lutego 2020 r. nie było obarczone brakiem formalnym, a więc wezwanie skarżącej przez Sąd I instancji do jego uzupełnienia należy ocenić jako nieprawidłowe. W konsekwencji odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. było niezasadne. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło