IV SA/Wa 2772/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] "[...]" z siedzibą w [...] na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] reprezentującego Skarb Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania za szkody łowieckie postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić [...] "[...]" z siedzibą w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. [...] "[...]" z siedzibą w [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] reprezentującego Skarb Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania dla R. G. za szkody [...] poczynione w [...] na działkach ewidencyjnych [...], [...] i [...] w miejscowości [...], gm. [...] w wysokości 31 500 złotych. W treści skargi wskazano, że przedmiotem skargi nie jest ocena prawidłowości szacowania dokonanego przez organ ani wartość dokonanych wyliczeń, lecz formalne zbadanie uchybień organu w zakresie procedowania. Zdaniem strony skarżącej R. G. uchybił, wynikającemu z art. 46d ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz.U. z 2018, poz. 2033 ze zm), siedmiodniowemu terminowi do wniesienia odwołania od protokołu szacowania ostatecznego z dnia [...] sierpnia 2019 r. Zdaniem strony skarżącej R. G. wniósł odwołanie [...] sierpnia 2019 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego. Ponadto wskazał, że R. G. wniósł odwołanie w dniu [...] sierpnia 2019 r., zachowując siedmiodniowy termin wynikający z ustawy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności spraw poddanych kognicji sądu administracyjnego możliwe jest jedynie wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (§ 2a) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). W rozpoznawanej sprawie Nadleśniczy Nadleśnictwa [...] ustalił, na podstawie art. 46e [...] wysokość należnego R. G. od [...] "[...]" z siedzibą w [...] odszkodowania za szkody [...] poczynione [...] ([...], [...] i [...]). Zgodnie z art. 46e ust. 1 ustawy [...] właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkód ustala wysokość odszkodowania w drodze decyzji, biorąc w szczególności pod uwagę ustalenia zawarte w protokołach, o których mowa w art. 46a ust. 4, art. 46c ust. 5 i art. 46d ust. 8. W myśl natomiast art. 46e ust. 4 ww. ustawy właściciel albo posiadacz gruntów rolnych, na których zostały wyrządzone szkody, o których mowa w art. 46 ust. 1, a także dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego niezadowolony z decyzji, o której mowa w ust. 1, może, w terminie trzech miesięcy od dnia jej doręczenia, wnieść powództwo do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Z powyższego wynika, że właściwym do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest sąd powszechny właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody (por. post. WSA w Szczecinie z dnia 15 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Sz 121/19). Na marginesie należy zwrócić uwagę, że strona skarżąca błędnie przyjęła, że R. G. uchybił siedmiodniowemu terminu do wniesienia odwołania od protokołu szacowania ostatecznego z dnia [...] sierpnia 2019 r. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że odwołanie to zostało wniesione w dniu 16 sierpnia 2019 r. Przekonanie strony skarżącej co do uchybienia terminu zapewne wynikało z oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, którą to organ sprostował postanowieniem z dnia [...] października 2019 r. Z uwagi na cywilnoprawny charakter sporu w niniejszej sprawie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.