I SA/Wa 1067/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska WSA Anna Falkiewicz - Kluj Protokolant referent stażysta Wiktoria Sosnowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2020 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z o.o. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości oddala skargę. Decyzją z [...] marca 2019 r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania Prezydenta [...], Wojewoda [...] uchylił w całości decyzję Starosty [...] z [...] września 2017 r., nr [...], i orzekł o udzieleniu Miastu [...] zgody na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożył [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym; Decyzją z [...] lutego 2016 r., nr [...], po rozpoznaniu wniosku Prezydenta [...], Starosta [...] orzekł w pkt 1 o wywłaszczeniu, poprzez pozbawienie prawa własności [...] sp. z o.o. nieruchomości gruntowej, opisanej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...], o powierzchni [...] m2, z obrębu [...], położonej w dzielnicy [...], dla której Sąd Rejonowy [...] prowadzi księgę wieczystą KW nr [...] wskazując, że wywłaszczenie następuje na rzecz [...] z przeznaczeniem pod budowę Muzeum [...], w pkt 2 o przejęciu własności opisanej w pkt 1 nieruchomości na rzecz [...], z dniem w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna wskazując jednocześnie, że ostateczna decyzja o wywłaszczeniu stanowi podstawę do założenia i dokonania wpisu w księdze wieczystej, w pkt 3 o ustaleniu odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości w wysokości [...] złotych oraz w pkt 4, że zapłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu podlega wykonaniu, zaś do wypłaty odszkodowania zobowiązano [...]. Decyzją z [...] listopada 2016 r., nr [...], Wojewoda [...] uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z 24 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3293/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2016 r. Ponownie rozpoznając sprawę, decyzją z [...] stycznia 2018 r., nr [...], Wojewoda [...] uchylił pkt 3 decyzji Starosty [...] z [...] lutego 2016 r. i orzekł w tym zakresie o ustaleniu odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości w wysokości [...] zł na rzecz [...] Sp. z o.o. w [...], a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję w mocy decyzję z [...] lutego 2016 r. Wyrokiem z 6 lipca 2018 r., sygn. akt.: IV SA/Wa 835/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2018 r. i utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty [...] z [...] lutego 2016 r. w zakresie punktów 3 i 4, a w pozostałej części oddalił skargę [...] sp. z o.o.na ww. decyzję. Postanowieniem z [...] lutego 2019 r., sygn. akt. IV SA/Wa 835/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał wykładni powołanego wyroku z 6 lipca 2018 r., sygn. akt. IV SA/Wa 835/18, wskazując, że została nim uchylona decyzja Wojewody [...] z [...] stycznia 2018 r. w części, w jakiej rozstrzyga o odszkodowaniu, a także poprzedzająca ją decyzja Starosty [...] z [...] lutego 2016 r. w zakresie punktu 3 i 4. Skargi kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego od ww. wyroku z 6 lipca 2018 r. złożyli Miasto [...] i [...] sp. z o.o. Pismem z [...] lipca 2017 r. Miasto [...] wystąpiło do Starosty [...] o wydanie decyzji o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości gruntowej uregulowanej w księdze wieczystej nr [...], stanowiącej działkę gruntu nr [...] w obrębie [...] o powierzchni [...] nr, położonej w dzielnicy [...] oraz nadanie tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Decyzją z [...] września 2017 r. Starosta [...] odmówił udzielenia Miastu [...] zgody na niezwłoczne zajęcie ww. nieruchomości gruntowej, która została wywłaszczona na rzecz Miasta [...] nieostateczną decyzją Starosty [...] z [...] lutego 2016 r. Odwołanie od ww. decyzji złożył Prezydent [...]. Decyzją z [...] marca 2019 r. Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty [...] z [...] września 2017 r. w całości i orzekł o udzieleniu Miastu [...] zgody na niezwłoczne zajęcie opisanej wyżej nieruchomości gruntowej oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przywołał treść art. 122 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 108 § 1 kpa. Wojewoda podniósł, że w orzecznictwie utrwalił się pogląd o ścisłym związaniu decyzji wydawanej na podstawie art. 122 ww. ustawy z decyzją wywłaszczeniową. Wydanie decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości implikuje wydanie decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości oraz o nadaniu jej rygoru natychmiastowej wykonalności. Obie decyzje stanowią podstawę nadania inwestorowi prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co jest niezbędnym elementem procesu budowlanego. Organ odwoławczy wskazał, że decyzja wydawana na podstawie art. 122 ust. 1 ustawy nie ma charakteru uznaniowego. Wydanie zezwolenia i nadanie mu rygoru natychmiastowej wykonalności jest obligatoryjne, jeśli zaistnieją przesłanki wymienione w ww. art. 122 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami i zostanie złożony stosowny wniosek. Wojewoda przywołał poglądy orzecznictwa, gdzie wskazano, że wydanie takiej decyzji uzasadniają szczególne względy związane z celem, na jaki nieruchomość ma być wywłaszczona oraz okoliczności faktyczne sprawy, w których niemożność objęcia w posiadanie nieruchomości przed zakończeniem postępowania wywłaszczeniowego ostateczną decyzją w sposób istotny i nieodwracalny zakłóciłaby zamierzony proces inwestycyjny, spowodowała jego znaczne opóźnienie lub nawet uczyniła go niemożliwym. Wojewoda podniósł następnie, że pismem z [...] lutego 2019 r. Muzeum [...] przedłożyło dokumentację pn. "Opinia dotycząca równoczesnej realizacji Muzeum [...]". W ww. opinii wskazano, że jednoczesna realizacja obu inwestycji zmniejszy uciążliwość inwestycji dla otoczenia zewnętrznego. Skrócenie uciążliwości dla miasta, mieszkańców i sąsiadów jest kluczowe z punktu widzenia użytkowania placu przed [...] oraz przebudowy infrastruktury miejskiej w strefie "placu i jego otoczenia". W przedmiotowej opinii wskazano również, że szybkie i sprawne przeprowadzenie inwestycji pozwoli osiągnąć docelowy układ komunikacyjny nastawiony na poprawę efektywności ogólnie dostępnej przestrzeni miejskiej w zakresie funkcji użytkowych i potencjału komunikacyjnego. Przy oddzielnej budowie budynku Muzeum i budynku Teatru czas realizacji może przeciągnąć się do 7 lat, zaś przy jednoczesnej realizacji obu budynków skróciłby się do 3 lat i 6 miesięcy. Ponadto, organ podniósł, że kluczowym czynnikiem wspólnej realizacji inwestycji jest również kwota oszczędności, która została oszacowana na ok. [...] złotych. Poprzez równoczesną realizację, a co za tym idzie skrócenie czasu obydwu inwestycji, skraca się również okres, w którym aktywność wykonawców będzie oddziaływać negatywnie na [...] i ruch pociągów w strefie oddziaływania. Skrócenie czasu oddziaływania w sposób istotny minimalizuje ryzyko czasowego wstrzymania ruchu pociągów, a ewentualne planowane przerwy w kursowaniu pociągów będą mogły być efektywniej wykorzystane ze względu na skoordynowane prace obu inwestycji. Ponadto, Wojewoda wskazał, że dopuszczalności i prawidłowości wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości nie zakwestionował WSA w Warszawie w wyroku z 6 lipca 2018 r., którym uchylił decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2018 r. i utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty [...] z [...] lutego 2016 r. tylko w zakresie punktów 3 i 4 dotyczących ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie oraz zapłaty tego odszkodowania. Organ podniósł, że choć od ww. wyroku zostały złożone skargi kasacyjne, to jednak decyzja o wywłaszczeniu pozostaje w mocy. W ocenie Wojewody, w sprawie zostały spełnione warunki do wydania zezwolenia na podstawie art. 122 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Konieczność oczekiwania na rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego prowadzi wyłącznie do zwłoki w realizacji zamierzonej inwestycji, której słuszność i celowośc nie została zakwestionowana przez sąd administracyjny. Organ podniósł, że niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości jest konieczne i uzasadnione ważnym interesem społecznym. Zwłoka w zajęciu przedmiotowej nieruchomości uniemożliwi bowiem realizację celu publicznego, na który nieruchomość została wywłaszczona i przyniesie negatywne konsekwencje dla ważnego interesu społecznego i finansowego miasta, w związku z tym istnieje konieczność wydania przedmiotowego zezwolenia. Zdaniem organu, w niniejszej sprawie wszystkie przesłanki wydania zezwolenia w trybie art. 122 ust. 1 ustawy zostały spełnione. W szczególności spełniony jest warunek uprzedniego wydania decyzji w przedmiocie wywłaszczenia, niemożność realizacji, w przypadku zwłoki, celu publicznego, na który nieruchomość została wywłaszczona, ważny interes gospodarczy, a także co najmniej dwie spośród podstaw nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, tj. ważny interes społeczny i wyjątkowo ważny interes strony. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Wojewody [...] złożył [...] sp. z o. o. w [...] zarzucając tej decyzji naruszenie: 1) art. 7, art. 10 ust. 1, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez błędne ustalenie, że projekt budowlany zatwierdzony dla realizacji Muzeum [...] obejmuje bezpośrednio lub jako strefę oddziaływania wywłaszczaną działkę nr [...], co zdaniem Wojewody [...], uzasadnia uznanie tej nieruchomości za niezbędną do realizacji inwestycji i nakazanie jej natychmiastowego wydania inwestorowi; 2) ewentualnie naruszenie art. 122 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, poprzez zezwolenie na niezwłoczne zajęcie należącej do skarżącego działki nr [...] po wydaniu decyzji o wywłaszczeniu tej nieruchomości, w sytuacji gdy przedmiotowa nieruchomość nie jest przewidziana w projekcie budowlanym jako przeznaczona do realizacji tego celu publicznego (Muzeum [...]); 3) art. 122 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 108 kpa poprzez nadanie decyzji Wojewody rygoru natychmiastowej wykonalności Powołując się na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, w tym również w zakresie nadania, na podstawie art. 122 ustawy, rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, od której nie służy odwołanie w toku postępowania administracyjnego, a więc wbrew art. 108 § 1 kpa. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że decyzją z [...] stycznia 2018 r., nr [...], wydaną na rzecz Muzeum [...], Prezydent [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji - budowa budynku Muzeum [...] wraz z zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną, położonego na terenie nieruchomości stanowiącej działki nr ew. [...],[...] (część), [...] (część) z obrębu [...] ([...]). Skarżący podniósł, że zatwierdzony ww. decyzją projekt budowlany nie obejmuje działki nr [...]. Ponadto, inwestycji na terenie tej nieruchomości nie przewiduje również pozwolenie na budowę. Nie jest to również teren oddziaływania inwestycji (co potwierdza fakt, że Prezydent [...] nie dopuścił skarżącej do udziału w postępowaniu budowlanym właśnie ze względu na brak związku pomiędzy działką [...], a sąsiednią inwestycją w postaci Muzeum). Błędnie zatem przyjął organ odwoławczy, że działka nr [...] jest obecnie niezbędna dla realizacji celu, na jaki została wywłaszczona. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Pismem procesowym z [...] czerwca 2019 r. skarżący poinformował, że postanowieniem z 24 maja 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie decyzji z [...] stycznia 2018 r. o wywłaszczeniu nieruchomości i wskazał na sprzeczność zaskarżonej decyzji z ww. postanowieniem o wstrzymaniu wykonania decyzji. Pismem procesowym z [...] czerwca 2019 r. skarżący podniósł dodatkowy zarzut naruszenia art. 122 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez zezwolenie przez Wojewodę [...] na niezwłoczne zajęcie działki oznaczonej nr ewid. [...] w chwili gdy decyzja z [...] stycznia 2018 r. o wywłaszczeniu nieruchomości była już ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddana została decyzja Wojewody [...], którą organ odwoławczy uchylił decyzję Starosty [...] z [...] września 2017 r. w całości i orzekł o udzieleniu Miastu [...] zgody na niezwłoczne zajęcie nieruchomości gruntowej opisanej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...], o powierzchni [...] m2, z obrębu [...], położonej w dzielnicy [...], dla której Sad Rejonowy [...] prowadzi księgę wieczystą nr [...], która została wywłaszczona na rzecz Miasta [...] decyzją Starosty [...] z [...] lutego 2016 r. oraz nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 122 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018 r., poz. 121), zwanej dalej "ustawą". Stosownie do powołanego przepisu, w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji, udziela podmiotowi, który będzie realizował cel publiczny, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości, jeżeli zwłoka w jej zajęciu uniemożliwiałaby realizację celu publicznego, na który nieruchomość została wywłaszczona. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Z powyższego wynika, że wydanie decyzji w tym trybie uzasadniają szczególne względy związane z celem, na jaki nieruchomość ma być wywłaszczona oraz okoliczności faktyczne sprawy, w których niemożność objęcia w posiadanie nieruchomości, przed zakończeniem postępowania wywłaszczeniowego ostateczną decyzją, w sposób istotny i nieodwracalny zakłóciłaby zamierzony proces inwestycyjny, spowodowała jego znaczne opóźnienie lub nawet uczyniła go niemożliwym. Po analizie akt sprawy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja powyższe wymogi spełnia. Akta administracyjne potwierdzają bowiem, że decyzją z [...] stycznia 2018 r., nr [...], Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję o wywłaszczeniu przedmiotowej nieruchomości. Przy tym, co jest bezsporne, decyzja z [...] stycznia 2018 r. korzystała z waloru ostateczności, choć nie mogła być wykonywana z powodu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Trafnie też ocenił organ odwoławczy, że wnioskodawca wykazał, że zwłoka w zajęciu przedmiotowej nieruchomości uniemożliwiałaby realizację celu publicznego, na który nieruchomość została wywłaszczona i przyniosłaby negatywne konsekwencje dla ważnego interesu społecznego i finansowego Miasta [...]. Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty (pismo Prezydenta [...] z [...] lutego 2019 r., dokumentacja "Opinia dotycząca równoczesnej realizacji Muzeum [...]") potwierdzają bowiem ocenę organu odwoławczego, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z realizacją celu publicznego polegającego na budowie Muzeum [...] – państwowej instytucji kultury prowadzonej wspólnie przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Miasto [...]. Wnioskodawca wykazał również, że niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości jest konieczne i uzasadnione ważnym interesem społecznym, bowiem zwłoka w równoczesnej realizacji Muzeum [...] wiąże się z poważnym uszczerbkiem dla interesu społecznego, jak również dla interesu gospodarczego podmiotów publicznych. Z "Opinii dotyczącej równoczesnej realizacji Muzeum [...]" wynika, że jednoczesna realizacja obu inwestycji zmniejszy uciążliwość inwestycji dla otoczenia zewnętrznego. Ponadto, szybkie i sprawne przeprowadzenie inwestycji pozwoli osiągnąć docelowy układ komunikacyjny nastawiony na poprawę efektywności ogólnie dostępnej przestrzeni miejskiej w zakresie funkcji użytkowych i potencjału komunikacyjnego. Przy oddzielnej budowie budynku Muzeum i budynku Teatru czas realizacji może przeciągnąć się do 7 lat, zaś przy jednoczesnej realizacji obu budynków skróciłby się do 3 lat i 6 miesięcy. Ponadto, kluczowym czynnikiem wspólnej realizacji inwestycji jest kwota oszczędności, która została oszacowana na ok. [...] mln złotych. Prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia nie mogą przy tym podważyć podniesione w skardze zarzuty, które koncentrują się na tym, że skoro działka nr [...] nie została objęta projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Prezydenta [...] z [...] stycznia 2018 r., to Wojewoda błędnie przyjął, że sporna nieruchomość jest aktualnie niezbędna dla realizacji celu, na jaki została wywłaszczona. W niniejszej sprawie organ ustalił, w oparciu o wyjaśnienia inwestorów zawarte w piśmie z [...] lutego 2019 r., że kompleks Muzeum [...] został zaprojektowany jako funkcjonalnie powiązany zespół dwóch budynków, z których każdy stanowi odrębne zamierzenie budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 1 zd. 2 Prawa budowlanego, wraz z przestrzenią wspólną i infrastrukturą. Wspomniana infrastruktura obejmuje zaś zagospodarowanie przestrzeni wspólnej między wskazanymi budynkami, urządzenia infrastruktury, obiekty małej architektury, a także budowę elementów układu drogowego zgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, między innymi, w granicach działki oznaczonej ewidencyjnie numerem [...]. Organ ustalił również, że decyzja z [...] stycznia 2018 r. o udzieleniu pozwolenia na budowę dotyczy jedynie części inwestycji celu publicznego, tj. budowy jednego z dwóch budynków Muzeum. Zainicjowanie procesu budowlanego co do pozostałej części zamierzenia budowlanego, w postaci drugiego budynku Muzeum, przestrzeni wspólnej pomiędzy tymi budynkami, urządzeń infrastruktury, obiektów małej architektury, a także elementów układu drogowego, m. in. w granicach spornej działki ewidencyjnej nr [...], wymaga legitymowania się przez inwestora tytułem prawnym do wywłaszczonej nieruchomości, tj. działki nr [...]. Wymaganie takie w odniesieniu do drugiego budynku Muzeum, nie objętego pozwoleniem na budowę z [...] stycznia 2018 r., wynika, między innymi, z tego że jest on usytuowany w odległości 1,66 m od granicy spornej działki [...], a więc w sposób który bez zajęcia wywłaszczonej nieruchomości nie daje się pogodzić z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (pkt II.2 8, 9 i 10 pisma Prezydenta [...] z [...] grudnia 2019 r.). Wskazane okoliczności potwierdzają stanowisko organu odwoławczego, że niemożność objęcia w posiadanie spornej nieruchomości, przed zakończeniem postępowania wywłaszczeniowego ostateczną decyzją, doprowadziłaby do istotnego i nieodwracalnego zakłócenia zamierzonego procesu inwestycyjnego całości kompleksu Muzeum [...]. Wobec powyższego, zarzuty naruszenia art. 7, art. 10 ust. 1, art. 77 § 1, art. 80 kpa oraz art. 122 ustawy o gospodarce nieruchomościami okazały się niezasadne. Sąd nie podzielił również zarzutów dotyczących sprzeczności zaskarżonej decyzji z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2019 r., sygn. akt I OSK 4298/18, o wstrzymaniu wykonania decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2018 r. o wywłaszczeniu nieruchomości. Z akt sprawy wynika, że w związku z wniesieniem przez [...] Sp. z o. o. skargi do sądu administracyjnego na decyzję z [...] stycznia 2018 r. o wywłaszczeniu nieruchomości, postanowieniem z [...] marca 2018 r., nr [...], Wojewoda [...] wstrzymał z urzędu, stosownie do art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wykonanie decyzji z [...] stycznia 2018 r. "do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny". Z akt wynika również, że wraz ze skargą kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z 6 lipca 2018 r. [...] Sp. z o.o. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z [...] stycznia 2018 r. Postanowieniem z 24 maja 2019 r. NSA uwzględnił wniosek skarżącego podnosząc, że znajdująca się w postanowieniu Wojewody [...] z [...] marca 2018 r. adnotacja o wstrzymaniu wykonania ww. decyzji "do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny" oznacza, że na etapie postępowania kasacyjnego (które toczy się w ramach "postępowania przed sądem administracyjnym") decyzja z [...] stycznia 2018 r. mogłaby zostać wykonana. Z tego powodu postanowieniem z 24 maja 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił zawarty w skardze kasacyjnej wniosek [...] Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania ww. decyzji i wstrzymał wykonanie tej decyzji na czas prowadzenia postępowania kasacyjnego. Wbrew stanowisku skarżącego, okoliczność, że ostateczna decyzja z [...] stycznia 2018 r. o wywłaszczeniu nieruchomości nie mogła być wykonywana z powodu wydania przez Wojewodę, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny, postanowień o wstrzymaniu jej wykonania nie ma jakiegokolwiek wpływu na wykonanie zaskarżonej decyzji o udzieleniu zgody na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Celem unormowania zawartego w art. 122 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest bowiem umożliwienie wydania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości w sytuacji gdy decyzja o wywłaszczeniu nieruchomości nie jest jeszcze wykonalna. Przepis ten musi być odczytywany w zestawieniu z art. 9 ustawy, zgodnie z którym w sprawach, o który mowa w przepisach Działu III ustawy, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Podsumowując, dla prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia nie ma znaczenia niemożność wykonywania decyzji o wywłaszczeniu, lecz wyłącznie to czy wydanie decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości poprzedzało wydanie pozostającej w obrocie decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.) orzekł jak w sentencji.