III SA/Wa 1701/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Waldemar Śledzik (sprawozdawca), Sędziowie sędzia del. SO Agnieszka Baran, sędzia WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 lutego 2020 r. sprawy ze skargi M. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie kosztów egzekucyjnych oddala skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W., decyzją z [...] maja 2019 r.- po rozpatrzeniu zażalenia M. Z. ("Skarżący", "Zobowiązany") na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] lutego 2019 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku z 19 września 2018 r. dotyczącego wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] – utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wszczął postępowanie egzekucyjne wobec Skarżącego na podstawie własnego tytułu wykonawczego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...], obejmującego należność z tytułu podatku dochodowego w wysokości 19% pobieranego od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2016 r., w kwocie należności głównej 462.387,00 zł. wraz z należnymi od tej kwoty odsetkami. Podstawę wystawienia w/w tytułu wykonawczego stanowiło złożone przez Skarżącego zeznanie podatkowe PIT-36L/2016. Celem wyegzekwowania należności objętej w/w tytułem wykonawczym, organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia 2 marca 2018 r. dokonał zajęcia rachunku bankowego Zobowiązanego w I. S.A. Niniejsze zawiadomienie wraz z odpisem przedmiotowego tytułu wykonawczego doręczono Zobowiązanemu w trybie zastępczym w dniu 27 marca 2018 r., natomiast dłużnik zajętej wierzytelności odebrał zawiadomienie o zajęciu w dniu 2 marca 2018r. Kolejno zawiadomieniem z dnia 2 marca 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. dokonał zajęcia wynagrodzenia za pracę w K. Sp. z o.o. Niniejsze zawiadomienie doręczono Zobowiązanemu w trybie zastępczym w dniu 27 marca 2018 r., natomiast pracodawca odebrał korespondencję w dniu 9 marca 2018 r. W konsekwencji złożenia przez Zobowiązanego w dniu 7 marca 2018 r. korekty deklaracji PIT-36L/2016, wierzyciel w tym samym dniu dokonał aktualizacji tytułu wykonawczego do kwoty 0 zł., a organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia 7 marca 2018 r. dokonał aktualizacji zajęcia dokonanego zawiadomieniem z dnia 2 marca 2018r. do kwoty pozostałych do wyegzekwowania kosztów egzekucyjnych w wysokości 6.046.40zł. I. S.A. realizował zajęcie egzekucyjne w dniach 5 marca 2018 r., 6 marca 2018 r., 7 marca 2018 r. oraz 12 marca 2018 r. Zawiadomieniami z dnia 12 marca 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. uchylił zajęcia dokonane zawiadomieniami z dnia 2 marca 2018r. Pismem z dnia 19 września 2018 r., złożonym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 20 marca 2019 r., adw. K. D., pełnomocnik Skarżącego wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z wnioskiem o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 1 marca 2018 r. nr [...]. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazała, iż zgodnie z art. 64c § 6a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm. dalej: "u.p.e.a.) organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych na wniosek zobowiązanego. Zgodnie z informacją uzyskaną telefonicznie przedmiotowe postępowanie zostało zakończone w dniu 21 marca 2018r., a zatem niniejszy wniosek jest złożony w terminie. W przedmiotowej sprawie z deklaracji na podstawie której wszczęto omyłkowo postępowanie wynikało, że podatek dochodowy za 2016 r. nie został zapłacony, przy czym faktycznie został on zapłacony na rachunek Urzędu Skarbowego, a co za tym idzie, Skarżący na dzień wszczęcia egzekucji nie posiadał żadnych zaległości podatkowych. Ponadto pomimo tego, że w dniu 6 marca 2018 r. została złożona korekta deklaracji potwierdzająca, że podatek został zapłacony w całości, w dalszym ciągu organ egzekwował kwoty z rachunku bankowego Zobowiązanego. W kontekście powyższego, wobec faktycznej zapłaty podatku dochodowego za 2016 r., koszty egzekucyjne zostały pobrane bezpodstawnie. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku z dnia 19 września 2018 r. dotyczącego wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. W uzasadnieniu organ egzekucyjny wskazał, iż stosownie do art. 64c § 6a pkt 1 lit. a u.p.e.a.. organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych na wniosek złożony w terminie 6 miesięcy od dnia wyegzekwowania wykonania obowiązku, a w przypadku wyegzekwowania obowiązku w egzekucji z nieruchomości - od dnia, w którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości stało się ostateczne. W dalszej części uzasadnienia organ egzekucyjny wskazał, iż z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] zostało zakończone w dniu 12 marca 2018 r. wskutek zapłaty i rozliczenia ostatniej wpłaty, zaś nadwyżka w kwocie 2.942,00 zł. została zwrócona Zobowiązanemu na rachunek bankowy. W kontekście powyższego ustawowy termin na złożenie wniosku o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], upłynął ostatecznie z dniem 12 września 2018 r. Skoro natomiast Zobowiązany złożył przedmiotowy wniosek dopiero w dniu 20 września 2018 r. to doszło do uchybienia terminu, o którym mowa w art. 64c § 6a pkt 1 lit. a u.p.e.a. Uchybienie terminu do złożenia wniosku o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych czyni je bezprzedmiotowym i stosowna jest odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Niniejsze postanowienie doręczono pełnomocnikowi Zobowiązanego w dniu 18 lutego 2019 r. Wskutek wniesionego zażalenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. powołał się na art. 18, art. 64c § 6a pkt 1 i art. 64c § 7 u.p.e.a. i art. 61 § 1 i art. 61a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i stwierdził, że egzekucja administracyjna prowadzona na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...], w związku ze złożoną przez Zobowiązanego w dniu 7 marca 2018 r. korektą deklaracji PIT-36L/2016, została ograniczona do kwoty pozostałych do wyegzekwowania kosztów egzekucyjnych i zakończona wskutek wyegzekwowania wykonania obowiązku w dniu 12 marca 2018r. Zatem 6-cio miesięczny termin na złożenie przez zobowiązanego wniosku o wydanie przez organ egzekucyjny zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w 64c § 6a pkt 1 lit. a u.p.e.a., upłynął ostatecznie z dniem 12 września 2018 r. Natomiast pełnomocnik Zobowiązanego wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z wnioskiem z dnia 19 września 2018 r. o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych w dniu 20 września 2018 r., a zatem po upływie w/w terminu. W ocenie organu odwoławczego pełnomocnik Skarżącego z żądaniem wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych wystąpiła z uchybieniem terminu, o którym mowa w 64c § 6a pkt 1 lit. a u.p.e.a., to brak było podstaw do uruchomienia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. trybu przewidzianego w w/w przepisie i wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie postanowień organów obu instancji, Zaskarżonemu postanowieniu Skarżący zarzucił naruszenie: art. 138 §1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przez jego zastosowanie i w konsekwencji utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2019 r., mimo wadliwości rozstrzygnięcia, co przesądza o konieczności jego uchylenia; art. 7, 77 §1, 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii, a także poprzez nieprawidłową ocenę zebranego materiału dowodowego tj. pominięcie, że zwrot nadpłaty skarżącemu w wysokości 2.942,00 zł nastąpił po 12 marca 2018 r., przez nieprawidłową ocenę skutków faktu, iż tytuł wykonawczy oraz zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia o pracę zostały doręczone skarżącemu w dniu 27 marca 2018 r., a ponadto pominięcie w ocenie faktu, iż z informacji uzyskanej telefonicznie z urzędu skarbowego, postępowanie na podstawie tytułu wykonawczego o numerze [...] zostało zakończone 21 marca 2018 r., i w konsekwencji błędne uznanie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., iż postępowanie na podstawie tytułu wykonawczego o numerze [...] prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. zostało zakończone 12 marca 2018 r., co w konsekwencji spowodowało bezpodstawne utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w sytuacji gdy termin na wszczęcie postępowania administracyjnego dotyczącego wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, w dniu złożenia wniosku, jeszcze nie upłynął; art. 61a §1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 18 i 64c ust. 6a pkt. 1 lit. a) u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i bezpodstawne utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2019 r. w sytuacji gdy wniosek na podstawie art. 64c §3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku u.p.e.a. został złożony w terminie, art. 64c § 3 u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie, iż wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem bowiem podatek egzekwowany przez tut. organ egzekucyjny od zobowiązanego, był na moment wszczęcia postępowania uregulowany, art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na podejmowaniu działań przez organ bez należytego informowania strony o ich przeprowadzaniu, braku informowania o terminie zakończenia postępowania, a także na doręczaniu pism po wg. twierdzeń Naczelnika Urzędu Skarbowego W. zakończeniu postępowania, co uniemożliwiło stronie skarżącej ustalenie kiedy według organu postępowanie zostało zakończone i od kiedy biegnie termin na złożenie wniosku na podstawie art. 64c §3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku u.p.e.a., co nie prowadzi do pogłębiania zaufania obywateli, w tym skarżącego do władzy publicznej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm. – zwaną dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd wskazuje, że na podstawie art. 184 Konstytucji RP, w związku z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. - Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (oraz odpowiednio na postanowienia). Powyższa kontrola dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu administracyjnego, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. W wyniku takiej kontroli decyzja (postanowienie) może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Sprawując kontrolę w oparciu o powołane kryterium zgodności z prawem sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy administracyjnej, biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania ocenianej decyzji, nie uwzględniając okoliczności, które zaistniały w okresie późniejszym. Jednocześnie sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zaś w myśl art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z treści ww. przepisów wynika zatem możliwość objęcia sądową kontrolą legalności nie tylko zaskarżonego aktu (w niniejszej sprawie - postanowienia), ale również wszystkich innych aktów lub czynności, które zostały wydane w ramach tego samego stosunku administracyjnoprawnego, ponieważ użyty w obu tych przepisach termin "sprawa", występuje w znaczeniu materialnym, a nie procesowym. Wniosek ten znajduje uzasadnienie w treści art. 135 p.p.s.a., który nakazuje sądowi zastosowanie przewidzianych ustawą środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych "we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga". Granice tej sprawy administracyjnej wyznaczają bowiem zakres sądowej kontroli działalności administracji publicznej, o której stanowi art. 1 p.p.s.a., która to kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oceniając zaskarżone postanowienie w świetle wskazanych kryteriów, Sąd uznał, że skarga podlega oddaleniu albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym w związku z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 64c § 6a pkt 1 lit. a) u.p.e.a., zaś kluczowym elementem sporu jest okoliczność czy postępowanie wszczęte na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] zostało zakończone 12 marca 2018r. na skutek zapłaty i rozliczenia ostatniej wpłaty, skoro – jak podnosi Skarżący – "dopiero po tym dniu zostało dokonane rozliczenie" i tym samym czy w istocie ekspirował termin do złożenia przedmiotowego wniosku. W punkcie wyjścia dla tak zakreślonego sporu Sąd stwierdza, że kwestie związane z wydaniem zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych oraz postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych ustawodawca uregulował w art. 64c u.p.e.a. Na podstawie art. 64c § 6a pkt 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych na wniosek złożony w terminie 6 miesięcy od dnia: a) wyegzekwowania wykonania obowiązku, a w przypadku wyegzekwowania obowiązku w egzekucji z nieruchomości - od dnia, w którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości stało się ostateczne, b) w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne. Stosownie zaś do brzmienia art. 64c § 7 u.p.e.a. organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na wniosek zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w art. 64c § 6a u.p.e.a. Na postanowienie to przysługuje zażalenie. Mając na uwadze powyżej przytoczone uregulowania prawne oraz odnosząc je do realiów sprawy Sąd stwierdza, że z analizy akt przedmiotowej sprawy wynika, iż egzekucja administracyjna prowadzona na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] marca 2018r. nr [...]., w związku ze złożoną przez Zobowiązanego w dniu 7 marca 2018r. korektą deklaracji PIT-36L/2016, została ograniczona do kwoty pozostałych do wyegzekwowania kosztów egzekucyjnych i zakończona wskutek wyegzekwowania wykonania obowiązku w dniu 12 marca 2018r., a zatem 6-cio miesięczny termin na złożenie przez zobowiązanego wniosku o wydanie przez organ egzekucyjny zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w 64c § 6a pkt 1 lit. a u.p.e.a., upłynął ostatecznie z dniem 12 września 2018r. Z akt sprawy wynika także, że pełnomocnik Zobowiązanego wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z wnioskiem z dnia 19 września 2018r. o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych w dniu 20 września 2018r., a więc po upływie wymienionego w przepisie art. 64c § 6a pkt 1 lit. a u.p.e.a. 6- miesięcznego terminu. W świetle powyższego jako prawidłowe uznać należy stanowisko Organów, że po zakończeniu postępowania egzekucyjnego, o ile koszty egzekucyjne nie obciążają wierzyciela, organ egzekucyjny pozbawiony jest prawa orzekania w sprawie kosztów egzekucyjnych, chyba że w odpowiednim czasie żądanie wydania takiego postanowienia wniesie zobowiązany. Jednakże swoje żądanie zobowiązany może zgłosić jedynie w terminie 6 miesięcy od dnia wyegzekwowania wykonania obowiązku, natomiast w terminie 14 dni od dnia doręczenia ww. zawiadomienia zobowiązanemu służy prawo złożenia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Z upływem wskazanych terminów przestaje istnieć (wygasa) uprawnienie do żądania wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych oraz obowiązek rozpatrzenia takiego żądania, co rodzi po stronie organu obowiązek odmowy wszczęcia postępowania w tej sprawie, stosownie do brzmienia art. 61a § 1 K.p.a., który stanowi, że gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Odnosząc się do okoliczności podniesionej w treści przedmiotowej skargi, iż postępowanie egzekucyjne wszczęte na podstawie przedmiotowego tytułu wykonawczego nie mogło zakończyć się wcześniej, niż z chwilą zwrotu nadpłaty na rachunek bankowy zobowiązanego na skutek rozliczenia dokonanych przez niego wpłat Sąd wyjaśnia, iż kwestia ta pozostaje bez wpływu na moment wyegzekwowania wykonania obowiązku, a tylko z tą okolicznością przepis prawa wiążę upływ terminu do złożenia wniosku do wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych albowiem przepis art. 64c § 6a pkt 1 u.p.e.a., określając okoliczności, od których biegnie 6-cio miesięczny termin do złożenia wniosku, wskazuje na wyegzekwowanie wykonania obowiązku, a nie zakończenie postępowania egzekucyjnego, do której to okoliczności odwołuje się w skardze Skarżący. Powyższa konstatacja prowadzi do wniosku, że w konsekwencji zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7, 8, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii, w tym w szczególności pominięcie, że zwrot nadpłaty Skarżącemu w wysokości 2.942,00 zł nastąpił po 12 marca 2018 r. są chybione albowiem Organy w niezbędnym zakresie w kontekście dyspozycji art. 64c § 6a pkt 1 u.p.e.a. prawidłowo ustaliły, że wniosek z dnia 19 września 2018r. dotyczącego wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] narusza 6-cio miesięczny termin na złożenie przez zobowiązanego wniosku o wydanie przez organ egzekucyjny zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w 64c § 6a pkt 1 lit. a u.p.e.a., gdyż termin ten upłynął ostatecznie z dniem 12 września 2018r. W konsekwencji, uprawnione jest twierdzenie Organu, że po upływie tego terminu nie przysługuje zobowiązanemu prawo do wystąpienia z ww. wnioskiem i z tej przyczyny należało odmówić wszczęcia postępowania stosownie do brzmienia art. 61a § 1 K.p.a., który stanowi, że gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Dlatego też, w ocenie Sądu, nie można zgodzić się ze Skarżącym co do tego, że organy naruszyły zasady postępowania wyrażone w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., gdyż Organ nie zaniechał żadnej czynności procesowej zmierzającej do zebrania pełnego materiału dowodowego i wszechstronnego wyjaśnienia sprawy istotnego dla jej rozstrzygnięcia. Organ zastosował właściwe i obowiązujące przepisy prawne, jak również przeprowadził prawidłową ocenę zebranego materiału dowodowego, dając w ten sposób wyraz zasadzie prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej. Wyrażona w art. 77 K.p.a. zasada prawdy obiektywnej oznacza dla organu obowiązek ustalenia stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym, co bez wątpienia miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. W świetle przedstawionych ustaleń i rozważań, Sąd uznał, że zarzuty skargi są nieusprawiedliwione i dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.