II OSK 449/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B. K. i M. K. o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej B. K. i M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 października 2019 r. sygn. akt II SA/Wr 419/19 oddalającego skargę B. K. i M. K. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku dostarczenia dokumentów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...]. Wyrokiem z dnia 10 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę B. K. i M. K. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2019 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] marca 2019 r. wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych związanych z budowlą – kontenerem wykonanym na działce nr [...],[...], obręb [...] oraz nakładające na inwestorów obowiązek dostarczenia do organu nadzoru budowlanego w terminie do 31 lipca 2019 r. określonych dokumentów. B. K. i M. K. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 października 2019 r. W skardze kasacyjnej skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] podnosząc, że jego wykonanie "realnie naraża skarżących na dolegliwości finansowe i uniemożliwia pracę". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77). Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika, że sąd ma możliwość wstrzymania wykonania nie tylko zaskarżonego aktu, ale też innych aktów wydanych lub podjętych w granicach tej samej sprawy, rozumianej w sensie materialnoprawnym. Wskazać w tym miejscu należy, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. postanowieniem z [...] marca 2019 r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z budowlą – kontenerem wykonanym na działce nr [...] oraz nałożył na inwestorów obowiązek dostarczenia do organu nadzoru budowlanego w terminie do 31 lipca 2019 r. określonych dokumentów. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu utrzymał w/w postanowienie w mocy. Strona skarżąca w swoim wniosku domaga się wyłącznie wstrzymania wykonania postanowienia wydanego przez organ I instancji. Zasadniczo orzeczenie o wstrzymaniu wykonania w pierwszej kolejności dotyczy zaskarżonego aktu, a w dalszej kolejności innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Nie ma jednak podstaw, aby uznawać tą regułę za bezwzględną w tym znaczeniu, że nie jest możliwe wstrzymanie wyłącznie innego aktu niż zaskarżony, o ile został on wydany w granicach tej samej sprawy (por. postanowienia NSA: z dnia 12 grudnia 2013 r., I OSK 2861/13, z dnia 16 stycznia 2014 r. II OZ 1231/13). Decydujące powinno być to jaki jest charakter i przedmiot decyzji kwestionowanej przez stronę skarżącą, domagającą się ochrony tymczasowej. Zdaniem Naczelnego Sadu Administracyjnego strona w swoim wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Postanowieniem tym organ nadzoru budowlanego wstrzymał zaś roboty budowlane i nałożył na nich obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów warunkujących zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenie na wznowienie robót budowlanych. Podkreślenia wymaga, że postanowienia te wydano w toku postępowania legalizacyjnego prowadzonego na postawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186), zatem nie są to orzeczenia kończące postępowanie w sprawie legalizacji przedmiotowego obiektu budowlanego. Odnosząc się do argumentacji dotyczącej nałożonych na skarżących obowiązków wskazać należy, że każde postanowienie zobowiązujące do przedłożenia specjalistycznych dokumentów, zatem również projektu budowlanego, sporządzanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia w tym zakresie, wiąże się dolegliwością finansową. Jednak wnioskodawcy żądając wstrzymania wykonania postanowienia powinni wykazać, że poniesienie kosztów w tym zakresie grozi im szkodą i to w znacznych rozmiarach. Tymczasem skarżący nie wykazali, że wstrzymanie robót budowlanych i zlecenie sporządzenia projektu budowlanego wiąże się z powstaniem szkody w znacznych rozmiarach. Podstawy do wstrzymania wykonania przedmiotowego postanowienia nie mogły stanowić ogólnikowe twierdzenia, że wstrzymanie robót budowlanych przy kontenerze "naraża skarżących na dolegliwości finansowe i uniemożliwią pracę". Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.