II SAB/Go 6/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2020 r. sprawy ze skargi M.O. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy do rozpatrzenia wniosków skarżącej M.O. z dnia [...] listopada 2019 r. zarejestrowanych przez organ pod sygnaturami: [...] – w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy, II. stwierdza, że Wójt Gminy dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. oddala skargę w pozostałej części, IV. zasądza od Wójta Gminy na rzecz skarżącej M.O. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 25 listopada 2019 r. M.O. wystąpiła do Wójta Gminy z czterema wnioskami o udostępnienie informacji publicznej, w tym: - o wydanie kserokopii zleceń, na podstawie których została wykonana koncepcja projektowa modernizacji boiska w [...] na działce oznaczonej numerem [...], jak również kserokopii faktur dotyczących zapłaty za wykonanie koncepcji projektowej wraz z potwierdzeniem zapłaty. Przedmiotem wniosku była również kserokopia koncepcji projektowej, dotyczącej "Zagospodarowania kompleksów sportowych na terenie Gminy" zleconej firmie I D.Z., jak również kserokopii zlecenia i faktury, dotyczącej zapłaty za wykonanie tejże koncepcji projektowej wraz z potwierdzeniem zapłaty, - w związku z zaplanowaną kwotą w wysokości 254.000,00 zł ujętą w zakresie wydatków majątkowych w rozdziale 60016 - drogi publiczne gminne w budżecie gminy jako dokumentacje na drogi różna na rok 2019 - o kserokopie zleceń, na jakie drogi zostały sporządzone koncepcje projektowe bądź projekty w ramach zaplanowanej kwoty. Ponadto przedmiotem wniosku były kserokopie faktur dotyczących zapłaty za wykonanie koncepcji bądź projektów wraz z potwierdzeniem zapłaty, - o kserokopie zleceń, na podstawie których została wykonana koncepcja projektowa, dotycząca budowy drogi w [...] na Osiedlu [...], jak również kserokopie faktur dotyczących zapłaty za wykonanie koncepcji wraz z potwierdzeniem zapłaty, - o kserokopie zleceń, na podstawie których została wykonana koncepcja projektowa, dotycząca budowy drogi w [...] koło sklepu (działka numer [...]), jak również kserokopie faktur dotyczących zapłaty za wykonanie koncepcji wraz z potwierdzeniem zapłaty. Na cztery powyższe wnioski o udostępnienie informacji publicznej skarżąca otrzymała cztery odpowiedzi o tożsamej treści, informujące, iż wnioskowana informacja została już udzielona, różniące się jedynie sygnaturą pisma: [...]. M.O. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Wójta Gminy w zakresie rozpatrzenia czterech wniosków o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2019 r. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, dalej jako u.d.i.p.). Podnosząc powyższe zarzuty, wniosła o: 1) zobowiązanie Wójta Gminy do merytorycznego załatwienia wszystkich czterech wniosków o udzielenie informacji publicznej, ewentualnie do powiadomienia pisemnie skarżącego jako wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazanie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, jak również do zachowania właściwej prawem przypisanej formy w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej, 2) stwierdzenie, że załatwienie wszystkich z czterech powołanych wniosków poprzez udzielenie odpowiedzi o tożsamej treści "W związku ze złożeniem wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2019 r. udostępniam informację: Informuję, iż wnioskowana informacja została już udzielona", nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności w zakresie formy odpowiedzi, sugerującej próbę pominięcia procedury administracyjnej, a tym samym możliwości skorzystania przez skarżącego ze środków zaskarżenia. 3) zasądzenie od organu - Wójta Gminy na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 5.000 zł, 4) zasądzenie od organu - Wójta Gminy na rzecz skarżącego wszelkich kosztów postępowania. Uzasadniając skargę skarżąca wskazała, że co najmniej dwa z czterech wniosków były ponowieniami, gdyż na poprzednio złożone wnioski udzielona informacja była wymijająca lub niepełna. Jeżeli chodzi o wniosek dotyczący wydania kserokopii zleceń, na podstawie których została wykonana koncepcja projektowa modernizacji boiska w [...] na działce oznaczonej numerem [...], jak również kserokopii faktur dotyczących zapłaty za wykonanie koncepcji projektowej wraz z potwierdzeniem zapłaty, to skarżąca podkreśliła, że za pismem z dnia [...] maja 2018 r. przekazano jej koncepcję projektową - 3 egzemplarze rysunków technicznych, nieopieczętowanych, nie tworzących zwartego dokumentu. Strona wskazała, że dalej nie ma pewności, czy był to dokument zlecony firmie zewnętrznej, czy sporządzony na użytek wewnętrzny rysunek poglądowy. W jej ocenie dalej nie zrealizowano wniosku w zakresie wydania kserokopii zleceń, na podstawie których została wykonana koncepcja projektowa modernizacji boiska w [...] na działce oznaczonej numerem [...], jak również kserokopii faktur dotyczących zapłaty za wykonanie koncepcji projektowej wraz z potwierdzeniem zapłaty. Przedmiotem wniosku była również kserokopia koncepcji projektowej, dotyczącej "Zagospodarowania kompleksów sportowych na terenie Gminy" zleconej firmie I D.Z., jak również kserokopii zlecenia i faktury, dotyczącej zapłaty za wykonanie tejże koncepcji projektowej wraz z potwierdzeniem zapłaty. Jeżeli chodzi o wniosek dotyczący budowy drogi w [...] na Osiedlu [...] to za pismem z [...] października 2019 r. przekazano wnioskodawczyni umowę nr [...] oraz rysunki zawierające koncepcje projektowanej drogi, nie mniej nie udostępniono jej informacji w zakresie kserokopii faktur dotyczących zapłaty za wykonanie koncepcji wraz z potwierdzeniem zapłaty. W sprawie wniosku dotyczącego dokumentacji projektowej w zakresie drogi oznaczonej jako działka numer [...] to za pismem z [...] października 2019 r. przekazano stronie kopię zlecenia i aneks nr [...], niemniej nie udostępniono informacji w zakresie kserokopii faktur dotyczących zapłaty za wykonanie koncepcji wraz z potwierdzeniem zapłaty. Ponadto skarżąca wskazała, że w przedmiocie pozostałego wniosku nigdy wcześniej informacji nawet częściowej organ jej nie udostępniał. Strona skarżąca zaznaczyła, że odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2019 r. zostały jej przesłane na e-mail w dniu 4 grudnia 2019 r. W dniu 8 grudnia 2019 r. potwierdziła otrzymanie odpowiedzi jak również poprosiła o przyporządkowanie odpowiedzi do wniosków, bo nie była w stanie określić na jakie wnioski o udzielenie informacji publicznej złożone w dniu 25 listopada 2019 r. otrzymała odpowiedzi. Poprosiła również o wskazanie jakie otrzymała dokumenty i kiedy miało to miejsce skoro w odpowiedziach na ten fakt się powoływano. Dalej w uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że w dniu [...] grudnia 2019 r. po wspólnym posiedzeniu komisji udała się do Skarbnika Gminy w celu zasięgnięcia informacji kiedy zostanie jej udzielona odpowiedź. Skarżąca została ponownie poinformowana, że odpowiedź została już udzielona i jej niezadowolenia z jej treści nie ma na to wpływu. Strona poprosiła również o przyporządkowanie odpowiedzi do każdego wniosku, lecz prośba nie została uwzględniona. W dziale inwestycji skarżąca uzyskała odpowiedź od kierownika, że nie widzieli jej zapytań. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości. W ocenie organu nie dopuścił się on bezczynności. Organ wskazał, że skarżąca składa do Wójta Gminy bardzo liczne wnioski i żąda udostępnienia jej bardzo obszernych zbiorów informacji, w tym w szczególności w zakresie inwestycji prowadzonych przez Gminę. Wnioski skarżącej są na bieżąco załatwiane, a skarżąca otrzymuje żądane informacje. Po analizie wniosków skarżącej, które wpłynęły 25 listopada 2019 r., organ doszedł do wniosku, że ich przedmiot pokrywa się z zakresem informacji, która została już skarżącej udostępniona. W ocenie organu, wnioski o udzielenie informacji publicznej złożone przez skarżącą dnia 25 listopada 2019 r. dotyczyły informacji, które zostały już wcześniej udzielone w odpowiedzi na liczne wcześniejsze wnioski skarżącej. W konsekwencji, organ w czterech pismach z dnia [...] grudnia 2019 r. poinformował wnioskodawczynię, że żądana przez nią informacja została już jej udzielona. Dalej organ wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że wniosek zainteresowanego informacją publiczną tworzy po stronie dysponenta obowiązek jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona. Powołując się na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w wyroku z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wr 177/13, organ wskazał, że w przypadku wcześniejszego udzielenia wnioskowanej informacji publicznej przez dysponenta informacji, dalsze żądanie dotyczące takiej samej informacji jest niezasadne i nie rodzi obowiązku jego załatwienia przez podmiot zobowiązany. Takie żądanie nie zmierza bowiem do uzyskania pewnych informacji, a więc wykracza poza przedmiot i cel ustawowej regulacji o dostępie do informacji publicznej. Organ podkreślił, że również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 934/14 wskazano, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej na wniosek istnieje wyłącznie w sytuacji gdy wnioskodawca nie posiada żądnej informacji publicznej. W świetle powyższego orzecznictwa analizowane działanie organu w jego ocenie należy uznać za prawidłowe. Skoro skarżąca wcześniej otrzymała wnioskowaną informację, to zdaniem organu nie miał on obowiązku udzielać jej ponownie w odpowiedzi na wnioski wniesione dnia 25 listopada 2019 r. W konsekwencji, w zaistniałym stanie faktycznym skarga na bezczynność w ocenie organu nie powinna być uwzględniona, ponieważ organ nie dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosków o udostępnienie informacji publicznej złożonych przez skarżącą. Na rozprawie w dniu 5 marca 2020 r. skarżąca podtrzymała skargę i wniosła o zwrot kosztów postępowania, a które składają się uiszczony wpis w kwocie 100 złotych i zwrot kosztów dojazdu do Sądu w kwocie 100 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśli art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) kontrola ta obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w ustawie. Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Ponadto sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Nie budzi wątpliwości i nie jest to kwestionowane przez organ, że żądane informacje przez skarżącą a dotyczące zlecenia opracowania koncepcji przebudowy boiska, przebudowy dróg gminnych, związanych z tym kosztów pokrywanych ze środków publicznych są informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Są one bowiem w sposób bezpośredni związane z zadaniami wykonywanymi przez organ w sferze publicznej i finansowanymi ze środków publicznych. Bezspornym również jest, że wójt gminy, jako organ władzy samorządowej, w niniejszej sprawie Wójt Gminy obowiązany jest do udzielenia powyższej informacji. Tryb i zasady rozpoznawania tego rodzaju wniosków określa powołana wyżej ustawa o dostępie do informacji publicznej, na gruncie której udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej zachodzi zatem w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmie żadnej z przewidzianych prawem czynności, to jest nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) albo nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej bądź decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.) albo też nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub, w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Co do zasady Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie o sygn. akt II SAB 372/03, zgodnie z którym udostępnienie informacji publicznej przez władze publiczne i inne podmioty wykonujące zadania publiczne nie dotyczy informacji ogólnodostępnej bądź informacji będącej już w posiadaniu wnioskującego o jej udostępnienie. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "prawo do informacji jako prawo dostępu do określonych wiadomości o sprawach publicznych jest skorelowane z ciążącym na władzach publicznych - posiadaczach tych informacji – obowiązkiem ich udostępnienia. Obowiązek ten może być wykonywany w różny, przewidziany ustawą sposób, także na wniosek zainteresowanych (art. 10 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy). Trzeba jednak przyjąć, że wniosek zainteresowanych rodzi po stronie dysponenta informacji obowiązek jej udostępnienia wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, a więc zainteresowany nie może się z nią zapoznać inaczej, niż składając wniosek o udzielenie informacji publicznej do organu władzy publicznej. W przeciwnym razie należałoby zaakceptować tezę, że zainteresowany ma prawo żądać od organu w trybie wniosku o udostępnienie informacji, informacji ogólnie dostępnej. Tym bardziej za niezasadny trzeba uznać wniosek o udzielenie informacji, którą zainteresowany posiada. Wówczas kwestia dostępu do informacji wydaje się być bezprzedmiotowa. Takie żądanie nie zmierza bowiem do uzyskania pewnych wiadomości, lecz ewentualnego potwierdzenia (sprawdzenia) wiadomości znanych już wnioskującemu. Wykracza zatem – zdaniem Sądu - poza przedmiot i cel ochrony przewidzianej ustawą o dostępie do informacji publicznej". Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że w sytuacji gdy wnioskującemu udzielono już żądaną informację publiczną realizując np. uprzednio złożony wniosek o jej udzielenie dotyczący tego samego przedmiotu organ może odmówić "ponownego" udzielenia takiej samej informacji, informując o tym zainteresowanego o określonej treści pismem. W przypadku jednak zanegowania powyższego stanowiska organu przez stronę poprzez złożenie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organ ten winien przed sądem wykazać, że żądana przez zainteresowanego informacja została wcześniej zgodnie z jego uprzednio złożonym wnioskiem udzielona. Opierając się na dokumentach przesłanych do Sądu przez organ związanych z udostępnieniem stronie żądanej informacji publicznej stwierdzić należy, że brak jest podstaw, że organ udzielił żądanej informacji publicznej objętej wnioskiem noszącym datę [...] listopada 2019 r. poprzez realizację uprzednio złożonych wniosków. Wniosek dotyczący udzielenia informacji dotyczący modernizacji boiska w [...] i poniesionych z tym kosztów nie jest tożsamy z wnioskiem złożonym przez stronę w dniu 19 kwietnia 2018 r., albowiem dotyczył on przesłania złożonego wniosku na dofinansowanie tego projektu oraz kopii opracowanej koncepcji zagospodarowania terenu tego obiektu sportowego. Natomiast stanowiący przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie wniosek dotyczy przesłania zlecenia sporządzenia koncepcji modernizacji boiska, kserokopii faktury zapłaty za opracowaną koncepcję i potwierdzenia jej zapłaty oraz przesłania opracowanej przez wskazaną firmę koncepcji projektu pt. "Zagospodarowanie kompleksów sportowych na terenie Gmina" jak również wystawionych w tym zakresie zleceń, wystawionych faktur i potwierdzeń ich zapłaty. Z złożonych przez organ dokumentów brak jest dokumentu, z którego by wynikało, że skarżącej udzielono uprzednio informacji dotyczących realizacji wydatków z rozdziału 60016 budżetu gminy – drogi publiczne. Odnośnie udostepnienia informacji dotyczącej przesłania zlecenia w oparciu, o które opracowano koncepcję budowy drogi w [...] na Osiedlu [...] oraz przesłania wystawionej faktury za wykonanie tego opracowania wraz z potwierdzeniem zapłaty organ stwierdził, że przesłał skarżącej umowę zawartą na wykonanie projektu co miało miejsce w październiku 2019 r. Nie wykazał, że przesłał żądaną fakturę i potwierdzenie jej zapłaty. To samo dotyczy wniosku, którego przedmiotem było udzielenie informacji dotyczącej "budowy drogi w [...] koło sklepu". Powyższe rozważana stanowią podstawę do przyjęcia, że na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do przyjęcia, że organ udzielił stronie informację publiczną objętą pytaniami objętymi wnioskiem noszącym datę 25 listopada 2019 roku. Tym samym na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zobowiązał organ – Wójta Gminy do rozpatrzenia wniosków skarżącej z dnia [...] listopada 2019 r. zarejestrowanych pod wskazanymi w pkt I wyroku sygnaturami w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy administracyjnej. Wskazać w tym miejscu należy, że organ winien w przypadku stwierdzenia, iż zlecenia dotyczące budowy dróg w [...], o które wnioskowała skarżąca nie były wystawiane, a dokumentację sporządzono w oparciu o zawarte już jej uprzednio przesłane winno to znaleźć odzwierciedlenie w udzielonej odpowiedzi. Na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 Sąd uznał, że ustalony stan faktyczny daje podstawę do przyjęcia, że organ w niniejszej sprawie dopuścił się bezczynności bezzasadnie przyjmując, że stronie udzielono już żądaną informację publiczną. Oceniając czy to niedziałanie miało charakter kwalifikowany tj. bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. wskazać należy, że rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Przekroczenie musi być zatem bardzo znaczne i wskazywać na złą wolę organu lub powodować jakieś wyjątkowo dolegliwe dla strony skutki. W ocenie Sądu brak udzielenia żądanej informacji stronie był związany z niemającym oparcia w przedłożonych dokumentach przyjęciem przez organ, że informacje te zostały już wcześniej udzielone skarżącej przy realizacji wcześniej złożonych wniosków. Organ przesłał skarżącej taką informację w zakreślonym przez ustawę o dostępie informacji publicznej podstawowym terminie 14 dni do załatwienia wniosków składanych w oparciu o tą ustawę. Brak jest podstaw do przyjęcia, że działanie organu było związane z jego złą wolą oraz, że wywołało dla strony wyjątkowo dotkliwe skutki. Z tych względów orzeczono jak w punkcie II wyroku. Z powyżej podanych przyczyn Sąd nie znalazł również podstaw do wymierzenia organowi z urzędu grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. Spodziewać się należy, że organ po zapoznaniu się motywami niniejszego orzeczenia będzie przykładał większą uwagę i staranność do rozpoznawania podobnych wniosków w przyszłości. Również z tych samym względów nie znaleziono podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 5000 zł. Zasądzenie sumy pieniężnej nie jest bezpośrednią konsekwencją przewlekłego prowadzenia postępowania, a to oznacza, że w każdym przypadku należy rozważyć zasadność żądania w kontekście działań organu. Sąd rozpatrujący sprawę nie dopatrzył się okoliczności, które miałyby uzasadniać przyznanie omawianego świadczenia, tym bardziej, że nie było podstaw do uznania przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ jako o charakterze rażącym. Sąd rozpatrujący sprawę nie dopatrzył się okoliczności, które miałyby uzasadniać przyznanie omawianego świadczenia, tym bardziej, że nie było podstaw do uznania przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ jako o charakterze rażącym. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i 209 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów wpisu i kosztów zastępstwa procesowego tj. 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od złożonej skargi oraz 100 zł tytułem zwrotu kosztów stawiennictwa na rozprawę sadową (pkt IV wyroku).