III SA/Gd 220/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z 12 grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. P. K. wniósł 10 stycznia 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z 12 grudnia 2019 r., którą utrzymano w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w S. z 8 października 2019 r. wzywającą go do zwrotu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w wysokości 7.464 zł. W przedmiotowej skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wyegzekwowania od niego przez organ administracyjny kwoty pieniężnej określonej w decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu jest wykazanie przez wnioskodawcę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego może wiązać się z dolegliwością dla jego adresata, jednakże taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania jego wykonania. Inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazanie zasadności złożonego wniosku poprzez wykazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Argumenty podnoszone przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać połączone z odwołaniem się do konkretnych materiałów (dokumentów) źródłowych potwierdza-jących prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie podkreślano, że strona skarżąca domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por. postanowienie NSA z 15 stycznia 2015 r., I OZ 1236/14). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, z 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, z 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12). Rozpatrzenie przez Sąd sytuacji wnioskodawcy i ocena czy wykonanie zaskarżonego aktu odbędzie się z uszczerbkiem dla jego majątku, powodując powstanie znacznej szkody musi odbywać się w oparciu o szczegółowe informacje dotyczące sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędności, aktywów, czy ponoszonych wydatków. W ocenie Sądu, strona wnioskująca nie wykazała istnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący, oprócz powołania się na przesłankę wyrządzenia znacznej szkody i wskazania sumy pieniężnej, którą będzie musiał zwrócić, nie przytoczył innych okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku. Skarżący nie wyjaśnił, ani nie poparł żadnymi dowodami swoich twierdzeń. We wniosku nie podano żadnych danych dotyczących majątku lub zasobów skarżącego ani wysokości ponoszonych kosztów. Ponadto w aktach sprawy brak jest danych wskazujących na aktualną sytuację majątkową skarżącego, co uniemożliwiło ustalenie z urzędu okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku. Dodatkowo wskazać należy, że spełnienie świadczenia pieniężnego jest co do zasady w skutkach odwracalne, poprzez zwrot ewentualnie wyegzekwowanej kwoty. Obowiązek wykonania decyzji, również takiej, która określa znaczną kwotę do zapłaty, nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Konieczność zapłaty nałożonej kwoty i związane z tym uszczuplenie majątku wnioskodawcy jest zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy było uprawdopodobnienie, że na skutek egzekucji kwoty określonej w decyzji, grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku zrealizowanej decyzji nie wystarczy sam zwrot wyegzekwowanej należności. Tego jednak skarżący nie wykazał. Zaznaczyć także należy, że Sąd oceniał wniosek jedynie pod kątem wyżej cytowanych przesłanek, dlatego kwestia wstrzymania wykonania aktu nie ma związku z merytoryczną zasadnością skargi. Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł o odmowie wstrzymania wykonania decyzji.