III SA/Łd 1067/19

Dnia 10 marca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2020 roku sprawy ze skargi Z. T. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę. Decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł., po rozpoznaniu odwołania Z.T. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Ł. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. W dniu 15 czerwca 2018 r. strona złożyła wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2018 rok oraz pełnomocnik skarżącej wniósł pisemne zastrzeżenia odnośnie nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu teleinformatycznego. Następnie strona w dniach 29 czerwca 2018 r., 2 lipca 2018 r. złożyła zmianę do wniosku. W dniu [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, tj. - umorzył postępowanie w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej w części dotyczącej powierzchni 0,58 ha wycofanej w dniu 2 lipca 2018 r., - przyznał jednolitą płatność obszarową w wysokości 50377,37 zł, - płatność za zazielenienie w wysokości 35849,47 zł, - płatność redystrybucyjną w wysokości 4743,33 zł, - płatność dla młodych rolników w wysokości 8666,01 zł, - płatność do powierzchni upraw roślin pastewnych w wysokości 180 1,13 zł, - płatności do bydła w wysokości 5 784,05 zł, - płatności do krów w wysokości 7376,12 zł, - płatności do owiec w wysokości 1891,17 zł oraz przyznał Z.T. kwotę zwrotu dyscypliny finasowej w wysokości 1 476,20 zł. W odwołaniu strona wniosła zastrzeżenia co do powierzchni maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO) i związanego z tym pomniejszenia płatności i przyznania kwoty zwrotu dyscyplin finansowej w niższej wysokości. Pełnomocnik wskazał również na błędne uzasadnienie decyzji, wynikające z braku wskazania przyczyn pomniejszenia MKO oraz braku weryfikacji przez organ I instancji przyczyny zgłoszenia we wniosku powierzchni większej od MKO, jak również braku rocznej weryfikacji powierzchni MKO. Pracownik Wydziału ds. GIS [...] Oddziału Regionalnego ARiMR dokonał analizy powierzchni maksymalnego kwalifikującego się obszaru (PEG/MKO) dla działek ewidencyjnych nr 10/16,6,34/1, 47,3/2,65/1. Zaskarżoną decyzją Dyrektor OR ARiMR w Ł. utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ powołał treść art. 8 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i wskazał, że składając wniosek rolnik wskazuje powierzchnię, w stosunku do której ubiega się o przyznanie płatności na dany rok. Powierzchnia ta jest następnie weryfikowana przez organ I instancji w toku postępowania administracyjnego i dopiero tak ustalony obszar użytkowany rolniczo oraz sposób jego zagospodarowania stanowi podstawę przyznania płatności. Narzędziem służącym weryfikacji podanych przez stronę w treści wniosku informacji są kontrole administracyjne i kontrole na miejscu. Organ wyjaśnił, że w myśl powołanego przepisu art. 70 rozporządzenia nr 1306/2013 system identyfikacji działek rolnych ustanawia się w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne. Korzysta się z technik opartych na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10000, a od 2016 r. w skali 1:5000, przy uwzględnieniu obwodu i stanu działki. Należy to określić zgodnie z istniejącymi normami unijnymi. Niezależnie od akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą nadal korzystać z takich technik, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1: 10000, w przypadku gdy zostały one nabyte na podstawie umów długoterminowych zatwierdzonych przed listopadem 2012 r. Organ wskazał, że wszystkie wnioski o przyznanie płatności są objęte kontrolami administracyjnymi zgodnie z art. 59 Rozporządzenia nr 1306/2013, który stanowi, że system kontroli ustanowiony przez państwa członkowskie zgodnie z art. 58 ust. 2 obejmuje systematyczne kontrole administracyjne wszystkich wniosków o przyznanie pomocy oraz wniosków o płatność. System ten jest uzupełniany o kontrole na miejscu. W tym zakresie organ odwołał się do treści art. 24 rozporządzenia nr 809/2014. Organ wyjaśnił, że ustalenie maksymalnej powierzchni kwalifikowanej w ramach działki referencyjnej (PEG) następuje w trakcie prowadzonej kontroli administracyjnej na podstawie bezpośredniego pomiaru wykonanego przez pracownika biura powiatowego na aktualnym obrazie ortofotomapy. W systemie informatycznym ARiMR zaimplementowane są wcześniej wyznaczone powierzchnie PEG. Powierzchnie PEG stanowią różnicę pomiędzy powierzchnią całkowitą działki referencyjnej - tzn. działki ewidencyjnej a powierzchnią obszarów nieuprawnionych do płatności (np. lasy, wody, drogi, siedliska itp.), których granice są określone na podstawie ortofotomapy. Powierzchnie użytków rolnych określone w systemie EGiB, czy wskazane w treści księgi wieczystej nie mogą stanowić powierzchni referencyjnej. Z powyższych przepisów, dane zawarte w ewidencji gruntów i rejestrze gruntów mają charakter pomocniczy, a ich celem jest określenie położenia działek rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego oraz ich ilości na poszczególnych działkach ewidencyjnych. Nie można przy tym utożsamiać pojęcia działki ewidencyjnej z pojęciem działki rolnej, powierzchnia działek ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego i powierzchnia działek rolnych znajdujących się na tych działkach ewidencyjnych nie oznacza tego samego. Organ odwoławczy po zapoznaniu się z materiałem dowodowym stwierdził, że producent złożył wniosek o przyznanie płatności na rok 2018, w którym wystąpił o przyznanie: jednolitej płatności obszarowej płatności za zazielenienie, płatności redystrybucyjnej, płatności dla młodych rolników, płatności do powierzchni upraw roślin pastewnych, płatności związanej do zwierząt gatunku bydło domowe, płatności związanej do krów, płatności związanej do owiec. We wniosku strona zadeklarowała działki rolne, główne: - A JPO o powierzchni 5,05 ha położoną na działce ewidencyjnej nr 180/2. - B JPO o powierzchni 26,70 ha położoną na działkach ewidencyjnych nr 34/1,10/16. - C JPO o powierzchni 29,04 ha położoną na działce ewidencyjnej nr 3/7. - D JPO o powierzchni 4,75 ha położoną na działce ewidencyjnej nr 47. - E JPO o powierzchni 7,85 ha położoną na działkach ewidencyjnych nr 206/1,206/2. - F JPO o powierzchni 10,52 ha położoną na działce ewidencyjnej nr 3/2. - G JPO o powierzchni 6,12 ha położoną na działce ewidencyjnej nr 6511. - H JPO o powierzchni 6,27 ha położoną na działce ewidencyjnej nr 6. - l JPO o powierzchni 15,89 ha położoną na działce ewidencyjnej nr 34/1. - J JPO o powierzchni 10,15 ha położoną na działce ewidencyjnej nr 3/4. Organ wyjaśnił, że należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy płatności są przyznawane do powierzchni działki rolnej nie większej, niż maksymalny kwalifikowalny obszar (PEG). Z tego względu w odniesieniu do działek rolnych: A z deklarowanej powierzchni 5,05 ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,02 ha. B z deklarowanej powierzchni 26,70 ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 2,21 ha. C z deklarowanej powierzchni 29,04 ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,58 ha. D z deklarowanej powierzchni 4,75 ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,13 ha. E z deklarowanej powierzchni 7,85 ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,08 ha. G z deklarowanej powierzchni 6,12 ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,07 ha. H zadeklarowanej na powierzchni 6,27 ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,02 ha. I z deklarowanej powierzchni 15,89 ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 1,36 ha. Łączna powierzchnia gruntów wykluczonych z jednolitej płatności obszarowej z uwagi na zawyżenie powierzchni deklarowanej w stosunku do maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO/PEG) wyniosła 4,47 ha. Organ wskazał, że z uwagi na treść zastrzeżeń pełnomocnika zawartych w odwołaniu powierzchnia maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO/PEG) została poddana weryfikacji. Pracownik Wydziału ds. GIS [...] Oddziału Regionalnego ARiMR dokonał analizy powierzchni maksymalnego kwalifikującego się obszaru (PEG/MKO) dla działek ewidencyjnych nr: 180/2,3/7,47,20611,206/2, 65/1, 6, 34/1. Stwierdził, że PEG/MKO z kontroli administracyjnej jest prawidłowy. Innymi słowy, powierzchnie maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO/PEG) przyjęte w skarżonej decyzji są prawidłowe. W zakresie jednolitej płatności obszarowej organ wskazał, że łączna powierzchni zadeklarowana do płatności wyniosła 122,34 ha. Podczas kontroli administracyjnej z płatności wykluczono 4,47 ha. Konsekwencją stwierdzonych w przedmiotowej sprawie zawyżeń jest pomniejszenie płatności, o jakie się ubiegano. Zgodnie z art. 19a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną (kwalifikowaną) we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, wówczas pomoc oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego pomniejszonego o 1,5-krotność stwierdzonej różnicy. Dodatkowo kara administracyjna nie może przekroczyć 100% kwot wyliczanych w oparciu o obszar zgłoszony. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną działek rolnych a powierzchnią stwierdzoną w toku prowadzonego postępowania wynosi 3,79 %. Różnica między powierzchnią deklarowaną (kwalifikowaną) a powierzchnią stwierdzoną 4,47 ha. Mając na uwadze powyższe po zastosowaniu zmniejszenia z tytułu przedeklarowania powierzchnia o 1,5-krotność stwierdzonej różnicy, powierzchnia zatwierdzona do jednolitej płatności obszarowej wynosi 111,1650 ha. Początkowa kwota jednolitej płatności obszarowej wynosi 51045,86 zł. Organ odwołał się do treści art. 64 ust 2 rozporządzenia 1306/2013. Zdaniem organu przepis ten nie znajduje zastosowania w sprawie, gdyż w aktach sprawy nie znajdują się dokumenty potwierdzające wystąpienie przypadków siły wyższej. Organ stwierdził, że deklarowanie wyższej powierzchni działek rolnych, niż powierzchnia MKO/PEG nie może zostać uznana jako błąd oczywisty w rozumieniu art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014. Nie został zatem spełniony warunek uznania tego przypadku za błąd oczywisty w rozumieniu art. 4 rozporządzenia nr 809/2014. Wyjątki od stosowania kar administracyjnych zostały określone w art. 15 rozporządzenia nr 640/2014. Zgodnie z ust. 1 art. 15 rozporządzenia kar administracyjnych przewidzianych w niniejszym rozdziale nie stosuje się w odniesieniu do części wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, co do których beneficjent poinformował właściwy organ na piśmie, że wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność jest nieprawidłowy lub stał się niepoprawny od czasu jego złożenia, chyba że właściwy organ powiadomił wcześniej beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub o jakichkolwiek niezgodnościach we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność. Podane przez beneficjenta informacje, o których mowa w ust. 1, powodują dostosowanie wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność do faktycznej sytuacji (art. 15 ust. 2). Organ odwoławczy stwierdził, że strona przed przeprowadzeniem kontroli administracyjnej nie informowała ARiMR, że dane zawarte są nieprawidłowe. Wobec tego brak jest podstaw do zastosowania powołanego przepisu i przyznania płatności zgodnie z żądaniem określonym w odwołaniu. Dyrektor ARiMR wyjaśnił, że kwota ta została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego. W związku z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym do tego rozporządzenia. w przypadku, gdy łączna kwota płatności bezpośrednich finansowanych z budżetu wspólnotowego (jednolita płatność obszarowa, płatności związane z produkcją: do powierzchni upraw oraz płatności do zwierząt, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa), w danym roku jest wyższa od równowartości 2 000 euro, przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 106 ust. 3 rozporządzenia (UE) m 1306/2013, kwotę płatności bezpośrednich przekraczającą 2 000 euro zmniejsza się, w wyniku zastosowania współczynnika korygującego o 1,411917%. Zgodnie z art. 6 ust. 2 lit. c rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 oraz art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 639/2014 współczynnik korygujący stosuje się do sumy płatności bezpośrednich przysługujących rolnikowi w danym roku po uwzględnieniu zmniejszeń z tytułu przedeklarowania powierzchni, złożenia wniosku lub zmiany do wniosku po terminie oraz zmniejszenia z tytułu niezgłoszenia wszystkich gruntów rolnych będących w posiadaniu rolnika na dzień 31 maja roku składania wniosku. Zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w przypadku stosowania współczynnika korygującego, każda płatność bezpośrednia (finansowana z budżetu wspólnotowego) jest zmniejszana proporcjonalnie do udziału tej płatności w całkowitej kwocie wszystkich płatności bezpośrednich. Mając na uwadze, że łączna kwota przyznanych płatności bezpośrednich po zastosowaniu ewentualnych obniżek z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości wynosi 118 034,41 zł, co przy kursie wymiany euro 4,2774 zł stanowi kwotę 27 594,90 euro należało do kwoty stanowiącej nadwyżkę w wysokości 25 594,90 euro, zastosować współczynnik korygujący w wysokości 1,411917%. Całkowita kwota pomniejszenia wynikająca z zastosowania współczynnika korygującego wynosi 361,38 euro, z czego proporcjonalna kwota pomniejszenia przypadająca dla jednolitej płatności obszarowej wynosi 668,49 zł. O kwotę tę została pomniejszona kwota jednolitej płatności obszarowej. Kwota przyznanej jednolitej płatności obszarowej po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wynosi 50 377,37 zł. W zakresie płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (płatność za zazielenienie) organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014, jeżeli obszar zgłoszony do jednolitej płatności obszarowej przekracza obszar zatwierdzony, do obliczania płatności za zazielenienie, stosuje się obszar zatwierdzony. Jak wykazano w niniejszej decyzji stwierdzona w toku prowadzonego postępowania powierzchnia działek rolnych deklarowanych do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 117,87 ha, a zatem powierzchnia ta stanowi podstawę do przyznania płatności za zazielenienie. Stawka płatności za zazielenienie do 1 ha w 2018 r, została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 października 2018 r. w sprawie stawki płatności za zazielenienie za 2018 r. (Dz. U. poz. 1960) i wynosi 308,18 zł. Początkowa kwota płatności za zazielenienie wynosi 36325,18 zł. Kwota ta została zmniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego. W związku z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym do tego rozporządzenia w przypadku, gdy łączna kwota płatności bezpośrednich finansowanych z budżetu wspólnotowego (jednolita płatność obszarowa, płatności związanych z produkcją: do powierzchni upraw oraz płatności do zwierząt, płatności za zazielenienie, płatności dla młodych rolników, płatność dodatkowa) w danym roku jest wyższa od równowartości 2 000 euro, przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 106 ust. 3 rozporządzenia (UE) m 1306/2013 kwotę płatności bezpośrednich przekraczającą 2 000 euro zmniejsza się, w wyniku zastosowania współczynnika korygującego o 1,411917%. Zgodnie z art. 6 ust. 2 lit. c rozporządzenia (UE) nr 809/2014 oraz art. 3 rozporządzenia (UE) nr 639/2014, współczynnik korygujący stosuje się do sumy płatności bezpośrednich przysługujących rolnikowi w danym roku po uwzględnieniu zmniejszeń z tytułu przedeklarowania powierzchni, złożenia wniosku lub zmiany do wniosku po terminie oraz zmniejszenia z tytułu niezgłoszenia wszystkich gruntów rolnych będących w posiadaniu rolnika na dzień 31 maja roku składania wniosku. Zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w przypadku stosowania współczynnika korygującego, każda płatność bezpośrednia (finansowana z budżetu wspólnotowego) jest zmniejszana proporcjonalnie do udziału tej płatności w całkowitej kwocie wszystkich płatności bezpośrednich. Mając na uwadze, że łączna kwota przyznanych płatności bezpośrednich po zastosowaniu ewentualnych obniżek z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości wynosi 118 034,41 zł, co przy kursie wymiany euro 4,2774 zł stanowi kwotę 27 594,90 euro, należało do kwoty stanowiącej nadwyżkę w wysokości 25 594,90 euro zastosować współczynnik korygujący w wysokości 1,411917%. Całkowita kwota pomniejszenia wynikająca z zastosowania współczynnika korygującego wynosi 361,38 euro, z czego proporcjonalna kwota pomniejszenia przypadająca dla płatności za zazielenienie wynosi 475,71 zł. Kwota przyznanej płatności za zazielenienie po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wynosi 35 849,47 zł. Odnośnie płatności dodatkowej (redystrybucyjnej) organ wskazał, że zgodnie z art. 14 ust. 1 tejże ustawy, płatność dodatkowa jest przyznawana rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu tego rolnika jest większa niż 3 ha. Płatność dodatkowa przysługuje do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu rolnika nie większej niż 30 ha oraz pomniejszonej o 3 ha. Tym samym płatność dodatkowa może być przyznana maksymalnie do 27 ha. Jak wskazano w niniejszej decyzji powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2018 wynosiła 122,92 ha, po uwzględnieniu zmian i wycofań do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 122,34 ha, natomiast powierzchnia deklarowana kwalifikowana do tej płatności 122,34 ha. Zgodnie z art. 18 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r., jeżeli obszar zgłoszony w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej przekracza limit wyznaczony przez państwo członkowskie, obszar zgłoszony do płatności dodatkowej zmniejsza się do tego limitu. Mając na uwadze powyższe powierzchnia deklarowana kwalifikowana do płatności dodatkowej wynosi 30,00 ha. Ze względu na art. 14 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, powierzchnię tę pomniejszono o 3 ha i wynosi ona 27,00 ha. Początkowa kwota dla płatności dodatkowej wynosi 4806,27 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, w związku z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym, do tego rozporządzenia, w przypadku, gdy łączna kwota płatności bezpośrednich finansowanych z budżetu wspólnotowego (jednolita płatność obszarowa, płatności związane z produkcją: do powierzchni upraw oraz płatności do zwierząt, płatności za zazielenienie, płatności dla młodych rolników, płatność dodatkowa), w danym roku jest wyższa od równowartości 2 000 euro, przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 106 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 kwotę płatności bezpośrednich przekraczającą 2 000 euro zmniejsza się, w wyniku zastosowania współczynnika korygującego o 1,411917%. Zgodnie z art. 6 ust. 2 lit. c rozporządzenia (UE) nr 809/2014 oraz art. 3 rozporządzenia (UE) nr 639/2014, współczynnik korygujący stosuje się do sumy płatności bezpośrednich przysługujących rolnikowi w danym roku po uwzględnieniu zmniejszeń z tytułu przedeklarowania powierzchni, złożenia wniosku lub zmiany do wniosku po terminie oraz zmniejszenia z tytułu niezgłoszenia: wszystkich gruntów rolnych będących w posiadaniu rolnika na dzień 31 maja roku składania wniosku. Zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w przypadku stosowania współczynnika korygującego, każda płatność bezpośrednia (finansowana z budżetu wspólnotowego) jest zmniejszana proporcjonalnie do udziału tej płatności w całkowitej kwocie wszystkich płatności bezpośrednich. Mając na uwadze, że łączna kwota przyznanych płatności bezpośrednich po zastosowaniu ewentualnych obniżek z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości wynosi 118034,41 zł, co przy kursie wymiany euro 4,2774 zł stanowi kwotę 27594,90 euro, należało do kwoty stanowiącej nadwyżkę w wysokości 25 594,90 euro zastosować współczynnik korygujący w wysokości 1,411917%. Całkowita kwota pomniejszenia wynikająca z zastosowania współczynnika korygującego wynosi 361,38 euro, z czego proporcjonalna kwota pomniejszenia przypadająca dla płatności dodatkowej wynosi 62,94 zł. O kwotę tę została pomniejszona kwota płatności dodatkowej. Kwota przyznanej płatności dodatkowej po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wynosi 4743,33 zł. W zakresie płatności dla młodych rolników Dyrektor OR ARiMR wskazał, że zgodnie z art. 13 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego płatność dla młodych rolników przysługuje do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym dla tego rolnika do jednolitej płatności obszarowej, jednak nie większej niż 50 ha. Na podstawie art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, płatność dla młodych rolników przysługuje rolnikom, którzy rozpoczynają działalność w gospodarstwie rolnym, jako kierujący tym gospodarstwem lub rozpoczęli już działalność w gospodarstwie rolnym w ciągu pięciu lat przed pierwszym złożeniem wniosku w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej w okresie 2015-2020 oraz ich wiek w roku składania tego wniosku nie przekracza 40 lat. Jak wskazano w niniejszej decyzji powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2018 wynosiła 122,92 ha, po uwzględnieniu zmian i wycofań do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 122,34 ha, natomiast powierzchnia deklarowana kwalifikowana do tej płatności 122,34 ha. Zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014, jeżeli obszar zgłoszony w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej przekracza limit wyznaczony przez państwo członkowskie, obszar zgłoszony do płatności dla młodych rolników zmniejsza się do tego limitu. Mając na uwadze powyższe powierzchnia deklarowana kwalifikowana do płatności dla młodych rolników wynosi 50.00 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w toku prowadzonego postępowania wynosiła 50,00 ha. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa wart. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Przy ustalaniu tej powierzchni zgodnie z art. 24 ust. 1 i art. 38 rozporządzenia (UE) nr 809/2014, uwzględniono również wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu. Stawka płatności dla młodych rolników do 1 ha uprawy w 2018 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 października 2018 r. w sprawie stawki płatności dla młodego rolnika za 2018 r. (Dz. U. poz. 1964) i wynosi 175,62 zł. Początkowa kwota płatności dla młodych rolników wynosi 8781,00 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, w związku z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym do tego rozporządzenia, w przypadku gdy łączna kwota płatności bezpośrednich finansowanych z budżetu wspólnotowego (jednolita płatność obszarowa. płatności związane z produkcją: do powierzchni upraw oraz płatności do zwierząt, płatności za zazielenienie, płatności dla młodych rolników, płatność dodatkowa) w danym roku jest wyższa od równowartości 2 000 euro, przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 106 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, kwotę płatności bezpośrednich przekraczającą 2 000 euro zmniejsza się, w wyniku zastosowania współczynnika korygującego o 1,411917%. Zgodnie z art. 6 ust. 2 lit. c rozporządzenia (UE) nr 809/2014 oraz art. 3 rozporządzenia (UE) nr 639/2014, współczynnik korygujący stosuje się do sumy płatności bezpośrednich przysługujących rolnikowi w danym roku po uwzględnieniu zmniejszeń z tytułu przedeklarowania powierzchni, złożenia wniosku lub zmiany do wniosku po terminie oraz zmniejszenia z tytułu niezgłoszenia wszystkich gruntów rolnych będących w posiadaniu rolnika na dzień 31 maja roku składania wniosku. Zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w przypadku stosowania współczynnika korygującego. Każda płatność bezpośrednia (finansowana z budżetu wspólnotowego) jest zmniejszana proporcjonalnie do udziału tej płatności w całkowitej kwocie wszystkich płatności bezpośrednich. Mając na uwadze, że łączna kwota przyznanych płatności bezpośrednich po zastosowaniu ewentualnych obniżek z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości wynosi 118034,41 zł, co przy kursie wymiany euro 4,2774 zł stanowi kwotę 27 594,90 euro, należało do kwoty stanowiącej nadwyżkę w wysokości 25 594,90 euro zastosować współczynnik korygujący w wysokości 1,411917%. Całkowita kwota pomniejszenia wynikająca z zastosowania współczynnika korygującego wynosi 361,38 euro, z czego proporcjonalna kwota pomniejszenia przypadająca dla płatności dla młodych rolników wynosi 114,99 zł. Należna kwota płatności dla młodych rolników po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wynosi 8666,01 zł. Odnośnie płatności związanej do powierzchni upraw roślin pastewnych organ odwoławczy wskazał, że powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2018 do płatności związanej do powierzchni upraw roślin pastewnych wynosiła 4,16 ha. Powierzchnia deklarowana działek rolnych kwalifikowana do płatności do powierzchni upraw roślin pastewnych wynosiła 4,16 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w toku prowadzonego postępowania wynosiła 4,16 ha. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy o płatnościach ramach systemów wsparcia bezpośredniego - płatność do powierzchni upraw roślin pastewnych przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Mając na uwadze powyższe powierzchnia zatwierdzona do tej płatności wynosi 4,16 ha. Stawka płatności związanej do powierzchni upraw roślin pastewnych do 1 ha w 2018 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 października 2018 r. wynosi 438,71 zł Początkowa kwota płatności do powierzchni upraw roślin pastewnych wynosi 1 825,03 zł Kwota ta została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, w związku z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym, do tego rozporządzenia, w przypadku, gdy łączna kwota płatności bezpośrednich finansowanych z budżetu wspólnotowego (jednolita płatność obszarowa, płatności związane z produkcją: do powierzchni upraw oraz płatności do zwierząt, płatności za zazielenienie, płatności dla młodych rolników, płatność dodatkowa), w danym roku jest wyższa od równowartości 2000 euro. przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 106 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 kwotę płatności bezpośrednich przekraczającą 2 000 euro zmniejsza się, w wyniku zastosowania współczynnika korygującego o 1,411917%. Zgodnie z art. 6 ust. 2 lit. c rozporządzenia (UE) nr 809/2014 oraz art. 3 rozporządzenia (UE) nr 639/2014 współczynnik korygujący stosuje się do sumy płatności bezpośrednich przysługujących rolnikowi w danym roku po uwzględnieniu zmniejszeń z tytułu przedeklarowania powierzchni, złożenia wniosku lub zmiany do wniosku po terminie oraz zmniejszenie z tytułu niezgłoszenia wszystkich gruntów rolnych będących w posiadaniu rolnika na dzień 31 maja roku składania wniosku Zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. w przypadku stosowania współczynnika korygującego, każda płatność bezpośrednia (finansowana z budżetu wspólnotowego) jest zmniejszana proporcjonalnie do udziału tej płatności w całkowitej kwocie wszystkich płatności bezpośrednich. Mając na uwadze, że łączna kwota przyznanych płatności bezpośrednich po zastosowaniu ewentualnych obniżek z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości wynosi 118 034,41 zł, co przy kursie wymiany euro 4,2774 zł stanowi kwotę 27 594.90 euro, należało do kwoty stanowiącej nadwyżkę w wysokości 25 594,90 euro zastosować współczynnik korygujący w wysokości 1,411917%. Całkowita kwota pomniejszeni wynikająca z zastosowania współczynnika korygującego wynosi 361,38 euro, z czego proporcjonalna kwot pomniejszenia przypadająca dla płatności do powierzchni upraw roślin pastewnych wynosi 23,90 zł. Kwota przyznanej płatności związanej do powierzchni upraw roślin pastewnych po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wynosi 1801,13 zł. W zakresie płatności związanej do zwierząt gatunku bydło domowe (Bos taurus) organ wyjaśnił, że przysługuje rolnikowi, który spełnia warunki z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i który złożył wniosek o przyznanie tej płatności. Płatność związana do zwierząt jest przyznawana nawet w przypadku niespełnienia warunku z art. 7 ust. 1 pkt 2, jeżeli łączna kwota naliczonych płatności bezpośrednich, o które ubiega się rolnik w złożonym wniosku, przed zastosowaniem pomniejszeń i sankcji wynosiła co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro, przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 106 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013. Ponadto zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego rolnikowi przysługują płatności związane do zwierząt, jeżeli posiada przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności, co najmniej 3 sztuki samic lub samców tego gatunku, których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, nie przekracza 24 miesięcy. Płatność do bydła, zgodnie z art. 16 ust. 3 ustawy o płatnościach w rantach systemów wsparcia bezpośredniego, jest przyznawana maksymalnie do 20 sztuk zwierząt. We wniosku o przyznanie płatności do bydła zostało zadeklarowanych 35 zwierząt gatunku bydło domowe (Bos taurus). Płatność do bydła, zgodnie z art. 16 ust. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jest przyznawana maksymalnie do 20 sztuk zwierząt. Deklarowana kwalifikowana liczba zwierząt z gatunku bydło domowe wynosi 20 sztuk zwierząt. W toku prowadzonego postępowania, na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej w zakresie kwalifikowalności zwierząt do płatności ustalono, że do płatności kwalifikuje się 20 sztuk zwierząt. Zgodnie z art. 30 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonych zwierząt. Początkowa kwota płatności do bydła wynosi 5860,80 zł. 20 szt. x 293,04 zł/szt. = 5860,80 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, w związku z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym, do tego rozporządzenia, w przypadku, gdy łączna kwota płatności bezpośrednich finansowanych z budżetu wspólnotowego (jednolita płatność obszarowa, płatności związane z produkcją: do powierzchni upraw oraz płatności do zwierząt, płatności za zazielenienie, płatności dla młodych rolników, płatność dodatkowa), w danym roku jest wyższa od równowartości 2 000 euro, przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie 7 art. 106 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 kwotę płatności bezpośrednich przekraczającą 2 000 euro zmniejsza się, w wyniku zastosowania współczynnika korygującego o 1,411917%. Zgodnie z art. 6 ust. 2 lit. c rozporządzenia (UE) nr 80912014 oraz art. 3 rozporządzenia (UE) nr 639/2014, współczynnik korygujący stosuje się do sumy płatności bezpośrednich przysługujących rolnikowi w danym roku po uwzględnieniu zmniejszeń z tytułu przedeklarowania powierzchni, złożenia wniosku lub zmiany do wniosku po terminie oraz zmniejszenia z tytułu niezgłoszenia wszystkich gruntów rolnych będących w posiadaniu rolnika na dzień 31 maja roku składania wniosku Zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w przypadku stosowania współczynnika korygującego, każda płatność bezpośrednia (finansowana z budżetu wspólnotowego) jest zmniejszana proporcjonalnie do udziału tej płatności w całkowitej kwocie wszystkich płatności bezpośrednich. Mając na uwadze, że łączna kwota przyznanych płatności bezpośrednich po zastosowaniu ewentualnych obniżek z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości wynosi 118 034,41 zł, co przy kursie wymiany euro 4,2774 zł stanowi kwotę 27 594,90 euro, należało do kwoty stanowiącej nadwyżkę w wysokości 25 594,90 euro zastosować współczynnik korygujący w wysokości 1,411917%. Całkowita kwota pomniejszenia wynikająca z zastosowania współczynnika korygującego wynosi 361,38 euro, z czego proporcjonalna kwota pomniejszenia przypadająca dla płatności do bydła wynosi 76,75 zł. Kwota płatności związanej do bydła po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wynosi 5784,05 zł. Z kolei płatność do krów przysługuje rolnikowi, który spełnia warunki z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i który złożył wniosek o przyznanie tej płatności. Płatność związana do zwierząt jest przyznawana nawet w przypadku niespełnienia warunku z art. 7 ust. 1 pkt 2, jeżeli łączna kwota naliczonych płatności bezpośrednich, o które ubiega się rolnik w złożonym wniosku, przed zastosowaniem pomniejszeń i sankcji wynosiła co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 106 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013. Ponadto zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego rolnikowi przysługuje płatność do krów, jeżeli posiada przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności, co najmniej 3 sztuki samic gatunku bydło domowe (Bos taurus), których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, przekracza 24 miesięcy. Płatność do krów, zgodnie z art. 16 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jest przyznawana maksymalnie do 20 sztuk zwierząt. We wniosku o przyznanie płatności do krów zostało zadeklarowanych 32 zwierząt z gatunku bydło domowe (Bos taurus). Płatność do krów, zgodnie z art. 16 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jest przyznawana maksymalnie do 20 sztuk zwierząt. Deklarowana kwalifikowana liczba krów wynosi 20 szt. zwierząt. W toku prowadzonego postępowania, na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej w zakresie kwalifikowalności zwierząt do płatności ustalono, że do płatności kwalifikuje się 20 szt. zwierząt. Zgodnie z art. 30 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonych zwierząt. Mając powyższe na uwadze do płatności do krów zatwierdzono 20 sztuk krów. Początkowa kwota płatności do krów wynosi 7474,00 zł. 20 szt. x 373,70 zł/szt. = 7474,00 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, w związku z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym, do tego rozporządzenia, w przypadku, gdy łączna kwota płatności bezpośrednich finansowanych z budżetu wspólnotowego (jednolita płatność obszarowa. płatności związane z produkcją: do powierzchni upraw oraz płatności do zwierząt, płatności za zazielenienie, płatności dla młodych rolników, płatność dodatkowa), w danym roku jest wyższa od równowartości 2000 euro, przeliczonej na złote według kurs euro ustalonego zgodnie z art. 106 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 kwotę płatności bezpośrednich przekraczającą 2 000 euro zmniejsza się, w wyniku zastosowania współczynnika korygującego o 1,411917%. Łączna kwota przyznanych płatności bezpośrednich po zastosowaniu ewentualnych obniżek z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości wynosi 1180 34,41 zł, co przy kursie wymiany euro 4,2774 zł stanowi kwotę 27 594,90 euro, należało do kwoty stanowiącej nadwyżkę w wysokości 25 594,90 euro zastosować współczynnik korygujący w wysokości 1,411917%. Całkowita kwota pomniejszenia wynikająca z zastosowania współczynnika korygującego wynosi 361,38 euro, z czego proporcjonalna kwota pomniejszenia przypadająca dla płatności do krów wynosi 97,88 zł. Kwota płatności związanej do krów po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wynosi 7376,12 zł. Płatność do owiec przysługuje rolnikowi, który spełnia warunki z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i który złożył wniosek o przyznanie tej płatności. Płatność związana do zwierząt jest przyznawana nawet w przypadku niespełnienia warunku z art. 7 ust. 1 pkt 2, jeżeli łączna kwota naliczonych płatności bezpośrednich, o które ubiega się rolnik w złożonym wniosku. przed zastosowaniem pomniejszeń i sankcji wynosiła co najmniej równowartość w złotych kwot 200 euro przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 106 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013. Ponadto zgodnie z art. 16 ust. 5 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego rolnikowi przysługuje płatność do owiec, jeżeli posiada co najmniej 10 samic owiec w okresie od dnia 15 marca do dnia 15 kwietnia roku złożenia wniosku o przyznanie tej płatności, a ich wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 12 miesięcy. W przypadku zwierząt gatunków owca domowa i koza domowa za objęte wnioskiem o przyznanie płatności związanej do zwierząt uznaje się, zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia nr 809/2014, wszystkie samice tych gatunków: 1) spełniające warunek, o którym mowa w ust. 5 pkt 1 lit. a, 2) będące w posiadaniu rolnika w okresie, o którym mowa w ust. 5 pkt 1 lit. b, co potwierdzają dane zawarte w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. W przypadku gdy dane zwierzę z gatunku bydło domowe lub koza domowa zostało objęte więcej niż jednym wnioskiem o przyznanie płatności związanej do zwierząt, zgodnie z art. 16 ust. 5a tejże ustawy, płatność tę przyznaje się temu rolnikowi, który złożył jako pierwszy wniosek o przyznanie tej płatności do tego zwierzęcia i są spełnione pozostałe warunki przyznania tej płatności. Jednocześnie, zgodnie z § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu płatności związane do zwierząt przysługują do zwierząt, w odniesieniu do których: - do dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności dokonano zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt - najpóźniej od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności są spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Kwalifikowana liczba owiec, potwierdzona na podstawie danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, wynosi 21. W toku prowadzonego postępowania, na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej w zakresie kwalifikowalności zwierząt do płatności ustalono, że do płatności kwalifikuje się 21. Zgodnie z art. 30 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonych zwierząt. Stawka płatności do 1 samicy owcy w 2018 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 października 2018 r. w sprawie stawek płatności związanych do zwierząt za 2018 r. wynosi 101,39 zł. Początkowa kwota płatności do owiec wynosi 2129,19 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na złożenie wniosku po wyznaczonym terminie. W roku 2018 wnioski o przyznanie płatności składa się zgodnie z art. 21 ust. 1 i 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 maja 2018 r. w sprawie przedłużenia terminu składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu w 2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 897) w terminie do dnia 15 czerwca. Wniosek o przyznanie płatności do owiec został złożony w dniu 29 czerwca 2018 r., co stanowi przekroczenie terminu na składanie wniosków o 10 dni roboczych. Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, z wyjątkiem przypadków siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 4, złożenie wniosku pomocowego po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia o 1% za każdy dzień roboczy kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik, gdyby wniosek został złożony w terminie. Mając na uwadze powyższe kwota płatności została pomniejszona o 10%, co stanowi pomniejszenie o kwotę w wysokości 212,92 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, w związku z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym, do tego rozporządzenia, w przypadku, gdy łączna kwota płatności bezpośrednich finansowanych z budżetu wspólnotowego (jednolita płatność obszarowa, płatności związane z produkcją: do powierzchni upraw oraz płatności do zwierząt, płatności za zazielenienie, płatności dla młodych rolników, płatność dodatkowa), w danym roku jest wyższa od równowartości 2 000 euro, przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie art. 106 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 kwotę płatności bezpośrednich przekraczającą 2 000 euro zmniejsza się w wyniku zastosowania współczynnika korygującego o 1,411917%. Mając na uwadze, że łączna kwota przyznanych płatności bezpośrednich po zastosowaniu ewentualnych obniżek z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości wynosi 118 034,41 zł, co przy kursie wymiany euro 4,2774 zł stanowi kwotę 27594,90 euro należało do kwoty stanowiącej nadwyżkę w wysokości 25 594,90 euro zastosować współczynnik korygujący w wysokości 1,411917%. Całkowita kwota pomniejszeni wynikająca z zastosowania współczynnika korygującego wynosi 361,38 euro, z czego proporcjonalna kwota pomniejszenia przypadająca dla płatności do owiec wynosi 25,10 zł. Kwota płatności związanej do owiec po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wynosi 1891,17 zł. Dyrektor OR ARiMR wskazał także, że zgodnie z art. 26 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie zwracają środki przeniesione zgodnie z art. 169 ust. 3 akapit czwarty rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE Euratom) nr 966/2012 odbiorcom końcowym, w odniesieniu do których w roku budżetowym, na który przeniesiono środki, zastosowano współczynnik korygujący. Organ wyjaśnił, że mając na uwadze, iż w dniu 15 czerwca 2018 r. do Biura Powiatowego. ARiMR, strona złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2018 oraz kwoty przyznanych stronie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego objęte zostały zmniejszeniem z tytułu dyscypliny finansowej zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym do tego rozporządzenia, skarżącej przysługuje zwrot dyscypliny finansowej za rok obrotowy 2018 na mocy art. 26 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Uwzględniając powyższe stronie przyznany został zwrot dyscypliny finansowej w wysokości 1476,20 zł. W skardze pełnomocnik skarżącej zarzucił: I. naruszenie norm postępowania administracyjnego, mającego wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 80 k.p.a. poprzez niedostrzeżenie, że właściwa jednostka ARiMR nie dokonała rocznej weryfikacji powierzchni MKO w oparciu o otrzymane najbardziej aktualne dane, tj. zmiany sposobu użytkowania zasygnalizowane przez rolnika na materiale graficznym do wniosku spersonalizowanego, co miało miejsce w czerwcu 2018 roku. Ww. uchybienie miało wpływ na wynik sprawy albowiem gdyby organ II instancji dostrzegł, że rolnik wypełniając część graficzną spersonalizowanego wniosku zasygnalizował zmiany do sposobu użytkowania, to wówczas dostrzegłby, że organ I instancji, w zakresie w jakim nie badał owej aktualizacji, np. poprzez wyjaśnienie rozbieżności między wynikami z (kwestionowanej przez rolnika i pozostającej w sprzeczności z wynikami z kontroli na miejscu z września 2017 r. i listopada 2017 r.) kontroli na miejscu z kwietnia 2018 r., a danymi aktualnymi zgłoszonymi przez rolnika w czerwcu 2018 r. albo poprzez wezwanie rolnika do udzielenia wyjaśnień, względnie poprzez przeprowadzenie kontroli na miejscu i sam uzupełniłby postępowanie dowodowe w tym zakresie. Gdyby zatem organ II instancji dostrzegł ww. nieścisłości wówczas musiałby dojść do wniosku, że w sprawie organ I instancji choć zobowiązany jest do stania na straży praworządności, to jednak nie podjął działań mających na celu wyjaśnienia wszystkich wątpliwości w sprawie, lecz oparł się na nieaktualnych danych, bo wynikających z (kwestionowanej przez rolnika i pozostającej w sprzeczności z wynikami z kontroli na miejscu u rolnika z września 2017 r. oraz listopada 2017 r.) z kontroli na miejscu z kwietnia 2018 r., a w konsekwencji uznałby, że w sprawie zachodzi podstawa do uzupełnienia materiału dowodowego w celu usunięcia istotnych rozbieżności albo zachodzi podstawa do uchylenia decyzji w skarżonym zakresie oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia; 2) art. 80 k.p.a. poprzez niedostrzeżenie, że właściwa jednostka ARiMR wprowadziła MKO w oparciu o wadliwie wprowadzony do systemu LPIS dla działek referencyjnych: 65/1, 3/2 oraz 47, bo w oparciu o wyniki pomiarów dokonanych dla ww. działek w trakcie kontroli na miejscu, mimo iż mieściły się one w granicach tolerancji błędu i nie rzutowały (ani nie powinny obecnie) na powierzchnię ww. działek kwalifikującą się do płatności. Ww. uchybienie miało wpływ na wynik sprawy, albowiem gdyby organ II instancji dostrzegł przedmiotowe uchybienie to zauważyłby, że w sprawie nie było podstaw dla zmniejszenia MKO dla ww. działek, a w konsekwencji, iż zachodzi podstawa do zmiany decyzji organu I instancji w przedmiotowym zakresie, względnie zachodzi konieczność uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozstrzygnięcia; 3) art. 80 k.p.a. poprzez niedostrzeżenie, że MKO wyznaczona w systemie LPIS w wyniku kontroli na miejscu z kwietnia 2018 r. pozostaje w oczywistej sprzeczności z wynikami kontroli na miejscu u rolnika z września 2017 r. oraz z listopada 2017 r., zwłaszcza w zakresie działek 10/16 oraz 34/1, na których w kwietniu 2018 r. (zwłaszcza w części południowej) stwierdzono "wieloletnie samosiejki olch", które nie zostały stwierdzone przez innych kontrolerów w toku kontroli na miejscu we wrześniu 2017 r. oraz listopadzie 2017 r.; 4) art. 107 § 1 pkt 6) k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niepodanie szczegółowego, z jakich względów organ II instancji uznał, że dane zawarte na ortofotomapach z 2016 r., a pochodzące z kwietnia 2018 r. są najbardziej aktualne, skoro rolnik w spersonalizowanym wniosku w części graficznej w czerwcu 2018 r. oznaczył najbardziej aktualny sposób użytkowania uprawianych działek; 5) art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez brak weryfikacji przyczyn zgłoszenia we wniosku o płatności powierzchni większej niż błędnie (bo o zaniżonej powierzchni) oznaczony przez ARiMR, jako MKO teren, który został ustalony w oparciu o wyniki kontroli na miejscu z kwietnia 2018 r.; II. naruszenie przepisów prawa materialnego, mianowicie: 1) przepisu art. 19a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 poprzez stwierdzenie, że różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną (kwalifikowaną) we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, stąd zachodzi podstawa do pomniejszenia należnej rolnikowi płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i to mimo, że dowody, na których oparł się organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję nie mogą być uznane za wiarygodne i rzetelne; 2) przepisu art. 19a ust. 3 rozporządzenia 640/2014 poprzez stwierdzenie, że w sprawie zachodzi konieczność nałożenia na rolnika także kary administracyjnej, która została wyznaczona do tego samego systemu pomocy lub środka wsparcia (i w konsekwencji uzupełnienie kary o pozostałą kwotę kary administracyjnej), mimo iż brak jest podstaw do jego zastosowania. Pełnomocnik skarżącej wniosła o uchylenie decyzji organu II instancji oraz w zaskarżonym zakresie - decyzji organu I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W piśmie procesowym z dnia 3 marca 2020 r. organ wyjaśnił, że informacja o weryfikacji PEG z dnia 2 lipca 2019 r. została oparta na kontroli na miejscu z dnia 17 kwietnia 2018 roku, ponieważ dane z kontroli na miejscu z dnia 17 kwietnia 2018 były ostatnim źródłem danych, mającym wpływ na wyznaczenie Maksymalnego Kwalifikowanego Obszaru w systemie LPIS dla przedmiotowych działek. Pomiar działek dotyczył roku gospodarczego 2018. Jednocześnie wskazuję, że z dołączonego raportu z czynności kontrolnych wynika, iż numeracja kontrolowanych działek ewidencyjnych pokrywa się z numeracją działek, zadeklarowanych do płatności przez skarżącą w roku gospodarczym 2018. Ustosunkowując się do pisma pełnomocnika skarżącej z dnia 15 października 2019 roku oraz załączonych do tego pisma załączników organ wskazuje, iż zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 5 lutego 2015 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Organ wyjaśniał, iż ustawodawca nie nałożył na organy obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Jednocześnie przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tego jest przeniesienie na wnioskodawcę inicjatywy dowodowej w zakresie wykazania spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy oraz brak po stronie organu obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na tę okoliczność i działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. A zatem w ocenie organu strona skarżąca winna sama przedstawić dowody, potwierdzające okoliczności, na które się powołuje. Nadmienić należy, iż zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] r., natomiast pismo strony skarżącej zostało złożone w dniu 15 października 2019 roku, a zatem po zakończeniu postępowania odwoławczego, wobec czego organ nie miał możliwości wzięcia pod rozwagę jego treści, jak i też dołączonych załączników. Dokonując jednak oceny zawartej w nim argumentacji na obecnym etapie, powołując się na treść przywołanego przepisu oraz powyżej zawartych wyjaśnień organ stwierdza, iż powierzchnie kwestionowanych działek zostały wyznaczone prawidłowo. Zarówno twierdzenia jak i wskazane załączniki nie mogą wpłynąć na zmianę stanowiska organu, przede wszystkim z tego względu, iż w większości nie dotyczą roku gospodarczego 2018. Ponadto mając na względzie podnoszoną przez skarżącą sprzeczność pomiędzy kontrolami na miejscu z 2017 a kontrolą na miejscu z 17 kwietnia 2018 roku organ powołał się na Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 czerwca 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 298/19 i stwierdził, że ustalenia kontrolerów poczynione w 2017 r. pozostają bez wpływu na ustalenia kontroli na miejscu, przeprowadzonej w 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przy czym, co wymaga podkreślenia, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Dokonując w tak zakreślonej kognicji sądowoadministracyjnej kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że decyzja Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z [...] r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z [...] r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nie narusza prawa. Zasady przyznawania rolnikom płatności JPO regulują przepisy ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1312 ze zm.), dalej "ustawa". W myśl art. 7 ust. 1 ustawy płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz 2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. 2. Pomimo niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, płatności bezpośrednie są przyznawane, jeżeli: 1) rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności oraz 2) łączna kwota płatności bezpośrednich, przed zastosowaniem art. 63 rozporządzenia nr 1306/2013, wynosi co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro. Przepis art. 8 ust. 1 ustawy wskazuje, że jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej: 1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami"; 2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności; 3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha; 4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Stosownie do treści art. 13 ustawy do przyznawania płatności dla młodych rolników stosuje się art. 50 ust. 8 rozporządzenia nr 1307/2013, a płatność ta przysługuje do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym dla tego rolnika do jednolitej płatności obszarowej nie większej niż 50 ha. Z kolei art. 14 ust. 1 stanowi, że płatność dodatkowa jest przyznawana rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym dla tego rolnika do jednolitej płatności obszarowej jest większa niż 3 ha. Z powyższego wynika, że rolnik wskazuje powierzchnię działek rolnych w stosunku, do której ubiega się o przyznanie płatności na dany rok. Niewątpliwie obowiązkiem rolnika składającego wniosek o przyznanie pomocy jest podanie rzeczywistej powierzchni działek rolnych uprawnionych do przyznania tej pomocy. Ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jednoznacznie wskazuje w art. 21 ust. 1, że płatności obszarowe przyznawane są na wniosek rolnika. Od indywidualnej decyzji rolnika zależy więc, czy będzie ubiegał się o płatności obszarowe, co wiąże się automatycznie z obowiązkiem utrzymywania zgłoszonych działek rolnych w tzw. dobrej kulturze rolnej. Powierzchnia ta jest weryfikowana przez organ w toku postępowania administracyjnego i dopiero tak ustalony obszar stanowi podstawę przyznania płatności. Zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (DZ. U. UE.L.2014.227.69) - kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są przeprowadzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację: a) poprawności i kompletności informacji podanych we wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie, wniosku o płatność lub innej deklaracji; b) zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami w odniesieniu do przedmiotowego systemu pomocy lub środka wsparcia, warunków, na których przyznaje się pomoc lub wsparcie lub zwolnień z obowiązków; c) przestrzegania wymogów i norm odnoszących się do zasady wzajemnej zgodności. Właściwy organ przeprowadza inspekcje fizyczne w terenie, w przypadku gdy fotointerpretacja satelitarnych lub lotniczych ortoobrazów lub innych odpowiednich dowodów, w tym dowodów przedstawionych przez beneficjenta na wniosek właściwego organu, nie dostarcza wyników, które pozwalają na wyciągnięcie ostatecznych wniosków, satysfakcjonujących właściwy organ, w odniesieniu do kwalifikowalności lub, w stosownych przypadkach, właściwej powierzchni obszaru, który jest przedmiotem kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu (art. 24 ust. 4 rozporządzenia). Kontroli administracyjnej poddawane są wszystkie wnioski o przyznanie płatności, natomiast przeprowadzenie kontroli na miejscu nie jest regułą. W sytuacji wykrycia nieprawidłowości w trakcie kontroli administracyjnej oraz w sytuacji gdy na podstawie systemu informacji geograficznej organ nie może ustalić rzeczywistej powierzchni działek rolnych uprawnionych do przyznania płatności, ma on możliwość przeprowadzenia kontroli na miejscu celem dokładniejszej weryfikacji podanych przez wnioskodawcę danych. Wskazać także należy, że zgodnie z art. 70 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 - system identyfikacji działek rolnych ustanawia się w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne. Korzysta się z technik opartych na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000, a od 2016 r. w skali 1:5 000, przy uwzględnieniu obwodu i stanu działki. Należy to określić zgodnie z istniejącymi normami unijnymi. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2018, w którym wystąpił o przyznanie: jednolitej płatności obszarowej płatności za zazielenienie, płatności redystrybucyjnej, płatności dla młodych rolników, płatności do powierzchni upraw roślin pastewnych, płatności związanej do zwierząt gatunku bydło domowe, płatności związanej do krów, płatności związanej do owiec, deklarując działki rolne o wskazanych we wniosku powierzchniach. W wyniku weryfikacji pomiaru powierzchni deklarowanych do płatności działek w systemie identyfikacji działek rolnych w trakcie kontroli administracyjnej na podstawie bezpośredniego pomiaru wykonanego przez pracownika na aktualnym obrazie ortofotomapy stwierdzono, że łączna powierzchnia gruntów wykluczonych z jednolitej płatności obszarowej z uwagi na zawyżenie powierzchni deklarowanej w stosunku do maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO/PEG) wyniosła 4,47 ha. Ponadto powierzchnia maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO/PEG) została poddana weryfikacji. Pracownik Wydziału ds. GIS Łódzkiego Oddziału Regionalnego ARiMR dokonał analizy powierzchni maksymalnego kwalifikującego się obszaru (PEG/MKO) dla działek ewidencyjnych nr: 180/2, 3/7, 47, 206/1,206/2, 65/1, 6, 34/1. Stwierdzono że PEG/MKO z kontroli administracyjnej jest prawidłowy. W uwagach natomiast wskazano, że powierzchnia MKO została wyznaczona na podstawie kontroli na miejscu z dnia 17 kwietnia 2018 r. Stwierdzić przy tym należy, że ze względu na złożoność zintegrowanego systemu i na fakt, że kontrole administracyjne w odróżnieniu od kontroli na miejscu, które mogą być przeprowadzone za pomocą prób kontrolnych, muszą dotyczyć wszystkich wniosków o pomoc, korzystanie ze środków technicznych i odpowiednich metod kontrolnych jest niezbędne, aby móc skutecznie rozpatrywać dużą liczbę wniosków. Stąd trafnie w orzecznictwie przyjmuje się, że ustalenia powierzchni działki użytkowanej rolniczo na podstawie ortofotomap jest wystarczające i nie ma potrzeby weryfikowania otrzymanego wyniku poprzez kontrolę na miejscu. Pomiar na podstawie ortofotomap jest aktualny i precyzyjny. Dlatego też dla skutecznego zakwestionowania wiarygodności ustaleń poczynionych na podstawie ortofotomapy konieczne jest wskazanie przez rolnika konkretnych i racjonalnych zastrzeżeń oraz dowodów. W rozpoznawanej sprawie wskazane przez skarżącą różnice w powierzchni działki G, D wynikają wprost z kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu z dnia 17 kwietnia 2018 r. Natomiast powierzchnia działki F nie była kwestionowana i nie została uwzględniona przy obliczaniu łącznej powierzchni gruntów wykluczonych z jednolitej płatności obszarowej. Wskazać przy tym należy, że wypełnienie wniosku o dopłaty w ramach systemów wsparcia bezpośredniego musi wiązać się z działaniem starannym i nie może zwalniać wnioskodawcy z odpowiedzialności za prawidłowe wypełnienie wniosku, które jest podstawowym obowiązkiem strony. Przedstawione unormowania wskazują jednoznacznie, że rolnik występujący z wnioskiem o płatność musi dołożyć szczególnej staranności przy wypełnianiu wniosku, skoro błędy w tym zakresie mogą nieść tak daleko idące skutki. Co się tyczy innych działek rolnych co do których skarżąca kwestionuje przyjęty przez organy obszar kwalifikowalny powołując się na dane podane mu w udostępnionych formularzach, wskazać należy, że wprawdzie faktycznie jest tak, że rolnicy przygotowujący wnioski aplikacyjne o płatność korzystają z udostępnionych przez Agencję formularzy, które zawierają informacje na temat maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną do celów systemu płatności a dołączone materiały geograficzne określają granice działek referencyjnych oraz ich jednoznaczną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej. Nie oznacza to jednak, że to na organie Agencji spoczywa obowiązek przedstawienia rolnikowi adekwatnych dla danej płatności danych. Jeżeli bowiem nastąpiły jakiekolwiek zmiany w stanie faktycznym związanym z przekazanym materiałem graficznym lub w przypadku, gdy jakakolwiek informacja podana w formularzu jest błędna (w tym wypadku istotne znaczenie miały wyniki kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu), przy składaniu wniosku rolnik ma obowiązek wprowadzić poprawki w formularzu. Zatem do obowiązków rolnika należy wprowadzenie zmian w sytuacji, gdy jakakolwiek informacja jest błędna czy nieaktualna. Rolnik ubiegający się o płatność do gruntu posiada największą wiedzę na temat swoich działek, ich powierzchni i granic w terenie. Dlatego też, jeśli przekazany materiał graficzny zawiera błędy, to rolnik winien je wskazać i wprowadzić prawidłowe dane dotyczące działek, co do których ubiega się o płatności. Bezpodstawnie więc skarżąca powołuje się na te informacje, które wbrew jego przekonaniu nie mają charakteru bezwzględnie wiążącego. Zgodnie z art. 19a ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) NR 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności - jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów systemów pomocy przewidzianych w tytule III rozdział 1, 2, 4 i 5 oraz tytule V rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz środków wsparcia, o których mowa w art. 30 i 31 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia, pomoc lub wsparcie oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o wartość 1,5 raza większą od stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % zatwierdzonego obszaru lub dwa hektary. W ocenie Sądu, organy Agencji słusznie uznały, że w niniejszej sprawie wystąpiły nieprawidłowości, jednoznacznie stwierdzone w toku kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu, które wpłynęły na ustalenie powierzchni kwalifikującej się do płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. Z kolei stwierdzona różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną - przedeklarowanie powyżej 3% obligowała do zastosowania dyspozycji 19a ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014 i w konsekwencji pomniejszenia należnych stronie płatności. Poprawność wyliczenia sankcji nie była zaś kwestionowana, poprzestać można więc na stwierdzeniu, że prawidłowo zostały zastosowane w tej mierze przepisy prawa krajowego i unijnego a samo wyliczenie nie budzi zastrzeżeń Sądu. Podkreślić trzeba, że przepisy art. 3 ustawy o płatnościach w ramach wsparcia bezpośredniego wprowadzają szczególne w stosunku do przepisów k.p.a. reguły postępowania. Zgodnie z ust. 1 art. 3 ustawy, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1,do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się (art. 3 ust.2 ustawy). Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 3 ust. 3 ustawy). Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. W ocenie Sądu organ odwoławczy prowadził postępowanie w zgodzie z ww. zasadami, gdyż w sposób wyczerpujący rozpatrzył materiał dowodowy i odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, obszernie uzasadniając swoje stanowisko. Strona skarżąca kwestionując dokonaną ocenę nie podważyła ustaleń faktycznych. Uzasadnienie decyzji spełnia wymagania wynikające z art. 107 § 3 k.p.a.. Uzasadnienie decyzji jest wyczerpujące, wszechstronne, a wnioski spójne i logiczne. Organ szczegółowo opisał i ustalił stan faktyczny oraz zawarł uzasadnienie prawne, omawiając wszystkie wskazane w podstawie prawnej przepisy. Organ odniósł się do wszystkich dowodów zebranych w sprawie, uzasadniając, dlaczego jednym dowodom daje wiarę, a innych pozbawia waloru wiarygodności albo, dlaczego odmawia przyjęcia określonych dowodów w poczet dowodów. Ustalenia organów obu instancji znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym w sprawie. Ocena tego materiału jest prawidłowa i logiczna. Organ nie przekroczył granic swobodnej oceny materiału dowodowego. Reasumując uznać należy, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, czy też naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego. Z uwagi na przedstawione powyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. bg