VI SA/Wa 2220/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki "M." Spółka Jawna z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej spółce "M." Spółka Jawna z siedzibą w G. kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżąca spółka "M." Spółka Jawna z siedzibą w G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, działając za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję tego organu z [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Sąd pismem z 6 listopada 2019 r. (k. 20 akt sądowych) wezwał pełnomocnika skarżącej spółki do uzupełnienia stwierdzonych braków skargi, poprzez złożenie: "pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (ppkt a) oraz dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej na dzień udzielenia pełnomocnictwa – wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (ppkt b)" w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Z zachowaniem terminu, pełnomocnik skarżącej złożył prawidłowo uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z 24 maja 2019 r. oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS, pobraną w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym na dzień 8 listopada 2019 r. uwzględniającą ostatnią zmianę w tym rejestrze, dokonaną 9 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a.). Ustawodawca w ramach tej regulacji, ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W przypadku złożenia do sądu administracyjnego pisma przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 1 p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła takiego pełnomocnictwa - stosownie do art. 29 p.p.s.a. Brak któregokolwiek z rzeczonych dokumentów uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu (tak też NSA w wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08). Naruszenie powyższych obowiązków powoduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi, rodzaj rygoru ustawodawca określił jednoznacznie w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - jako jej odrzucenie. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia dostrzeżonych braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania przed sądami administracyjnymi (bądź WSA) oraz dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej na dzień jego udzielenia – pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). W odpowiedzi - z zachowaniem terminu - pełnomocnik złożył prawidłowo uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z 24 maja 2019 r. oraz aktualny na dzień 8 listopada 2019 r. odpis z KRS- u skarżącej, uwzględniający ostatnią zmianę w tym rejestrze dokonaną 9 lipca 2019 r. W ocenie Sądu, przedłożony odpis z rejestru przedsiębiorców nie stanowi wykonania wezwania. Nadesłany dokument nie wskazuje bowiem na osobę/-y uprawnioną/-ne do reprezentacji skarżącej spółki w dniu udzielenia pełnomocnictwa – 24 maja 2019 r., gdyż pomiędzy datą ustanowienia pełnomocnika, a datą widniejącą na złożonym do Sądu odpisie z KRS- u skarżącej – 8 listopada 2019 r., doszło zmiany wpisów w rejestrze, zatem Sąd nie mógł ocenić, czy osoba podpisana pod pełnomocnictwem 24 maja 2019 r. była do tego umocowana, albowiem nie jest wiadomym, czego dotyczyła dokonana 9 lipca 2019 r. zmiana w rejestrze. Na marginesie tylko Sąd wskazuje, że pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania pełnego odpisu z KRS-u skarżącej spółki, w którym uwidocznione są wszystkie zmiany, jakie do dnia jego pobrania/wydrukowania zostały odnotowane w tym rejestrze. Z tych też względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 1 postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.