V SAB/Wa 3/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta (...) na bezczynność Ministra Rozwoju w przedmiocie niezamieszczenia w wykazie gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok ... p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. Pismem z dnia ... sierpnia 2019 r. Miasto ... złożyło ponaglenie do Ministra Przedsiębiorczości Technologii oraz Ministra Finansów, wzywając ich odpowiednio do: - niezwłocznego wydania rozporządzeń zmieniających rozporządzenia w sprawie wykazu gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej w latach 2011-2014, poprzez uwzględnienie Miasta ... oraz - niezwłocznego przekazania części rekompensującej subwencji ogólnej za lata 2011-2014 w kwocie 105.738,00 zł wraz z odsetkami, jak dla zaległości podatkowych od kwot subwencji nieprzekazanych we właściwych terminach. Następnie Miasto ... złożyło skargę na bezczynność Ministra Rozwoju zarzucając temu organowi naruszenie art. 10 ust. 5 i 7 ustawy z 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych poprzez niezamieszczenie Miasta ... w wykazach gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2011 (załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 5 lipca 2012 r. - Dz. U. z 2012 r., poz. 824), za rok 2012 (załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 5 sierpnia 2013 r. - Dz. U. z 2013 r., poz. 1041), za rok 2013 (załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 czerwca 2014 r. - Dz. U. z 2014 r., poz. 804), za rok 2014 (załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 2 lipca 2015 r. - Dz. U. z 2015 r., poz. 997), pomimo spełnienia przez Miasto ... warunków otrzymania ww. części rekompensującej subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów w specjalnych strefach ekonomicznych wskazanych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 13 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobu ustalenia i trybu przekazywania gminom części rekompensującej subwencji ogólnej na wyrównanie ubytku dochodów w specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2004 r. nr 65, poz. 599, z późn. zm.). Biorąc powyższe pod uwagę, Miasto ... wniosło o: zobowiązanie Ministra Rozwoju do zmiany: rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 5 lipca 2012 r. w sprawie wykazu gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2011 (Dz. U. z 2012 r., poz. 824); rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 5 sierpnia 2013 r. w sprawie wykazu gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2012 (Dz. U. z 2013 r. poz., 1041); rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 czerwca 2014 r. w sprawie wykazu gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2013 (Dz. U. z 2014 r. poz., 804); rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie wykazu gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2014 (Dz. U. z 2015 r. poz., 997); poprzez zamieszczenie w załącznikach do ww. rozporządzeń Miasta ... jako gminy, której przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej, odpowiednio za lata 2011-2014, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku; orzeczenie, na podstawie art. 149 § 1b p.p.s.a., że Miastu ... przysługuje prawo do uzyskania części rekompensującej subwencji ogólnej za lata 2011 -2014 w łącznej wysokości 105.738,00 zł: za 2011 r. kwoty 27.675,00 zł; za 2012 r. kwoty 26.021,00 zł; za 2013 r. kwoty 26.021,00 zł; za 2014 r. kwoty 26.021,00 zł; stwierdzenie, że Minister Rozwoju dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa; przyznanie, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., na rzecz skarżącego kwoty 22.925,15 zł - w wysokości ustalonej zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a.; zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podkreślając, że skarga na bezczynność organu ma na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy. W świetle powyższego dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ administracji był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi. W ocenie Ministra w niniejszym postępowaniu nie zaistniała sprawa administracyjna w rozumieniu przepisów k.p.a. i p.p.s.a., co oznacza również, że nie doszło do bezczynności organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w pkt 1-4. Oznacza to, że skarga na bezczynność organów przysługuje tylko w tych sprawach, w których są wydawane lub podejmowane: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...),. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 9 sądy administracyjne orzekają również w sprawach skarg na bezczynność (...) dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W niniejszej sprawie Miasto ... wniosło skargę na bezczynność Ministra Rozwoju polegająca na niezamieszczeniu Miasta ... w wykazach gmin, którym przysługuje część rekompensująca subwencji ogólnej za rok 2011 (załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 5 lipca 2012 r. - Dz. U. z 2012 r., poz. 824), za rok 2012 (załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 5 sierpnia 2013 r. - Dz. U. z 2013 r., poz. 1041), za rok 2013 (załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 czerwca 2014 r. - Dz. U. z 2014 r., poz. 804), za rok 2014 (załącznik do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 2 lipca 2015 r. - Dz. U. z 2015 r., poz. 997). Podkreślić należy, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich sprawach, w których organ administracji publicznej zobowiązany jest wydać rozstrzygnięcie w sprawie indywidualnej, które może być następnie zaskarżone do sądu administracyjnego, co wynika z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Skarga taka ma zatem zasadniczo dyscyplinować organ administracji publicznej do wydania indywidualnego aktu administracyjnego kończącego sprawę, czy to w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4, czy też w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że rozporządzenie nie należy do żadnej z form działalności administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Rozporządzenie jest aktem normatywnym stanowiącym przejaw działalności legislacyjnej, nie zaś aktem dotyczącym działalności z zakresu administracji publicznej. Niewydanie rozporządzenia przez upoważniony organ, czego domaga się Skarżący nie stanowi zatem bezczynności organu administracji w rozumieniu ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która podlegałaby kontroli sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze należało uznać skargę za niedopuszczalną i orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.