II SA/Po 1121/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Asesor WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] marca 2020 r. sprawy ze skargi T. H. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej "Kolegium"), po rozpoznaniu zażalenia T. H., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta [...] (zwanego dalej "Burmistrzem") z dnia [...] września 2019 r., [...] o zawieszeniu postępowania administracyjnego (wszczętego wcześniej na wniosek żalącego się) w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego przewidzianej do realizacji na działkach [...], [...] i [...] przy ul. [...] i [...] w [...]. Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2019 r. T. H. wystąpił o ustalenie na jego rzecz warunków zabudowy dla opisanej wyżej inwestycji (k. 4-13 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Pismem z dnia [...] września 2019 r., [...] Burmistrz, działając na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (na datę pisma tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., obecnie Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej "K.p.a.") zawiadomił strony o wszczęciu postępowania z wniosku T. H. (k. 1 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Postanowieniem z tego samego dnia, to jest z [...] września 2019 r., [...], Burmistrz, powołując się na art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (na datę postanowienia tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1945 ze zm., obecnie Dz. U. z 2020 r., poz. 293, dalej "u.p.z.p."), zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy (k. 1 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Wyjaśnił, że w Urzędzie Miejskim [...] podjęto czynności przygotowawcze do opracowania i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego działki [...], [...] i [...], których dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy. Wstępne opracowania dotyczące planu wskazują, że jego ustalenia mogą być odmienne od wnioskowanego sposobu zagospodarowania terenu inwestycji. Wobec tego – zdaniem organu – okazało się konieczne zawieszenie postępowania w celu zapobieżenia wydania decyzji o warunkach zabudowy niezgodnej z opracowywanym planem. Burmistrz przytoczył przy tym regulację z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył T. H. zarzucając naruszenie art. 107 § 3 w zw. z art. 144 K.p.a. poprzez brak wystarczającego uzasadnienia faktycznego postanowienia polegający między innymi na pominięciu w nim faktów, na których organ oparł orzeczenie, a konkretnie jakie wstępne opracowanie planu stoi w sprzeczności z wnioskowanym przez skarżącego sposobem zagospodarowania terenu. Przedstawił także zarzut uchybienia art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez niewłaściwe przyjęcie, iż w sprawie dopuszczalne i celowe jest wstrzymanie toku postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Wskazując na powyższe T. H. zwrócił się o uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 K.p.a. Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r., [...] Kolegium, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a., utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Wyjaśniło, że konstrukcja prawna art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc o dodatkowych wymaganiach, co do przesłanek takiego zawieszenia. W szczególności można zawiesić postępowanie nawet jeżeli jeszcze nie podjęto uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu. Kompetencję tą należy rozpatrywać w połączeniu z władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, które mają uprawnienie do stanowienia planów miejscowych. W skardze T. H. zarzucił naruszenie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. poprzez przyjęcie, że zawieszenie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest całkowicie dowolne, podczas gdy – prawidłowo stosując ten przepis – organ powinien oprzeć decyzję na ocenie konieczności i celowości takiego zawieszenia. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko. Dnia [...] maja 2020 r. na zarządzenie asesora sądowego włączono do akt dokumentację pochodzącą z Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta [...], która objęła: uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2019 r., [...] wraz z załącznikami graficznymi oraz ogłoszenie z dnia [...] lutego 2020 r. o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] obejmującego nieruchomości położone między ul. [...] a al. [...] oraz między ul. [...] a ul. [...] (k. 21-37 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie warunków zabudowy (zainicjowanego przez T. H.) z dnia [...] września 2019 r., [...], następnie utrzymane w mocy przez Kolegium, podjęto na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Przepis ten stanowi, że "postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany". Analizując powyższą regulację prawną z szerszej perspektywy Sąd stwierdza, że nie jest pozbawiona racji argumentacja T. H., iż w przypadku korzystania przez organ z kompetencji do zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy (co wszakże z reguły jest przeciwne interesowi inicjatora tego postępowania) pożądanym jest, aby wyjaśniono zainteresowanemu, w jakim celu zawiesza się postępowanie, zwłaszcza, jeżeli projekt planu miejscowego został już przygotowany i możliwe jest porównanie jego założeń z ustalanymi warunkami zabudowy. Uzasadnienie takie przyczynia się do pogłębiania zaufania obywatela do władzy publicznej (art. 8 K.p.a.) oraz realizuje zasadę przekonywania (art. 11 K.p.a.). Zarazem jednak rację ma Kolegium wywodząc w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że literalnie ujmując w samym art. 62 ust. 1 u.p.z.p. nie sformułowano wprost żadnych szczególnych przesłanek zawieszenia postępowania. Przechodząc do realiów niniejszej sprawy i jej uwarunkowań zwrócić należy uwagę, że postanowienie Burmistrza z dnia [...] września 2019 r., [...] wydano w okolicznościach o tyle szczególnych, w których nie można było wymagać od organu wyjaśnienia relacji zachodzącej pomiędzy projektowanym planem miejscowym a założeniami warunków zabudowy. Z art. 62 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. wynika, że możliwe jest zawieszenie postępowania w sprawie warunków zabudowy także, gdy w ogóle nie ma jeszcze nawet projektu planu miejscowego, a jedynie dopiero rozważa się jego wywołanie. Zawieszenie, któremu towarzyszy taki bardzo ogólny kontekst planistyczny, jest obwarowane wymogiem podjęcia w ciągu dwóch miesięcy od zawieszenia uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego. Innymi słowy, w przypadku postępowania w sprawie warunków zabudowy możliwe jest jego zawieszenie tylko z tego powodu, że organ rozważa przystąpienie do sporządzenia planu miejscowego dla danego terenu, jednak jeżeli już dojdzie do takiego zawieszenia, to jego trwanie wymaga podjęcia w ciągu dwóch miesięcy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu. W niniejszej sprawie doszło właśnie do zawieszenia postępowania tylko z tego powodu, że Burmistrz rozważał wywołanie dla danego terenu planu miejscowego. Treść projektu planu na datę postanowienia nie była jeszcze znana, stąd uznać należało za zupełnie wystarczające powołanie się na podstawę prawną zawieszenia, ze wskazaniem na fakt, iż przystąpienie do sporządzania planu jest prognozowane. Postanowieniu z dnia [...] września 2019 r., [...] nie sposób więc zarzucić naruszenia art. 62 ust. 1 u.p.z.p. (co podniesiono w skardze). Niezależnie od powyższego, dla szerszego oglądu okoliczności sprawy, Sąd wyjaśnia, że zapoznał się z (publicznie dostępną) dokumentacją procedury planistycznej, ze względu na którą zawieszono postępowanie [...] Otóż, jak wynika z Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta [...], Rada Miejska w [...] – w okresie krótszym niż 2 miesiące od zawieszenia postępowania (por. art. 62 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.), bo już z dnia [...] września 2019 r. –podjęła uchwałę [...] "w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] obejmującego nieruchomości położone między ul. [...] a al. [...] oraz między ul. [...] a ul. [...]". Teren przygotowywanego planu objął z całą pewnością działki T. H. ([...], [...] i [...]) (zob. k. 24 akt sądowych). Wedle danych Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta [...] projekt planu przygotowano i [...] lutego 2020 r. ogłoszono o jego wyłożeniu do publicznego wglądu (k. 25 akt sądowych). Warto odnotować, że teren działek [...], [...] i [...] przewidziano w planie objąć granicami symbolu 6MN (zob. k. 37 akt sądowych), które stanowią tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (zob. k. 34 akt sądowych). Oznacza to, że założenia projektu planu dla obszaru inwestycji są niezgodne z warunkami zabudowy. T. H. wnioskował bowiem o ustalenie warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego wielorodzinnego. To wszystko prowadzi do konkluzji, że zawieszenie postępowania, o którym orzeczono postanowieniem z dnia [...] września 2019 r., [...], poza tym, że było umocowane w art. 62 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. (o czym wyżej), jawi się także jako racjonalne, gdy oceni się je z punktu widzenia polityki przestrzennej [...]. Końcowo Sąd przypomina, że stosownie do art. 62 ust. 1 u.p.z.p. postępowanie w sprawie warunków zabudowy może być zawieszone z powodu wywołania konkurencyjnej mu procedury planistycznej najwyżej przez 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Oznacza to, że postępowanie [...] powinno zostać podjęte w maju 2020 r., albowiem z tą datą upływa termin 9 miesięcy od złożenia przez T. H. wniosku o ustalenie warunków zabudowy (9 sierpnia 2019 r.). Należy w tym miejscu uczynić przy tym zastrzeżenie, że przy obliczaniu tego terminu należy brać pod wagę dodatkowo ewentualne skutki prawne wstrzymania terminów administracyjnych z powodu epidemii koronawirusa. Mając na uwadze przedstawione argumenty Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a.") oddalił skargę. Wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 P.p.s.a.