II SA/Gd 667/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia WSA Diana Trzcińska Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak (spr.) po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 marca 2020 r. sprawy ze skargi K. O. na postanowienie Wojewody z dnia 30 sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu zamiennego i zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę oddala skargę. K. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewody z dnia 30 sierpnia 2019 r., nr [..], którym utrzymano w mocy postanowienie Starosty z dnia 30 maja 2019 r., nr [..], o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty z dnia 25 września 2017 r. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Decyzją z dnia 25 września 2017 r. Starosta, działając na wniosek M. Z. i A. Z., zatwierdził projekt budowlany zamienny i zmienił decyzję Wójta Gminy z dnia 18 grudnia 2001 r. udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [..] (obecnie po podziale dz. nr [..]) obręb K., gmina S. Poddaniem z dnia 2 maja 2019 r. K. O. wystąpiła do Starosty o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia 25 września 2017 r., powołując się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w związku z pozbawieniem jej możliwości udziału w postępowaniu istotnie wpływającym na jej interes prawny jako właścicielki działki sąsiedniej. Starosta postanowieniem z dnia 30 maja 2019 r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia 25 września 2017 r. wskazując, że wniosek K. O. o wznowienie postępowania wpłynął po upływie miesiąca od daty, w której dowiedziała się o wydaniu decyzji. W zażaleniu K. O. wskazała, że o numerze decyzji Starosty z dnia 25 września 2017 r. dowiedziała się z pisma sporządzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 maja 2018 r., a o przesłance wznowienia postępowania, czyli o usytuowaniu budynku zbyt blisko granicy z jej działką powzięła wiedzę dopiero w dniu 2 kwietnia 2019 r. Skarżąca wskazała, że dnia 12 kwietnia 2018 r. skierowała wniosek do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Starosty o wyjaśnienie sprawy budowy na działce sąsiadującej z jej nieruchomością. Dopiero po tym piśmie otrzymała odpowiedź z dnia 10 maja 2018 r., że dnia 8 maja 2018 r. dokonano oględzin zabudowy na działce [..] w K. i powołano się na numer decyzji Starosty z dnia 25 września 2017 r. Jedyna informacja, jaką posiadała o tej decyzji, to jej numer i zapewnienie, że jest ona zgodna z prawem budowlanym. Nie miała więc podstaw, by wnosić o wznowienie postępowania. Rozpoznając zażalenie Wojewoda postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2019 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Wojewoda wskazał, że skarżąca oświadczyła w piśmie z dnia 28 maja 2019 r., że o numerze decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę na działce [..] obr. K., gmina S. dowiedziała się z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 maja 2018 r., w którym zawarta została informacja, że na działce nr [..] znajduje się będący w budowie budynek mieszkalny jednorodzinny realizowany na podstawie decyzji Wójta Gminy z dnia 18 grudnia 2001 r., zmienionej decyzją Starosty nr z dnia 25 września 2017 r. W piśmie z dnia 28 maja 2019 r. skarżąca wskazała ponadto, że o naruszeniu prawa w postaci usytuowania projektowanego budynku w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z działką stanowiącą jej własność dowiedziała się dopiero w dniu 2 kwietnia 2019 r., kiedy w związku z rozpoczętą budową udała się do Starostwa Powiatowego, gdzie została jej udostępniona mapa z usytuowaniem budynku. Okoliczność ta, zdaniem skarżącej, stanowiła podstawę do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wyraźnie wskazanej przez skarżącą we wniosku z dnia 2 maja 2019 r., biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Dla tej przesłanki wznowieniowej nie ma zastosowania termin jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, ponieważ art. 148 § 1 k.p.a. ma zastosowanie wyłącznie w przypadku pozostałych przesłanek wznowienia wskazanych w art. 145 § 1 k.p.a. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji. Istotne jest, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja – a zatem dotyczy to takich danych jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Zawarty w art. 148 § 2 k.p.a. zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji. Do złożenia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. nie było zatem konieczne zapoznanie się przez skarżącą z treścią zatwierdzonego przez tę decyzję projektu budowlanego. Organ wskazał, że w dołączonej do zażalenia kserokopii pisma pokontrolnego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 maja 2018 r., na które powołała się skarżąca, zawarta została informacja, że na działce nr [..] w K. znajduje się będący w budowie budynek mieszkalny jednorodzinny realizowany na podstawie decyzji Wójta Gminy z dnia 18 grudnia 2001 r. zmienionej decyzją Starosty z dnia 25 września 2017 r. Zdaniem Wojewody wraz z otrzymaniem tego pisma przez skarżącą dotarła do niej wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu. Podane w nim informacje umożliwiały skarżącej złożenie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty z dnia 25 września 2017 r. W rezultacie, w ocenie Wojewody, wniosek o wznowienie postępowania z dnia 2 maja 2019 r. złożony w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., nie został wniesiony w ustawowym terminie, ponieważ wpłynął do organu I instancji po upływie ponad roku od daty, w której skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji. W skardze na powyższe postanowienie K. O. zarzuciła naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 148 § 2 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez błędną wykładnię, art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 7a k.p.a. oraz art. 10 k.p.a. poprzez uniemożliwienie wypowiedzenia się w stosunku do zebranego materiału w sprawie przed wydaniem rozstrzygnięcia oraz rozstrzygnięcia wątpliwości na niekorzyść wnoszącej zażalenie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że pismem z dnia 2 maja 2019 r. wystąpiła do Starosty z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia 25 września 2017 r. oświadczając, że dnia 2 kwietnia 2019 r. otrzymała ze Starostwa Powiatowego mapę, na której znajduje się budynek w budowie na działce [..] w K. oraz że z dokumentu wynika, że usytuowanie budynku po zmianach projektu znajduje się w odległości mniejszej niż 4 metry od granicy z jej nieruchomością, co powoduje, że obszar oddziaływania budynku wykracza poza granice działki, na której jest usytuowany. Wskazała, że nie była stroną postępowania i uważa, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Składając wniosek o wznowienie postępowania nie znała treści decyzji z dnia 25 września 2017 r. Starostwo Powiatowe na pismo z dnia 12 kwietnia 2018 r. zawierające wniosek o wyjaśnienie sprawy prowadzonej budowy dotąd nie odpowiedziało. Nie wskazało także, że wydało pozwolenie na przebudowę i rozbudowę budynku na działce [..]. Według skarżącej informacje zawarte w "piśmie pokontrolnym" Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 maja 2018 r. nie dawały podstaw do wywnioskowania, że Starosta częściowo unieważnił projekt budowlany będący załącznikiem do decyzji Wójta Gminy z dnia 18 grudnia 2001 r. i zatwierdził projekt budowlany zamienny obejmujący powiększenie budynku o garaż i pokój - jak wynika z rozstrzygnięcia zawartego w decyzji z dnia 25 września 2017 r. udostępnionej skarżącej w ramach przeglądania akt dnia 7 sierpnia 2019 r. w Wydziale Infrastruktury Urzędu Wojewódzkiego. Z korespondencji prowadzonej z Wydziałem Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego oraz Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w latach 2016 - 2018 skarżąca nie dowiedziała się o zawartym w decyzji rozstrzygnięciu. Nie znała podstawowego elementu decyzji. Skarżąca oświadczyła, że o naruszeniu prawa dowiedziała się dopiero w dniu 2 kwietnia 2019 r. i nie znała wówczas zawartego w decyzji rozstrzygnięcia. Przy tym powzięcie informacji o danych decyzji - organie wydającym, numerze i dacie wydania decyzji - bez znajomości zawartego w niej rozstrzygnięcia, nie jest podstawą uznania za powzięcie informacji o decyzji w myśl art. 148 § 2 k.p.a. W ocenie skarżącej, informacja udzielona jej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o danych decyzji z dnia 25 września 2017 r. nie zawierała rozstrzygnięcia decyzji. Rozstrzygnięciem tej decyzji było uchylenie decyzji z dnia 18 grudnia 2001 r. i zatwierdzenie nowego projektu budowlanego, a dane te nie wynikały z żadnego dokumentu skierowanego do skarżącej przez organ. O rozstrzygnięciu nie wiedziała skarżąca również w dniu, w którym kierowała wniosek do Starosty o wznowienie postępowania, wówczas tylko podejrzewała, na podstawie udostępnionych map, że zostało naruszone prawo zarówno materialne (ściana z oknami znajduje w odległości mniejszej niż 4 metry od granicy działek), jak i postępowania, w tym prawo do czynnego udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację sformułowaną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie Starosty o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Starosty z dnia 25 września 2017 r., którą zmieniono decyzję Wójta Gminy z dnia 18 grudnia 2001 r. poprzez unieważnienie zatwierdzonego projektu budowlanego i zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [..] w K., gmina S. Z podaniem o wznowienie wyżej opisanego postępowania wystąpiła skarżąca powołując się na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W przypadku złożenia przez stronę podania o wznowienie postępowania organ administracji publicznej wszczyna postępowanie wstępne w sprawie wznowienia postępowania, które powinno zakończyć się załatwieniem sprawy w sposób przewidziany w art. 149 k.p.a. a więc wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania lub o odmowie jego wznowienia. Przy czym, przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania jest oparty na ustawowych przesłankach wznowienia, enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy podanie o wznowienia postępowanie zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a. W przypadku ujawnienia, że podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 k.p.a. bądź nie został zachowany termin jego złożenia przewidziany w art. 148 k.p.a. organ administracji, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., wydaje postanowienie odmawiające wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowaniu, które jak wynika z art. 149 § 2 k.p.a., stanowi dopiero podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Do tego momentu organ nie rozstrzyga, czy wskazane w podaniu okoliczności są prawdziwe i czy rzeczywiście wystąpiły. Kontrolując legalności zaskarżonego postanowienia Sąd podzielił stanowisko organów obu instancji, że brak było podstaw do wznowienia, na wniosek skarżącej, postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty z dnia 25 września 2017 r. Podanie o wznowienie postępowania w tej sprawie wniesione zostało bowiem przez skarżącą po terminie określonym w art. 148 k.p.a. Przepis art. 148 k.p.a. stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w I instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). Oznacza to, że jeśli wniosek o wznowienie postępowania został oparty na przesłance określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tak jak w niniejszej sprawie, miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania liczy się od daty powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu decyzji. Na gruncie przytoczonych regulacji zasadnie przyjmuje się, że w przypadku gdy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w pierwszej kolejności bada się zachowanie terminu do jego wniesienia określonego art. 148 § 2 k.p.a. Nie powinno jednocześnie budzić wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie znajdował zastosowanie art. 148 § 2 k.p.a. - skoro zasadność podania o wznowienie postępowania upatrywano w tym, że strona bez swej winy nie brała udziału w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę. Z literalnego brzmienie art. 148 § 2 k.p.a. wynika, że ocena czy nie uchybiono terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania wymaga ustalenia terminu, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Podkreślenia wymaga przy tym, że przepisy regulujące postępowanie w sprawie wznowienia postępowania - jako postępowania nadzwyczajnego - muszą być interpretowane ściśle. Dokonywanie ich wykładni rozszerzającej nie więc jest dopuszczalne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że użyty w art. 148 § 2 k.p.a. zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym jej na sformułowanie żądania wznowienia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 18 września 2014 r., II OSK 674/13, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Chodzi tu więc o takie dane jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tą ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy jeśli posiadała informację czego dana decyzja dotyczy. Ważne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja. Dowiedzenie się oznacza zatem powzięcie wiadomości o wydaniu rozstrzygnięcia, a w związku z tym jest to pewne zdarzenie określane jako akt wiedzy (fakt intelektualny). Tym samym, w takim przypadku nie ma znaczenia sama świadomość, że powinno się być stroną danego postępowania, ale akt wiedzy, iż taka decyzja została wydana (por. wyrok NSA z dnia 21 listopada 2017 r., II GSK 791/16, LEX nr 2436516). Idąc tym tokiem rozumowania, w ocenie Sądu, Wojewoda trafnie uznał, na podstawie prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych co do daty i okoliczności powzięcia przez skarżącą informacji dotyczących wydania decyzji z dnia 25 września 2017 r., że wniesienie podania o wznowienia postępowania zakończonego wskazaną decyzją nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. Dokumentacja zgromadzona w aktach sprawy potwierdza, że skarżąca powzięła informację o decyzji w dniu 10 maja 2018 r. z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w którym poinformowano skarżącą, że na działce nr [..], sąsiadującej bezpośrednio z jej nieruchomością, znajduje się będący w budowie budynek mieszkalny jednorodzinny realizowany na podstawie decyzji Wójta Gminy z dnia 18 grudnia 2001 r., zmienionej decyzją Starosty z dnia 25 września 2017 r. W piśmie z dnia 28 maja 2019 r., skierowanym do Starostwa Powiatowego już po wniesieniu podania o wznowienie postępowania, skarżąca przyznała, że nadal nie zna treści decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę na działce nr [..], ale o jej wydaniu dowiedziała się ze wskazanego wyżej pisma organu z dnia 10 maja 2018 r. W aktach sprawy znajdują się również kopie wniosków skarżącej kierowanych na przestrzeni lat 2016 – 2018 do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w których zabiegała ona o podjęcie działań kontrolnych wobec robót budowlanych prowadzonych na działce nr [..], w celu określenia zakresu oddziaływania na jej nieruchomość. W świetle powyższych zabiegów skarżącej pismo powiatowego organu nadzoru budowlanego z dnia 10 maja 2018 r. należało potraktować jako odpowiedź organu na jej wnioski. Pismo to w sposób niewątpliwy potwierdzało rodzaj inwestycji realizowanej na wskazanej działce oraz podstawę prowadzonych robót budowlanych, czyli decyzję Wójta Gminy z dnia 18 stycznia 2001 r., zmienioną decyzją Starosty z dnia 25 września 2017 r. Pismo organu nadzoru obejmowało zatem podstawowe informacje o decyzji kończącej postępowanie dającej podstawę prawną do podjęcia i realizowania działań inwestycyjnych, tj. wskazywało organ wydający decyzję oraz informację o treści rozstrzygnięcia. Nie pozostawiało też wątpliwości co do lokalizacji inwestycji. W tych okolicznościach faktycznych nie było podstaw do tego, ażeby przychylić się do argumentacji skarżącej, że dopiero z chwilą zapoznania się w dniu 2 kwietnia 2019 r. w siedzibie organu z mapami i usytuowaniem budynku realizowanego na działce nr [..] powzięła wiedzę o decyzji kończącej postępowanie, w którym nie brała udziału nie z własnej winy, oraz o okolicznościach faktycznych uzasadniających jej podanie o wznowienie postępowania. Dla zachowania terminu do wznowienia postępowania w sytuacji skarżącej nie miała znaczenia jej świadomość tego, czy powinna być stroną zakończonego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę obiektu na działce nr [..] czy nie. Kluczowa natomiast była okoliczność, że skarżąca nie brała udziału w postępowaniu mającym za przedmiot zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę z 2001 r. dla inwestycji na działce bezpośrednio sąsiadującej z jej nieruchomością. Skarżąca miała świadomość wagi powyższych okoliczności, o czym świadczy jej podanie o wznowienie postępowania oraz treść jej wyjaśnień zawartych w piśmie skierowanym do Starostwa Powiatowego z dnia 28 maja 2019 r., już po wystąpieniu z podaniem o wznowienie. To nie stan wiedzy skarżącej o zakresie oddziaływania robót na działce nr [..] na jej nieruchomość kształtował podstawę do ubiegania się o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, ale fakt, że pominięto ją jako stronę w zakończonym postępowaniu administracyjnym. Dlatego już sam moment powzięcia informacji o wydaniu decyzji zmieniającej decyzję z 2001 r. stanowił początek biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Biorąc pod uwagę przytoczone okoliczności oraz wyżej wymienione przepisy bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania rozpoczął się dla skarżącej w dniu doręczenia jej pisma powiatowego organu nadzoru budowlanego z dnia 10 maja 2018 r., a nie w dniu 2 kwietnia 2019 r. jak twierdziła skarżąca. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie Wojewody nie narusza przepisów prawa w stopniu, który uzasadniałby uwzględnienie skargi i podjęcie rozstrzygnięcia na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną. Tytułem wyjaśnienia Sąd uznał za właściwe wskazać, że w pierwszej kolejności sędzia sprawozdawca omyłkowo skierował niniejszą sprawę do rozpoznania na rozprawie, jednak po odwołaniu jej terminu wyznaczonego na dzień 18 marca 2020 r. w związku z istotnym zagrożeniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2, sprawę, zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., skierowano do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Przepis art. 119 pkt 3 p.p.s.a., stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W związku z tym, że w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie, na które – zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a. – służy zażalenie, Sąd miał podstawy do skorzystania z dyspozycji art. 119 pkt 3 p.p.s.a. i rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. W przypadku skarg na tego rodzaju postanowienia, skierowanie ich do rozpoznania w powyższym trybie nie jest uzależnione od wniosku strony. Przy tym wyjaśnić należy, że rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nie prowadzi do pominięcia strony skarżącej, bowiem podnoszone przez nią argumenty, podobnie jak argumenty skarżonego organu, są rozważane w oparciu o akta sprawy oraz złożoną skargę, a sprawa po wnikliwej analizie rozpoznawana jest przez sąd w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Zastosowanie w niniejszej sprawie trybu uproszczonego gwarantowało pełne rozpoznanie sprawy sądowoadministracyjnej.