III SA/Lu 697/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na uchwałę Rady Miasta L. z dnia [...] [...] 2019 r., Nr [...], w przedmiocie uznania skargi za bezzasadną postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z [...] września 2019 r., D. P. (dalej: "skarżąca") złożyła do Wojewody L. skargę na działania Burmistrza Miasta L.. Pismem z 16 września 2019 r., wojewoda przekazał skargę do rozpoznania Radzie Miasta L. na podstawie art. 231 k.p.a Skarga przekazana została następnie Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miasta L., która na posiedzeniu w dniu [...] października 2019 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie wyrażenia opinii co do sposobu rozpatrzenia skargi. Uchwałą tą komisja uznała skargę za bezzasadną. W dniu [...] października 2019 r. Rada Miasta L., po zapoznaniu się ze stanowiskiem komisji, podjęła uchwałę Nr [...] uznającą skargę za bezzasadną. W piśmie z [...] listopada 2019 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W L. skargę na powyższą uchwałę Rady Miasta L.. Wskazała, że nie zgadza się z treścią zaskarżonej uchwały, jednocześnie domagając się przydzielenia jej mieszkania socjalnego. Skarżąca zarzuciła, że na skutek uchwały zostało naruszone jej indywidualne prawo do zapewnienia odpowiednich warunków mieszkaniowych. W odpowiedzi na skargę, zawartej w piśmie z dnia [...] grudnia 2019 r., Burmistrz Miasta L. wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego. Skarga na nienależyte wykonywanie zadań oraz przewlekłe załatwianie spraw skarżącej przez Burmistrza Miasta L. została złożona w trybie art. 221 § 1 k.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.), dalej w skrócie: "k.p.a.", który to przepis stanowi, że zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych realizowane jest na zasadach określonych przepisami niniejszego działu Kodeksu. Zgodnie natomiast z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Analiza treści skargi wskazuje na niezadowolenie skarżącej z działania Burmistrza Miasta L. w zakresie rozpoznawania wniosku skarżącej o przyznanie mieszkania socjalnego. Skarżąca zarzuca nienależyte wykonywanie obowiązków przez burmistrza, dopuszczanie się przez burmistrza wielu zaniedbań i postępowanie w sposób przewlekły. Prawidłowo zatem pismo skarżącej nazwane "skargą" uznane zostało przez Wojewodę L. za skargę złożoną w trybie przepisów działu VIII k.p.a. i przekazane na podstawie art. 231 § k.p.a. Radzie Miasta L. jako organowi właściwemu, zgodnie z art. 229 pkt 3 k.p.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a., odnoszące się do rozpatrywania skarg i wniosków nie należą bowiem do żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a."p.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny, działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami Działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 lipca 2019 r., I OSK 1624/19). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W konsekwencji wniesiona w niniejszej sprawie skarga na uchwałę Rady Miasta L. podlegała odrzuceniu na podstawie wskazanego przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.