II GZ 119/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Fundacji A z siedzibą w [...] na zarządzenie Przewodniczącego - Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 482/18 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi Fundacji A z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 11 lutego 2019 r. (sygn. akt VI SA/Wa 482/18) Przewodniczący - Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Fundację A z siedzibą w [...] (dalej zwaną "Skarżącą") do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 1000 zł od skargi na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] listopada 2017r. (nr [...]) w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy. Przewodniczący wskazał, że kwotę tę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej zwanej "ppsa") oraz § 2 ust. 3 pkt 11 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej zwanego "rozporządzeniem RM z 16 grudnia 2003 r."). Wezwanie doręczono skutecznie prezesowi zarządu Skarżącej - tymczasowo aresztowanemu i przebywającemu w areszcie śledczym. Skarżąca (reprezentowana przez tymczasowo aresztowanego prezesa zarządu) złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie. Wskazała w szczególności, że - z uwagi na tymczasowe aresztowanie prezesa zarządu - utrudnione lub prawie całkowicie niemożliwe było zebranie i przesłanie do WSA żądanych przez Sąd dokumentów. Skarżąca dodała, że pomimo tych trudności WSA nie zwolnił jej z obowiązku uiszczenia opłaty wpisowej. Wniosła o uwzględnienie zażalenia z uwagi na to, że prezes zarządu przebywa w areszcie, a czas zgromadzenia i przesłania wymaganych dokumentów do WSA jest całkowicie niezależny od tegoż prezesa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 230 § 1 i 2 ppsa wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest zażalenie. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. zażalenia) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona wnosząca zażalenie ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 ppsa), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 ppsa). W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających Skarżącą z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła. Skarżąca złożyła wprawdzie wniosek o przyznanie prawa pomocy przez m.in. zwolnienie jej z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, jednak postanowieniem z 12 grudnia 2018 r. (sygn. akt VI SO/Wa 3/18) starszy referendarz sadowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy, a postanowieniem z 11 lutego 2019 r. (sygn. akt VI SO/Wa 3/18) WSA utrzymał w mocy to postanowienie referendarza sądowego. Tym samym sprawa zwolnienia Skarżącej z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych została prawomocnie przesądzona w oddzielnym postępowaniu wpadkowym. Kwestie związane z tym postępowaniem (w tym z trudnościami w kompletowaniu dokumentów dotyczących m.in. z sytuacji majątkowej Skarżącej) nie mogą być podnoszone jako skuteczny argument w obecnym postępowaniu zażaleniowym, w którym kwestionowana jest legalność zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przewodniczący - Sędzia WSA prawidłowo zatem wezwał Skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem odrzucenia tejże skargi. Wspomniany rygor wynika z art. 220 § 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wysokość wpisów sądowych została określona w wydanym na podstawie art. 233 ppsa rozporządzeniu RM z 16 grudnia 2003 r. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 11 przywołanego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu własności przemysłowej wynosi 1000 zł. Wobec tego zasadnie Przewodniczący - Sędzia WSA, powołując się na wspomniany przepis rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003 r., wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 1000 zł. Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia. PG