IV SA/Gl 797/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędzia WSA Małgorzata Walentek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Drożdżał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2018 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. Burmistrz Miasta S. odmówił J. P. zatwierdzenia regulaminu strzelnicy "A". Rozstrzygnięcie to wydano na podstawie art. 47 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (j. t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1839, ze zm.) i rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz. U. nr 18, poz. 234, ze zm.), a wynikło ono z ustalenia, że wnioskodawca nie wykazał zgodności urządzenia przedmiotowej strzelnicy z przepisami budowlanymi. Tymczasem przed zatwierdzeniem regulaminu organ musi sprawdzić wszystkie cechy legalności funkcjonowania takiego obiektu, jak i też względy bezpieczeństwa. Wynika to z art. 47 powołanej ustawy, który przewiduje formę decyzji dla zatwierdzenia regulaminu, a więc zakładane jest w nim przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Zwrócono przy tym uwagę na okoliczności, że strzelnica ma być urządzona na stoku góry [...], gdzie odbywa się duży ruch turystyczny i istnieją liczne szkółki narciarskie wraz z wyciągami. W odwołaniu wnioskodawca wywodził, że przedmiotowa strzelnica nie podlega Prawu budowlanemu, a organ właściwy dla zatwierdzenia regulaminu strzelnicy winien się ograniczyć do zbadania przedłożonego wraz z wnioskiem regulaminu z regulaminem wzorcowym, stanowiącym załącznik do wymienionego wcześniej rozporządzenia. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, całkowicie podzielając jej ustalenia i wnioski. Kolegium stwierdziło, że zatwierdzony może być regulamin strzelnicy już powstałej, tzn. – w zależności od sposobu powstania – albo posiadającej decyzję o dopuszczeniu do użytkowania obiektu wcześniej istniejącego, albo decyzję o pozwoleniu na budowę obiektu nowego. W niniejszej sprawie stanowisko zajął organ administracji architektoniczno-budowlanej, wskazując na konieczność wydania pozwolenia na budowę strzelnicy i na inne wymogi, w tym uzyskanie decyzji środowiskowej. Organ odwoławczy powołał się na wykładnię zaprezentowaną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1462/17. Dlatego uznał, że organ I instancji miał prawo żądać przedstawienia pozwolenia na budowę, a strona nie wykazała, że nie jest ono wymagane. Kolegium ubocznie zauważyło, że wnioskowany regulamin nie jest zindywidualizowany, a jedynie literalnie powtarza całość regulaminu wzorcowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnioskodawca domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. Zarzucił jej naruszenie przepisów procedury administracyjnej: art. 6, 7, 8, 9, 11, 77 i 107 § 1 pkt 6 kpa, naruszenie art. 46 ust. 2, w zw. z art. 47 ustawy o broni i amunicji oraz art. 92 Konstytucji RP. Formułując zarzut naruszenia przepisów ustawy o broni i amunicji skarżący przedstawił istotę swojego stanowiska, według którego decyzja o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy jest decyzją związaną i do jej wydania wystarczy utworzenie i załączenie do wniosku wzorcowego regulaminu zgodnego z treścią rozporządzenia z dnia 15 marca 2000 r. Natomiast poza kompetencją organu orzekającego pozostaje rozstrzygnięcie, czy strzelnica została właściwie zlokalizowana i zbudowana. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując zasadniczo swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Aczkolwiek trafnie ocenia ona charakter kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, to właśnie z punktu widzenia legalności, stanowiącej kryterium tej kontroli, zaskarżona decyzja nie budzi zastrzeżeń. Znamienne jest, że przytaczając przykłady orzecznictwa administracyjnego i sądowego skarżący całkowicie pomija powołany przez organ odwoławczy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2018 r., który wyczerpująco przedstawia wykładnię przepisów ustawy o broni i amunicji, mających zastosowanie także w niniejszej sprawie. Wykładnię tą Sąd w niniejszym składzie całkowicie podziela. Dlatego chybione są zarzuty skargi dotyczące przekroczenia kompetencji organów orzekających w tej sprawie. Nie oceniały one bowiem zgodności lokalizacji budowy, czy użytkowania strzelnicy z odrębnymi przepisami. lecz stwierdziły, że skarżący nie przedstawił dokumentów potwierdzających taką zgodność. Nie do przyjęcia jest pogląd skarżącego, że stosowanie art. 47 cyt, ustawy polegać ma wyłącznie na sprawdzeniu, czy zapisy objętego wnioskiem regulaminu są zgodne z regulaminem wzorcowym. Zatwierdzeniu podlega bowiem regulamin strzelnicy, a więc konkretnego obiektu. We wskazanym wyroku trafnie więc podniesiono, że zatwierdzenie regulaminu nie może się odnosić abstrakcyjnie do mającej dopiero powstać strzelnicy. W przeciwnym razie wnioskować można byłoby zatwierdzenie regulaminu strzelnicy projektowanej w dowolnym miejsca, nawet w sposób oczywisty nie nadającym się na jej urządzenie. Wyrażanie tego rodzaju poglądu przez skarżącego nie dziwi jedynie z tego powodu, że może właśnie chodzić o takie miejsce, częściowo scharakteryzowane przez organ I instancji. Dla zatwierdzenia regulaminu niezbędne jest zatem uprzednie potwierdzenie legalności lokalizacji i budowy strzelnicy oraz możliwości przystąpienia do jej użytkowania. Skarżący tego rodzaju okoliczności nie wykazał, mimo stosownego wezwania ze strony organu. W żadnym razie nie może być poczytane za takowe przedstawienie pisma Starosty z 28 sierpnia 2017 r., które dotyczy przemieszczenia mas ziemnych, a nie urządzenia strzelnicy. W powoływanym wyroku wykazano podleganie strzelnic przepisom Prawa budowlanego. Usytuowanie objętej wnioskiem strzelnicy wymaga zajęcia stanowiska organu właściwego dla ochrony środowiska i prawdopodobnie ochrony przyrody – w kontekście urządzonego na tym terenie Parku Krajobrazowego [...]. Spór między stronami dotyczył interpretacji prawa materialnego i Sąd rozstrzygnął go na korzyść organu administracyjnego. Dlatego też podniesione w skardze zarzuty natury proceduralnej nie wymagają szerszego omawiania. Wystarczy stwierdzić, że okoliczności wskazywane przez skarżącego dla ich uzasadnienia nie mogły mieć żadnego wpływu na wynik sprawy, związany właśnie wyłącznie z odmienną od prezentowanej przez niego wykładnią prawa materialnego i bezspornym w tym zakresie stanem faktycznym sprawy. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. mr