V SA/Wa 1621/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nalezności celnych postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. nakazać Skarbowi Państwa – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić na rzecz T. Sp. z o.o. z siedzibą w C. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, wpisanego do rejestru opłat sądowych pod poz. [...] w dniu [...] października 2019 r. Zarządzeniem z dnia 17 września 2019 r. wezwano Skarżącą reprezentowaną przez pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz do nadesłania dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentowania Spółki i udzielenia pełnomocnictwa, tj. odpisu pełnego z KRS – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu (...)7 października 2019 r. (k. 21 akt sądowych). Do dnia dzisiejszego żaden z powołanych braków nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie wobec nieusunięcia braków formalnych skargi, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia w oparciu o z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. Zgodnie z powołanym przepisem sąd odrzuca skargę w razie nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. O zwrocie wpisu sądowego (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.