IV SA/Po 1160/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Anna Jarosz Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Protokolant sekr. sąd. Agata Żebrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 marca 2019 r. sprawy ze skargi [...] [...] Linie Kolejowe SA na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia oddala skargę Sygn. akt IV SA/Po [...] Uzasadnienie Decyzją z dnia 17 lipca 2017 r., nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy W. wymierzył [...] w P. administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł za usunięcie, bez uzyskania zezwolenia 15 drzew z gatunku topola o obwodach pni zgodnych z tabelą zamieszczoną w decyzji, wyliczonych na podstawie pomiarów pni dokonanych w terenie, z dz. nr [...], obręb W., gmina W.. W punkcie 2 decyzji wskazano, że ww. karę należy uiścić w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja niniejsza stanie się ostateczna. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadków ustalono, że w dniu 27 stycznia 2016 r. pracownicy Zakładu Usługowego [...] R. J. ścięli 15 drzew z gatunku topola z dz. nr [...] obręb W.. Usunięcia dokonano na podstawie umowy podpisanej 16 listopada 2015 r. pomiędzy zlecającym [...] [...] Linie Kolejowe S.A. a firmą [...]. Zgodnie z zeznaniami świadka Ł. W. – Naczelnika Działu w [...] S.A. protokół odbioru wykonanych prac tj. wycinki drzew sporządzony został na koniec grudnia 2015 r. Pracownik firmy A. L. G. stwierdziła, iż wycinki dokonano zgodnie z wydaną decyzją, a po 31.12.2015 r. porządkowano pas techniczny, cięto pnie i wywożono na plac składowy [...] F.. Jednocześnie osoby przesłuchane dysponowały wiedzą, że nie wycięto wszystkich drzew w czasie określonym w decyzji Starosty [...] z dnia 16.11.2015 r., czyli do dnia 31.12.2015 r. Dodatkowo z zeznań pracownika Urzędu Miasta i Gminy W. – R. S. wynika, że w dniu 27.01.2016 r. ok. godz. 12:30 po otrzymaniu zgłoszenia od funkcjonariusza Straży Miejskiej, o prowadzonej w tym dniu wycince drzew, pracownik Urzędu pojechał na miejsce, gdzie zastał pilarzy oraz 4 powalone drzewa – topole. Z jego zeznań wynika również, że poinformował w rozmowie telefonicznej pracownika [...] o trwającej wycince, na co uzyskał informację, iż ma obowiązującą decyzję na usunięcie tych drzew. Mimo późniejszej informacji ze Starostwa, że decyzja obowiązywała do dnia 31.12.2015 r. i poinformowaniu [...] o tym fakcie wycinkę kontynuowano. Do dokumentacji załączone zostały zdjęcia obrazujące stan na dzień 27.01.2016 r. godz.12:59 oraz film w formacie mp4 obrazujący trwające w tym dniu prace tj. powalanie drzewa. Zeznania te są zgodne z zeznaniami świadka zdarzenia M. M. - S. Miejskiego, który widział wycinanie drzew ok. godz. 9:00 i poinformował o procederze pracownika Urzędu Miasta i Gminy W., a następnie ok. godz. 14:22 po powrocie z patrolu do biura, mieszczącego się w budynku dworca [...] we W. nagrał film dołączony do dokumentacji. W dniu 25.04.2016 r. na działce nr [...] odbyły się oględziny z udziałem przedstawiciela [...] [...] S.A. oraz dwóch pracowników Urzędu Miasta i Gminy W.. W czasie oględzin m.in. pomierzono pnie usuniętych drzew. Z powodu braku kłód większości drzew do obliczenia obwodu drzew przyjęto najmniejszy promień pnia i pomniejszono wyliczony obwód o 10 % zgodnie z art.89 ust.3 u.o.p. Oględzin drzew dokonano również pod kątem oceny stanu fitosanitarnego pniaków usuniętych drzew jak również rosnących w sąsiedztwie pozostałych drzew z gatunku topola. Oględzin dokonali pracownicy posiadający wykształcenie z zakresu ochrony środowiska lub wieloletnie doświadczenie zawodowe i praktyczne z zakresu ochrony przyrody. Z czynności tych spisano protokół. Mając na uwadze fakt usunięcia 15 drzew z gatunku topola bez wymaganego prawem zezwolenia, w dniu 30 maja 2016 r. Burmistrz Miasta i Gminy W. wydał decyzję wymierzającą [...] [...] S.A. administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł wskazując, że kara została wyliczona zgodnie z art.88 ust.1 i art.89 ust.1 u.o.p. oraz na podstawie stawek, o których mowa w art.85 ust.4-6, tj.stawek wyszczególnionych w obwieszczeniu Ministra Środowiska z dnia 24 października 2014 r. w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz kar za zniszczenie zieleni na rok 2015 r. (M.P.2014.958). Dodatkowo ze względu na fakt, że drzewa nie rokowały szans na przeżycie, ponieważ były w złym stanie fitosanitarnym wysokość kary pieniężnej obniżono o 50%. Na skutek wniesionego od decyzji odwołania, decyzją z dnia 30 stycznia 2017 r. SKO uchyliło decyzję organu I instancji przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Ponownie rozpoznając sprawę Burmistrz przeanalizował dokładnie i z należytą starannością konieczność uzyskania zezwolenia na wycięcie przedmiotowych drzew. Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy prawa tj. ustawę z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.2016.2249), organ przytoczył treść art.83 ust.1 u.o.p. art.49 k.c., a następnie przeanalizował kwestie zasadności uzyskania zezwolenia zgodnie z art.83f u.o.p. Ponieważ pomierzone i wyliczone pomiary 15 topoli znacznie przewyższały 80 cm obwodu pnia mierzonego na wysokości 5 cm tym samym nie stanowiły podstawy do zwolnienia ze stosowania przepisów tj. art.83 u.o.p. Dalej organ stwierdził, że [...] [...] S.A. powinna posiadać zezwolenie w postaci ważnej decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 83d u.o.p. Decyzja którą dysponowało [...] była ważna do dnia 31.12.2015 r. natomiast zgodnie z art.83d u.o.p. termin usunięcia drzew jest niezbędnym i wymaganym elementem decyzji. W przypadku braku zezwolenia zachodzą przesłanki z art.88 u.o.p. do wymierzenia kary administracyjnej. Z zeznań świadków jednoznacznie wynika, że drzewa zostały usunięte w styczniu 2016 r. bez ważnego zezwolenia. Organ ponownie obliczył karę administracyjną uwzględniając również zły stan fitosanitarny drzew i obniżył wysokość kary o 50%. Obliczając karę organ zastosował obowiązujące przepisy znowelizowane ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.2016.2134 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie wysokości stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów (Dz.U.2017, poz.1330). Również organ wziął pod uwagę art.4 ust.2 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody i ustawy o lasach (Dz.U.2016.2249), gdzie do postępowań w sprawach wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy nowe, chyba że kara pieniężna wymierzona na podstawie ustawy zmienionej art.1 w brzmieniu dotychczasowym byłaby względniejsza. W sprawie za względniejszą dla strony organ uznał kwotę w wysokości [...] zł, która została naliczona na podstawie przepisów aktualnie obowiązujących. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła [...] [...] S.A. domagając się uchylenia decyzji i zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania art.7, 77, 80 k.p.a. poprzez brak dostatecznych ustaleń w materiale dowodowym, brak ustalenia, że w dacie wycinki drzew posiadaczem nieruchomości był R. J. prowadzący firmę [...], bowiem umowa z odwołującą zawarta w dniu 26.11.2015 r. wygasła z dniem 31.12.2015 r., natomiast to firma [...] dokonała wycinki drzew wbrew warunkom zezwolenia i umowy. Także podniesiono zarzut naruszenia prawa materialnego art.88 ust.1 pkt w zw. z art.88 ust.2 u.o.p. poprzez nałożenie kary pieniężnej na odwołującą, podczas gdy odwołująca nie miała wiedzy i nie dawała przyzwolenia na wycinkę drzew po dacie 31.12.2015 r. Decyzją z dnia 26 września 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne dokonane przez organ I instancji. Wskazał przy tym, że art. 83 ust. 1 u.o.p. jako zasadę wprowadza usuwanie drzew lub krzewów po uzyskaniu przez posiadacza nieruchomości zezwolenia. Usunięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia skutkuje nałożeniem obligatoryjnej pieniężnej kary administracyjnej, której zasady wymierzania zostały zawarte w art. 88 - 90 u.o.p. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że kara pieniężna za delikty administracyjne, a więc także za usunięcie drzewa bez zezwolenia, jest niezależna od winy sprawcy, dlatego organ ma obowiązek wymierzyć ją w ustawowej wysokości bez względu na motywy. Dalej organ wskazał, że brak jest przesłanek aby uznać R. J. Z. Usługowy [...] za posiadacza nieruchomości. Udostępnienie przez odwołującą nieruchomości w celu wykonania prac związanych z usunięciem drzew nie oznacza, że Zakład Usługowy A. R. Jaskólski dysponował nieruchomością jako współposiadacz. Posiadaczem nieruchomości jest zarówno ten kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny) (art.336 k.c.). Pomiędzy [...] [...] S.A. a Zakładem Usługowym [...] nie istniał żaden z wymienionych stosunków prawnych. Odwołująca zawarła z firmą [...] umowę na świadczenie usługi usunięcia drzew, a zatem firma [...] nie była posiadaczem nieruchomości. Potwierdza to również treść działu III KW nr [...] Nadto materiał dowodowy świadczy o tym, że pracownicy usuwający drzewa z firmy [...] działali za zgodą posiadacza nieruchomości. Zarówno z zeznań świadka L. G. oraz pracownika [...] Ł. W. (protokół z dnia 8.03.2016 r.), a także stanowiska skarżącej zawartego w odwołaniu wynika, że po 31.12.2015 r. na nieruchomości miały być prowadzone prace porządkowe. W celu usunięcia drzew, które nie zostały usunięte do 31.12.2015 r. odwołująca miała zwrócić się do Starosty [...] o wydanie nowego zezwolenia. Wynika z tego, że odwołująca wiedziała o pracach prowadzonych w styczniu 2016 r., a usunięcie drzew nastąpiło na skutek niewłaściwego nadzoru nad ich przebiegiem. Wynika to z zeznań świadka R. S., który stwierdził, że wycinka drzew trwała nadal już po powiadomieniu spółki o braku ważnego zezwolenia. Z zeznań tych wynika również, że pracownicy spółki [...] byli przekonani o posiadaniu zezwolenia na usunięcie drzew także w styczniu 2016 r. Zeznań tych odwołująca w żaden sposób nie podważał, co świadczy o tym, że prace prowadzone przez firmę [...] odbywały się za wiedzą odwołującej. Dlatego też nałożenie administracyjnej kary pieniężnej w ocenie organu II instancji było zasadne. Skargę na ww. decyzję organu II instancji wniosła [...] [...] Linie Kolejowe S.A., zaskarżając ją w całości. Zarzuciła jej: 1) naruszenie przepisów postępowania : art. 7 k.p.a., 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a., przez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nierzetelnym przeprowadzeniu postępowania dowodowego i dokonanie całkowicie dowolnej oceny materiału dowodowego, co doprowadziło do braku ustalenia charakteru władania nieruchomością w chwili dokonywania wycinki przez firmę [...] błędnego uznania że pracownicy firmy [...] działali za zgodą skarżącej, pomimo że skarżąca nie miała wiedzy o dokonywanej wycince drzew w 2016 r., bowiem czynności te winny zakończyć się 31.12.2015 r. 2) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a poprzez niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy zakres naruszeń przepisów przez organ II instancji nie pozwalał na wydanie takiego rozstrzygnięcia. 3) naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art.88 ust.1 pkt 1 w zw. z art.88 ust.2 u.o.p. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, co doprowadziło do stwierdzenia, że firma [...] nie może być podmiotem odpowiedzialnym za usunięcie drzew bez zezwolenia, gdyż nie jest posiadaczem nieruchomości, w sytuacji gdy treść ww przepisów pozwala na nałożenie kary na podmiot władający nieruchomością, włączając w to również dzierżyciela, co w konsekwencji spowodowało niewłaściwe zastosowanie tego przepisu w postaci nałożenia kary na skarżącą, która nie miała wiedzy o wycince drzew przez firmę [...] dokonanej wbrew postanowieniom umowy i treści uzyskanego zezwolenia. Mając na względzie powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie skarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując uprzednio powołaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny zasadności, nałożonej na skarżącą administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie 15 drzew z gatunku topola z dz. [...] należącej do skarżącego i to bez po upływie ważności zezwolenia na dokonanie wycinki. Sam fakt usunięcia drzew, w styczniu 2016 r. nie jest kwestionowany, ani nie stanowił istoty skargi. W świetle zaś materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w szczególności zaś protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 15 lutego 2016 r., nie budzi on w ocenie Sądu wątpliwości. Przedmiotem sporu pozostaje natomiast okoliczność ustalenia osoby ponoszącej odpowiedzialność administracyjną za wycięcie ww. drzew bez zezwolenia i zgody oraz wiedzy posiadacza/właściciela nieruchomości nr [...]. W ocenie organów obu instancji, odpowiedzialność ta spoczywa na skarżącej, która po pierwsze zawarła umowę z firmą [...] na wycinkę drzew w dniu 16.11.2015 r., a po drugie, jako właścicielka nieruchomości miała obowiązek uzyskania dalszego zezwolenia na wycinkę pozostałych drzew w sytuacji gdy pierwotne zezwolenie utraciło ważność. Z kolei w ocenie skarżącej odpowiedzialność ta powinna obciążać firmę dokonującą wycinki, albowiem skarżąca o przebiegu prac w 2016 r. nie wiedziała, a nadto forma [...] była samoistnym posiadaczem nieruchomości. Rozstrzygając przedmiotowy spór, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.2016.2134 ze zm.), a w szczególności art. 88 ust. 1 pkt 1 i 2 u.o.p., wedle którego wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za usunięcie drzewa lub krzewu – po pierwsze bez wymaganego zezwolenia, a po drugie - bez zgody posiadacza nieruchomości. Zgodnie natomiast z art. 88 ust. 2 u.o.p. kara ta jest nakładana na posiadacza nieruchomości, albo właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 k.c. albo na inny podmiot, jeżeli działał bez zgody posiadacza nieruchomości. Podkreślić w tym miejscu należy, że odpowiedzialność administracyjna za usunięcie drzew bez zezwolenia nie jest oparta na zasadzie winy, lecz ma charakter obiektywny. Oznacza to, że wyłączną i wystarczającą podstawą nałożenia kary administracyjnej, jest działanie bezprawne, tj. w przedmiotowej sprawie sprzeczne zarówno z wymogiem uprzedniego uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew, jak i z wymogiem uzyskania zgody posiadacza nieruchomości sąsiedniej. Bezprawne usunięcie drzew stanowi zatem delikt administracyjny, w którym nie bada się stopnia zawinienia strony, ani nieokreślonych ustawowo okoliczności, które mogłyby wyłączyć odpowiedzialność w tym zakresie (por. m.in. wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 541/16, Lex nr 2104905). Sąd zgadza się z wyrażonym w uzasadnieniu ww. wyroku twierdzeniem, że za przyjęciem wskazanego poglądu przemawia przede wszystkim to, że ani przepisy u.o.p., ani ogólne normy prawa administracyjnego nie pozwalają wyprowadzić innych przesłanek nałożenia kary za usunięcie drzew niż bezprawność. Jak wskazuje się przy tym w orzecznictwie, jedynie wykazanie, że wycinka drzew odbyła się poza jakąkolwiek kontrolą i wiedzą właściciela nieruchomości, może być rozważane jako okoliczność egzoneracyjna (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 lipca 2017 r., IV SA/Wa 1078/17, Lex nr 2393400). Taka sytuacja jednak w niniejszej sprawie nie zachodzi. Zobiektywizowana odpowiedzialność administracyjna, o której mowa w art. 88 ust. 1 u.o.p. oznacza, że wystarczające jest samo wystąpienie tzw. bezprawia administracyjnego, a więc wykazanie związku przyczynowego między działaniem danego podmiotu, a wycięciem drzew, spowodowanego działaniem posiadacza danej nieruchomości. Skoro natomiast odpowiedzialność ta została zobiektywizowana, to dla jej oceny nie ma znaczenia, czy posiadacz nieruchomości dokonał wycięcia osobiście, czy też skorzystał w tym zakresie z usług innego podmiotu, zlecając mu dokonanie tej czynności. Nieistotna z punktu widzenia tej postaci odpowiedzialności jest także świadomość konieczności uzyskania stosownego zezwolenia lub zgody, albo jej brak. Bez znaczenia pozostają także pobudki i motywy, jakimi kieruje się osoba usuwająca drzewo lub zlecająca dokonanie wycinki (por. powołany wcześniej wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 lipca 2016 r., II SA/Kr 541/16). Z powyższych względów Sąd nie podziela tych wszystkich zarzutów skargi, które zmierzają do wykazania, że to nie skarżąca, a firma dokonująca wycinki, powinna ponosić odpowiedzialność administracyjną za bezprawną wycinkę przedmiotowych drzew. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko orzekających w niniejszej sprawie organów, w ocenie których, pomimo tego, że skarżąca powierzyła dokonanie wycinki osobom trzecim, odpowiada ona za działania i zaniechania tych osób, jak za działania własne, tym bardziej, że materiał dowodowy nie daje podstaw do ustalenia, że osoby dokonujące wycinki naruszyły zakres udzielonego im przez skarżącą zlecenia. Wniosek ten jest zasadny tym bardziej, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, nie daje podstaw do przyjęcia, że decyzja o wycince przedmiotowych drzew została podjęta przez firmę [...]. Działka nr [...] jest własnością Skarbu Państwa w trwałym zarządzie skarżącej i stanowi tereny kolejowe. To skarżąca zawarła umowę z firmą [...] w dniu 16.01.2015 r. na wycinkę drzew. Natomiast w dniu 27.01.2016 r. Straż Miejska zastała na działce nr [...] pilarzy, którzy wycinali topole. Pomimo upomnienia przez pracownika Urzędu Miasta, że zezwolenie na wycinkę drzew wygasło, prace kontynuowano za zgodą [...]. Jak wynika z akt sprawy drzewa zostały wycięte w dniu 27.01 2016 r., zatem po upływie ważności zezwolenia (utraciło ważność z dniem 31.12.2015 r.). Reasumując, dla przyjęcia odpowiedzialności administracyjnej skarżącej wystarczający jest niewątpliwie zachodzący w sprawie (wbrew twierdzeniom skarżącej) związek przyczynowy, pomiędzy jej zachowaniem polegającym na zleceniu wycinki, a popełnieniem deliktu administracyjnego w postaci wycięcia przedmiotowych drzew bez zezwolenia. Raz jeszcze podkreślić należy, że na gruncie art. 88 ust. 1 pkt 1 i 2 u.o.p. nie ma znaczenia okoliczność, czy skarżąca była osobistą sprawczynią deliktu, czy posłużyła się osobami trzecimi, ani to, że nie miała zamiaru wycinania przedmiotowych drzew, bowiem usunięcie drzew w rozumieniu przepisu art. 88 ust. 1 pkt 1 i 2 u.o.p. nie musi być działaniem zamierzonym. Skoro zaś drzewa zostały usunięte przez wykonawcę umowy zawartej ze skarżącą, nie zachodzi w sprawie sytuacja polegająca na usunięciu drzew przez osoby trzecie bez wiedzy i zgody skarżącej. Prawidłowo zatem organy orzekające uznały, że to na skarżącą winien być nałożony obowiązek zapłaty administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia. Skarżąca mogła w sprawie uzyskania zezwolenia posłużyć się osobami trzecimi działającymi na zasadzie pełnomocnictwa (art. 32 k.p.a.), w tym pracownikami lub podwykonawcami. W takim jednak przypadku skarżąca odpowiada za działania i zaniechania tych osób jak za działania własne. Odrębnym zagadnieniem jest ewentualne istnienie w takim przypadku roszczeń regresowych właściciela działki do pracowników lub podwykonawców, ale jest to sprawa cywilna i sąd administracyjny nie jest powołany do formułowania stanowczych ocen w tej kwestii. Jak już wspomniano odpowiedzialność administracyjna zasadniczo nie jest oparta na zasadzie winy, a jest odpowiedzialnością obiektywną. Jedynie wykazanie, że wycinka drzew odbyła się poza jakąkolwiek kontrolą i wiedzą właściciela nieruchomości lub urządzeń, może być rozważane jako okoliczność egzoneracyjna. Sytuacja taka jednak w sprawie nie zachodzi. Prawidłowo organ odwoławczy zatem wywiódł, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że firma [...] działała za zgodą i wiedzą [...]. Świadczą o tym zeznania świadków, w tym pracowników skarżącej Spółki raz pracowników firmy [...]. Z tych wszystkich względów, organy słusznie przyjęły odpowiedzialność administracyjną skarżącej za dokonaną bezprawną wycinkę wskazanych powyżej drzew, wymierzając jej karę pieniężną. Zgodnie z art. 89 ust. 1 u.o.p. administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1-3, ustala się w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu, o której mowa w art. 84 ust. 1 u.o.p. Wedle art. 85 ust. 1 u.o.p. opłatę za usunięcie drzewa ustala się mnożąc liczbę cm obwodu pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm i stawkę opłaty. Jeżeli zaś ustalenie obwodu usuniętego lub zniszczonego drzewa jest niemożliwe z powodu braku kłody, obwód do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się, przyjmując najmniejszą średnicę pnia i pomniejszając wyliczony obwód o 10% (vide: art. 89 ust. 4 u.o.p.). Jednak ustawa o ochronie przyrody, została zmieniona ustawą z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz ustawy o lasach (Dz.U.2016.2249), która weszła w życie 1 stycznia 2017 r. Zgodnie z przepisem przejściowym tj. art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz ustawy o lasach Do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 83-87 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy nowe, chyba że opłata za usunięcie drzewa naliczona na ich podstawie byłaby wyższa niż opłata naliczona na podstawie przepisów dotychczasowych. W przedmiotowej sprawie za względniejszą dla strony postepowania uznano kwotę wyliczona wg nowych przepisów. Podniesione przez skarżącą zarzuty naruszenia prawa procesowego , jak i materialnego nie mogły zostać uwzględnione. W tym względzie zauważyć należy, że wszelkie istotne okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, zostały ustalone przez organy w oparciu o wyczerpujący materiał dowodowy, który został właściwie oceniony. Wyrazem tego są uzasadnienia wydanych decyzji, w pełni oddające rzeczywisty stan rzeczy i zawierające przekonywującą argumentację. Podkreślić przy tym należy, że zasada prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego, nie oznaczają nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez organ materiałów dowodowych mających potwierdzić okoliczności korzystne dla strony skarżącej, czy też wydania rozstrzygnięcia zgodnego z jej żądaniem, jeżeli zgromadzony i wystarczający do wydania rozstrzygnięcia materiał dowodowy, przemawia za przyjęciem okoliczności przeciwnych. W związku z powyższym, orzekając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2018 r. poz. 1302), Sąd skargę oddalił.