II SAB/Łd 3/20

Dnia 28 kwietnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska, Asesor WSA Małgorzata Kowalska, , po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 kwietnia 2020 roku sprawy ze skargi P. B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta Ł. - Zarząd Inwestycji Miejskich w Ł. do załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] r. w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi; 2. stwierdza, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta Ł. - Zarządu Inwestycji Miejskich w Ł. na rzecz skarżącego P. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Ak. P.B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Ł. – Zarząd Inwestycji Miejskich w Ł. w sprawie udzielenia informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1, ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm) przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem i wniósł o: 1. zobowiązanie Zarządu Inwestycji Miejskich w Ł. do wykonania wniosku o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem - w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, 2. orzeczenie, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U z 2011 r. Nr 34, poz 173) w związku z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), 3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Skarżący wyjaśnił, że w dniu 8 grudnia 2019 r. złożył do Zarządu Inwestycji Miejskich w Ł. (dalej: "ZIM") drogą elektroniczną, za pośrednictwem platformy ePUAP, wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie obejmującym odpowiedzi na pytania odnośnie realizacji postanowień umowy z Wykonawcą projektu rozbudowy/przebudowy ul. A (Nr sprawy [...]), dotyczące tego: 1. czy i kiedy wezwano Wykonawcę dokumentacji projektowej do usunięcia wad w przekazanym projekcie przebudowy/rozbudowy ul. A? , 2. czy naliczono kary zgodnie z § 11 umowy z Wykonawcą ?. Skarżący wskazał przy tym, że w przypadku odpowiedzi pozytywnej wniósł o przesłanie kopii wezwań oraz kopii not księgowych (§ 11 pkt 3 i 4 umowy z Wykonawcą). W odpowiedzi na jego wniosek o udostępnienie informacji w piśmie z dnia 18 grudnia 2019 r. (znak: [...]), przesłanym drogą elektroniczną na skrzynkę ePUAP, ZIM podał, że informacja zostanie udzielona do dnia 8 lutego 2020 r., tj. w terminie 2 miesięcy, ze względu na konieczność analizy dokumentów i dużą liczbę złożonych wniosków. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił ponadto, że w ramach sprawy [...] w dniu 21 lipca 2016 r. została podpisana przez Zarząd Dróg i Transportu w Ł. (dalej: "ZDiT") umowa nr [...] z Wykonawcą na opracowanie dokumentacji projektowej dotyczącej przebudowy/rozbudowy ul. A w Ł. Natomiast czynności związane z realizacją tej umowy, tj. prowadzenie zadania i odbiór dokumentacji, zostały zrealizowane już przez Zarząd Inwestycji Miejskich, zgodnie z przeprowadzoną w dniu 1 lipca 2016 r. reorganizacją i wyodrębnieniem ze struktur ZDiT nowej jednostki - ZIM, zgodnie z załącznikiem do zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w sprawie powierzenia ZIM realizacji zadań inwestycyjnych oraz udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania Miasta Ł. jako inwestora zadań inwestycyjnych. Zgodnie z § 10 pkt. 1 umowy nr [...] z dnia [...]. Wykonawca udzielił Zamawiającemu gwarancji jakości na 60 miesięcy na wykonane opracowania wchodzącego w skład przedmiotu umowy, a terminy liczą się od dnia odbioru końcowego. W ramach gwarancji, na podstawie § 10 pkt. 2 umowy: a) Wykonawca jest odpowiedzialny wobec Zamawiającego za wady opracowania zmniejszające jego wartość lub użyteczność ze względu na cel określony w umowie, a w szczególności odpowiada za rozwiązania opracowania niezgodne z obowiązującymi normami, niezgodne ze stosownymi aktami prawnymi i normami prawa krajowego oraz wspólnotowego i przepisami techniczno-budowlanymi; b) W przypadku wystąpienia wad w opracowaniu, których nie ujawniono w czasie odbioru, Zamawiający ma prawo żądać ich usunięcia w terminie 7 dni od daty zawiadomienia Wykonawcy (naniesienie uzupełnień i poprawek na wszystkich egzemplarzach dostarczonych Zamawiającemu), pod rygorem naliczenia kar umownych, określonych w § 11 umowy. Natomiast zgodnie z § 11 umowy z Wykonawcą Zamawiającemu m.in. z tytułu samego faktu istnienia wad w przedmiocie odbioru przysługuje kara w wysokości 5% wynagrodzenia brutto, a ponadto za opóźnienie w usunięciu wad stwierdzonych w okresie gwarancji jakości lub rękojmi - w wysokości 0,3 % wartości wynagrodzenia całkowitego brutto, o którym mowa w § 8 ust. 1 umowy, za każdy dzień kalendarzowy opóźnienia liczonego od dnia następnego po upływie terminu wyznaczonego na usunięcie wad. Zdaniem skarżącego, z przytoczonych powyżej informacji wynika, że realizacja i egzekwowanie postanowień umowy z Wykonawcą należały bezsprzecznie do zakresu obowiązków ZIM. Wskazane w jego wniosku z dnia 8 grudnia 2019 r. pytania dotyczyły właśnie spraw związanych z realizacją postanowień umowy z Wykonawcą i ewentualnym wezwaniem Wykonawcy dokumentacji projektowej do usunięcia wad w przekazanym projekcie przebudowy/rozbudowy ul. A i naliczeniem kar zgodnie z § 11 umowy z Wykonawcą. Odwołując się następnie do treści art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1, ust. 2 i art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej skarżący wskazał, że żądane informacje w zakresie udzielania informacji odnośnie wezwań Wykonawcy dokumentacji projektowej do usunięcia wad oraz naliczenia kar umownych mają charakter informacji publicznej poprzez bezpośredni wgląd do dokumentów urzędowych. Te zadania, jako powierzone do wyłącznej kompetencji ZIM, powinny być procedowane właśnie przez ZIM i w formie wezwań, pism i not księgowych przesłanych do Wykonawcy dokumentacji. Zakres złożonego przez skarżącego wniosku o dostęp do informacji publicznej dotyczył właśnie tych dokumentów urzędowych, tj. w formie informacji nieprzetworzonej. Jednocześnie skarżący podkreślił, że przedmiotowa dokumentacja projektowa dotycząca przebudowy/rozbudowy ul. A wykonana na podstawie umowy nr [...] z dnia [...] została odebrana przez ZIM w dniu 15 grudnia 2016 r. i w tym samym dniu, tj. 15 grudnia 2016 r., złożona wraz z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (ZRID) w Wydziale Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta Ł. . Wniosek ten był niekompletny, a projekt zawierał nieprawidłowości, z tego też względu Wydział Urbanistyki i Architektury UM[...] kilkukrotnie wzywał ZIM do usunięcia nieprawidłowości w powyższym projekcie. Ostatecznie w dniu 17 grudnia 2018 r., tj. po dwóch latach od daty złożenia wniosku, wydana została przez Wydział Urbanistyki i Architektury UM[...] decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej (ZRID) ze względu na nieprawidłowości (wady) w przedłożonej dokumentacji (dowód: pismo Prezydenta Miasta Ł. [...] dnia [...] Skarżący wskazał przy tym, że w stanowisku organu (pismo znak [...]) stwierdzono, iż udostępnienie informacji publicznej nastąpi do dnia 8 lutego 2020 r., tj. w terminie dwóch miesięcy od daty złożenia wniosku. Następnie skarżący, powołując się na przesłanki dopuszczalności skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, podkreślił, że mimo zawiadomienia strony o opóźnieniu w załatwieniu sprawy i wskazania nowego terminu, w jakim zostanie rozstrzygnięta, nie można uznać uzasadnienia przekazanego przez ZIM za racjonalne i zgodne ze stanem faktycznym. Wskazanie, iż ze względu na konieczność analizy dokumentów i dużą liczbę złożonych wniosków informacja zostanie udzielona w terminie 2 miesięcy, należy uznać za bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania. Zdaniem skarżącego, niezwłocznie, tj. w tym przypadku 14 dni, powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Jedynie załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W przedmiotowym przypadku informacja publiczna może zostać udzielona na podstawie dowodów nieprzetworzonych, znanych z urzędu organowi, bez konieczności prowadzenia jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego. Nie jest to tym bardziej sprawa szczególnie skomplikowana uzasadniająca wyznaczenie terminu 2 miesięcy na jej zakończenie. Pełna odpowiedź na jego wniosek powinna być zatem udzielona bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż do dnia 24 grudnia 2019 r. Na potwierdzenie swego stanowiska skarżący odwołał się do poglądów prezentowanych w orzecznictwie sądów administracyjnych. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że wnioskiem datowanym na 8 grudnia 2019 r. (wpływ w dniu 9 grudnia 2019 r.) skarżący zwrócił się do Zarządu Inwestycji Miejskich w Ł. o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek ten był jednym z 59 (pięćdziesięciu dziewięciu) złożonych przez skarżącego w okresie od dnia 06.09.2019 r. do dnia 02.01.2020 r. Skarżący określił sposób komunikowania się z podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji (skrzynka ePUAP). Jednocześnie pełnomocnik organu wskazał, że pismem z dnia 18 grudnia 2019 r. znak: [...] (między innymi), wysłanym za pośrednictwem ePUAP w dniu 20 grudnia 2019 r., Zarząd Inwestycji Miejskich w Ł. poinformował skarżącego, że ze względu na dużą liczbę złożonych przez niego wniosków zachodzi konieczność analizy dokumentów, informacje zostaną udzielone zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w terminie do 8 lutego 2020 r. Pełnomocnik organu podkreślił przy tym, że powyższe zawiadomienie odnosiło się kumulatywnie do 12 (dwunastu) wniosków spośród łącznie 15 (piętnastu) złożonych przez skarżącego w dniu 9 grudnia 2019 r. Zawiadomienie zostało odebrane w dniu 25 grudnia 2019 r. (okoliczność bezsporna, przyznana w treści skargi). Pełnomocnik stwierdził także, iż zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Z kolei w myśl art. 13 ust. 2 tej ustawy, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Zdaniem pełnomocnika, w rozpatrywanym przypadku Zarząd Inwestycji Miejskich w Ł. należycie i, co najważniejsze, terminowo wypełnił obowiązek informacyjny przewidziany w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W doktrynie wprost wyrażono bowiem pogląd, zgodnie z którym skorzystanie z uprawnienia przewidzianego w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej może nastąpić "gdy wniosek o udzielenie informacji publicznej zawiera wiele skomplikowanych pytań, co do których istnieją nawet wątpliwości, czy dotyczą one informacji publicznej" [tak M. Bidziński (w:) M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz: Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. 3, art. 13, Nb 7, Legalis]. W ocenie pełnomocnika organu, jest oczywiste, że w przypadku zastosowania ww. przepisu zarzut bezczynności należy rozpatrywać z uwzględnieniem określonego tam dwumiesięcznego terminu. Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej jest bowiem utożsamiana z milczeniem wobec wniosku, co znajduje potwierdzenie również w poglądach judykatury. Zasadne zastosowanie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej zwalnia z zarzutu bezczynności, co także znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. Pełnomocnik podkreślił także, iż komunikacja ze skarżącym odbywała się w sposób określony w jego wniosku, o którym mowa na wstępie. To osoba ubiegająca się o udostępnienie informacji publicznej powinna dołożyć należytej staranności w celu zapewnienia możliwości efektywnego wykorzystania sposobów komunikacji, które sama wybrała. Wspomniany wybór jest bowiem całkowicie niezależny od podmiotu obowiązanego, a jednocześnie dlań wiążący, a zatem nie może być on obciążany skutkami ewentualnych uchybień w tym obszarze. Biorąc pod uwagę powyższe pełnomocnik organu stwierdził, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut sformułowany przez skarżącego, czy to w zakresie bezczynności, czy to przewlekłego działania podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji. Przedłużając termin udostępnienia informacji w trybie art.13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej Zarząd Inwestycji Miejskich w Ł. skonkretyzował bowiem przyczyny przekroczenia terminu z ust. 1, mające charakter rzeczywistych i obiektywnych przeszkód w jego zachowaniu. Tym samym, skarga jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw zasługuje na oddalenie. W ocenie pełnomocnika organu, istotne wątpliwości budzi przy tym możliwość jednoczesnego zarzucania bezczynności i przewlekłości. Jak się wydaje, także na gruncie postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej ww. pojęcia należy rozumieć zgodnie z ich definicjami legalnymi z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Wobec ich wyraźnego rozgraniczenia przez ustawodawcę wątpliwa wydaje się możliwość ich równoczesnego wystąpienia w danej sprawie. Ponadto, zdaniem pełnomocnika, godzi się również zastanowić, czy w rozpatrywanym przypadku nie mamy do czynienia z niewłaściwym wykorzystaniem instytucji informacji publicznej (zwanym niekiedy również mylnie "nadużyciem prawa do informacji publicznej"). O tego rodzaju kwalifikacji świadczyć może liczba wniosków kierowanych przez skarżącego do Zarządu Inwestycji Miejskich w Ł. Na powyższe może również wskazywać sama treść skargi, z której wynika, że jest wnoszona na bezczynność "Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P.". Świadczy to, z jednej strony o automatyzmie działania skarżącego, z drugiej zaś może sugerować znaczną skalę jego aktywności w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej. Ponadto odwołując się do poglądów judykatury w kwestii rażącego naruszenia prawa w odniesieniu do bezczynności organu pełnomocnik stwierdził, że w rozpatrywanym przypadku po stronie Zarządu Inwestycji Miejskich w Ł. nie tylko nie mamy do czynienia z tak rozumianym kwalifikowanym naruszeniem prawa, ale również choćby z naruszeniem o charakterze "zwykłym". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosowanie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 p.p.s.a., a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Złożona w niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Prezydenta Miasta Ł. – Zarząd Inwestycji Miejskich w Ł. w sprawie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej realizacji postanowień umowy zawartej z Wykonawcą projektu rozbudowy/przebudowy ul. A (Nr sprawy [...]), tj.: kwestii wezwania Wykonawcy dokumentacji projektowej do usunięcia wad w przekazanym projekcie przebudowy/rozbudowy ul. A (pytanie 1 zawarte we wniosku z dnia 8 grudnia 2019 r.) oraz kwestii naliczenia kary zgodnie z § 11 umowy z Wykonawcą (pytanie 2 zawarte w powołanym wniosku skarżącego). Problematyka dostępu do informacji publicznej została unormowana przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.), przywoływanej dalej jako: "u.d.i.p.". Zgodnie z treścią art. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Przykładowy katalog informacji publicznych, podlegających udostępnieniu wymienia przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Bliższa analiza powołanego przepisu wskazuje, że wnioskiem może być pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania (por. wyrok z dnia 7 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 2445/11, dostępny na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl - Lex nr 1264728). Prezydenta Miasta Ł. – Zarząd Inwestycji Miejskich jest niewątpliwie podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., natomiast informacje, których udostępnienia domagał się skarżący we wniosku o udostępnienie informacji publicznej, dotyczą bezspornie informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a) i pkt 4 lit. c) u.d.i.p. Dotyczą one bowiem kwestii realizacji przez Zamawiającego postanowień wskazanej we wniosku umowy, a w szczególności kierowania przez podmiot zobowiązany określonych tą umową wezwań do Wykonawcy w zakresie usunięcia wad w przekazanym projekcie przebudowy/rozbudowy ul. A oraz kwestii naliczenia kar przewidzianych tą umową. Kwestie te nie są sporne między stronami. Udostępnianie informacji publicznych, jak stanowi art. 7 u.d.i.p., następuje w drodze: ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej (pkt 1), udostępniania na wniosek zainteresowanego podmiotu, o którym mowa w art. 10 i 11 (pkt 2), wstępu na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia (pkt 3); umieszczania informacji publicznych w centralnym repozytorium (pkt 4). Według art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Ustawa o dostępie do informacji publicznych wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek, winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 ustawy) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy). Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami powołanej ustawy polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem. Przewlekłe prowadzenie postępowania utożsamiać zaś należy z sytuacją, w której postępowanie zainicjowane wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej trwa dużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy stanowiącej przedmiot tego wniosku. Analiza akt rozpoznawanej sprawy dowodzi, że wnioskiem datowanym na 8 grudnia 2019 r. (wpływ do organu w dniu 9 grudnia 2019 r.) skarżący zwrócił się do Zarządu Inwestycji Miejskich w Ł. o udostępnienie informacji publicznej, określając przy tym sposób komunikowania się z podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji - skrzynka ePUAP. Pismem z dnia 18 grudnia 2019 r., wysłanym za pośrednictwem ePUAP w dniu 20 grudnia 2019 r., Zarząd Inwestycji Miejskich w Ł. poinformował skarżącego, że ze względu na dużą liczbę złożonych przez niego wniosków zachodzi konieczność analizy dokumentów, informacje zostaną udzielone zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w terminie do 8 lutego 2020 r. Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, że do dnia wyznaczonej na dzień 17 kwietnia 2020 r. rozprawy, o której terminie pełnomocnik organu, co wynika z akt sprawy, został powiadomiony, organ nie przedstawił żadnych dokumentów wskazujących na fakt udostępnienia żądanych przez skarżącego informacji, w tym alernatywnie żądanych dokumentów, o których mowa w złożonym wniosku. Informacja o udostępnieniu żądanych informacji i dokumentów nie wpłynęła również do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie. Sąd nie podziela przy tym stanowiska pełnomocnika organu jakoby fakt wystosowania pisma z dnia 18 grudnia 2019 r. zwalniał organ od zarzutu bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie. Uwagę w powyższym względzie zwraca bowiem fakt, iż w ramach przesłanej ponownie w dniu 19 lutego 2020 r. odpowiedzi na skargę, a więc po upływie wykazanego w powyższym piśmie z dnia 18 grudnia 2019 r. terminu, organ nie przedstawił żadnych wyjaśnień w kwestii udostępnienia skarżącemu wskazanej informacji publicznej celem podjęcia choćby próby uwolnienia się od zarzutów bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie. Jednocześnie Sąd nie podziela zapatrywania pełnomocnika organu zaprezentowanego w odpowiedzi na skargę, iż w niniejszej sprawie wystąpiły uzasadnione okoliczności do zastosowania regulacji zawartej w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem Sądu, powołane przez organ okoliczności w postaci: "dużej liczby złożonych przez skarżącego wniosków i konieczności analizy dokumentów" - z uwagi na zakres żądanych informacji nie mogą przesądzać o zasadności zastosowania tej regulacji w niniejszej sprawie. Kwestia zapewnienia prawidłowej organizacji pracy uwzględniającej wpływ przedmiotowych wniosków spoczywa bowiem w gestii organu i nie może uzasadniać braku realizacji nałożonych na niego ustawą o dostępie do informacji publicznej obowiązków. Pełnomocnik organu wskazuje przy tym na fakt, iż w okresie od 6 września 2020 r. do 2 stycznia 2020 r. skarżący złożył 59 wniosków, tymczasem w rozpoznawanej sprawie w istocie znaczenie ma jedynie okres od 18 grudnia 2019 r., co skutkuje tym, iż w rozważanym okresie organ przedmiotem analizy, jak podał w odpowiedzi na skargę, czynił 12 wniosków złożonych przez skarżącego w dniu 9 grudnia 2019 r., zresztą dotyczących inwestycji przy ul. A , przy której, jak wynika z podanego adresu, skarżący zamieszkuje. Trudno przy tym za trafną uznać argumentację pełnomocnika organu powołaną w uzasadnieniu odpowiedzi na skargę, a odnoszącą się do poglądów doktryny, iż w przedmiotowej sprawie wniosek zawierał wiele skomplikowanych pytań, a tym bardziej wystąpiły wątpliwości, czy pytania te dotyczą informacji publicznej. W ocenie Sądu, powyższe przesądza o zasadności zawartego w skardze zarzutu bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, bowiem od dnia złożenia wniosku z dnia 8 grudnia 2019 r. do dnia wyrokowania upłynął okres ponad czterech miesiący i wedle znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji, w oparciu o którą Sąd - stosownie do art. 133 p.p.s.a. orzeka - organ nie załatwił wniosku skarżącego, mimo przypisanych przez ustawodawcę terminów realizacji tego obowiązku. Oceny tej, jak już podniesiono, nie zmienia fakt, iż organ skierował do skarżącego pismo z dnia 18 grudnia 2019 r. wskazujące, iż żądane informacje zostaną udzielone w terminie do 8 lutego 2020 r. Z akt sprawy, w tym z nadesłanych pism organu, nie wynika bowiem, aby doszło do udostępnienia żądanych przez skarżącego informacji, względnie dokumentów, w okresie późniejszym. W kontrolowanej sprawie wystąpiły zatem – wbrew twierdzeniom pełnomocnika organu - oba wskazane powyżej stany niefektywnego działania organu (bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania). Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd w tych okolicznościach sprawy uznał za zasadne zobowiązanie organu do załatwienia wniosku skarżącego w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt sprawy organowi. Jednocześnie Sąd stwierdził, że zaistniała w sprawie bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania nie miały charakteru rażącego naruszenia prawa. Powołane okoliczności nie pozwalają na zakwalifikowanie zaistniałej bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania jako rażącego naruszenia prawa. Zauważyć przy tym należy, że skarżący złożył kilka wniosków i każdy z nich wymagał podjęcia stosownych działań przez organ. Trudno w tej sytuacji postawić organowi zarzut lekceważącego traktowania skarżącego i złej woli w rozważanym zakresie. Sąd nie dopatrzył się przy tym, aby po stronie skarżącego powstała szkoda z tytułu opóźnienia w rozpoznaniu wskazanego w sentencji wniosku. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 8 grudnia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od zwrotu akt organowi (pkt 1 sentencji wyroku). Jednocześnie na mocy art. 149 § 1a) p.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez rażącego naruszenia prawa (pkt 2 sentencji wyroku). Ponadto o zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt 3 sentencji wyroku). IB