IV SA/Wa 1933/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić na rzecz A. B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 10 września 2020 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa uprawniającego do występowania w imieniu A. B. (dalej skarżący) przed sądami administracyjnymi oraz podanie numeru PESEL skarżącego – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosowanie zaś do art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli skardze nie można nadać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jej uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia. Analiza akt sprawy wskazuje, że w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi profesjonalny pełnomocnik strony skarżącej podała numer PESEL Skarżącego oraz nadesłała pełnomocnictwo. W ocenie Sądu, nie czyni to jednak zadość wskazanemu wezwaniu, które w sposób wyraźny określało czynność, której dopełnienie stało się konieczne, termin wykonania wezwania oraz skutki jego niewykonania. Z nadesłanego pełnomocnictwa wynika bowiem, że umocowanie do reprezentowania Skarżącego obejmuje wyłącznie skargę na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu (dalej Prezes IPN) nr [...] odmawiającą potwierdzenia statusu pokrzywdzonego. Analiza akt administracyjnych sprawy wskazuje, że podany w treści pełnomocnictwa numer odpowiada decyzji z dnia [...] czerwca 2020 r., a więc decyzji I instancji. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest natomiast decyzja Prezesa IPN z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] , wydana po ponownym rozpoznaniu sprawy przez ten Organ. W treści skargi wskazano wyraźnie też datę wydania tej decyzji, jej przedmiot, a także znak. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że na gruncie niniejszej sprawy potencjalnym przedmiotem zaskarżenia mogła zostać decyzja wydana w dniu [...] czerwca 2020 r., nr [...] . Zgodnie bowiem z art. 52 § 3 p.p.s.a jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Tu jednak wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożono i na skutek tego Prezes IPN wydał decyzję utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie poprzedzające w dniu [...] lipca 2020 r. nr [...]. Rekapitulując, należy stwierdzić, że pełnomocnik Skarżącego nie złożył żądanego przez Sąd pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do działania w imieniu Skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak formalny skargi nie został prawidłowo uzupełniony, a zatem skarga jako nieskutecznie wniesiona podlegała odrzuceniu. Zaznaczyć przy tym należy, że powzięte rozstrzygnięcie Sądu nie stanowi przejawu nadmiernego rygoryzmu, powodującego ograniczenie prawa do sądu. Inicjując niniejsze postępowanie, strona skarżąca miała wolny wybór sposobu działania przez sądem administracyjnym, tj. mogła zdecydować, czy będzie występowała osobiście czy przez pełnomocnika. Złożenie pełnomocnictwa obejmującego upoważnienie do zaskarżenia innej decyzji niż zaskarżona musiało być uznane za nienależyte umocowanie pełnomocnika. Merytoryczne dalsze procedowanie w niniejszej sprawie stanowiłoby kwalifikowaną wadę postępowania sądowego, prowadzącą do jego nieważności W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.