VI SA/Wa 1039/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pawłowska Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 listopada 2020 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia wypisu z licencji wspólnotowej oraz zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej jako "organ", "GITD") po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] stwierdzającej cofnięcie na okres 6 miesięcy wypisu o nr blankietu [...] z licencji wspólnotowej nr [...] uprawniającej do wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy i zawieszającej wydawanie nowych świadectw kierowców przez okres roku w stosunku do Przedsiębiorstwa [...]" Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej jako "Skarżąca", "Spółka", "Strona") – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] stycznia 2004 r. Minister Infrastruktury wydał Przedsiębiorstwu [...] Sp. z o.o. licencję wspólnotową nr [...] dotyczącą międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy na okres od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 3 września 2052 r. Decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w [...] Komendant Placówki Straży Granicznej w M. nałożył na Stronę karę pieniężną w wysokości 5000 zł. Kara została nałożona za naruszenie określone w Ip. 3.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym (dalej także "utd"), tj. wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy przez kierowcę nieposiadającego ważnego świadectwa kierowcy. Naruszenie zostało popełnione w dniu 31 października 2018 r. podczas przekraczania granicy w M w kierunku wjazdowym do Polski. Podczas wykonywania tego przewozu kierowca P. N. nie dysponował wymaganym świadectwem kierowcy. Organ podkreślił, że opisane naruszenie stanowi bardzo poważne naruszenie w rozumieniu pkt 10.3 załącznika nr I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, tj. przewóz towarów bez ważnego świadectwa kierowcy (tzn. brak świadectwa kierowcy, jego sfałszowanie, wycofanie, utrata ważności itp.). Strona złożyła odwołanie od decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w M. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w M.. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w P. , po rozpatrzeniu odwołania strony, wydał w dniu [...] stycznia 2019 r. decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa i nie złożyła skargi na ww. decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W związku z powyższym decyzja nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w P. z dnia [...] stycznia 2019 r. o sygnaturze [...] stała się ostateczna i jest wykonalna. Strona tę decyzję wykonała, dokonując w dniu 21 lutego 2019 r. wpłaty nałożonej na nią kary. Pismem z dnia 23 października 2019 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia na okres 6 miesięcy I wypisu z licencji wspólnotowej nr [...] uprawniającej do wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy udzielonej Przedsiębiorstwu [...] Sp. z o.o. i zawieszeniu wydania nowych świadectw kierowców przez okres roku. W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie strona pismem z dnia [...] października 2019 r. złożyła wyjaśnienia, w których wskazała, że przedsiębiorstwo transportowe jest prowadzone od wielu lat i jest to pierwsze bardzo poważne naruszenie, którego dopuściła się firma. Jednakże powyższe naruszenie zostało spowodowane wyłącznie błędną informacją podaną przez pracownika infolinii z Biura do spraw Transportu Międzynarodowego Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego. Ponadto strona zwróciła uwagę, iż jako przewoźnik drogowy jest narażona na podwójne ukarania za dokonanie jednego naruszenia, gdyż została już nałożona kara pieniężna w wysokości 5000 zł, a nałożenie na profesjonalnego przewoźnika drogowego decyzji administracyjnej w przedmiocie cofnięcia wypisu z licencji na okres 6 miesięcy i zawieszenie wydawania nowych świadectw kierowców przez okres jednego roku stanowić będzie drugą, niezależną od siebie karę za to samo naruszenie. W związku z powyższym strona wniosła o umorzenie postępowania, ponieważ wydanie decyzji w przedmiocie cofnięcia jednego wypisu z licencji oraz wstrzymanie wydawania nowych świadectw kierowców będzie stanowiło niewspółmierną karę do wagi popełnionego czynu oraz będzie podwójnym karaniem za jedno naruszenie. Postępowanie w tej sprawie zakończyło się wydaniem przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] stwierdzającej cofnięcie na okres 6 miesięcy wypisu o nr blankietu [...] z licencji wspólnotowej nr [...] uprawniającej do wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy i zawieszającej wydawanie nowych świadectw kierowców przez okres roku. Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r., strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca spółka wskazała, że zdaje sobie sprawę z wagi popełnionego czynu oraz zna przepisy prawa oraz konsekwencje ich naruszenia. Jednakże nałożenie kary pieniężnej w wysokości 5000 zł za brak świadectwa kierowcy oraz orzeczenie cofnięcia na okres 6 miesięcy wypisu z blankietu nr [...] z licencji wspólnotowej nr [...] uprawniającej do wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy i zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców przez okres roku stanowią ponowne karanie za ten sam czyn. Strona poinformowała również, że jako profesjonalny przewoźnik korzysta z usług profesjonalnej kancelarii transportowej, a także posiada efektywny system dyscyplinarny, który ma na celu zniechęcenie kierowców do popełniania wykroczeń drogowych. Skarżąca spółka zwróciła uwagę, iż ukaranie przedsiębiorstwa transportowego zawieszeniem wydawania nowych świadectw kierowców przez okres roku spowoduje utratę pracy przez dotychczasowych kierowców oraz brak możliwości zatrudnienia nowych obywateli Ukrainy. Ponadto, w ocenie strony, dokonanie naruszenia spowodowane zostało wprowadzeniem w błąd przez pracownika infolinii z Biura do spraw Transportu Międzynarodowego Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego. W związku z powyższym strona wniosła o uchylenie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] i umorzenie postępowania, ponieważ nałożona kara stanowi podwójne ukaranie przewoźnika drogowego, a kara jest nieproporcjonalna do wagi popełnionego nieumyślnie naruszenia. Organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazał, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym polegającego na stwierdzeniu bardzo poważnego naruszenia dotyczącego świadectwa kierowcy, co zostało potwierdzone decyzją Komendanta Placówki Straży Granicznej w M. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w M. i utrzymującą ją w mocy decyzji nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w P. z dnia [...] stycznia 2019 2019 r. o sygnaturze [...]. W związku z niewniesieniem przez stronę skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzja stała się ostateczna i wykonalna. Organ zaznaczył, że w konsekwencji powyższego na podstawie art. 32f ust. 3 utd zobowiązany był do wszczęcia postępowania z urzędu. Powodem wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie było wydanie wykonalnej decyzji administracyjnej o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie określone w pkt 10.3 załączniku nr I do rozporządzenia nr 2016/403. Naruszenie to polega na przewozie towarów bez ważnego świadectwa kierowcy (tzn. brak świadectwa kierowcy, jego sfałszowanie, wycofanie, utrata ważności itp.).Konsekwencją powyższego było wydanie decyzji o cofnięciu na okres 6 miesięcy wypisu o nr blankietu [...] z licencji wspólnotowej nr [...] uprawniającej do wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy i zawieszeniu wydawania nowych świadectw kierowców przez okres roku. Odnosząc się do informacji wskazanej przez stronę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że nałożona kara stanowi podwójne ukaranie przewoźnika drogowego, organ poinformował, iż decyzji stwierdzającej cofnięcie na okres 6 miesięcy wypisu o nr blankietu [...] z licencji wspólnotowej nr [...] uprawniającej do wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy i zawieszającej wydawanie nowych świadectw kierowców przez okres roku nie można traktować jako ponownej kary za to samo naruszenie. Nałożenie powyższej sankcji jest konsekwencją wydania przez Komendanta Placówki Straży Granicznej w M. decyzji o nałożeniu kary pieniężnej na Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. kary pieniężnej w wysokości 5000 zł za naruszenie określone w lp. 3.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Odnosząc się do argumentacji Skarżącej, iż ukaranie przedsiębiorstwa transportowego zawieszeniem wydawania nowych świadectw kierowców przez okres roku spowoduje utratę pracy przez dotychczasowych kierowców oraz brak możliwości zatrudnienia nowych obywateli Ukrainy, organ wskazał, że nie ma możliwości wydania innej decyzji niż przewidują to obowiązujące przepisy niezależnie od sytuacji strony, zdarzeń losowych czy też innych okoliczności sprawy jak np. poważne utrudnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej. Na ww. decyzję Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzuciła naruszenie : - art. 32b oraz 32f ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym w związku z art. 5 ust. 1 oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych poprzez ich błędną interpretacje polegającą na niewłaściwym uznaniu, iż zachodzą przesłanki do cofnięcia na okres 6 miesięcy wypisu z licencji uprawniającej do wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy i zawieszenia wydawania nowych świadectw na okres roku; - art. 7 w zw. 77, 80, 81 kpa poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całokształtu materiału dowodowego, co spowodowało brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy; - art. 8 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej; - art. 6 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów prawa i ukaranie strony dwukrotnie za to samo naruszenie; - art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: kpa) poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji. Strona wniosła jednocześnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019 poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a."), Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie organ uznał, że skarżąca dopuściła się naruszenia opisanego w art. 32f ust. 3 u.t.d. i nałożył na przewoźnika sankcję administracyjną w postaci cofnięcia licencji wspólnotowej na okres 6 miesięcy oraz zawieszenia wydawanie nowych świadectw kierowców przez okres roku. Stwierdzone podczas kontroli naruszenie przepisów o transporcie drogowym polegało na braku posiadania ważnego świadectwa kierowcy wykonującego na rzecz skarżącej zlecenie transportu międzynarodowego. Z taką kwalifikacją naruszenia nie zgadza się skarżąca, jak również z nałożoną na nią sankcją. Odnosząc się do pierwszej z powyższych kwestii wskazać należy, że w obowiązującym stanie prawnym - kierowca, który jest obywatelem państwa spoza Unii Europejskiej i Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, i który chce zawodowo na terenie RP wykonywać transport drogowy zgodnie z art. 32a i art. 39f ust. 3 u.t.d. zobowiązany jest posiadać świadectwo kierowcy. W myśl zaś art. 32b ust. 1 u.t.d., GITD, w drodze decyzji administracyjnej, wydaje, odmawia wydania, zmienia albo cofa świadectwo kierowcy. Świadectwo kierowcy wydaje się na wniosek przedsiębiorcy, posiadającego licencję wspólnotową (art. 32b ust. 2 u.t.d.). Świadectwo kierowcy wraz z wypisem ze świadectwa kierowcy wydaje się przedsiębiorcy na okres do 5 lat (art. 32b ust. 3 u.t.d.). Od dnia 4 grudnia 2011 r. do świadectw kierowcy stosuje się bezpośrednio przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz.U. UE. L. 2009.300.72), dalej "rozporządzenie (WE) nr 1072/2009". Stosownie do art. 3 ww. rozporządzenia, wykonywanie przewozów międzynarodowych wymaga posiadania licencji wspólnotowej oraz, jeśli kierowca jest obywatelem państwa trzeciego, świadectwa kierowcy. Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009, świadectwo kierowcy jest wydawane przez państwo członkowskie każdemu przewoźnikowi, który: a) jest posiadaczem licencji wspólnotowej; b) albo legalnie zatrudnia w tym państwie członkowskim kierowcę, który nie jest obywatelem państwa członkowskiego ani rezydentem długoterminowym w rozumieniu dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (13), albo w sposób legalny korzysta z usług kierowcy, który nie jest obywatelem państwa członkowskiego ani rezydentem długoterminowym w rozumieniu dyrektywy 2003/109/WE, pozostającego w dyspozycji tego przewoźnika zgodnie z warunkami zatrudnienia i kształcenia zawodowego określonymi w tym państwie członkowskim: (i) na mocy przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych; oraz, w odpowiednich przypadkach, (ii) na mocy układów zbiorowych, zgodnie z regułami stosowanymi w tym państwie członkowskim. Świadectwo kierowcy jest wydawane przez właściwe organy państwa członkowskiego siedziby przewoźnika na wniosek posiadacza licencji wspólnotowej każdemu kierowcy, który nie jest obywatelem państwa członkowskiego ani rezydentem długoterminowym w rozumieniu dyrektywy Rady 2003/109/WE i jest przez tego przewoźnika legalnie zatrudniony, lub każdemu kierowcy pozostającemu w jego dyspozycji, który nie jest obywatelem państwa członkowskiego ani rezydentem długoterminowym w rozumieniu tej dyrektywy. Każde świadectwo kierowcy poświadcza, że kierowca w nim wskazany jest zatrudniony, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 (art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009). Jak wynika z powyższych regulacji, świadectwo kierowcy jest wydawane przez określonego przewoźnika kierowcy, z którego usług on korzysta (w ramach zawartej z nim umowy). Oznacza to, że kierowca jest uprawniony do wykonywania transportu międzynarodowego tylko dla przedsiębiorcy, który wydał mu stosowne świadectwo. Posługiwanie się takim świadectwem w ramach usług realizowanych na rzecz innego przedsiębiorcy nie jest zatem dopuszczalne, gdyż wymaga uzyskania odrębnego świadectwa kierowcy, wystawionego przez ten podmiot. W niniejszej sprawie nie jest sporne, że w dniu kontroli strona skarżąca nie udzieliła kierowcy (będącego obywatelem Ukrainy) świadectwa kierowcy, które uprawniałoby do wykonywania na jej rzecz międzynarodowych przewozów drogowych, na podstawie posiadanej przez skarżącą licencji wspólnotowej. Odnosząc się z kolei do kwestii nałożonej na skarżącą sankcji z tytułu stwierdzonego naruszenia, dla porządku wskazać należy, że przepis art. 32f ust. 3 u.t.d. bezpośrednio odwołuje się do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 i zawartego w rozporządzeniu (WE) nr 1072/2009 klasyfikacji grup możliwych naruszeń, w obrębie dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych . Jak wynika z treści tych przepisów (art. 3 oraz art. 5 ww. rozporządzenia oraz pkt 10 poz. nr 3 załącznika) - Przewóz towarów bez ważnego świadectwa kierowcy (w tym braku takiego świadectwa) stanowi bardzo poważne naruszenie, co skutkuje sankcją nakładaną na przewoźnika w postaci cofnięcia na okres 6 miesięcy wypisu z licencji wspólnotowej i zawieszenia przez 1 rok wydawania nowych świadectw kierowców. W ocenie Sądu, na odpowiedzialność przewoźnika nie może w tym przypadku mieć wpływu okoliczność wcześniejszego nałożenia na niego innej kary (pieniężnej) za stwierdzone naruszenie, na podstawie Ip. 3.3 załącznika nr 3 do u.t.d., gdyż sankcje wynikające z prawa unijnego oraz prawa krajowego nie są z sobą powiązane, a mające pierwszeństwo przed regulacjami krajowymi i bezpośrednie zastosowanie przepisy rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 i rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 - przewidują za naruszenia w obrębie świadczenia usług międzynarodowych przewozów drogowych - możliwość nakładania różnych kar za to samo przewinienie, w zależności od jego istotności. Jak wyżej wskazano, przewóz towarów bez ważnego świadectwa kierowcy stanowi bardzo poważne naruszenie przepisów i z tego powodu podlega dodatkowej sankcji administracyjnej. Nie ma też istotnego znaczenia dla wyniku rozstrzygnięcia tej sprawy dokonana przez ustawodawcę we wrześniu 2018 r. nowelizacja przepisów u.t.d. mająca charakter systematyzujący te przepisy w zgodności z prawem UE, gdyż przedmiotowa sankcja wynikała bezpośrednio z prawa UE tj. wspomnianego wyżej rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403. Podkreślenia wymaga, że sankcja wynikająca z tego przepisu pełni przede wszystkim funkcję prewencyjną, służy bowiem mobilizowaniu podmiotów organizujących transport drogowy do wymuszenia takiej organizacji pracy przedsiębiorstwa, by transport drogowy odbywał się w sposób bezpieczny, bez zagrożenia życia, zdrowia i mienia innych osób. Skarżący jako profesjonalista wykonujący usługi transportowe miała pełną świadomość co do zatrudniania kierowców i dokumentów jakimi winni się legitymować zatrudniani kierowcy nie będący obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Przedsiębiorca przewozowy odpowiada za zatrudnianych pracowników i za posiadane przez nich dokumenty oraz ponosi w tym przedmiocie odpowiedzialność. Określone w ustawie wymogi powinny być spełnione w dniu dokonywania przewozu drogowego rzeczy w transporcie międzynarodowym i nie przewidują one konwalidowania w okresie późniejszym. Z powyższych względów, w rozpatrywanej sprawie należało uznać za uzasadnione zastosowanie przez organ art. 32f ust. 3 u.t.d., poprzez nałożenie na skarżącą sankcji w tym przepisie przewidzianej. W ocenie Sądu, niezasadne są również wskazane w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przez GITD wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego. Organ zgromadził bowiem w niezbędnym zakresie dowody konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Dokonał wszechstronnej analizy całokształtu materiału dowodowego i wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne sprawy służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej. Strona miała możliwość czynnego uczestniczenia w każdym stadium postępowania i na bieżąco była informowana o podejmowanych przez organ działaniach. Przeprowadzone zatem postępowanie administracyjne odpowiadało wymogom prawa, w tym zasadzie przeprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Dotyczy to także dokonania rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w oparciu o ustalenia innego organu, tj. wspomnianej na wstępie decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w M. z dnia [...] grudnia 2018 r. nakładającej na skarżącą karę pieniężną w wysokości 5.000,00 zł za naruszenie, o którym mowa w Ip. 3.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego niezgodnie z przepisami ustawy, umową międzynarodową lub warunkami określonymi w zezwoleniu. Ustalenia będące podstawą wydania tej decyzji, ze względu na jej prawomocność, należało uznać za wiążące także w przedmiotowej sprawie. Reasumując, w ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, jak również przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na jej wynik, jak również przesłanek stanowiących podstawę stwierdzenia nieważności decyzji. Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.