I OSK 1236/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2021 r., sygn. akt I OSK 1236/20 w sprawie ze skargi kasacyjnej A.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Ke 727/19 w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2019 r. znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zwrotu jednorazowo przyznanych środków na podjęcie działalności gospodarczej postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2021 r., sygn. akt I OSK 1236/20 w ten sposób, że w dacie wyroku i w dacie rozpoznania sprawy w miejsce roku "2020" wpisać rok "2021". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej ppsa), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w rubrum, samej sentencji orzeczenia, jak i w uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (postanowienie Sądu Najwyższego z 15.4.1982 r. I PZ 7/82, OSNC 1982/10/155). Błędne podanie daty orzeczenia stanowi oczywistą omyłkę podlegającą sprostowaniu (postanowienie NSA z 4.2.2011 r. II OZ 1/11). W niniejszej sprawie w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2021 r., sygn. akt I OSK 1236/20, omyłkowo wpisano w dacie wyroku rok "2020" zamiast roku "2021". Z akt sprawy wynika, że posiedzenie niejawne przed Naczelnym Sądem Administracyjnym odbyło się 27 stycznia 2021 r. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.