VII SA/Wa 414/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z dnia [...] stycznia 2021 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu – T. G. – kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. T. G. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej (platformy ePUAP), skargę na postanowienie Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z dnia [...] stycznia 2021 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Powyższa skarga została wniesiona na elektroniczną skrzynkę organu jako załącznik do pisma ogólnego skierowanego do organu. Załącznik ten jako plik o rozszerzeniu "docx" nie był podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W związku z tym, że skarga została wniesiona jako załącznik do pisma ogólnego i nie była podpisana w formie przewidzianej przez przepisy o postępowaniu sądowoadministracyjnym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 5 marca 2021 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie podpisanej skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub profilem zaufanym. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej (platformy ePUAP), w dniu 12 marca 2021 r. (UPD - k. 30). W dniu 12 marca 2021 r. nadesłano pismo ogólne i załączono plik ze skargą. Załącznik ten nie był podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na piśmie wnoszonym w formie papierowej musi być własnoręczny, nie może on być także odtworzony mechanicznie. Natomiast, gdy pismo (odpowiednio skarga) wnoszone jest w formie dokumentu elektronicznego – zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Powyższa zasada podpisywania pism dotyczy także załączników wnoszonych w formie dokumenty elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Na gruncie obecnie obowiązującego prawa dopuszczalne są trzy, powyżej wskazane, formy podpisywania pism wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Na marginesie wyjaśnić należy, że podpisem osobistym w rozumieniu art. 46 § 2b p.p.s.a. nie jest podpis odręczny. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 332) w zw. z art. 3 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (EU) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (Dz. U. UE. L. 2014, nr 257, s. 73) podpisem osobistym jest zaawansowany podpis elektroniczny spełniający wymagania określone w art. 26 ww. rozporządzenia. W związku z tym, że wniesiona skarga nie była podpisana w prawidłowy sposób, w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie wniesiono skargę za pomocą środków komunikacji elektronicznej w formie dokumentu elektronicznego. Skarga ta jednak nie spełniała jednego z podstawowych wymogów formalnych – nie była podpisana. Chociaż stanowiła ona załącznik do pisma ogólnego, które to zostało prawidłowo podpisane profilem zaufanym to sam załącznik nie był podpisany. Prawidłowe podpisanie załącznika również jest wymogiem formalnym, którego nie spełnienie powoduje skutki procesowe. Wobec powyższego stanu sprawy, wezwano skarżącego do nadesłania skargi podpisanej w prawidłowy sposób jednocześnie, pouczając o warunkach prawidłowego podpisu. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 12 marca 2021 r. Stwierdzić zatem należało, że termin na uzupełnienie braku formalnego upłynął w dniu 19 marca 2020 r. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. Z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowiono o zwrocie z urzędu uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego od skargi.