I SA/Bd 148/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Olesińska Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 maja 2021 r. sprawy ze skargi D. N. na postanowienie Inne z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zasądza od Inne na rzecz D. N. kwotę [...]zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. Prezydent M. B. określił D. N. (dalej także: Skarżący), prowadzącemu P. S. "P." w B., za 2015 r.: wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie [...]zł. oraz wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie [...]zł. wraz z obowiązkiem zwrotu tych kwot z odsetkami. Decyzja, zdaniem organów, została doręczona w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), dalej: "k.p.a." Organ odwoławczy podał, że pracownik organu pierwszej instancji kolejno w dniach [...] i [...] sierpnia 2019 r. nie zastał adresata w miejscu jego siedziby, gdzie prowadzona jest Kancelaria Radcy Prawnego A. K. przy ul. [...] w B.. Pierwsze zawiadomienie, że przesyłka zawierająca wskazaną decyzję została złożona w Urzędzie M. B. nosi datę [...] sierpnia 2019 r., a zawiadomienie powtórne zostało sporządzone w dniu [...] sierpnia 2019 r. Obydwa zawiadomienia zostały umieszone na drzwiach posesji adresata, co zostało potwierdzone przez doręczyciela organu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru odpowiednio w dniach [...] sierpnia 2019 r. i [...] sierpnia 2019 r. Organ podniósł, że tymczasem odwołanie wniesione od ww. decyzji przez pełnomocnika strony radcę prawnego K. K. wpłynęło do organu pierwszej instancji dopiero w dniu [...] października 2019 r. Wraz z odwołaniem pełnomocnik strony złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu podał, że o wydaniu decyzji dowiedział się w dniu [...] października 2019 r. i żadnego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki nie otrzymał. Dodał, że nastąpiła zmiana siedziby pełnomocnika A. K. na ul. [...], o czym organ doskonale wiedział. Jednocześnie zdaniem pełnomocnika strony, organ nie dochował 14-dniowego terminu od wydania powtórnego zawiadomienia, co wskazuje, że termin jej odbioru przypada na dzień [...] września 2019 r., łącznie 28 dni. Inne (dalej także: SKO, Kolegium, organ) rozpatrując wniosek strony o przywrócenie terminu do złożenia odwołania uznało, że nie jest on uzasadniony i postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Rozpoznając wniesioną skargę tut. Sąd wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2020 r. sygn. akt I SA/Bd 194/20 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podał, że organ w pierwszej kolejności powinien ustalić, czy w sprawie doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej wydać postanowienie na podstawie art. 134 k.p.a. Inne postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] lipca 2019 r. w sprawie określenia wysokości dotacji pobranej w nadmiernej wysokości przez Pana D. N. -prowadzącego P. S. "P." w B. za 2015 r. w kwocie [...]zł oraz odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Uzasadniając odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało się na treść art. 44 k.p.a. regulującego tryb doręczenia zastępczego. W kontekście niniejszej sprawy organ wskazał, że termin o pozostawieniu zawiadomienia wynosi w tym przypadku 14 dni, co potwierdza adnotacja umieszona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji, bowiem od wystawienia pierwszego zawiadomienia, tj. od dnia [...] sierpnia 2019 r. do dnia [...] sierpnia 2019 r. upłynęło dokładnie 14 dni, co jednoznacznie wskazuje treść art. 44 § 4 k.p.a. Pierwsze awizo pochodzi z [...] sierpnia 2019 r. Zastosowana fikcja doręczenia będzie oznaczać, że decyzję skutecznie doręczono stronie w dniu [...] sierpnia 2019 r. i tym samym dopiero od tego dnia rozpoczął bieg 14-dniowy termin do wniesienia odwołania, który upłynął w dniu [...] września 2019 r. i dzień ten był ostatnim dniem, w którym strona działając przez profesjonalnego pełnomocnika mogła złożyć skutecznie odwołanie od decyzji. Zdaniem Kolegium kwestię sporną w sprawie stanowi adres na jaki organ dokonał doręczenia (adres siedziby pełnomocnika). W tym kontekście organ przywołał treść art. 58 k.p.a. regulującego instytucję przywrócenia terminu i przesłanek umożliwiających stronie skorzystanie z niej. Organ podkreślił, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Strona wnosząca o przywrócenie terminu powinna uprawdopodobnić, że mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia. Przy czym przeszkoda ta musi istnieć przez cały czas biegu terminu przypisanego dla dokonania danej czynności procesowej. Zdaniem Kolegium przesłankę braku winy wymienioną w art. 58 § 1 k.p.a. należy rozumieć w ten sposób, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. Organ odwoławczy stwierdził, że w przypadku zastosowania "fikcji doręczenia" do uchybienia terminu dochodzi z winy strony w tym przypadku jej pełnomocnika. Nieodbieranie prawidłowo awizowanej korespondencji należy bowiem traktować w kategoriach co najmniej niedbalstwa, które skutkuje stwierdzeniem, że brak winy w uchybieniu terminu nie został uprawdopodobniony, tak jak tego wymaga art. 58 § 1 k.p.a., a w konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu w tym trybie musi być załatwiony odmownie. W ocenie Kolegium okoliczności, na które powołuje się pełnomocnik strony są niewiarygodne, ponieważ w aktach sprawy jak i w aktualnej korespondencji posługuje się on cały czas adresem do doręczeń przy ul. [...] w B. i nie uprawdopodobnił, że siedziba kancelarii była przeniesiona w inne miejsce, o czym nie zawiadomił lub poinformował organu prowadzącego postępowanie w sprawie. W złożonej do tut. Sądu skardze Skarżący wniósł o zmianę pkt 1 zaskarżonego w całości postanowienia poprzez stwierdzenie, iż odwołanie od decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] lipca 2019 r. zostało wniesione w terminie, ewentualnie o zmianę pkt 2 postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: a) art. 44 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i uznanie, że w niniejszej sprawie doszło do doręczenia zastępczego, podczas gdy faktycznie przesyłka nie została prawidłowo awizowana ani doręczona pełnomocnikowi skarżącego; b) art. 44 § 3 k.p.a. poprzez wskazanie w zawiadomieniu powtórnym o pozostawieniu listu, takiego terminu jego odbioru, który powoduje możliwość jego odebrania w terminie niezgodnym z przepisami k.p.a.; c) art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, która powoduje że stronie z przyczyn od niej niezależnych zostało odebrane prawo do wniesienia odwołania od decyzji; d) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz jego dowolnej ocenie, jak również niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy; e) art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, co narusza realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa; f) art. 134 k.p.a. poprzez uznanie, że doszło do wniesienia odwołania z uchybieniem terminu do jego wniesienia, podczas gdy decyzja nie została nigdy skutecznie doręczona, w związku z czym skarżący nie mógł dopuścić się przekroczenia terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu skargi wskazał, że doręczenie zastępcze w trybie art. 44 k.p.a. jest wyłącznie fikcją doręczenia, która może być w każdej chwili obalona. Zdaniem pełnomocnika decyzja Prezydenta M. B. z dnia [...] lipca 2019 r. nie została nigdy doręczona ani stronie, ani jej pełnomocnikowi. W związku z czym do dnia dzisiejszego strona nie złożyła od niej odwołania. Podał, że pełnomocnik dowiedział się o wydaniu decyzji w dniu [...] października 2019 r., w związku z otrzymaniem w tym dniu upomnienia od organu egzekucyjnego, który wszczął egzekucję w niniejszej sprawie. Odnosząc się do okoliczności, jakoby organ miał podjąć próbę doręczenia stronie pisma w dniach [...] i [...] sierpnia 2019 r. pod adresem pełnomocnika przy ulicy [...] w B., wskazał, że pełnomocnik w każdym z tych dni był w swoim biurze mieszczącym się pod tym adresem, otrzymał również awiza z poczty, na podstawie których podejmował później korespondencję. Gdyby wśród pozostawionych awiz znajdowało się to pozostawione przez pracownika urzędu, zorientowałby się o tym najpóźniej w chwili przekazania awiz pocztowych pracownikowi poczty. Kolejne pozostawienie zawiadomienia miało mieć miejsce w dniu [...] sierpnia 2019 r. W tym dniu pełnomocnik również przebywał w biurze i ani w drzwiach, ani w środku biura nie znajdowało się żadne zawiadomienie z Urzędu Miasta. Awiza miały zostać rzekomo pozostawione w drzwiach, co samo w sobie świadczy o braku możliwości ich przeoczenia. W rzeczywistości nigdy się jednak tam nie znalazły. Ponadto zarzucił, że organ kilkukrotnie w toku postępowania przedłużał czas do wydania decyzji. Każde z postanowień o przedłużeniu terminu było skutecznie doręczone. Kiedy osoba dokonująca doręczenia nie zastała nikogo w biurze, to próbowała kontaktować się na numer telefonu podany na drzwiach. Nie uczyniła tego jednak tylko, kiedy chodziło o decyzję w przedmiotowej sprawie. Dodał, że do drzwi pełnomocnika w jego lokalu, w godzinach otwarcia kamienicy, w której mieści się biuro, czyli pomiędzy godziną 8 a 20 ma dostęp każdy. Dodatkowo w chwili rzekomej próby doręczenia, w lokalu obok znajdowała się agencja pracy tymczasowej, która zatrudniała zagranicznych pracowników. Czasem w ciągu dnia przewijało się obok jego lokalu kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt osób. Gdyby jednak nawet doszło do sytuacji, w której co mało prawdopodobne, ktoś zabrał kartkę z drzwi lokalu, to również nie można mówić o skutecznym doręczeniu zastępczym. Jednocześnie skarżący podkreślił, że nawet gdyby przyjąć - z czym się nie zgadza - że pracownik urzędu podjął próbę doręczenia, organ dopuścił się naruszenia przepisów o doręczeniach poprzez doręczenie pisma pod niewłaściwy adres. Podniósł, że organ dysponował aktualnym adresem pełnomocnika A. K.. Pełnomocnik ten zmienił swoją siedzibę na ulicę G. [...] w B. o czym organ doskonale wiedział. Przy doręczeniu decyzji tymczasem organ pominął ten adres, co tym bardziej może świadczyć o braku faktycznego doręczenia, albowiem w biurze przy ul. [...] sekretariat czynny jest od godziny 9 do godziny 17. Nie było więc żadnej możliwości, aby w godzinach doręczenia nikt nie podjął przesyłki. Wskazał, że pełnomocnictwo było wystawione na dwóch pełnomocników A. K. i K. K.. Pomimo, że wszystkie pisma podpisywane były przez radcę prawnego K. K., to organ konsekwentnie kierował pisma do A. K.. Faktem jest, że radca prawny K. K. nie zmienił biura i w dalszym ciągu kancelaria mieści się przy ul. [...] w B., ale pisma kierowane były do radcy prawnego A. K., która zmieniła siedzibę biura, o czym poinformowany został organ. Ponadto zdaniem strony nawet gdyby przyjąć, że doszło do skutecznego zawiadomienia, to zawiadomienie powtórne zostało sporządzone w sposób niezgodny z przepisami prawa, co sprawia, że nie można przyjąć, iż w niniejszej sprawie doszło do doręczenia zastępczego. Skuteczność doręczenia zastępczego uzależniona jest od ścisłego przestrzegania wynikających z art. 44 k.p.a. zasad i procedur, w szczególności dotyczy to czytelnego wypełnienia przez doręczającego pracownika poczty względnie przez osobę o jakiej mowa w art. 44 § 1 pkt 2 k.p.a., dowodu doręczenia przez wpisanie daty podjęcia prób doręczenia, powodu niedoręczenia pisma adresatowi, faktu awizowania przesyłki, miejsca pozostawienia o tym informacji dla adresata oraz miejsca pozostawienia przesyłki, zgodnie z pouczeniem o możliwości i terminie jej odbioru. Powyższe informacje na dowodzie doręczenia powinny być też opatrzone podpisem doręczyciela. W niniejszej sprawie organ na zawiadomieniu powtórnym znajdującym się w aktach wskazał, że termin odebrania przesyłki w Urzędzie M. w B. wyniesie jeszcze 14 dni. Zatem termin jej odbioru przypadał na dzień [...] września 2019 r. (łącznie 28 dni). Tymczasem termin ten powinien przypadać najpóźniej na dzień [...] sierpnia 2019 r. Konkludując zdaniem Skarżącego powyższe okoliczności dowodzą, że strona pomimo zachowania należytej staranności, nie miała możliwości wniesienia odwołania w ustawowym terminie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi postanowień ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Postanowienie podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest przy tym niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17, publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej: CBOSA). Sprawa ta była już przedmiotem rozpoznania przez tut. Sąd, który wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 194/20 uchylił rozstrzygnięcie wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy. Uchylając poprzednie postanowienie wskazał, że w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy istotne jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy w sprawie doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania i stwierdzenie o tym w formie postanowienia wydanego na podstawie art. 134 k.p.a. Sąd wskazał przy tym, że dopuszczalne jest wydanie równocześnie odrębnych postanowień (jedno w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania i drugie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania), jak i jednego obejmującego sentencją te dwa zagadnienia. Na podstawie art. 153 p.p.s.a ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oceniając realizację przez SKO wskazania co do dalszego postępowania, Sąd uznał, że wskazania wynikające z powyższego wyroku zostały przez organ wykonane. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie należało uchylić, ponieważ narusza ono prawo postępowania w stopniu nakazującym wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Przedmiotem wniesionej do Sądu skargi jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] lipca 2019 r. w sprawie określenia dotacji pobranej przez Skarżącego w nadmiernej wysokości za 2015 r. w kwocie [...]zł oraz określająca wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie [...]zł. wraz z obowiązkiem zwrotu tych kwot z odsetkami. W rozpoznawanej sprawie zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji oraz odmówiło przywrócenia terminu do jego wniesienia. Jak wynika z akt sprawy odwołanie od powołanej wyżej decyzji wpłynęło wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia w dniu [...] października 2019 r. (por. k. 1-2 akt admin. II inst.). Organ odwoławczy przyjął, że doręczenie decyzji nastąpiło w trybie przewidzianym w art. 44 § 2-4 k.p.a., w dniu [...] sierpnia 2019 r., a zatem termin do wniesienia odwołania upłynął po 14 dniach od tej daty, tj. z dniem [...] września 2019 r. Oznaczało to w konsekwencji uchybienie terminu do wniesienia odwołania i konieczność wydania postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a. W odniesieniu do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania SKO stwierdziło, że Skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, co w świetle art. 58 § 1 k.p.a. uzasadniało odmowę przywrócenia tego terminu. Istota sporu w niniejszej sprawie koncentruje się wokół kwestii doręczenia decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] lipca 2019 r. Jak wynika z akt sprawy (por. k. 76 akt admin.) Skarżący udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie radcy prawnemu A. K. prowadzącej Kancelarię Prawną w B. przy ul. [...] oraz radcy prawnemu K. K.. Decyzja organu I instancji została skierowana do radcy prawnego A. K. na adres wskazany w treści pełnomocnictwa. Wskazują na to zarówno treść samej decyzji (por. k. 117 akt admin.), jak również zawiadomienia z dnia [...] sierpnia 2019 r. i [...] sierpnia 2019 r. sporządzone przez pracownika organu (por. k. 128-129 akt admin.). Należy w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z art. 40 § 2 zd. 2 k.p.a., jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Mając na uwadze, że Skarżący nie wskazał jednego z ustanowionych pełnomocników, skierowanie decyzji do radcy prawnego A. K. było w świetle tego przepisu prawidłowe. [...] jednak należy zauważyć, że w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania podniesiono, że decyzja została skierowana pod niewłaściwy adres, ponieważ radca prawny A. K. przeniosła siedzibę prowadzonej kancelarii na ul. [...], o czym organ wiedział. Okoliczność tę potwierdził radca prawny K. K. w piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. (k. 6 akt admin. II inst.) skierowanym w odpowiedzi na wezwanie organu odwoławczego do przedstawienia dowodu poinformowania o zmianie adresu kancelarii pełnomocnika A. K.. Wskazał on, że przed doręczeniem postanowienia informującego o niezałatwieniu sprawy w terminie pracownik Urzędu M. w B. został poinformowany przez radcę prawnego A. K. o zmianie adresu na ul. [...] i pismo to zostało pod ten adres doręczone. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Kolegium w odniesieniu do powyższego stwierdza natomiast m.in., że "okoliczności, na które powołuje się pełnomocnik strony są niewiarygodne, w aktach sprawy jak i w aktualnej korespondencji posługuje się on cały czas adresem do doręczeń pod adresem przy ul K. [...] w B. i nie uprawdopodobnił, że siedziba kancelarii była przeniesiona w inne miejsce, o czym nie zawiadomił lub poinformował organu prowadzącego postępowanie w sprawie w aktach sprawy jest brak jakiejkolwiek wzmianki, że pełnomocnik strony informował organ o zmianie siedziby pod innym adresem niż ten występujący w aktach sprawy". Z punktu widzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania istotne jest ustalenie, czy doszło do skutecznego doręczenia decyzji organu I instancji. Zarzuty podnoszone w tym zakresie przez Skarżącego są zdaniem Sądu uzasadnione. Odnosząc się do przytoczonego stanowiska SKO należy przede wszystkim wskazać, że fakt, iż adresem przy ul. [...] w B. w postępowaniu odwoławczym posługiwał się radca prawny K. K. nie pozwala na zakwestionowanie tego, że na wcześniejszym etapie postępowania przed organem I instancji doszło do zmiany adresu kancelarii radcy prawnego A. K., do której skierowano decyzje z dnia [...] lipca 2019 r. Jednocześnie należy zauważyć, że fakt doręczenia pisma Prezydenta M. B. z dnia [...] czerwca 2019 r., na adres przy ul. [...], na co zwrócono uwagę w powołanym wcześniej w piśmie z dnia [...] listopada 2019 r., – wbrew stanowisku Kolegium – znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. Świadczy o tym potwierdzenie odbioru dołączone do postanowienia informującego o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczającego nowy termin załatwienia sprawy na dzień [...] lipca 2019 r. (por. k. 116 akt admin.). Potwierdzenie to zostało opatrzone pieczątką Kancelarii Prawnej A. K., z której treści wynika, że mieści się ona w B. przy ul. [...]. Ponadto adres "ul. G. 139" został odręcznie umieszczony na potwierdzeniu odbioru postanowienia. Przemawia to za przyjęciem, że organ wiedział o nowym adresie pełnomocnika D. N., radcy prawnego A. K., do której skierował zarówno wspomniane pismo z dnia [...] czerwca 2019 r., jak i bezpośrednio następującą po nim decyzję z dnia [...] lipca 2019 r. Należy przy tym wskazać, że skierowanie korespondencji do radcy prawnego A. K. zostało przez organ I instancji uzasadnione rozwiązaniem przewidzianym w art. 40 § 2 k.p.a., przy czym organ odnotował, że nie wskazano adresu do doręczeń radcy prawnego K. K. jako adresata pism w postępowaniu. Uzasadnione są zatem podnoszone w skardze zarzuty co do skuteczności samego doręczenia decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] lipca 2019 r. Na zawiadomieniach z [...] sierpnia 2019 r. i [...] sierpnia 2019 r. widnieje bowiem adres "ul. K. [...]". Nie ma przy tym znaczenia, omyłkowe zapewne, wskazanie w treści skargi numeru budynku w adresie przy ul. [...] – "[...]", podczas, gdy właściwy numer to "[...]". W konsekwencji należało stwierdzić, że zaskarżone postanowienie wydano w niepełni wyjaśnionym stanie faktycznym, tj. z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., co może mieć - w okolicznościach badanej sprawy - istotny wpływ na wynik sprawy. Z uwagi na powyższe przedwcześnie doszło do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie do wniesienia odwołania. Jednocześnie Sąd nie przesądza zagadnienia dotyczącego zachowania bądź nie zachowania terminu do wniesienia odwołania, lecz stwierdza, że kwestia ta wymaga wyjaśnienia. W związku z powyższym, ponownie rozpoznając sprawę organ dokona ustaleń w zakresie doręczenia decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] lipca 2019 r. W tym stanie rzeczy przedwczesne jest się wypowiadanie w przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania postanowiono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265). T. Wójcik A. O. U. Wiśniewska