II OZ 196/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Gd 18/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi R. L. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 18/21, Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę R. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z [...] listopada 2020 r., nr [...], w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Sąd wskazał, że decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego, reprezentującemu go w postępowaniu administracyjnym, w dniu 9 listopada 2020 r., zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął skarżącemu 9 grudnia 2020 r. Jak wynika z akt sprawy, skarga została nadana w dniu 14 grudnia 2020 r., a więc po ustawowym terminie. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie, uznanie jego skargi za złożoną w terminie. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że jego skarga została nadana w dniu 14 grudnia 2020 r., gdyż decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odebrał w dniu 20 listopada 2020 r. Skarżący stwierdził, że skargę wniósł w ustawowym terminie do złożenia skargi. Nadto wskazał, że udzielił pełnomocnictwa adwokatowi W. T. w dniu 7 grudnia 2020 r., ale jeszcze tego dnia je wycofał, mówiąc, że sam złoży skargę, jak przyjdzie do niego pismo ze stanowiskiem - decyzją organu (bo pisma w sprawie były adresowane również do skarżącego i małżonki B. L.). Dlatego w przekonaniu skarżącego termin do wniesienia skargi powinien liczyć się od dnia odebrania pisma przez niego i małżonkę B. L. a nie przez pełnomocnika, któremu wypowiedział pełnomocnictwo. Skarżący wskazał także, że niezależnie od wniesienia zażalenia wystąpił w dniu 8 lutego 2021 r. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. termin jest terminem ustawowym, tj. nie może być skracany ani przedłużany przez sąd, a także jest terminem prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę, oraz terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie stronie skarżącej. Na podstawie art. 83 § 1 P.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, tj. art. 110 – 115 Kodeksu cywilnego, zwanego dalej: K.c. Art. 111 § 2 K.c. stanowi, że jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Natomiast zgodnie z art. 111 § 1 K.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, z zastrzeżeniem art. 83 § 2 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wskazać trzeba, że jak wynika z akt administracyjnych, R. L. w dniu 16 lipca 2020 r. udzielił pełnomocnictwa procesowego adwokatowi W. T., natomiast decyzja została wydana w dniu 4 listopada 2020 r. Z akt administracyjnych nie wynika, żeby przed wydaniem decyzji pełnomocnictwo zostało odwołane, zatem zaskarżoną decyzję należało doręczyć ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi. Zgodnie bowiem z art. 40 § 2 K.p.a., jeżeli strona w postępowaniu administracyjnym ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Należy także zaznaczyć, że z akt administracyjnych nie wynika aby zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 20 listopada 2020 r., tak jak to wskazuje skarżący w zażaleniu. W tym dniu decyzja została doręczona jedynie żonie skarżącego B. L. Wobec powyższego, uznać trzeba, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 9 listopada 2020 r. wraz z doręczeniem zaskarżonej decyzji ustanowionemu pełnomocnikowi. Termin do zaskarżenia decyzji upłynął zatem dla skarżącego z dniem 9 grudnia 2020 r. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę wniesioną w dniu 14 grudnia 2020 r., uznając ją za spóźnioną. Zaznaczyć trzeba, że kwestia przywrócenia terminu do wniesienia skargi może być przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.