III SAB/Kr 23/21
PostanowienieWSA w Krakowie2021-05-12
Skład orzekający: Maria Zawadzka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli postępowanie administracyjne zostało już zakończone prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli postępowanie administracyjne zostało już zakończone prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego. Wniesienie takiej skargi po zakończeniu postępowania administracyjnego stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu sprawy przez sąd, ponieważ środek ten służy likwidacji stanu bezczynności, a nie uzyskaniu prejudykatu wykraczającego poza zakres postępowania administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący K. J. złożył skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, wskazując na wniosek z 11 grudnia 2020 r. Organ wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, że sprawa skarżącego została zakończona prawomocnym wyrokiem WSA w Krakowie z 14 kwietnia 2011 r. Skarżący był funkcjonariuszem Policji, a jego prawo do równoważnika było przedmiotem wieloletniego postępowania administracyjnego i sądowego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę
Skarżący K. J. pismem z 23 stycznia 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08. Skarga nawiązuje do wniosku skarżącego z 11 grudnia 2020 r. skierowanego do Komendanta Wojewódzkiego Policji, w którym skarżący wniósł o "(...) dokonanie czynności materialno – technicznej, polegającej na wyliczeniu i wypłaceniu ze środków budżetowych należności publicznoprawnych, w zestawieniach miesięcznych świadczeń równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, bez podstawy prawnej wstrzymanego mojej osobie od dnia 1 maja 20215 r. (...)".
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie, wskazując, że sprawa skarżącego dotycząca równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego została zakończona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 1018/09.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie, podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).
W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 23 stycznia 2021 r. skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Z akt sprawy wynika, że do 30 kwietnia 2005 roku był on funkcjonariuszem Policji. W związku z rozwiązaniem stosunku służbowego, z uwagi na przejście na emeryturę, decyzją nr [...] z dnia 14 lipca 2005 roku wygaszono decyzję nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia 2 listopada 1999 roku o przyznaniu wymienionemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Powyższa decyzja została następnie - z przyczyn formalnych - uchylona i przekazana do ponownego rozpatrzenia przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji. Decyzja ta została przez K. J. zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który następnie skargę oddalił.
W tym samym czasie Komendant Powiatowy Policji wydał ponowną decyzję nr [...] dotyczącą wygaśnięcia równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Następnie w dniu 7 grudnia 2007 roku K. J. wniósł, w związku z brakiem złożenia w przysługującym terminie odwołania, wniosek o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji.
[...] Komendant Wojewódzki Policji odmówił stwierdzenia nieważności decyzji nr [...]. Powyższą decyzję utrzymał również Komendant Główny Policji. Następnie wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 stycznia 2009 r. obie powyższe decyzje organów dotyczące stwierdzenia nieważności zostały uchylone (sygn. akt II SA/Wa 1032/08).
Analiza wspomnianego wyroku wskazuje, że w orzeczeniu tym uznano, że uchylenie przepisu stanowiącego podstawę prawną wydawanych decyzji nie stanowi przesłanki do stwierdzenia jej wygaśnięcia oraz uznania jej za bezprzedmiotową. Bezprzedmiotowość decyzji z powodu zmiany w stanie prawnym następuje wyłącznie w przypadku, gdy zmienione przepisy przewidują taki skutek. Sąd nie rozstrzygnął natomiast kwestii istnienia uprawnienia skarżącego do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
W wyniku powyższego orzeczenia [...] Komendant Wojewódzki Policji wydał w dniu 21 maja 2009 roku decyzję nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia 6 września 2005 roku. W związku z powyższym Komendant Powiatowy Policji ponownie wydał decyzję nr [...] z dnia 14 lipca 2009 roku w sprawie przyznania K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Ostatecznie sprawa skarżącego dotycząca równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego została zakończona:
- decyzją nr [...] [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z 26 sierpnia 2009 roku (wydaną w wyniku odwołania skarżącego od decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia 14 lipca 2009 roku), która m.in. wygasiła z dniem 1 maja 2005 roku decyzję nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia 2 listopada 1999 roku o przyznaniu skarżącemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w wysokości przysługującej policjantom posiadającym rodzinę oraz
- prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 kwietnia 2011 roku, sygn. akt III SA/Kr 1018/09.
We wskazanym wyroku Sąd dokonał całościowej analizy i badania sprawy równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, utrzymując w mocy powyższą decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji.
Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, że skarga na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego została wniesiona przez skarżącego po zakończeniu postępowania administracyjnego, a nawet po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale.
W konsekwencji powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło