II OZ 8/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń A. S., M. P., A. L., H. L., P. H.-U., D. K., G. R., M. K., M. U., M. . D. U., A. U., Ł. G., K. K. i M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 301/21 w przedmiocie odrzucenia skarg w sprawie ze skarg P. L., M. L., H. L., A. L., E. U., M. U., M. K., D. K., A. S., J. K., P. H.-U., B. Dz., D. Dz., Ł. T., J. T., G. T., B. . M. . K. K., M. K., Ł. G., M. W., A. Sz., A. U., A. Dz., M. Zięby, M. P., Ł. P., D. U., G. R., Cz. B., M. B. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenia. Uzasadnienie. Zarządzeniami z dnia 8 marca 2021 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skarg. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skarg. W wyznaczonym terminie wpis od skargi uiścił jedynie P. L. Postanowieniem z dnia 19 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 301/21, wydanym na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargi M. L., H. L., A. L., E. U., M. U., M. K., D. K., A. S., J. K., P. H.-U., B. Dz., D. Dz., Ł. T., J. T., G. T., B. . M. . K. K., M. K., Ł. G., M. W., A. Sz., A. U., A. Dz., M. Zięby, M. P., Ł. P., D. U., G. R., Cz. B., M. B. i M. K.. Zażalenia (o tożsamej treści) na powyższe postanowienie wnieśli A. S., M. P., A. L., H. L., P. H.-U., D. K., G. R., M. K., M. U., M. . D. U., A. U., Ł. G., K. K. i M. K. W uzasadnieniu zażaleń skarżący podnieśli, że skarga powinna podlegać jednej opłacie, bowiem dotyczyła jednej decyzji oraz została złożona w jednym piśmie. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2021 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie wniesione przez E. U. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2021 r. Sąd pierwszej instancji uchylił postanowienie własne z dnia 19 maja 2021 r. w części dotyczącej odrzucenia skargi M. L. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych z jej udziałem w sprawie, m.in. przez uiszczenie wpisu od wniesionej skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem uiszczenia wpisu uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jeżeli zaś pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (art. 214 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja ustalająca lokalizację na wniosek innego pomiotu niż skarżący inwestycji celu publicznego dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej. Z tej decyzji wynikają przede wszystkim uprawnienia i obowiązki dla jej adresata, czyli podmiotu, na wniosek którego wydano decyzję oraz szereg obowiązków i uprawnień dla innych stron postępowania administracyjnego. Owe uprawnienia lub obowiązki w stosunku do skarżących związane są z prawem własności różnych nieruchomości. Okoliczność wspólnego występowania skarżących przed organami administracyjnymi oraz złożenia wspólnej skargi do sądu administracyjnego nie jest tożsame ze wspólnymi prawami i obowiązkami, o jakich mowa w art. 214 § 2 P.p.s.a. Takie okoliczności mogą świadczyć o wspólnym interesie faktycznym, ale już nie prawnym. Interes prawny, do którego nawiązuje art. 214 § 2 P.p.s.a., musi posiadać wspólne źródło dla wszystkich skarżących, a w sprawach inwestycyjnych, w tym dotyczących lokalizacji inwestycji celu publicznego, źródłem owego interesu prawnego może być prawo do wspólnej dla wszystkich skarżących nieruchomości. Dlatego w okolicznościach tej sprawy prawidłowo wezwano każdego ze skarżących z osobna do uiszczenia określonej kwoty wpisu sądowego; co z kolei oznacza, że każdy ze skarżących mógł objąć zakresem zażalenia tylko skierowane indywidualnie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przy czym podkreślić należy, że skarżący nie wnieśli zażaleń na zarządzenia wzywające do uiszczenia wpisu. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił stanowiska wnoszących zażalenie, że uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne dla skarżących, a tym samym by możliwe było przyjęcie, że skarga wniesiona przez skarżących podlega jednej opłacie. Skoro zatem skarżący nie uiścili wymaganego wpisu, to Sąd pierwszej instancji miał podstawy do odrzucenia skarg na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.