V SA/Wa 669/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Dariusz Czarkowski, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 maja 2021 r. sprawy ze skargi P.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez P. P. (dalej: "skarżący", lub "strona") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej: "Dyrektor IAS", "organ", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] przekazał do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] (dalej: "Naczelnik US" lub "organ I instancji") dokumentację, z której wynika, że w 3 kwietnia 2017 r. skarżący prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: [...] dokonał sprzedaży A. B. pojazdu marki DODGE RAM 1500, nr VIN: [...], pojemność silnika 5654 cm3, rok produkcji 2017. Do pisma załączono, m.in.: fakturę VAT nr [...] z [...] kwietnia 2017 r., wniosek S. B. i A. B. o rejestrację pojazdu do Starosty [...] z [...] kwietnia 2017 r., niemiecki dowód rejestracyjny wraz z tłumaczeniem oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z [...] marca 2017 r. W oparciu o dane z systemu finansowo-księgowego Naczelnik US ustalił, że skarżący nie złożył deklaracji uproszczonej dla podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. pojazdu. W związku z niezłożeniem deklaracji uproszczonej z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego (AKC-U) ww. samochodu marki oraz nieuiszczeniem podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. pojazdu, Naczelnik US postanowieniem z [...] listopada 2018 r. wszczął z urzędu wobec strony postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego spornego pojazdu. Decyzją nr [...] z [...] marca 2019 r. Naczelnik US określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 24.060,00 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki DODGE RAM 1500, nr VIN: [...], pojemność silnika 5.654 cm3, rok produkcji 2017. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor IAS decyzją nr [...] z [...] czerwca 2019 r. uchylił w całości ww. decyzję Naczelnika US z [...] marca 2019 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Naczelnik US decyzją z [...] października 2019 r. nr [...] określił stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 28.051,00 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki DODGE RAM 1500, nr VIN: [...], rok produkcji 2017. W wyniku rozpoznania odwołania strony, decyzją z [...] lutego 2020 r. nr [...] Dyrektor IAS utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 864, z późn. zm.), dalej: "ustawa o podatku akcyzowym", "ustawa akcyzowa" lub "u.p.a." Dyrektor IAS wyjaśnił, że w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Pod pojęciem "nabycie wewnątrzwspólnotowe", należy rozumieć przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Obowiązek podatkowy z tego tytułu powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju. Pod pojęcie, "samochód osobowy" ustawodawca rozumie pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją HS 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją HS 8702 (tzn. przewożące do 9 osób, pojazdy przewożące 10 i więcej osób obejmuje pozycja HS 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Aby zatem dany samochód podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym musi być objęty pozycją HS 8703. Główne kryterium klasyfikacji pojazdów w ramach pozycji HS 8703 oparte jest na zasadniczym ich przeznaczeniu do przewozu osób. Opierając się o zgromadzony materiał dowodowy Dyrektora IAS podał, że skarżący zakupił samochód marki DODGE RAM 1500, nr VIN: [...], rok produkcji 2017, poj. silnika 5654 cm3, na podstawie faktury [...] z [...] lutego 2017 r. od [...], [...] za kwotę 38.000,00 USD. Cena uwzględniała koszt dostawy ww. pojazdu do granicy UE w [...] w Niemczech. Następnie pojazd został dopuszczony do unijnego obrotu w dniu 2 marca 2017 r. W zgłoszeniu celnym zaklasyfikowano pojazd do pozycji HS-Code: 87043131000 oraz naliczono 22% cła. Następnie dokonano przemieszczenia pojazdu na terytorium kraju w dniu 23 marca 2017 r. Ze znajdujących się w aktach sprawy kopii niemieckiego dowodu rejestracyjnego Teil I oraz kopii niemieckiej karty pojazdu Teil II wynika, że w dniu 21 marca 2017 r. na terytorium Niemiec dokonano pierwszej rejestracji przedmiotowego pojazdu. Wskazano, że pojazd jest samochodem ciężarowym, przeznaczonym do przewozu towarów do 3,5 t z pięcioma miejscami siedzącymi. W dniu 27 marca 2017 r. przeprowadzono badanie techniczne samochodu na terytorium kraju, a z wydanego zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z 27 marca 2017 r. ("Okresowe przed pierwszą rejestracją na terytorium RP") wynika, że pojazd marki DODGE RAM 1500 był w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym samochodem ciężarowym. W załączniku do zaświadczenia wskazano, że pojazd ma pięć miejsc do siedzenia, a jego maksymalna i dopuszczalna ładowność wynosi 679 kg. Samochód został w dniu 3 kwietnia 2017 r. zarejestrowany na terytorium kraju jako samochód ciężarowy. Dalej organ wskazał, że z zebranego materiału dowodowego nie wynika, aby dokonano przebudowy samochodu marki DODGE RAM 1500. Z akt sprawy wynika również, że Naczelnik US przeprowadził oględziny przedmiotowego pojazdu, z czego sporządzono protokół nr [...] z [...] stycznia 2019 r. Stwierdzono wówczas, że samochód marki DODGE RAM 1500 o nr VIN: [...] jest pojazdem o nadwoziu pick-up z podwójną kabiną całkowicie przeszkloną z pięcioma miejscami siedzącymi. Wszystkie miejsca siedzące wyposażone są w pasy bezpieczeństwa oraz zagłówki, wykonane z jednolitej skórzanej tapicerki. Pojazd wyposażony jest w fotele przednie regulowane elektrycznie, przyciemniane szyby w drzwiach bocznych (4 szt.) oraz lusterka zewnętrzne regulowane i podgrzewane elektrycznie. Nad lusterkiem oraz w podsufitce za drugim rzędem siedzeń znajduje się oświetlenie. W panelach bocznych znajdują się schowki, przyciski do otwierania szyb, klamki, głośniki. W podsufitce znajdują się dwa dodatkowe głośniki dla pasażerów drugiego rzędu siedzeń. Stwierdzono 2 szt. poduszek powietrznych. Na słupkach pojazdu znajdują się uchwyty boczne dla kierowców i pasażerów. Jednakowa tapicerka sufitowa znajduje się w całej przestrzeni osobowej. Ponadto pojazd wyposażony jest w jednakową tapicerkę drzwi i paneli bocznych, szyberdach regulowany elektrycznie, klimatyzację automatyczną dwustrefową, podłokietnik w oparciu kanapy tylnej z miejscami na kubki, 2 uchwyty ubraniowe za drugim rzędem siedzeń. Pojazd wyposażony jest w automatyczną skrzynię biegów, radio, obręcze kół aluminiowe. Część bagażowa do transportu towarów stanowi skrzynia ładunkowa. Podczas oględzin dokonano pomiaru rozstawu osi pojazdu oraz maksymalnej wewnętrznej długości przestrzeni bagażowej (sposób pomiaru uwidoczniony został w dokumentacji zdjęciowej załączonej do protokołu oględzin). Rozstaw osi pojazdu wynosi 380 cm, natomiast długość przestrzeni bagażowej wynosi 187 cm. Do protokołu oględzin sporządzono dokumentację fotograficzną pojazdu - 21 zdjęć. W uwagach do protokołu wskazano, że "współwłaściciel auta p. A. B. potwierdza ofertę sprzedaży samochodu z dn. [...].02.2017 r. przesłaną przez firmę [...] (pismo w aktach sprawy)". Z "Oferty sprzedaż nowego samochodu ciężarowego 2017 Dodge Ram 1500 4x4 Pick up Crew Cab Sport 6'4" Box 5.7 V8 295KW/401 KM Automatic 8-speed VIN: [...]" przygotowanej przez skarżącego dla A. B. wynika, że pojazd wyposażony jest m.in. w 8-biegową automatyczną skrzynie biegów, skórzaną tapicerkę, podgrzewaną wielofunkcyjną kierownicę obszytą skórą, klimatyzację automatyczną dwustrefową, poduszki powietrzne przednie, boczne kurtyny powietrzne dla przednich i tylnych okien, tylną kanapę składaną 60/40 ze schowkiem, system nagłaśniania Alpine z 9 głośnikami i subwooferem, napęd 4x4. Pojazd posiada 5 miejsc siedzących w dwóch rzędach siedzeń, posiada pojedynczą, zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i pasażerów, inną niż przestrzeń przeznaczona wyłącznie dla transportu towarów. Dopuszczalna ładowność pojazdu, obejmująca największą masę ładunku oraz osób wynosi 679 kg, co przy uwzględnieniu średniej wagi przewożonych pojazdem 5 osób (po około 70 kg każda) wskazuje, że może on przewozić 330 kg samego ładunku. Okoliczność ta, w ocenie Dyrektora IAS, niewątpliwie dowodzi, że część pasażerska pojazdu skonstruowana aż dla pięciu osób - pełni w pojeździe funkcję dominującą, co nie wyklucza oczywiście możliwości przewozu towaru o masie do 330 kg. Także inne cechy konstrukcyjne pojazdu, przykładowo aluminiowe felgi, napęd na 4 koła, wskazują, że zasadniczym przeznaczeniem pojazdu jest przewóz osób. Zatem w rozpatrywanej sprawie możliwość przewozu ładunku nie ma wpływu na fakt, że przedmiotowy pojazd cały czas zachowuje swoje cechy pojazdu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób. Część pasażerska jest bowiem konstrukcyjnie wyodrębniona (kabina) od części towarowej i nawet złożenie tylnej kanapy nie powoduje, że kabina ta traci cechy kabiny dostosowanej do przewozu osób. Nie zostają w ten sposób usunięte choćby punkty mocowania pasów bezpieczeństwa oraz kotwienia foteli. Odnosząc powyższe ustalenia do kwestii zasadniczego przeznaczenia pojazdu samochodowego na dzień jego przemieszczenia na terytorium kraju, organ odwoławczy stwierdził, że ogólny wygląd i ogół cech samochodu marki DODGE RAM 1500 w tym dniu wskazuje, że był to pojazd zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, a nie pojazd przeznaczony do przewozu towarów. Był on więc pojazdem klasyfikowanym do pozycji HS 8703, a zatem samochodem osobowym w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym. Przedmiotowy samochód osobowy objęty jest obowiązkiem opodatkowania w zakresie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, jako pojazd klasyfikowany do pozycji HS 8703 Nomenklatury Scalonej, co wynika z jego ogólnego wyglądu i ogółu cech. Samochód posiada szereg elementów świadczących o jego zasadniczym przeznaczeniu do przewozu osób. Są nimi: całkowicie przeszklona kabina, 4 drzwi umożliwiających swobodne wsiadanie i wysiadania z pojazdu pasażerów podróżujących na tylnym siedzeniu, jednolicie wyposażone i tapicerowane wnętrze, elektryczne lusterka, klimatyzacja. Powyższe elementy świadczą o tym, że samochód został przeznaczony do przewozu osób a nie tylko i wyłącznie do przewozu towarów. Następnie Dyrektor IAS dokonał wyliczenia należnego podatku akcyzowego i odniósł się do zarzutów odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Dyrektora IAS strona zarzuciła naruszenie: a) przepisów prawa materialnego: • art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 3 w zw. z art. 2 pkt 1 i 3 oraz poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, przez niewłaściwą klasyfikację pojazdu, • art. 120 Ordynacji podatkowej i art. 7 Konstytucji, przez rozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych na niekorzyść strony, • art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm., zwanej dalej Ordynacją podatkową) oraz art. 2 Konstytucji, ustanawiających zasadę zaufania do organów podatkowych, przez nieuwzględnienie, że skarżący działał w zaufaniu do organów unijnych i państwowych, • art. 122, art. 180 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej - przez nieuwzględnienie materiału dowodowego • nieprawidłowe wnioskowanie z materiału dowodowego. b) przepisów prawa procesowego • organ nie dokonał dokładnego wyjaśnienia rzeczywistego stanu faktycznego. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi podniósł, że organ podatkowy zignorował fakt zakwalifikowania przez niemieckie organy podatkowe w toku rewizji celnej rzeczonego pojazdu do pozycji HS- Code: 87043131000 w dokumencie [...] z [...] marca 2017 ze względu na długość części towarowej która przekraczała 50% długości rozstawu osi w pojeździe. Tym samym pojazd ten spełniał kryterium zaklasyfikowania go do pozycji 8704, co skutkowało zmianą stawki należnego cła z 10% na 22% wartości pojazdu. Zaznaczył, że podwyższone cło zostało przez niego opłacone. Następnie w trakcie oględzin pojazdu przez organy celne błędnie ustalono, że długość wewnętrznej podłogi w części pojazdu służącej do przewozu towarów wynosi 187 cm. Natomiast odległość pomiędzy osiami pojazdu wynosi 380 cm. Producent przewiduje tylko dwa dostępne rozmiary przestrzeni ładunkowej w tym typie samochodu, określane przez niego jako 5 stóp 7 cali oraz 6 stóp i 4 cale, co w systemie metrycznym daje nam 170 cm i 193 cm. W tym wypadku mamy do czynienia z tym drugim rozmiarem. W trakcie oględzin pojazdu przez organy celne długość wewnętrznej podłogi w części pojazdu służącej do przewozu towarów została zmierzona razem z dodanym plastikowym panelem, który nie jest elementem konstrukcyjnym pojazdu i który zmienia na jego niekorzyść wyniki pomiaru. Długość wewnętrznej podłogi w części pojazdu służącej do przewozu towarów wynosi 193 cm. To dane podawane przez producenta, przez europejskiego importera marki Dodge i RAM oraz wynik dokonanego przez skarżącego pomiaru w trakcie przeprowadzonych przez niego oględzin auta bez dodanego plastikowego panelu, który nie jest elementem konstrukcyjnym pojazdu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c, pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Sąd ma zatem nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej strony, granicą praw i obowiązków sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w sprawie nie doszło do naruszenia zastosowanych przepisów prawa materialnego, a w działaniach organów podatkowych nie sposób dopatrzyć się uchybień proceduralnych, które mogłyby skutkować uchyleniem decyzji. Przypomnieć należy, że spór w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy objęty zaskarżoną decyzją samochód marki DODGE RAM 1500 w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia przez skarżącego był samochodem osobowym, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i powinien być klasyfikowany do pozycji CN 8703 – jak twierdzą organy podatkowe, czy też był samochodem ciężarowym i powinien być klasyfikowany do pozycji CN 8704 – jak twierdzi skarżący. Ustalenie prawidłowej klasyfikacji pojazdu w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN) przesądza bowiem, czy powstało zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. W ocenie Sądu słuszne jest stanowisko organów podatkowych. Pozycja CN 8703 (wobec Not Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich; Dz. U. UE z dnia 30 maja 2008 r. C 133/01) obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Niniejsza pozycja obejmuje także "pojazdy wielofunkcyjne", takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary - typu pick-up. Ten typ pojazdu posiada zwykle więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, tj. zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie. Analiza cech wymienionych pozycji prowadzi do wniosku, że taryfikacja jest oparta na kryterium przeznaczenia pojazdu. Pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy zasadniczo przeznaczone do przewozu osób, co nie oznacza, że tymi pojazdami nie jest możliwy przewóz towaru, a jedynie to, że przewóz towaru nie ma zasadniczego - przeważającego znaczenie. Natomiast do pozycji CN 8704 są klasyfikowane pojazdy, których zasadniczą funkcją jest transport towaru. Prawidłowa klasyfikacja taryfowa pojazdu jest więc uzależniona od stanu pojazdu, a więc od jego ogólnych cech projektowych świadczących o jego zasadniczym przeznaczeniu (osobowym bądź towarowym). Dyrektor IAS przeanalizował ogólny wygląd i cechy pojazdu celem zbadania jego zasadniczego przeznaczenia. Zrobił to w oparciu o materiał dowodowy zarówno zgromadzony przez organy podatkowe jak i dostarczony przez stronę. Z akt sprawy wynika, że sporny samochód jest pojazdem o nadwoziu pick-up z podwójną kabiną całkowicie przeszkloną z pięcioma miejscami siedzącymi w dwóch rzędach. Wszystkie miejsca siedzące wyposażone są w pasy bezpieczeństwa oraz zagłówki, wykonane z jednolitej skórzanej tapicerki. Pojazd posiada pojedynczą, zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i pasażerów, inną niż przestrzeń przeznaczona wyłącznie dla transportu towarów. Dopuszczalna ładowność pojazdu, obejmująca największą masę ładunku oraz osób wynosi 679 kg, co przy uwzględnieniu średniej wagi przewożonych pojazdem 5 osób (po około 70 kg każda) wskazuje, że może on przewozić 330 kg samego ładunku. Część bagażowa do transportu towarów stanowi skrzynia ładunkowa. Organ I instancji przeprowadził oględziny pojazdu, w czasie których dokonano pomiaru rozstawu osi pojazdu oraz maksymalnej wewnętrznej długości przestrzeni bagażowej (sposób pomiaru uwidoczniony został w dokumentacji zdjęciowej załączonej do protokołu oględzin). Rozstaw osi pojazdu wynosi 380 cm, natomiast długość przestrzeni bagażowej wynosi 187 cm. Do protokołu oględzin sporządzono dokumentację fotograficzną pojazdu - 21 zdjęć. Z dokonanych pomiarów wynika, że maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towaru jest mniejsza niż 50% długości rozstawu osi. Powyższe cechy zasadnie doprowadziły organy podatkowe do wniosku, że samochód jest przystosowany do co zasady do przewozu osób. Część pasażerska pojazdu pełni w funkcję dominującą, co nie wyklucza oczywiście możliwości przewozu towaru o masie do 330 kg. Część pasażerska jest bowiem konstrukcyjnie wyodrębniona (kabina) od części towarowej i nawet złożenie tylnej kanapy nie powoduje, że kabina ta traci cechy kabiny dostosowanej do przewozu osób. Nie zostają w ten sposób usunięte choćby punkty mocowania pasów bezpieczeństwa oraz kotwienia foteli. Możliwość przewozu ładunku nie ma wpływu na fakt, że przedmiotowy pojazd cały czas zachowuje swoje cechy pojazdu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób. W kwestii twierdzeń skarżącego o dokonaniu błędnego pomiaru maksymalnej wewnętrznej długości podłogi powierzchni do transportu towaru, Sąd zauważa, że są one niespójne i nielogiczne, a przez to nie mogą być uwzględnione. Skarżący twierdzi, że przeprowadził oględziny pojazdu i dokonał pomiaru, ale nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego dokonanie tych czynności, tj. np. dokumentacji fotograficznej. Nie wiadomo zatem czy faktyczne dokonał pomiaru i czy uzyskane wyniki są takie, jak podaje w skardze. Skarżący nie wyjaśnia też o jakim "dodanym plastikowym panelu" pisze, a nie można tego ustalić na podstawie zdjęć pojazdu znajdujących się w aktach administracyjnych. Skarżący nie podaje też w jaki sposób policzenie długości podłogi razem z panelem miałoby działać na jego niekorzyść. W interesie strony jest bowiem, aby długość wewnętrznej podłogi powierzchni do transportu towaru była jak najdłuższa, gdyż to zmienia na jego korzyść stosunek długość podłogi części ładunkowej do długości rozstawu osi. Tymczasem podnosi, że organ nieprawidłowo w swych pomiarach uwzględnił "dodany plastikowy panel" wskazując, że pomiar powinien być dokonaniu bez tego panelu. W takiej sytuacji odjęcie panelu zmniejszyłoby długość podłogi, choć skarżący twierdzi, że jemu taki pomiar dał większy wynik. Skarżący wyrażając więc wątpliwości co do metodologii pomiaru zaproponował taką, które może dać rezultat jedynie sprzeczny niż ten przez niego postulowany i oczekiwany. Przeprowadzając analizę gromadzenia i oceny materiału dowodowego Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa, w tym powołanych w skardze. Podkreślić należy, że zastosowanie w sprawie miała m.in. zasada otwartego katalogu środków dowodowych pod warunkiem braku ich sprzeczności z prawem - takiej sprzeczności Sąd w materiale dowodowym nie stwierdził. Wobec zaś niedostarczenia przez skarżącego dowodów na wymiary wewnętrznej długości podłogi powierzchni do transportu towarów, zasadnym było zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej uwzględnienie materiału dowodowego zgromadzonego staraniem Naczelnika US. (dowód z oględzin, pomiarów, dokumentacja zdjęciowa). W kwestii zarzutu pomięcia faktu zakwalifikowania przez niemieckie organy podatkowe rzeczonego pojazdu do pozycji HS 8704 (w toku rewizji celnej) należy wyjaśnić, że ani organ I instancji, ani organ odwoławczy nie są związani stanowiskiem niemieckiego organu celnego i miały prawo weryfikować kwalifikację nabytego pojazdu deklarowaną przez skarżącego – w oparciu o którą wewnątrzwspólnotowe nabycie byłoby wyłączone z opodatkowania podatkiem akcyzowym. W ocenie sądu zaskarżona decyzja jest prawidłowa i nie narusza żadnych przepisów Ordynacji podatkowej. Organ zgromadził materiał dowodowy wystarczający do wydania właściwego rozstrzygnięcia w sprawie, który następnie poddał rzetelnej analizie i ocenie, wyciągając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski. Dokonana przez Dyrektora IAS ocena dowodów nie miała cech oceny dowolnej, nie wykraczała poza ramy swobodnej oceny i wobec tego spełniania wymogi przewidziane w art. 187 § 1 i art. 191 O.p. Decyzja zawiera także wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne zgodne z art. 210 § 4 O.p. Organ obszernie opisał stan faktyczny sprawy, zajęte stanowisko w sprawie i przyjęty sposób rozumowania wyjaśniając gruntownie i starannie dlaczego, w jego ocenie, wartość pojazdu jest wyższa niż zadeklarowana przez stronę w postępowaniu. Odniósł się też do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu. Sam zaś fakt, że strona nie zgadza się z uzasadnieniem decyzji i odmiennie ocenia stan faktyczny sprawy i konsekwencje z niego wynikające, nie stanowi jeszcze o naruszeniu przez organ przepisów postępowania, Reasumując powyższe, w sprawie nie doszło do zarzucanego w skardze naruszenia przepisów ustawy akcyzowej, ordynacji podatkowej ani Konstytucji RP. Sąd nie stwierdził także żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. W tym stanie rzeczy, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.