II SA/Po 260/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Jan Szuma po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2021 r. sprawy ze skargi B. B. na uchwałę Rady Powiatu z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odwołania członka Zarządu Powiatu I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, II. zasądza od organu na rzecz skarżącego B. B. kwotę [...](słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi jest uchwała Rady Powiatu (zwanej dalej "Radą") z dnia [...] grudnia 2020 r., [...] (zwana dalej uchwałą [...]). Powyższą uchwałą B. B. (obecnego skarżącego) odwołano ze stanowiska członka Zarządu Powiatu [...] (zwanego dalej także "Zarządem") oraz zwolniono go z wykonywania obowiązków w trybie natychmiastowym. Jednocześnie stwierdzono, że traci moc § 1 pkt 1 uchwały Rady z dnia [...] listopada 2018 r., [...] w sprawie wyboru pozostałych członków Zarządu Powiatu [...]. Jako podstawy prawne uchwały przywołano art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej "P.p.s.a.") oraz art. 12 pkt 2 i art. 31 ust. 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 920 z późn. zm., dalej "u.s.p."). Uchwałę [...] podjęto w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy, a także wynikających z publicznie dostępnych danych Dziennika Urzędowego Województwa W. oraz z Biuletynu Informacji Publicznej Powiatu [...]. Nieco ponad 2 lata wcześniej, uchwałą z dnia [...] października 2018 r., [...] Rada nadała statut Powiatowi [...]. Statut wszedł w życie i został opublikowany w Dz. Urz. Woj. W.. z 2018 r., poz. 8193, dalej "statut"). W § 100 ust. 1 statutu, w jego pierwotnym brzmieniu, określono, że Zarząd liczy 5 osób. Uchwałą z dnia [...] listopada 2018 r., [...] w sprawie wyboru pozostałych członków Zarządu Powiatu [...] Rada – działając z powołaniem na art. 12 pkt 2 i art. 27 ust. 1 i 3 u.s.p. oraz na § 100 ust. 2 pkt 3 statutu – wybrała na członka Zarządu między innymi B. B. ([...]). Uchwałą z dnia [...] grudnia 2020 r., [...], ogłoszoną Dz. Urz. Woj. W.. z 2020 r., poz. 9611, Rada dokonała zmiany statutu Powiatu [...] między innymi w ten sposób, że § 100 ust. 1 nadano nowe brzmienie, cyt.: "Zarząd liczy 3 osoby". Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. Starosta [...] odmówił wykonania uchwały z dnia [...] grudnia 2020 r. w zakresie zmiany liczby członków Zarządu (okoliczność ta została odnotowana w uzasadnieniu obecnie zaskarżonej uchwały [...]). Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. Przewodniczący Rady, działając w imieniu Powiatu [...], wniósł skargę na bezczynność Rady w zakresie wprowadzenia w życie postanowień uchwały z dnia [...] grudnia 2020 r., [...] zmieniającej statut i wniósł o zobowiązanie Rady do niezwłocznego odwołania dwóch nieetatowych członków Zarządu oraz stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa (okoliczność znana Sądowi z urzędu z akt sprawy IV SAB/Po [...] – patrz też niżej). Uchwałą z tego samego dnia, to jest [...] grudnia 2020 r., [...] Rada, powołując się na uprawnienie do autokontroli w reakcji na skargę sądowoadministracyjną (art. 54 § 3 P.p.s.a.) oraz art. 12 pkt 2 i art. 31 ust. 5 u.s.p., odwołała B. B. ze stanowiska członka Zarządu oraz zwolniła go z wykonywania obowiązków w trybie natychmiastowym. Jednocześnie stwierdziła, że traci moc § 1 pkt 1 uchwały Rady z dnia [...] listopada 2018 r., [...] w sprawie wyboru pozostałych członków Zarządu Powiatu [...] (czyli w zakresie w jakim powołano B. B. na członka Zarządu – uw. Sądu). W uzasadnieniu uchwały Rada powołała się na skargę na bezczynność, którą wniósł jej Przewodniczący. Zaznaczyła, że skarga ta okazała się zasadna, a wobec tego należało skorzystać z uprawnienia autokontrolnego wynikającego z art. 54 § 3 P.p.s.a. Rada podkreśliła też, że przepis o uwzględnieniu skargi stanowi samodzielną podstawę prawną do dokonania czynności prawnej – w tym przypadku do odwołania członka Zarządu. Zdaniem organu, gdy następuje to w trybie autokontroli, należy przyjąć, że odwołanie może nastąpić nawet bez wniosku starosty (art. 31 ust. 5 u.s.p.). Rada pozostawała bowiem w bezczynności, a skoro została złożona skarga do sądu administracyjnego, to należało ją uwzględnić. Niezależnie Rada argumentowała, że za podjęciem uchwały przemawiały szczególne okoliczności. Mianowicie na skutek zmiany statutu (uchwałą z dnia [...] grudnia 2020 r., [...]) zaistniała niezgodność pomiędzy składem osobowym przewidzianym w § 100 ust. 1 statutu, a liczbą członków rzeczywiście pełniących funkcję w aktualnym Zarządzie. U.s.p. przewiduje możliwość odwołania członków zarządu powiatu w takich sytuacjach jak ich rezygnacja (art. 31c u.s.p.) albo gdy zostanie zgłoszony wniosek starosty (art. 31 ust. 5 u.s.p.). Nie przewidziano jednak, jak należy postępować, gdy wskutek zmiany w statucie powiatu dochodzi do likwidacji stanowisk w zarządzie. W ocenie Rady, w takiej sytuacji jej kompetencja aktualizuje się w oparciu o sam ogólny przepis art. 12 pkt 2 u.s.p., który stanowi, że "Do wyłącznej właściwości rady powiatu należy: [...] wybór i odwołanie zarządu oraz ustalanie wynagrodzenia jego przewodniczącego". Dodatkowo Rada odnotowała, że mandat członka Zarządu (Bogusława B.) w zaistniałych okolicznościach wygasł z mocy prawa, a w takiej sytuacji wniosek starosty, o którym stanowi art. 31 ust. 5 u.s.p., uznać należy za zbędny. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r., IV SAB/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Powiatu [...] (złożoną przez Przewodniczącego Rady) na bezczynność Rady w zakresie odwołania członków Zarządu. Wyjaśnił, że dopuszczalność skargi należało oceniać w kontekście art. 88 ust. 1 u.s.p., który pozwala zaskarżyć brak działania organu powiatu w sytuacji, gdy ten "nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich". Sąd podkreślił, że w pojęciu "czynności nakazanych prawem" mieści się działalność uchwałodawcza organów samorządu terytorialnego "nakazana prawem". Musi więc istnieć norma prawna, która wprost nakazywałaby organowi powiatu podjęcie uchwały określonej treści. Przenosząc powyższe na realia sprawy Sąd (IV SAB/Po [...]) argumentował, że nie ma żadnego przepisu, który obligowałby Radę do podjęcia uchwały w kierunku działań żądanych przez Powiat Ś.. Dodatkowo Sądu (IV SAB/Po [...]) przypomniał, że zgodnie z art. 31 ust. 5 u.s.p. Rada może na uzasadniony wniosek starosty odwołać poszczególnych członków zarządu zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu tajnym. Sąd zaznaczył, że przepis ten przewiduje więc możliwość, a nie obligatoryjność, odwołania członków zarządu powiatu i to na uzasadniony wniosek Starosty. Skwitował dalej, że "trudno jest nawet z teoretycznego punktu widzenia zrozumieć na czym miałoby polegać zobowiązanie rady do podjęcia uchwały odwołującej członków zarządu, skoro rada powiatu taką uchwałę może podjąć wyłącznie na wniosek starosty, którego nie złożono". Postanowienia IV SAB/Po [...] odrzucającego skargę nie zaskarżono i stało się ono prawomocne (co jest wiadomym obecnie orzekającemu Sądowi z urzędu). Dnia [...] marca 2021 r. na uchwałę [...] skargę wniósł odwołany B. B.. Jako podstawę skargi przywołał art. 87 ust. 1 u.s.p. Przedstawił zarzuty naruszenia: - art. 31 ust. 5 u.s.p. poprzez podjęcie uchwały w przedmiocie odwołania członka Zarząd bez wniosku Starosty, - art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (z dnia 2 kwietnia 1997 r., Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm. – uw. Sądu) poprzez naruszenie zasady legalizmu i to zarówno w zakresie dotyczącym odwołania go jako członka Zarządu, jak i w zakresie stwierdzenia utraty mocy § 1 pkt 1 uchwały I/6/2018, - art. 54 § 3 P.p.s.a. poprzez wydanie uchwały w wyniku dowolnego uwzględnienia niedopuszczalnej skargi, co doprowadziło do wydania uchwały pozbawionej podstawy prawnej. Wskazując na powyższe wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a. oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W obszernych motywach skargi B. B. akcentował, że odwołanie członka zarządu powiatu zgodnie z art. 31 ust. 5 u.s.p. może nastąpić tylko na wniosek starosty. W odpowiedzi na skargę Rada wniosła o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Na wstępie wyraziła stanowisko, że głosowanie w sprawie obsady personalnej w zarządzie powiatu czy komisji rady powiatu nie dotyczy interesu osób kandydujących. Zdaniem Rady B. B. nie mam więc interesu prawnego w złożeniu skargi. Niezależnie Rada – za pośrednictwem pełnomocnika procesowego –argumentowała, że skoro prawo dopuszcza zmianę w statucie liczby członków zarządu powiatu w trakcie kadencji, to w konsekwencji, gdy dojdzie do zmniejszenia etatów w tym zakresie, do kompetencji rady należy odwołanie członków zarządu. Kompetencja ta wynika z ogólnych przepisów art. 12 pkt 1 i 2 u.s.p. Rada dostrzegła przy tym, że w u.s.p. znajdują się regulacje szczególne dotyczące odwołania członków zarządu powiatu (art. 31 ust. 5, art. 31c u.s.p.). Jej zdaniem ustawy nie można jednak czytać w ten sposób, że odwołanie członków zarządu jest ograniczone tylko do wymienionych tam przypadków. W ocenie Rady, w innych sytuacjach tego wymagających odwołanie członka zarządu może nastąpić w oparciu o przepis ogólny (art. 12 pkt 2 u.s.p.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga zawiera usprawiedliwione podstawy. Na wstępie Sąd wyjaśnia, że nie miał wątpliwości, iż B. B. posiada legitymację do złożenia skargi na uchwałę [...], a legitymacja ta znajduje oparcie w art. 87 ust. 1 u.s.p. Zgodnie z tym przepisem "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w odpowiedzi na skargę Sąd wskazuje, że znane mu są poglądy wyrażone w niektórych orzeczeniach, w myśl których głosowanie w sprawie obsady personalnej w zarządzie powiatu nie dotyczy interesu osób kandydujących (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego /przed reformą/, Ośrodka Zamiejscowego w Białymstoku z dnia 10 kwietnia 2003 r., SA/Bk 55/03, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lipca 2011 r., III SA/Łd 198/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd obecnie orzekający pragnie przede wszystkim zauważyć, że stanowisko zaprezentowane powyżej zostało wyrażone w innym kontekście i w odniesieniu do stanów faktycznych rodzajowo innych, aniżeli występujący w niniejszej sprawie. Otóż w sprawach SA/Bk [...] i III SA/Łd [...] Sądy wypowiadały się interesie prawnym osoby dopiero kandydującej na stanowisko w zarządzie powiatu i której nie wybrano, a która w drodze procesu sądowoadministracyjnego usiłowała podważyć wybór kontrkandydata. Interes prawny członka zarządu powiatu in spe, ostatecznie nie wybranego, do kwestionowania wyboru innej osoby, rzeczywiście może być uznany za dyskusyjny w kontekście art. 87 ust. 1 u.s.p. Można dodać na marginesie, że na tym tle przedstawić można zarówno argumenty przeciwko jego legitymacji (jak w wyrokach SA/Bk 55/03, III SA/Łd 198/11), ale też takie, które za taką legitymacją przemawiają (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2010 r., II OSK 1865/09, orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyżej zarysowanego sporu prawnego nie trzeba rozstrzygać w niniejszej sprawie. Jak zaznaczono kontekst, w którym ocenie podlega interes prawny obecnego skarżącego B. B., jest zgoła inny. Otóż skarżący to nie kandydat nieskutecznie ubiegający się o stanowisko członka zarządu powiatu, który kwestionuje wybór innej osoby, ale właśnie imiennie odwołany członek zarządu powiatu. W takim przypadku nie chodzi więc o interes "kandydata", ale interes prawny samej odwołanej i uprawnionej ustrojowo osoby. W ocenie Sądu interes prawny odwołanego członka zarządu powiatu do wniesienia skargi na uchwałę o jego odwołaniu jest jednoznaczny. Jak trafnie wyjaśniono w przywołanym wyżej wyroku II OSK [...] interes prawny w sprawach samorządowych, gdy chodzi o prawa do kandydowania na określone stanowiska, może wypływać także z przepisów prawa ustrojowego, do których należą przepisy, z których wynika prawo do ubiegania się o określoną funkcję. Skoro tak, to tym bardziej uprawnione do zaskarżenia aktów o odwołaniu są osoby, które piastują już określone stanowiska, a zostają z nich odwołane. Osoby takie dysponują bowiem skutecznie nabytymi prawami z zakresu władztwa określonego przepisami ustrojowymi, a pozbawienie ich stanowiska te prawa wprost narusza. W tym miejscu można dodać, że za uznaniem legitymacji skargowej osoby odwołanej ze składu organu powiatu (skarżącej akt o jej odwołaniu) jednoznacznie opowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w jednym z nowszych wyroków z dnia [...] stycznia 2021 r., III OSK [...] (orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku B. B. jego prawa do stabilności funkcji członka Zarządu wynikają z art. 27 ust. 3 u.s.p. Odwołanie ze stanowiska zniweczyło imienne powołanie skarżącego na członka Zarządu, a więc uchwała o jej odwołaniu jednoznacznie dotyczy także jej interesu prawnego. Uznawszy legitymację skargową B. B., Sąd przystąpił więc do kontroli zgodności z prawem zaskarżonej uchwały [...]. W ocenie Sądu uchwała ta jest nie do zaakceptowania i powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Przede wszystkim wybieg Rady – polegający na wniesieniu kuriozalnej skargi sądowoadministracyjnej przez Przewodniczącego Rady na bezczynność własnej Rady, tylko po to, aby następnie tego samego dnia Rada skargę tą "uwzględniła", czyniąc sobie z art. 54 § 3 P.p.s.a. podstawę do działania o skutkach ustrojowych szerszych niż przypisane jej przez u.s.p. – uznać należy za akademicki wręcz przykład nadużycia i obejścia prawa. W ocenie Sądu Rada, podejmując uchwałę [...], uzurpowała sobie kompetencje, które wprost wykraczają poza ograniczenia określone ustawą, a nadto, które także z ogólnych przepisów nie mogą być dla niej wywodzone, jako że zaprzeczają ratio legis u.s.p. Zgodnie z art. 27 ust. 3 u.s.p. rada powiatu wybiera wicestarostę oraz pozostałych członków zarządu na wniosek starosty. Przepis ten czytelnie wyraża koncepcję tak zwanego zarządu autorskiego, w którym władztwo ustrojowe starosty jest wzmocnione, gdyż to wyłącznie on przedstawia skład osobowy towarzyszącego mu zarządu (przy czym oczywiście składu takiego, który uzyska akceptację rady powiatu). Koncepcja zarządu autorskiego nie miałaby rzecz jasna sensu, gdyby również do starosty nie należało wyłączne prawo do wskazywania ("na uzasadniony wniosek") członków zarządu powiatu, którzy mają być odwołani. Stanowi o tym art. 31 ust. 5 u.s.p. (C. Martysz [w:] Ustawa o samorządzie powiatowym. Komentarz, red. B. Dolnicki, Warszawa 2020, wyd. el., art. 31, pkt 4, E. Olejniczak-Szałowska, Problematyka determinantów wyboru monokratycznego lub kolegialnego modelu organu wykonawczego na poszczególnych szczeblach jednostek samorządu terytorialnego [w:] Pozycja ustrojowa organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego, red. K. Małysa-Sulińska, M. Stec, Warszawa 2014, wyd. el., punkt 7). Gdyby bowiem rada powiatu mogła bez wniosku starosty odwołać dowolnego członka zarządu, to wówczas oznaczałoby to, że nie tylko art. 31 ust. 5 u.s.p. byłby przepisem zbędnym, jak również zniweczona zostałaby pozycja ustrojowa starosty co do kształtowania osobowego zarządu wynikająca z art. 27 ust. 3 u.s.p. Z przedstawionych powodów w ocenie Sądu nie do zaakceptowania jest próba forsowania przez Radę takiej wykładni art. 12 pkt 1 i 2 u.s.p. – jak przedstawiono w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały i odpowiedzi na skargę – wedle której skoro Rada wybiera i odwołuje zarząd powiatu, to oznacza to, że gdy na skutek zmiany statutu powiatu skład zarządu jest z nim niezgodny, to również Rada z urzędu (bez wniosku starosty) może dowolnych członków zarządu odwołać. Art. 31 ust. 5 u.s.p. jest przepisem wprowadzającym bezwzględny wymóg, w myśl którego członka zarządu rada powiatu może odwołać tylko na uzasadniony wniosek starosty. Jeżeli takiego wniosku nie złożono, a nie zachodzą okoliczności przewidziane w innych przepisach (por. art. 31c ust. 1 u.s.p.), to o odwołaniu członka zarządu nie może być mowy. W przypadku B. B. Starosta nie wnioskował o jego odwołanie, a więc uchwała o jego odwołaniu istotnie naruszała art. 31 ust. 5 u.s.p. Jak już zaznaczono, z całą pewnością zastępczej podstawy prawnej do działania Rady z urzędu nie można było też dopatrywać się w sztucznie uruchomionej autokontroli z art. 54 § 3 P.p.s.a. Autokontrola w oparciu o skargę sądowoadministracyjną nie daje bowiem żadnemu organowi więcej kompetencji i praw, aniżeli te, które wynikają dlań z przepisów prawa materialnych, proceduralnych lub ustrojowych, które go dotyczą. Jako zupełnie bezpodstawne i niezrozumiałe Sąd uznał także stwierdzenie utraty mocy § 1 pkt 2 uchwały [...] z 2018 r. w części w jakiej powołano B. B. na członka Zarządu. Po pierwsze, powołania skarżącego jako członka Zarządu nie można było uchylić z tych samych powodów, z których niedopuszczalne było jego odwołanie. Po drugie, stwierdzić należy, że do kompetencji rady powiatu w ogóle nie należy retrospektywne orzekanie o mocy uchwał o powołaniach osób do zarządu. Osoba niegdyś powołana, może być co najwyżej odwołana ex nunc (oczywiście przy spełnieniu ku temu przesłanek), ale nie stwierdza się przy tym utraty mocy samego powołania. Niezależnie, odnieść się należy do problematyki poruszonej w odpowiedzi na skargę dotyczącej konsekwencji prawnych zmiany statutu powiatu polegającej na zredukowaniu – uchwałą z dnia [...] grudnia 2020 r., [...] – liczby członków Zarządu z 5 do 3. Sąd wskazuje, że zmiana statutu, taka jak opisana powyżej, nie skutkuje powstaniem prawnego obowiązku redukcji składu osobowego skutecznie wybranego i funkcjonującego zarządu powiatu. Co do tej kwestii jednoznacznie wypowiedział się zresztą Sąd w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2021 r., IV SAB/Po [...]. Statut wskazując ilość członków zarządu powiatu determinuje możliwość ich wyboru w określonej liczbie, natomiast nie działa odwrotnie, to jest redukcja ilości statutowych członków zarządu powiatu nie jest przesłanką do automatycznego odwołania niektórych z nich i na pewno nie powoduje wygaśnięcia ich stanowisk z mocy prawa (jak wywodziła Rada w odpowiedzi na skargę). Sąd podkreśla, że poza granicami niniejszej sprawy pozostaje kwestia tego, jakie są i czy w ogóle wystąpią konsekwencje prawne funkcjonowania zarządu powiatu w składzie osobowym większym aniżeli określony w statucie, w sytuacji, gdy zarząd ten wybrano przed wejściem w życie zmiany statutu. Kwestia ta może ewentualnie wymagać rozstrzygnięcia, gdyby wobec uchwał zarządu powiatu podniesiono zarzut procedowania w niewłaściwym składzie. Sąd zaznacza przy czym, że niezależnie od tego, jak oceniać rozbieżność pomiędzy statutowym składem osobowym zarządu powiatu a składem wybranym i funkcjonującym, stan takiej rozbieżności będzie istnieć, dopóty Starosta nie skorzysta z prawa określonego w art. 31 ust. 5 u.s.p. Starosta jest bowiem odpowiedzialny za kształtowanie składu osobowego zarządu powiatu. Ubocznie Sąd nadmienia, że o ile obiektywnym faktem jest, że uchwała z dnia [...] grudnia 2020 r., [...] zmieniająca uchwałę w sprawie statutu Powiatu [...] skutecznie weszła w życie redukując zapisaną statutowo liczbę członków zarządu powiatu (w trakcie trwania kadencji wybranego Zarządu), to jednak należy pamiętać, że uchwała ta podlegać będzie kontroli, gdyż jest przedmiotem aktualnie procedowanej skargi sądowoadministracyjnej wniesionej przez Starostę Powiatu [...] (sprawa zarejestrowana pod sygnaturą IV SA/Po [...]). Mając na uwadze przedstawiony wywód Sąd – działając na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a. – stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Wiodące zarzuty skargi zostały uwzględnione (art. 31 ust. 5 u.s.p. i art. 54 § 3 P.p.s.a.). Zasadny okazał się także zarzut naruszenia wskazanego w skardze art. 7 Konstytucji, gdyż odwołanie B. B. bez wniosku starosty (wbrew art. 31 ust. 5 u.s.p.) i przy próbie nadużycia art. 54 § 3 P.p.s.a., rzeczywiście wypełnia znamiona działania bez podstawy prawnej (wbrew zasadzie legalizmu). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 i 2 P.p.s.a. Na zasądzone koszty złożyła się - kwota wpisu od skargi ustalona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 535) (zob. k. 2 akt sądowych), - wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości [...] zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) oraz - należna opłata skarbowa od złożonego pełnomocnictwa (17 zł, k. 8 akt sądowych). Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia [...] marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem [...], innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 z późn. zm.), po uprzednim skierowaniu jej na posiedzenie niejawne przez Przewodniczącego Wydziału (k. 43 akt sądowych).