III OZ 1017/21
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2021-12-02
Skład orzekający: Sędzia NSA Rafał Stasikowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wskazanie przez skarżącego miasta jako miejsca zamieszkania, zamiast konkretnego adresu, stanowi prawidłowe uzupełnienie braków formalnych skargi w rozumieniu przepisów PPSA i Kodeksu cywilnego?Ratio decidendi
Wskazanie przez skarżącego miasta jako miejsca zamieszkania, zamiast konkretnego adresu, nie stanowi prawidłowego uzupełnienia braków formalnych skargi. Miejsce zamieszkania, zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego, to miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu, co wymaga podania konkretnego adresu. W przypadku pisma wnoszonego elektronicznie, adres elektroniczny jest dodatkowym wymogiem, a nie substytutem miejsca zamieszkania. Nieuzupełnienie tego braku formalnego w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sąd pierwszej instancji wezwał go do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL i wskazanie miejsca zamieszkania oraz uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący podał numer PESEL i wskazał miasto jako miejsce zamieszkania, a także adres elektroniczny do doręczeń. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, uznając, że wskazanie miasta nie jest prawidłowym określeniem miejsca zamieszkania. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie skarżącego na to postanowienie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 czerwca 2021 r. sygn. akt II SAB/Gd 21/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A.K. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego G. - P. w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2021 r., sygn. akt II SAB/Gd 21/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A.K. opisaną w rubrum niniejszego postanowienia na postawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Sąd I instancji wskazał, że A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem poczty elektronicznej (ePUAP), skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego G. - P. w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia [...] marca 2021 r. wezwano skarżącego, za pośrednictwem poczty elektronicznej (ePUAP), do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL i wskazanie miejsca zamieszkania oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W obu wezwaniach wyznaczono termin 7 dni na ich wykonanie, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2021 r. (vide: Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, k. 58 akt). Sąd uznał tym samym, że termin do usunięcia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał dla skarżącego w dniu [...] kwietnia 2021 r.
Z akt sprawy wynika, że przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2021 r., wysłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej (ePUAP), skarżący przesłał do Sądu skargę z dnia [...] lutego 2021 r., wskazując przy tym swój numer PESEL oraz wskazując, że jego miejscem zamieszkania jest G..
Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r., wysłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej (ePUAP), skarżący złożył "Oświadczenie w przedmiocie wezwania", w którym wskazał, że jego numer PESEL znajduje się w pieczęci podpisu zaufanego we właściwości podpisu oraz, że w braku miejsca zamieszkania w chwili składania skargi, jego adres do doręczeń to /[...]/skrytka. Skarżący podkreślił przy tym, że z treści art. 46 § 2 p.p.s.a. wynika, że gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać, w przypadku braku miejsca zamieszkania, adres do doręczeń.
Zdaniem Sądu I instancji, podanie przez skarżącego elektronicznego adresu do doręczeń nie stanowi prawidłowego wykonania wezwania Przewodniczącej Wydziału z dnia [...] marca 2021 r., podobnie jak wskazanie przez skarżącego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2021 r., że jego miejscem zamieszkania jest G.. Sąd powołał przy tym podstawę prawną w postaci przepisów art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a. oraz art. 46 § 2a p.p.s.a..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wywiódł następnie, że podstawowym wymogiem skargi, wnoszonej również w formie dokumentu elektronicznego, jest wskazanie miejsca zamieszkania, a dodatkowym wymogiem ("ponadto") podanie adresu elektronicznego. Tylko w braku miejsca zamieszkania, zadość wymogom formalnym skargi może uczynić wskazanie adresu do doręczeń, którym może być adres elektronicznym
W dalszej części uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wskazano, że w niniejszej sprawie skarżący nie podał swojego miejsca zamieszkania w znaczeniu art. 25 Kodeksu cywilnego, wskazując przy tym, iż jego miejscem zamieszkania jest G.. Zdaniem Sądu I instancji, skarżący nie kwestionując, że miejsce zamieszkania posiada, zobowiązany był do jego wskazania, a nie do wskazania adresu do doręczeń.
Sąd I instancji uznał, że wskazanie adresu elektronicznego, który jest wymagany w przypadku pism wysyłanych pocztą elektroniczną, nie może zastąpić wskazania miejsca zamieszkania. Adres elektroniczny, w przypadku pism wysyłanych drogą elektroniczną, stanowi bowiem dodatkowy element skargi oprócz miejsca zamieszkania.
W zażaleniu na powyższe postanowienie, skarżący wniósł o jego uchylenie zarzucając rażące naruszenie § 2 pkt 3 Zarządzenia nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 sierpnia 2015 w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych przez jego niezastosowanie w zakresie wymienionym w uzasadnieniu. Skarżący wskazał, że zaskarżone postanowienie nie zawiera:
a. pełnej treści oryginału w braku odwzorowania podpisu sędziego pod sentencją i uzasadnieniem. Zarządzenie nr 14 prezesa NSA z 6 sierpnia 2015 r. nie normuje opatrywania odpisu dokumentu odciskiem lub nadrukiem pieczęci urzędowej i potwierdzeniem za zgodność z oryginałem w miejscach w których powinien widnieć podpis sędziego a z takim faktem mamy do czynienia w przedmiotowym postanowieniu;
b. potwierdzenia za zgodność z oryginałem przez upoważnioną do tego celu osobę, czyli sędziego, który wydał postanowienie. Poświadczenie zgodności z oryginałem dokumentu może nastąpić tylko w dwóch przypadkach: jeżeli poświadcza kopię dokumentu podmiot, który go wystawił, albo gdy zgodnie z art. 129 § 2 ustawy z 17 listopada 1964 Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2020.1575 t.j. 2020.09.14) odpis dokumentu został poświadczony za zgodność z oryginałem przez notariusza. Jeżeli dokument ma być dowodem w sprawie sądowej, wówczas za zgodność z oryginałem może jeszcze poświadczyć występujący w sprawie pełnomocnik strony który jest adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa;
c. wskazania upoważnienia dla starszego sekretarza sądowego Anny Rusajczyk do poświadczenia za zgodność podpisu Magdaleny Dobek-Rak sędziego WSA w Gdańsku;
d. kwalifikowanego podpisu elektronicznego sędziego który je wydał, dotyczy to również pisma przewodniego postanowienia w braku kwalifikowanego podpisu elektronicznego osoby fizycznej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie zaś do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie - oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników.
Zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Z przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się do skargi stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w tych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi.
Pismo zawierające wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi wysłano skarżącemu na wskazany przez niego adres elektroniczny, gdyż zgodnie z art. 74a § 1 p.p.s.a., skarżący wniósł skargę w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu i nie zrezygnował z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi w sposób odpowiadający obowiązującym przepisom prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony przez Sąd I instancji, iż podanie przez skarżącego elektronicznego adresu do doręczeń nie stanowi prawidłowego wykonania wezwania Przewodniczącej Wydziału z dnia [...] marca 2021 r., podobnie jak wskazanie przez skarżącego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2021 r., że jego miejscem zamieszkania jest G.. Takie określenie miejsca zamieszkania przez skarżącego nie odpowiada ustawowej jego definicji wynikającej z art. 25 k.c. Miejscem zamieszkiwania jest bowiem miejsce skonkretyzowane przez konkretny adres, w którym ogniskują się wszystkie najważniejsze czynności życiowe skarżącego. Za miejsce takie nie może być więc uznane całe miasto G..
Warto przy tym zauważyć, iż skarżący w związku z wezwaniem do uzupełniania braków formalnych skargi odmówił wskazania dokładnego adresu zamieszkania (vide pismo z [...] kwietnia 2021 r.), mimo że adres taki w rzeczywistości posiadał, gdyż podał go zasadniczo w tym samym czasie w sprawie II SPP/Gd 46/21 z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy (vide oświadczenie z dnia [...] kwietnia 2021 r., k. 56), podobnie jak w kolejnych wnioskach o przyznanie prawa pomocy w sprawch: II SPP/Gd 96/21, II SPP/Gd 121/21.
Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że skarżący nie zastosował się w zakreślonym terminie do wezwania sądu i nie usunął braków formalnych skargi przez wskazanie miejsca zamieszkania, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie sąd pierwszej instancji odrzucił skargę stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Podniesione w zażaleniu zarzuty nie pozostają w związku z istotą przedmiotu zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem postanowienia było odrzucenie skargi w związku z nieuzupełnieniem jej braków formalnych. Zarzuty skarżącego dotyczą zaś braków w treści postanowienia przesłanego mu przez Sąd pierwszej instancji. Z przepisu art. 75 p.p.s.a. wynika, że pisma w postępowaniu sądowym i orzeczenia doręcza się w odpisach. Odpisem, w tym odpisem orzeczenia jest dokument wiernie odzwierciedlający treść oryginału orzeczenia, uwierzytelniony i zawierający zamieszczoną na nim pieczęć urzędową sądu. Oryginał wydanego postanowienia z dnia [...] czerwca 2020 r. (sentencja z uzasadnieniem) wraz z zamieszczonym na nim oryginalnym podpisem sędziego sprawozdawcy znajduje się w aktach sprawy (k. 88-92), zaś strona na podstawie art. 10 p.p.s.a. w myśl zasady jawności postępowania sądowego ma prawo wglądu do akt sprawy, która jej dotyczy na każdym etapie postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego doręczony skarżącemu odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem spełnia wymogi dokumentu urzędowego wskazanych w § 18 zarządzenia nr 14 Prezesa NSA.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło