VII SA/Wa 3053/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Montowski, Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), sędzia WSA Andrzej Siwek, Protokolant ref. staż. Kamil Mazański, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi M K na uchwałę Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia [...] października 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty oddala skargę Przedmiotem skargi M K ("skarżący") jest uchwała Krajowej Rady Fizjoterapeutów ("KRF") z [...] października 2018 r., nr [...] wydana w przedmiocie odmowy stwierdzenia prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty w następującym stanie sprawy: Skarżący 7 czerwca 2018 r. złożył do Krajowej Izby Fizjoterapeutów wniosek o przyznanie prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty. Do wniosku dołączył poświadczoną notarialnie kserokopię dyplomu licencjata na kierunku teologia adwentystyczna w zakresie promocji zdrowia oraz poświadczoną notarialnie kserokopię dyplomu magistra na kierunku pedagogika w specjalności pedagogika terapeutyczna z rehabilitacją ruchową, a także potwierdzenie uiszczenia opłaty. Pismem z [...] lipca 2018 r. KRF zawiadomiła skarżącego o zamiarze zakończenia postępowania i zakreśliła siedmiodniowy termin na wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Jednocześnie na podstawie art. 79a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) poinformowała skarżącego, że na dzień wysłania tego zawiadomienia nie przedstawił on dyplomu potwierdzającego kwalifikacje, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (obecnie Dz. U. z 2019 r., poz. 952, "u.z.f."), co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z jego żądaniem. Skarżący w piśmie z 30 lipca 2018 r. wskazał, że dyplom magistra pedagogiki terapeutycznej z rehabilitacją ruchową spełnia wymagania, albowiem – stosownie do § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca (skarżący błędnie wskazał datę 9 lipca) 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (Dz. U z 2018 r., poz. 1319, "rozporządzenie") – czynności zawodowe w ramach poszczególnych zadań zawodowych wykonuje fizjoterapeuta posiadający wiedzę i umiejętności niezbędne do ich wykonywania potwierdzone dokumentami właściwymi dla poziomu wykształcenia niezbędnego do ich wykonywania: [...] poziom specjalistyczny – posiada fizjoterapeuta z tytułem specjalisty w dziedzinie fizjoterapii lub tytułem specjalisty rehabilitacji ruchowej II stopnia. Następnie, uchwałą (wskazaną na wstępie) z [...] października 2018 r. KRF odmówiła skarżącemu stwierdzenia prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty. W uzasadnieniu KRF podała, że załączone dokumenty nie spełniają warunków określonych w art. 13 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 u.z.f., a mimo odebrania zawiadomienia datowanego na [...] lipca 2018 r. skarżący nie przedłożył dodatkowych dowodów celem wykazania spełnienia przesłanek uzasadniających wydanie decyzji dla niego pozytywnej. Skierował natomiast pismo, w którym wskazał, że przedstawiony przez niego wraz z wnioskiem dyplom magistra pedagogiki terapeutycznej z rehabilitacją ruchową spełnia wymagania dla specjalisty fizjoterapii. KRF wskazała, że prawo wykonywania zawodu fizjoterapeuty może uzyskać osoba, która w szczególności przedstawi Krajowej Radzie Fizjoterapeutów dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający kwalifikacje określone w art. 13 ust. 3 u.z.f. Zgodnie z tym przepisem dokumentem takim są wyłącznie dyplomy wydane osobie, która: 1) rozpoczęła po dniu 1 października 2017 r. jednolite 5-letnie studia wyższe w zakresie fizjoterapii, obejmujące co najmniej 300 punktów ECTS, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 18d ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, w tym co najmniej 160 punktów ECTS w zakresie fizjoterapii oraz odbyła 6-miesięczną praktykę zawodową i uzyskała tytuł zawodowy magistra oraz złożyła Państwowy Egzamin Fizjoterapeutyczny, z wynikiem pozytywnym, albo 2) rozpoczęła po dniu 30 września 2012 r. i przed dniem 1 października 2017 r. studia wyższe z zakresu fizjoterapii, obejmujące co najmniej 180 punktów ECTS, w tym co najmniej 100 punktów ECTS w zakresie fizjoterapii i uzyskała tytuł licencjata lub dodatkowo odbyła studia wyższe obejmujące co najmniej 120 punktów ECTS, w tym co najmniej 60 punktów ECTS w zakresie fizjoterapii i uzyskała tytuł magistra, albo 3) rozpoczęła po dniu 31 grudnia 1997 r. studia wyższe na kierunku fizjoterapia zgodnie ze standardami kształcenia określonymi w odrębnych przepisach i uzyskała tytuł licencjata lub magistra na tym kierunku, albo 4) rozpoczęła przed dniem 1 stycznia 1998 r. studia wyższe na kierunku rehabilitacja ruchowa lub rehabilitacja i uzyskała tytuł magistra na tym kierunku, albo 5) rozpoczęła przed dniem 1 stycznia 1998 r. studia wyższe w Akademii Wychowania Fizycznego i uzyskała tytuł magistra oraz ukończyła specjalizację I lub II stopnia w dziedzinie rehabilitacji ruchowej, albo 6) rozpoczęła przed dniem 1 stycznia 1980 r. studia wyższe na kierunku wychowanie fizyczne i uzyskała tytuł magistra na tym kierunku oraz ukończyła w ramach studiów dwuletnią specjalizację z zakresu gimnastyki leczniczej lub rehabilitacji ruchowej potwierdzoną legitymacją instruktora rehabilitacji ruchowej lub gimnastyki leczniczej, albo 7) rozpoczęła przed dniem 1 stycznia 1980 r. studia wyższe na kierunku wychowanie fizyczne i uzyskała tytuł magistra na tym kierunku oraz ukończyła 3-miesięczny kurs specjalizacyjny z rehabilitacji zgodnie z przepisami Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Sportu, albo 8) ukończyła przed dniem wejścia w życie ustawy szkołę policealną publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskała tytuł zawodowy technika fizjoterapii. KRF podkreśliła, że stwierdzenie prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty jest możliwe tylko w przypadku posiadania kwalifikacji określonych przez ustawodawcę w art. 13 ust. 3 u.z.f. I dalej, KRF wskazała, że dyplom uzyskania tytułu zawodowego nr [...], wydany [...] czerwca 2008 r., potwierdzający ukończenie studiów licencjackich na kierunku teologia adwentystyczna w Wyższej Szkole Teologiczno-Humanistycznej im. [...] w [...] nie spełnia wymogu dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu fizjoterapeuty w rozumieniu art. 13 ust. 3 u.z.f. Dyplom ten nie mieści się w kategorii dyplomów, o których mowa w art. 13 ust. 3 pkt 3 u.z.f., bowiem przepis ten wymaga, aby przedstawiany dyplom potwierdzał ukończenie studiów wyższych na kierunku fizjoterapia. Tymczasem dokument ten potwierdza uzyskanie tytułu licencjata na kierunku teologia adwentystyczna. Podstawy do stwierdzenia prawa wykonywania zawodu, w ocenie KRF, nie może stanowić również dyplom nr [...] , wydany [...] lipca 2010 r., potwierdzający ukończenie studiów magisterskich na kierunku pedagogika na Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w [...] . Dyplom ten został wydany w 2010 r., zatem jego przydatność w przedmiocie oceny posiadanych kwalifikacji należy rozważać na podstawie tego samego przepisu, który wymaga rozpoczęcia po 31 grudnia 1997 r. studiów wyższych na kierunku fizjoterapia zgodnie ze standardami kształcenia określonymi w odrębnych przepisach i uzyskania tytułu licencjata lub magistra na tym kierunku. Tymczasem przedmiotowy dokument potwierdza uzyskanie tytułu magistra na kierunku pedagogika. Organ podkreślił, że – wbrew twierdzeniu wnioskodawcy – dokument ten nie potwierdza uzyskania tytułu specjalisty fizjoterapii ani specjalisty rehabilitacji ruchowej. Organ wskazał, że w glosowaniu w sprawie przyjęcia uchwały wzięło udział 54 członków Krajowej Rady Fizjoterapeutów na ogólną liczbę 65 członków, przy czym za uchwałą głosowało 54 członków, nikt nie był przeciw uchwale i nikt się nie wstrzymał od głosu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. uchwałę skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały i zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów wskazanych w skardze: świadectwa ukończenia szkoły policealnej z [...] czerwca 2007 r., dyplomu ukończenia studiów II stopnia wraz z suplementem z [...] lipca 2010 r. oraz wyciągu z KRS Fundacji na rzecz rehabilitacji, kultury, szachów z siedzibą w [...], prowadzonej przez skarżącego, a także dyplomu z [...] sierpnia 2007 r. potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie technik masażysta. Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego: - art. 21 ust. 3 u.z.f. polegające na odmowie stwierdzenia prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty przez przyjęcie, że skarżący nie spełnia wymagań określonych w ww. ustawie do stwierdzenia prawa do wykonywania zawodu, - art. 13 ust. 1 pkt 5 u.z.f. poprzez uznanie, że dokumenty przedstawione przez skarżącego nie spełniają warunków określonych w ustawie, - ust. 2 pkt 3 "rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty" poprzez przyjęcie, że skarżący nie posiada dyplomu z zakresu wskazanej w ww. przepisie rehabilitacji ruchowej, podczas gdy z przedłożonego przez skarżącego dyplomu wynika, że posiada kompetencje we wskazanym zakresie, - art. 35 § 1 w związku z art. 36 § 1 k.p.a. w związku z art. 21 ust. 4 u.z.f. poprzez wydanie uchwały z naruszeniem ustawowo przewidzianego trzymiesięcznego terminu na załatwienie sprawy przez Krajową Radę Fizjoterapeutów oraz niepoinformowanie skarżącego o fakcie i przyczynie opóźnienia rozpoznania sprawy, bowiem wniosek skarżącego został złożony 11 czerwca 2018 r., natomiast uchwała została podjęta dopiero [...] października 2018 r., z prawie miesięcznym przekroczeniem terminu do rozpoznania sprawy, - art. 7 k.p.a., tj. zasady prawdy obiektywnej i uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli poprzez podjęcie uchwały niezgodnej z wnioskiem skarżącego o dokonanie wpisu na listę osób wykonujących zawód fizjoterapeuty, podczas gdy z przedłożonych przez niego dokumentów wynika, iż posiada on niezbędne kwalifikacje do wykonywania rzeczonego zawodu, a dotychczas prowadził zajęcia z terapii ruchowej, natomiast brak przedmiotowego wpisu uniemożliwia mu wykonywanie dotychczasowego zawodu na podstawie posiadanych kwalifikacji i pozbawia go praw, które nabył przed wejściem w życie przedmiotowej ustawy o zawodzie fizjoterapeuty. W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Fizjoterapeutów wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie; zaskarżona uchwała odpowiada prawu. Sąd kontrolował w niniejszej sprawie uchwałę Krajowej Rady Fizjoterapeutów z [...] października 2018 r., odmawiającą skarżącemu stwierdzenia prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty, wydaną na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty. Wskazana ustawa weszła w życie 31 maja 2016 r. regulując w polskim porządku prawnym zawód fizjoterapeuty, w tym dostęp do tego zawodu, przewidując jednocześnie w art. 143, że osoby, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy spełniają łącznie warunki określone w art. 13 ust. 1 pkt 1-5, stają się fizjoterapeutami w rozumieniu niniejszej ustawy i przysługuje im prawo wykonywania zawodu (ust. 1) oraz, że osoby, o których mowa w ust. 1, wpisuje się do Krajowego Rejestru Fizjoterapeutów, na wniosek złożony nie później niż w okresie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (ust. 2). Przy czym, zgodnie z art. 21 ust. 1 i ust. 3 tej ustawy, prawo wykonywania zawodu stwierdza, na wniosek osoby zainteresowanej, Krajowa Rada Fizjoterapeutów i czyni to w drodze uchwały. Dopiero na podstawie uchwał o stwierdzeniu lub przyznaniu prawa wykonywania zawodu Krajowa Rada Fizjoterapeutów dokonuje wpisu do Krajowego Rejestru Fizjoterapeutów i wydaje dokument "Prawo wykonywania zawodu fizjoterapeuty" (art. 24 ust. 1). Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy, do uchwał w sprawach stwierdzenia i przyznania prawa wykonywania zawodu stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego dotyczące decyzji administracyjnych. Zważyć też należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy prawo wykonywania zawodu fizjoterapeuty przysługuje osobie, która spełnia łącznie następujące warunki: 1) ma pełną zdolność do czynności prawnych; 2) jej stan zdrowia pozwala na wykonywanie zawodu fizjoterapeuty, co potwierdza się orzeczeniem lekarskim albo innym dokumentem potwierdzającym brak przeciwwskazań do wykonywania zawodu fizjoterapeuty wymaganych w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Rzeczpospolita Polska lub Konfederacji Szwajcarskiej, lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym wydanym przez właściwe podmioty w tym państwie; 3) wykazuje znajomość języka polskiego w stopniu wystarczającym do wykonywania zawodu fizjoterapeuty; 4) swoim dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu fizjoterapeuty, w szczególności nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu, przeciwko wolności seksualnej i obyczajności oraz za czyny określone w art. 207 i art. 211 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 2017 r. poz. 2204 oraz z 2018 r. poz. 20 i 305); 5) posiada dyplom, świadectwo lub inny dokument, zwane dalej "dyplomem": a) potwierdzający kwalifikacje, o którym mowa w ust. 3, lub b) potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu fizjoterapeuty uzyskane w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Rzeczpospolita Polska lub Konfederacji Szwajcarskiej, lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, uznane w Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, lub c) potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu fizjoterapeuty, wydany w państwie innym niż państwo wskazane w lit. b, uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny z dyplomem uzyskiwanym w Rzeczypospolitej Polskiej. KRF, orzekając w niniejszej sprawie z wniosku skarżącego (o przyznanie prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty), i wydając zaskarżoną uchwałę, wskazała na niespełnienie wymogu określonego w art. 13 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 ustawy, czy inaczej: niewykazanie stosownym dokumentem posiadania odpowiednich kwalifikacji. Sąd dostrzega przy tym, że z uwagi na posiadane przez skarżącego wykształcenie, znaczenie prawne w sprawie (w zakresie kwalifikacji) miał wyłącznie przepis art. 13 ust. 3 pkt 3 u.z.f., zgodnie z którym dyplomem potwierdzającym posiadanie kwalifikacji jest dyplom wydany osobie, która rozpoczęła po dniu 31 grudnia 1997 r. studia wyższe na kierunku fizjoterapia zgodnie ze standardami kształcenia określonymi w odrębnych przepisach i uzyskała tytuł licencjata lub magistra na tym kierunku. Oceniając w tym kontekście przedłożone (w odpowiedniej formie) dokumenty, stwierdzono, że żaden z nich nie wskazuje na posiadanie przez skarżącego ww. kwalifikacji, a ocena ta zdaniem Sądu jest prawidłowa. I tak, Sąd zauważa, że skarżący wraz z wnioskiem do KRF przedstawił dwa dokumenty potwierdzające uzyskane wykształcenie. Pierwszym z nich był dyplom z [...] czerwca 2008 r., dokumentujący uzyskanie tytułu zawodowego licencjata na kierunku teologia adwentystyczna w zakresie promocji zdrowia. Tak określony kierunek studiów nie mieści się w zakresie kierunków wymienionych w art. 13 ust. 3 u.z.f. Przy czym, z uwagi na datę wydania ww. dyplomu i datę urodzenia skarżącego – dyplom z [...] czerwca 2008 r. mógł być badany w istocie tylko z uwzględnieniem cyt. powyżej art. 13 ust. 3 pkt 3. W tym zaś mowa wyłącznie o studiach na kierunku fizjoterapii. Na podstawie tego dyplomu skarżący nie mógł więc uzyskać prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty. Kolejnym był dyplom z [...] lipca 2010 r., dokumentujący uzyskanie tytułu magistra na kierunku pedagogika w specjalności pedagogika ruchowa z rehabilitacją ruchową. Studia te, biorąc pod uwagę datę urodzenia skarżącego (20 marca 1986 r.) zostały niewątpliwie rozpoczęte również po 31 grudnia 1997 r.; zatem i w tym przypadku zastosowanie miał art. 13 ust. 3 pkt 3 u.z.f., zgodnie z którym wymagane są studia wyższe na kierunku fizjoterapia. Tymczasem dyplom skarżącego wskazuje na ukończenie studiów na kierunku pedagogika. Sąd podkreśla przy tym, że z cyt. powyżej art. 13 ust. 3 pkt 3, wynika konieczność ukończenia pełnego zakresu studiów na kierunku fizjoterapia zgodnego ze standardami kształcenia; nie wystarczą więc "podstawy" w ramach odbytej specjalności "pedagogika terapeutyczna z rehabilitacją ruchową". Z tego też powodu Sąd uznał, że badana uchwała jako oparta na prawidłowej ocenie dokumentów załączonych do wniosku przez skarżącego, jest prawidłowa i nie narusza prawa. Oceny tej nie zmieniają zarzuty i argumenty podniesione w skardze. Nadto dokumenty dołączone do skargi i objęte wnioskiem dowodowym w niej sformułowanym (uwzględnionym przez Sąd na rozprawie w dniu 19 czerwca 2019 r.) także nie wskazują na podjęcie przez KRF wadliwej uchwały, co więcej – stanowią o jej zasadności (wobec nie podważenia w ten sposób przez skarżącego przyjętych w sprawie ustaleń faktycznych). W tym też kontekście Sąd przede wszystkim stwierdza, że żaden z dokumentów załączonych do skargi nie wskazuje na posiadanie przez skarżącego kwalifikacji wymaganych w art. 13 ust. 3 u.z.f. Z oczywistych powodów nie jest takim świadectwo ukończenia szkoły policealnej z 18 czerwca 2007 r. potwierdzające odbycie 2-letniego okresu nauczania w zawodzie technik masażysta oraz dyplom z 31 sierpnia 2007 r. technika masażysty. Dokumenty te potwierdzają bowiem jedynie kwalifikacje w zakresie wykonywania masażu, a to nie stanowi o uzyskaniu kwalifikacji w zakresie technika fizjoterapeuty (stosownie do treści art. 13 ust. 3 pkt 8 u.z.f.). Tym bardziej jeśli zważy się, że wykonywanie zawodu fizjoterapeuty polega na udzielaniu szerokiego zakresu świadczeń zdrowotnych, a prowadzenie masażu jest tylko jednym z tych świadczeń (v. art. 4 ust. 2, w tym pkt 4 u.z.f.). Odnośnie suplementu do dyplomu magistra pedagogiki z 15 lipca 2010 r. Sąd stwierdza zaś, że jego analiza tylko potwierdza stanowisko KRF dotyczące ww. dyplomu, a zawarte w zaskarżonej uchwale. W pkt V.2 zatytułowanym "Posiadane kwalifikacje oraz uprawnienia zawodowe" wskazano bowiem, że "Absolwent jest również przygotowany do pracy w zakresie terapii ruchowej jako kinezyterapeuta, nie ma więc przeciwwskazań w zatrudnieniu w Zakładach leczniczych we współpracy z fizjoterapeutą z II stopniem specjalizacji. Absolwent pedagogiki nie posiada uprawnień do obsługi urządzeń fizykoterapii". Wynikający z tego zapisu wymóg współpracy z fizjoterapeutą wprost wyklucza możliwość posiadania przez skarżącego (na podstawie ww. dyplomu) prawa do wykonywania zawodu fizjoterapeuty. Co więcej, fizykoterapia – a skarżący nie ma uprawnień do obsługi urządzeń fizykoterapii – jest jednym ze świadczeń leczniczych udzielanych przez fizjoterapeutów (art. 4 ust. 2 pkt 2 u.z.f.). Podsumowując, wykształcenie zdobyte przez skarżącego nie uprawnia go do uzyskania tytułu fizjoterapeuty. Dlatego też, Sąd nie stwierdził, aby w sprawie doszło do naruszenia art. 21 ust. 3 u.z.f., ani ww. art. 13 ust. 1 i ust. 3 tej ustawy poprzez wadliwe ich zastosowanie. Powołanie się skarżącego na przepis rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. (§ 2 ust. 3), Sąd także ocenił jako nieskuteczne, albowiem rozporządzenie to wydane zostało w przedmiocie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty, zaś skarżący prawa do wykonywania tego zawodu nie ma, a nie może go nabyć na podstawie przywołanych przepisów wykonawczych do ustawy. Za niezasadny Sąd ocenił również zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. z przyczyn podniesionych w skardze, albowiem skarżący przed wejściem w życie ustawy nie miał "prawa" do wykonywania zawodu fizjoterapeuty – skoro nie posiadał kwalifikacji w tym zakresie; zatem prawo takie nie zostało mu odebrane. Jednocześnie Sąd stwierdza, że skarżący dalej może pracować – zgodnie ze swoim wykształceniem. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 35 § 1 w związku art. 36 § 1 k.p.a. w związku z art. 21 ust. 4 u.z.f. Sąd zauważa natomiast, że badając zaskarżoną uchwałę nie mógł zajmować się ewentualną przewlekłością postępowania, jak również, że nawet zasadność tak postawionych zarzutów, nie dawałaby podstaw w niniejszej sprawie do podważenia badanego aktu. Dla skutecznego kwestionowania opieszałości organu służy bowiem stronie odpowiedni środek zaskarżenia, jakim jest skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania, a samo przekroczenie terminu załatwienia sprawy nie wpływa na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), orzekł, jak w sentencji.