II SA/Go 53/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi. Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. R.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia 2021 r. wezwano R.S. do uzupełnienia braku formalnego skargi, przez podanie numeru PESEL skarżącego - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wezwanie doręczono skarżącemu dnia 22 stycznia 2021 r. Jednakże na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej powyższe wezwanie skarżący zamieścił informację, iż nie ma możliwości odpowiedzi, gdyż decyzją Dyrektora Aresztu Śledczego ma zakaz wysyłania korespondencji. W piśmie z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] (II SPP/Go 2/21) Dyrektor Aresztu Śledczego wskazał, że skarżący nie ma zakazu wysyłania korespondencji. Zgodnie z dyspozycją § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności, skazany nieposiadający środków pieniężnych otrzymuje od administracji zakładu karnego papier, koperty oraz znaczki pocztowe na dwie przesyłki listowe ekonomiczne w miesiącu, o masie do 20 g. Pismem z dnia [...] marca 2021 r. skarżący złożył do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, podając jednocześnie swój numer PESEL. We wniosku wskazał, że po przeniesieniu do innej jednostki penitencjarnej znowu ma możliwość wysyłania korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art.. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa nie jest możliwe przywrócenie terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02). Zdaniem Sądu, w złożonym wniosku skarżący wskazał na okoliczność, która uprawdopodobnia brak jego winy w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wskazał bowiem na niemożność osobistego wysyłania korespondencji w związku z przebywaniem w areszcie śledczym oraz odmową wysłania korespondencji przez administrację aresztu, co uniemożliwiło mu wywiązanie się z powyższego zobowiązania. Jako osoba, która wskutek pozbawienia wolności, ma możliwość wysyłania korespondencji wyłącznie za pośrednictwem zakładu karnego, której go pozbawiono, skarżący uprawdopodobnił, że nie był w stanie wykonać zobowiązania Sądu w terminie. Dopiero po przeniesieniu do Zakładu Karnego [...] skarżący uzyskał możliwość skutecznej wysyłki korespondencji do Sądu, co wykorzystał składając wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi i jednocześnie uzupełniając go przez wskazanie numeru PESEL. Ponadto z pisma Dyrektora AŚ z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] wynika, że podczas pobytu w tamtejszej jednostce skarżący nie posiadał żadnych własnych środków pieniężnych. Mając powyższego na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.