II GZ 64/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A.D. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2021 r., sygn. akt II GZ 64/21 o koszty postępowania zażaleniowego w sprawie z zażalenia A.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 554/20 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi A.D. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], [...], [...], [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia. Postanowieniem z 25 marca 2021 r., sygn. akt II GZ 64/21, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia A.D., uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 listopada 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 554/20 o odrzuceniu skargi A.D. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 9 kwietnia 2021 r. W piśmie z 22 kwietnia 2021 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia przez orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Wskazał, że NSA nie wydał postanowienia w tym przedmiocie, mimo wniosku zawartego w zażaleniu. Na koszty te składa się uiszczony wpis od zażalenia, koszty zastępstwa przez pełnomocnika oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu (...) zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości zażalenia albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie postanowienia co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 w związku z art. 166 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 193 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. przepisy te stosuje się odpowiednio do postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego NSA stwierdza, że wniosek skarżącego jest dopuszczalny i został złożony w terminie określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. Należało jednak odmówić uzupełnienia postanowienia, ponieważ nie było podstaw do zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 p.p.s.a. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 527). W konsekwencji należy uznać, że nie ma podstaw do zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego, nawet jeśli zażalenie strony zostało uwzględnione. Z tych względów i na podstawie art. 157 § 1-3 w związku z art. 166 p.p.s.a. i w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.