II SA/Wa 1823/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] grudnia 2002 r. K. Z. (zwany dalej; "skarżącym") dokonał wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, wnosząc o skrócenie okresu wypowiedzenia i zwolnienie go z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] lutego 2003 r. Minister Obrony Narodowej, decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] (punkt [...]) wydaną dla celów ewidencyjnych zwolnił skarżącego z dniem [...] lutego 2003 r. z zawodowej służby wojskowej, wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego, dokonanego przez żołnierza zawodowego. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2015 r. skarżący wystąpił do Sądu [...] dla [...] w [...] o "unieważnienie wniosku z dnia [...] grudnia 2002 r. o wypowiedzeniu stosunku służby wojskowej w trybie skróconym oraz podjętej w oparciu o niego decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r.". Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. sygn. akt [...] Sąd [...] dla [...] w [...] uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy i przekazał ją do rozpoznania Ministrowi Obrony Narodowej. W odpowiedzi na wezwanie organu, pismem z dnia [...] marca 2017 r. skarżący sprecyzował roszczenie w trybie określonym w art. 64 § 2 k.p.a., żądając "unieważnienia wniosku z dnia [...] grudnia 2002 r." oraz "uchylenia i zmiany decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...], dotyczącej zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, na podst. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., jako wydanej bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa." W wyniku rozpoznania wniosku, Minister Obrony Narodowej postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania, a następnie, w wyniku złożonego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] Minister utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] kwietnia 2017 r. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który to wyrokiem z dnia [...] stycznia 2018 r. oddalił skargę K. Z. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym orzeczeniem. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił ww. skargę o wznowienie postępowania. K. Z. wniósł pismem z dnia 30 stycznia 2020 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: "na organ Ministra Obrony Narodowej, za odmowę wypłaty jednorazowego odszkodowania, za zwolnienie w trybie skróconym z zawodowej służby wojskowej (Postanowienie nr [...] Ministra Obrony Narodowej). W skardze wniósł o wyegzekwowania postanowienia Sądu [...] dla [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., sygn. akt. [...], a także zasądzenie od Ministra Obrony Narodowej jednorazowego odszkodowania za zwolnienie, w trybie skróconym, z zawodowej służby wojskowej, za okres 8 miesięcy. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] marca 2020 r., organ wniósł o oddalenie skargi na bezczynność, wskazując, że z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż skarżący podejmuje próby wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o zwolnieniu go z zawodowej służby wojskowej wskutek upływu dokonanego przez niego wypowiedzenia stosunku służbowego, co umożliwiłoby uznanie, że został on zwolniony wskutek skróconego okresu wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez organ wojskowy, a to prowadziłoby do otrzymania jednorazowego odszkodowania na postawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 76, poz. 804). Mając powyższe na uwadze, w ocenie organu ww. skarga z dnia [...] stycznia 2020 r. dotyczy bezczynności MON przejawiającej się w nierozpatrzeniu pisma procesowego skierowanego do SR [...], a następnie przekazanego do rozpatrzenia Ministrowi Obrony Narodowej. Jednakże organ uznał, że nie był bezczynny bowiem wydał ostateczne rozstrzygnięcia, a nadto przekazanie jednorazowego odszkodowania pozostaje w kompetencji dowódców jednostek wojskowych. Ponadto Minister wskazał, że skarżący pełnił zawodową służbę wojskową od dnia [...] września 1970 r. do [...] lutego 2003 r. Z zawodowej służby wojskowej zwolniony został w dniu [...] lutego 2003 r. wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego w dniu [...] grudnia 2002 r. Zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2020 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez jej sprecyzowanie, tj. wskazanie daty oraz numeru zaskarżonego aktu, a w przypadku gdy skarga dotyczy bezczynności, do podania daty wniosku, którego organ nie rozpoznał w prawem przewidzianym terminie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia [...] lipca 2020 r. wyjaśnił, że zaskarżonym aktem jest decyzja nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2003 r., w sprawie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, a także wniosek o rozwiązanie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej z dnia [...] grudnia 2002 r. Skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja podjęta została na fałszywych przesłankach – tj. oparta na podrobionym wniosku o rozwiązanie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej z dnia [...] grudnia 2002 r. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 21 września 2020 r. sprawa prowadzona pod sygn.. akt II SAB/Wa 144/20 została zakreślona i wpisana ponownie pod sygn.. II SA/Wa 1823/20, jako skarga K. Z. na decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. Zarządzeniem z dnia [...] lutego 2021 r. pełnomocnikowi organu został doręczony odpis pisma skarżącego z dnia [...] lipca 2020 r. celem udzielenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania akt postępowania. Organ, pismem z dnia [...] marca 2021 r. wskazał, że podtrzymuje stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę udzielonej w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 144/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga K. Z. podlega odrzuceniu. Obowiązkiem Sądu, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie z urzędu jej dopuszczalności tj. sprawdzenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.",. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a), oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Stwierdzenie wystąpienia którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Skarga ponadto winna zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (ust 1), oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (ust. 2), określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (ust. 3). Wobec powyższego, zasadnym było wezwanie przez Sąd skarżącego do sprecyzowania jego skargi wniesionej pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. Wobec wskazania przez niego w odpowiedzi na wezwanie Sądu, że zaskarżonym aktem jest decyzja nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2003 r., w sprawie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, zasadnym jest zbadanie terminowości wniesienia skargi po 17 latach od wydania decyzji. Skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem otrzymanie ww. decyzji nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2003 r. w dniu [...] lutego 2003 r. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Jak stanowi z kolei art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Wobec braku wątpliwości Sądu co do prawidłowego wejścia do obrotu ww. decyzji Ministra Obrony Narodowej, a także doręczenia jej skarżącemu, należało uznać, że wniesiona przez K. Z. skarga na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej została złożona z uchybieniem określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu, a zatem podlega odrzuceniu. Skarżący w skardze nie zawarł również wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.