IV SAB/Wr 486/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi W. G. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 18 sierpnia 2020 r. postanawia: odrzucić skargę. 1 W. G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ze skargą na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wskazał, że bezczynność dotyczy organów władzy publicznej. W ramach przedstawionej w skardze argumentacji nawiązał zarówno do organu jakim jest Dyrektor Zakładu Karnego nr [...] we W., jak również, do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej we W. Wobec tak zredagowanej treści skargi, zarządzeniem doręczonym skarżącemu 11 lutego 2021 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie jego numeru PESEL oraz do oznaczenia organu, którego bezczynności dotyczy skarga. W odpowiedzi (pismo z 15 lutego 2021 r.) W. G. podał swój nr PESEL, jednakże w pozostałym zakresie wyjaśnił jedynie, że nie jest w stanie zadośćuczynić wezwaniu, ponieważ utracił dokumentację sprawy w trakcie przeprowadzki do innej celi więziennej. Wobec tego wykonano odpowiednie kserokopie dokumentów z akt sprawy (na mocy zarządzenia z 13 marca 2021 r.) i doręczono je stronie wraz z ponownym wezwaniem do wskazania, czy skarży ona bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...], czy też Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej we W., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu (wraz z kopiami dokumentacji z akt sprawy) 16 kwietnia 2021 r. W ustawowym terminie nie sprecyzował jakie organu dotyczy skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymogom pisma w postępowaniu sądowym, ponadto zawierać m. in. oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skargę, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jednym z ustawowych warunków formalnych skargi jest zatem wskazanie organu, którego skarga ta dotyczy. Zważywszy więc, że w skardze złożonej w rozpoznawanej sprawie nie sprecyzowano, z zaniechaniem którego z wymienionych przez stronę organów wiąże się bezczynność, strona została wezwana do sprecyzowania, czy skarży ona bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...], czy też Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej we W., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu (wraz z kopiami dokumentacji z akt sprawy) 16 kwietnia 2021 r. W ustawowym terminie nie uzupełnił on wymienionego braku skargi. Wspomniany brak uniemożliwia natomiast nadanie sprawie dalszego biegu, jako że nie został oznaczony organ dopuszczający się – zdaniem strony – bezczynności. Na koniec należy dodać, że przedstawionego oglądu sprawy nie zmienia fakt ustanowienia dla skarżącego pełnomocnika z urzędu (w ramach prawa pomocy). Uwzględnienie żądania w tym zakresie nastąpiło bowiem na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia z 16 kwietnia 2021 r., a zatem na podstawie orzeczenia, które zapadło już po wystosowaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Nie było zatem przesłanek, by wezwanie dotyczące braków formalnych skargi doręczyć pełnomocnikowi. Z drugiej strony godzi się zauważyć, że pełnomocnik skarżącego przeglądał akta sprawy 14 maja 2021 r. (co odnotowano stosownym zapiskiem na okładce akt) i nie przedstawił jakiegokolwiek stanowiska w sprawie. Z tych też względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.