II FZ 70/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 1361/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 10 września 2019 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 5 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 1361/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę G. B. (dalej: "skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 10 września 2019 r., w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że stosownie do zarządzenia z dnia 5 grudnia 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 10 lutego 2020 r. Skarżący pismem nadanym 17 lutego 2020 r. przesłał podpisane odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji z 2 grudnia 2019 r., określającej skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. Wobec nieuzupełnienia braku formalnego, sąd skargę odrzucił. Na wskazane na wstępie postanowienie skarżący złożył zażalenie, argumentując, że z jego zapisków wynika, że sądowi odesłał podpisaną skargę, a nie podpisane odwołanie od decyzji z 2 grudnia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych ma miejsce wówczas, gdy nie usunięto w wyznaczonym terminie tych braków, mimo prawidłowego wezwania do ich usunięcia, o czym stanowi art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). W świetle art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy szczególne, wymienione w pkt 1 - 4 powołanego przepisu. Minimum treści pisma składanego w postępowaniu sądowym określa art. 46 § 1 pkt 1 - 5 p.p.s.a., zaliczając do tego katalogu m. in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (pkt 4). Wskazane w art. 46 § 1 p.p.s.a. elementy treści pisma (skargi) mają charakter obligatoryjny, a ich brak, w szczególności brak podpisu skarżącego lub osoby go reprezentującej, co do zasady stanowi istotny brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu. Wnoszący pismo ma jednakże gwarancję ochrony swojego interesu prawnego, gdyż brak każdego z wymaganych składników treści pisma podlega uzupełnieniu w trybie i na zasadach uregulowanych w art. 49 p.p.s.a. Jeżeli bowiem pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia, a jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie go bez rozpatrzenia. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje w takiej sytuacji skutek jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wniesiona skarga nie zawierała własnoręcznego podpisu osoby wnoszącej (ani jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika). W świetle art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem, dostrzegając opisany powyżej brak formalny skargi, wezwał skarżącego do jego usunięcia, wyznaczając stronie termin 7 dni na dokonanie tej czynności oraz pouczając o skutkach niewykonania wezwania. Wbrew zarzutom podniesionym w zażaleniu skarżący w zakreślonym przez sąd pierwszej instancji terminie nie uzupełnił braku formalnego skargi. Twierdzenia skarżącego, że odesłał sądowi podpisaną skargę nie znajdują odzwierciedlenia w aktach sprawy. Skarżący nadesłał podpisane odwołanie od decyzji z 2 grudnia 2019 r. Pod własnoręcznym podpisem na odwołaniu podał także numer PESEL, o który był wzywany zarządzeniem z tej samej daty. Tym samym nie można uznać, że skarżący uzupełnił w terminie braki formalne skargi, do których uzupełnienia został wezwany przez sąd pierwszej instancji. Słusznie wskazał WSA, że dokument, który nadesłał skarżący nie stanowi skargi złożonej 31 października 2019r. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 10 września 2019 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. Skoro zatem skarga dotknięta była wadą uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu i – pomimo skutecznego wezwania brakujący podpis nie został uzupełniony, sąd pierwszej instancji, z uwagi na kategoryczną treść art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., był obowiązany do jej odrzucenia. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.