II SA/Gd 428/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. i R. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie nakazu rozbiórki postanawia odrzucić skargę kasacyjną M. H. i R. H. Wyrokiem z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 428/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M. H. i R. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 kwietnia 2020 r., nr [..]. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek skarżących doręczono skarżącym w dniu 8 marca 2021 r. (k. 108 -109 akt). Skarżący M. H. i R. H. w dniu 7 kwietnia 2021 r. wnieśli skargę kasacyjną sporządzoną osobiście dotkniętą brakami formalnymi w postaci braku podpisu. W tym samym dniu złożono niepodpisany wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 10 listopada 2020 r. Skarżących zobowiązano do uzupełnienia braku skargi kasacyjnej poprzez podpisanie skargi kasacyjnej znajdującej się w aktach sprawy albo nadesłania skargi kasacyjnej zawierającej własnoręczne podpisy – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zobowiązanie doręczono obojgu skarżącym w dniu 19 maja 2021 r. (k. 116-117 akt). W wykonaniu zobowiązania pismem wniesionym w dniu 26 maja 2021 r. skarżący przedłożyli osobiście przez siebie sporządzoną, własnoręcznie podpisaną skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej jako p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 175 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, albo stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, albo gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Nadto, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami albo przez rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej. Z powyższych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko-radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych przez art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych i zasadności podnoszonych zarzutów. Badania złożonej skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych dokonuje wojewódzki sąd administracyjny, do którego wpłynie pismo i w razie stwierdzenia takich braków – wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednak brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy p.p.s.a. obligują bowiem Sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym obowiązek w zakresie przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu. Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie. Mając powyższe na uwadze, należało stwierdzić, że pomimo uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie, jest ona niedopuszczalna jako sporządzona osobiście przez skarżących z pominięciem ustawowego przymusu adwokacko-radcowskiego, który nie podlega uzupełnieniu. Z tego względu skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżących, którzy nie należą do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2-3 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Bez wpływu na powyższą ocenę wniesionej skargi kasacyjnej pozostają przyszłe skutki rozpoznania wniosku skarżących o ustanowienie pełnomocnika w ramach prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.