II SA/Gd 909/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie WSA Mariola Jaroszewska (spr.) WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę. P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako "WINB") z dnia 3 listopada 2020 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako "PINB’) z dnia 8 maja 2020 r., zatwierdzającą N. i R. D. projekt budowlany zamienny dotyczący dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z instalacjami oraz infrastrukturą towarzyszącą usytuowanych na terenie działki nr [..] w miejscowości Ż., gmina Ż.; wydającą pozwolenie na wznowienie robót budowlanych przy budowie ww. budynków i zobowiązującą inwestorów do uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowych dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: PINB podczas oględzin przeprowadzonych na działce nr [..] w dniu 25 października 2018 r. ustalił, że budowane są na niej, z istotnym odstępstwem od warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez Starostę (dalej jako "Starosta") dnia 19 czerwca 2017 r., dwa budynki mieszkalne jednorodzinne w zabudowie bliźniaczej o konstrukcji murowanej o trzech kondygnacjach (parter, piętro i II piętro). Organ ustalił dalej, że inwestor, J. D., nie żyje, a właścicielami działki są N. D. i R. D. Roboty budowlane nie zostały w całości zakończone - do realizacji pozostało przyłącze gazowe, energetyczne, zagospodarowanie terenu działki wraz z wykonaniem instalacji zewnętrznych oraz w części wykonanie instalacji wewnętrznych, tynki, podłogi, montaż drzwi, balustrad oraz roboty wykończeniowe. Stwierdzone odstępstwo polegało na podniesieniu poziomu posadowienia parteru budynku o ok. 0,8 m, w związku z czym zmianie uległa wysokość budynków, w których ponadto zrezygnowano z pomieszczeń garażowych. Z pomiaru geodezyjnego wynika też, że budynki zostały przesunięte o 60 cm w kierunku południowo-zachodnim. Do budynku doprowadzono przyłącze wodociągowe i kanalizacyjne z sieci gminnej. Organ pierwszej instancji, po zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, postanowieniem z dnia 3 stycznia 2019 r., wstrzymał N. D. i R. D. prowadzenie robót budowlanych przy budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z instalacjami oraz infrastrukturą towarzyszącą, które w sposób istotny odbiegają od ustaleń i warunków określonych w decyzji pozwolenia na budowę z dnia 19 czerwca 2017 r. Decyzją z dnia 3 stycznia 2019 r. organ nałożył na właścicieli obowiązek sporządzenia i przedstawienia do dnia 31 grudnia 2019 r. 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego dotyczącego dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z instalacjami oraz infrastrukturą towarzyszącą, usytuowanych na działce nr [..] w Ż. Następnie decyzją z dnia 8 maja 2020 r. organ zatwierdził projekt budowlany zamienny dotyczący dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej wraz z instalacjami oraz infrastrukturą towarzyszącą usytuowanych; pozwolił na wznowienie robót budowlanych przy budowie tych budynków oraz zobowiązał do uzyskania pozwolenia na ich użytkowanie. Organ w uzasadnieniu wskazał, że Starosta decyzją z dnia 10 stycznia 2020 r. wyeliminował w całości z obiegu prawnego decyzję własną z dnia 19 czerwca 2017 r. Następnie, w dniu 27 kwietnia 2020 r. R. D. przedłożył uzupełnione 4 egzemplarze projektu budowlanego zamiennego. Organ stwierdził, że inwestor przedłożył kompletną dokumentację projektową zamienną sporządzoną przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, która oświadczyła na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.), dalej jako Prawo budowlane, że omawiana dokumentacja została sporządzona zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Dokumentacja zgodna jest z decyzją o warunkach zabudowy z dnia 3 stycznia 2019 r. wydaną przez Burmistrza Gminy. Projekt budowlany zamienny uwzględnia wykonane roboty budowlane oraz prace do realizacji opisane w projekcie budowlanym zamiennym. Inwestor wykonał zatem w całości obowiązek nałożony decyzją z dnia 3 stycznia 2019 r. WINB rozpoznając odwołanie P.S. decyzją z dnia 3 listopada 2020 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. WINB ustalił, że inwestycja była realizowana w oparciu o pozwolenie na budowę z dnia 19 czerwca 2017 r. W toku postępowania prowadzonego przez PINB w związku z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego, Burmistrz Gminy wydał w dniu 3 stycznia 2019 r. kolejną decyzję o warunkach zabudowy. Jak podano, w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją z dnia 19 czerwca 2017 r. wysokość budynku miała wynosić 8,93 m, co było zgodne z decyzją Burmistrza Gminy z dnia 22 marca 2016 r o warunkach zabudowy, która zezwalała na budowę budynku o wysokości do 9,00 m. Organ pierwszej instancji ustalił, że doszło do podniesienia poziomu posadowienia parteru o ok. 0,8 m, co zostało odzwierciedlone w projekcie budowlanym zamiennym, w którym wysokość budynku wynosi 9,73 m. Zgodne jest to z kolejną decyzją o warunkach zabudowy, z dnia 3 stycznia 2019 r., która określa maksymalną wysokość budynku na 10,50 m. Według tej decyzji posadowienie budynku będącego w trakcie realizacji niezgodnie z ustaloną linią zabudowy powinno być rozpatrywane przez właściwy organ nadzoru budowlanego. WINB wyjaśnił, że inwestycja została przesunięta w kierunku południowo - zachodnim i ani w projekcie budowlanym pierwotnym, ani w projekcie budowlanym zamiennym nie przekraczała tej linii, a odległość od brzegu rzeki R. jest większa niż 100 m. Odnosząc się do kwestii przesunięcia budynku o 60 cm wyjaśniono, że pierwotna odległość od działki sąsiedniej, działki nr [..], wynosiła 6,9 m, a obecnie w świetle projektu zamiennego wynosi 6,6 m. Zmiana ta nie stoi w sprzeczności z warunkami technicznymi, ponieważ nie narusza wskazanych tam minimalnych odległości. Ponadto przesunięcie inwestycji spowodowało zwiększenie odległości od działki nr [..] z pierwotnych 1,8 m do 2,1 m. W związku z tym, że działka nr [..] nie jest działką budowlaną, nie mają do niej zastosowania minimalne wartości wskazane w §12 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.), a tym samym nie doszło do naruszenia warunków technicznych. Co do zarzutu prowadzenia robót budowlanych pomimo wydanego postanowienia o ich wstrzymaniu, WINB stwierdził, że organ pierwszej instancji przeprowadził oględziny w dniu 25 października 2018 r. określając stan zaawansowania tych budynków jako stan surowy zamknięty z doprowadzonym przyłączem wodociągowym i kanalizacyjnym. Robót nie wykonano w całości. Pozostało do realizacji przyłącze energetyczne, w części wykonanie instalacji wewnątrz budynku, podłogi, montaż drzwi, balustrady, roboty wykończeniowe. Postanowienie z dnia 3 stycznia 2019 r. o wstrzymaniu robót budowlanych zostało doręczone inwestorowi w dniu 7 stycznia 2019 r., co oznacza, że do tego dnia mógł on prowadzić roboty budowlane. Ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, jaki był stan zaawansowania robót budowlanych na moment wydania postanowienia, w związku z tym nie ma możliwości jednoznacznego określenia, czy miałby zastosowanie art. 50a ustawy Prawo budowlane, tym bardziej, że organ pierwszej instancji wydał decyzję w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Zgodnie z informacjami uzyskanymi w trakcie ponownej kontroli organu w dniu 7 listopada 2019 r., roboty budowlane nie zostały zakończone. PINB podjął też dodatkowe działania w odniesieniu do kierownika budowy, tj. wystąpił z wnioskiem do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o wszczęcie postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie w stosunku do kierownika budowy. Podsumowują, organ odwoławczy uznał, że PINB zasadnie stwierdził, iż przedłożony projekt budowlany zamienny jest sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Odnosząc się do argumentów odwołania wskazano też., że decyzja z dnia 3 stycznia 2019 r. wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nakładała na inwestora obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Zatem określone w art. 51 ust. 4 tej ustawy sprawdzenie wykonania obowiązku odnosi się do tego obowiązku. Przepis art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego nie ma więc w tej sprawie zastosowania. W skardze wniesiono o uchylenie decyzji WINB z dnia 3 listopada 2020 r. i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z rzutu inwestycji oraz drogi dojazdowej na okoliczność naruszenia przez inwestycję zapewnienia osobom trzecim dostępu do drogi publicznej. Decyzji zarzucono naruszenie: 1) art. 6, art. 7, art. 8., art. 77 § 1 oraz 80 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niezastosowanie zasady praworządności i zasady pogłębiania zaufania oraz wadliwe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, w tym w szczególności wadliwe przeprowadzenie środków dowodowych. 2) art. 51 ust. 1 pkt. 3 i 4 Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie objawiające się arbitralnym przyjęciem przez organ administracji, że inwestor wyeliminował wszystkie stwierdzone uchybienia, podczas gdy uchybienia te nie zostały wyeliminowane; 3) art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie objawiające się w braku merytorycznej oceny przez organ administracji ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, podczas gdy ochrona ta jest naruszona; 4) art. 140 i art. 144 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny poprzez ich niezastosowanie objawiające się w braku merytorycznej oceny przez organ administracji faktu zakłócania przez inwestora korzystania z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, w czasie gdy takie korzystanie w stosunku do nieruchomości sąsiednich zostało naruszone. W ocenie skarżącego jedyną czynnością, jaką organy administracji wykonały samodzielnie było przeprowadzenie oględzin oraz wydanie postanowienia z dnia 3 stycznia 2019 r. o wstrzymaniu prowadzenia robot budowlanych. W dalszym postępowaniu PINB ograniczał się wyłącznie do wydawania decyzji administracyjnych, którymi faktycznie przekazywał dalsze prowadzenie postępowania inwestorom. Wprawdzie wykonali oni nałożony na nich obowiązek, jednak na tym wszystkie czynności w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy i uzyskania wszechstronnego materiału dowodowego przez organy administracji zostały zakończone. W ocenie skarżącego, biorąc pod uwagę treść art. 51 ust. 1 pkt. 3 i 4 Prawa budowlanego, organ administracji badając spełnienie przez inwestora obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robot do stanu zgodnego z prawem powinien to uczynić nie tylko na zasadzie ponownego uzyskania dokumentacji budowlanej, lecz także powinien dokonać stosownych ustaleń faktycznych w oparciu o otrzymane dokumenty, wtedy tylko jest bowiem w stanie precyzyjnie i rzetelnie określić, czy wszystkie stwierdzone uchybienia mogą być zaakceptowane w ramach postępowania naprawczego, ewentualnie czy uchybienia te wymagają jeszcze wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robot do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie. PINB nie dokonał np. ponownych oględzin inwestycji, choć inwestor od początku czynił odstępstwa od decyzji o pozwoleniu na budowę oraz naruszał jej ustalenia. W ocenie skarżącego odstępstwa, których dopuścił się inwestor, w tym w szczególności przekształcenie garaży na lokale mieszkalne sprawiają, że inwestycja nie ma wymaganej przepisami technicznobudowlanymi liczby miejsc parkingowych. Sprawi to, że sąsiedzi będą mieli utrudniony dostęp do wyjazdu, a droga dojazdowa będzie nieprzejezdna dla samochodów osobowych, służb komunalnych i pojazdów uprzywilejowanych. Organy nadzoru budowlanego nie rozważyły też, czy uchybienia w postaci przekształcenia garaży na lokale mieszkalne, podniesienie poziomu posadowienia budynku, w związku z czym uległa zmianie jego wysokość, czy też przesunięcie inwestycji o 60 cm w kierunku południowo-zachodnim, powodują oddziaływania inwestycji na działki sąsiednie. Zdaniem skarżącego uchybienia te w sposób oczywisty wykraczają poza ramy zwykłego oddziaływania na nieruchomości sąsiednie, w sposób istotny zmieniają parametry inwestycji. Skarżący nie został przy tym uznany przez organ za stronę w postępowaniu administracyjnym pomimo tego, że mieszka na działce graniczącej z działką nr [..] w Ż., na której stwierdzono uchybienia w procesie budowy. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw. Przedmiotem sądowej kontroli, dokonywanej pod względem legalności działań organów administracji publicznej, jest w niniejszej sprawie decyzja WINB wydana w sprawie zatwierdzenia projektu budowalnego zamiennego. Podstawą prawną działań organów był art. 51 ust. 4 Prawa budowalnego, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 19 września 2020 r., z zastrzeżeniem art. 28 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471), dalej jako ustawa zmieniająca. Zgodnie bowiem z art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49f organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach. Przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania ww. postanowienia, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian (art. 51 ust. 1 pkt 3). Zgodnie zaś z art. 51 ust. 4 omawianej ustawy, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Należy też wskazać, że w myśl art. 36a ust. 5 Prawa budowalnego, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie: 1) projektu zagospodarowania działki lub terenu, w przypadku zwiększenia obszaru oddziaływania obiektu poza działkę, na której obiekt budowlany został zaprojektowany; 2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego dotyczących: a) powierzchni zabudowy w zakresie przekraczającym 5%, b) wysokości, długości lub szerokości w zakresie przekraczającym 2%, c) liczby kondygnacji; 3) warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze; 4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części; 5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; 6) wymagającym uzyskania lub zmiany decyzji, pozwoleń lub uzgodnień, które są wymagane do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę lub do dokonania zgłoszenia: a) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-4, lub b) przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 3 pkt 1 lit. a, oraz instalowania, o którym mowa w art.29 ust. 3 pkt 3 lit. d; 7) zmiany źródła ciepła do ogrzewania lub przygotowania ciepłej wody użytkowej, ze źródła zasilanego paliwem ciekłym, gazowym, odnawialnym źródłem energii lub z sieci ciepłowniczej, na źródło opalane paliwem stałym. W niniejszej sprawie nie jest sporne, jak również wątpliwości w tym zakresie nie powziął sąd, że roboty budowlane prowadzone na podstawie pozwolenia na budowę z dnia 19 czerwca 2017 r., zostały wykonane z istotnymi odstępstwami w rozumieniu ww. przepisu, w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu – przesunięcie posadowienia budynków w stosunku do granic z działkami nr [..] i [..]; zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowalnego lub jego części – rezygnacja z pomieszczeń garażowych na rzecz dwóch lokali mieszkalnymi oraz zamiany charakterystycznego parametru obiektu jakim jest wysokość, w zakresie przekraczającym 2 % (z 8,93 m do 9.73 m). W związku z tym, prawidłowo zdaniem sądu, organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji wstrzymał prowadzone i niezakończone jeszcze roboty budowlane dotyczące przedmiotowych budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz zobowiązał właścicieli działki do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego poczynione odstępstwa. Obowiązek ten, jak wynika z akt sprawy, został przez strony wykonany, a ponadto właściciele uzyskali nową decyzję o warunkach zabudowy, z dnia 3 stycznia 2019 r. Należy bowiem zauważyć, że w sytuacji gdy dany teren nie jest objęty postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a tak jest w rozważanym wypadku, kwestie związane z zagospodarowaniem działki są rozstrzygane w pierwszej kolejności w decyzji o warunkach zabudowy, a następnie dopiero w decyzji o pozwoleniu na budowę. Wobec zatem zmian w zagospodarowaniu działki, w tym parametru wysokości, przed zatwierdzeniem projektu budowlanego zamiennego, który jest oceniany także pod względem zgodności z ustalonymi warunkami zabudowy, konieczne było pozyskanie takiej decyzji, która na nowo określi warunki zagospodarowania. W tym stanie rzeczy obowiązkiem organu była ocena projektu budowlanego zamiennego w kontekście obowiązujących przepisów prawa i zdaniem sądu ocena ta została przeprowadzona prawidłowo. Przede wszystkim wysokość zabudowy jest zgodna z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy z dnia 3 stycznia 2019 r. (utrzymanej w mocy przez SKO decyzją z dnia 4 kwietnia 2019 r.). W decyzji tej bowiem wysokość została ustalona do 10,50 m, natomiast według projektu zamiennego poziom posadowienia posadzki wynosi 119,44, kalenica dachu znajduje się na wysokości 130,03 m n.p.m., a wysokość bezwzględna terenu przed głównym wejściem to 120,30 m n.p.m. Wysokość budynku wynosi zatem 9,73 m, co jest zgodne z wydaną decyzją o warunkach zabudowy. W dalszej kolejności organ zbadał kwestię usytuowania budowanych obiektów względem sąsiednich granic, przy czym trafnie wskazano, że działka nr [..], w stosunku do której nastąpiło oddalenie budynków z 1,8 m do 2,1 m, nie jest działką budowlaną, w związku z czym nie ma do niej zastosowanie § 12 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych budynków. W stosunku zaś do działki nr [..] odległość zabudowy uległa zmniejszeniu i ostatecznie wynosi 6,6 m, co niewątpliwie odpowiada wymogom przewidzianym w ww. przepisie rozporządzenia. Odnośnie do linii zabudowy należy wskazać, że choć w decyzji o warunkach zabudowy znalazł się niejasny fragment wskazujący na posadowienie budynku niezgodnie z ustaloną linią zabudowy, to jednak z analizy zarówno projektu budowlanego, jak i przedmiotowego projektu zamiennego wynika, że budynki zostały zaprojektowane zgodnie z wyznaczoną przez Burmistrza linię zabudowy i nie naruszają odległości 100 m od brzegu rzeki R., co też jest w sprawie niesporne. Wbrew zarzutom skargi projekt zamienny jest także zgodny z pkt. 7 lit. b decyzji o warunkach zabudowy z dnia 3 stycznia 2019 r., dotyczącym zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc parkingowych/garażowych. Zgodnie bowiem z tą decyzją, inwestor ma obowiązek zapewnić dla mieszkań minimum 1 miejsce na mieszkanie. Z przedłożonego projektu zamiennego wynika, że w budynkach zaprojektowano 4 lokale mieszkalne, wobec czego należało przeznaczyć 4 miejsca parkingowe/garażowe. Miejsca te zostały oznaczone na projekcie zagospodarowania terenu kreskami w kolorze fioletowym i opisem "projektowana nawierzchnia z płyt ażurowych typu MEBA" oraz wymiarami 2,5 m x 5 m, a ich ilość wynosi 4, co stanowi o spełnieniu wymogu zawartego w decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto niewątpliwie miejsca postojowe zostały zaprojektowane na terenie inwestycji, w związku z czym bezzasadne są zarzuty skargi wskazujące nie tylko na brak zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc postojowych, ale także twierdzenia o tym, że właściciele działek sąsiednich będą mieli utrudniony dostęp do wyjazdu, a droga dojazdowa będzie nieprzejezdna dla samochodów osobowych, w szczególności służb komunalnych czy pojazdów uprzywilejowanych. Jak bowiem wskazano, projekt nie tylko przewiduje wymaganą prawem (wiążącą decyzją o warunkach zabudowy) liczbę miejsc postojowych, ale także sposób ich umieszczenia na działce inwestorów powoduje, że nie stanowią one przeszkody dla korzystania z ciągu komunikacyjnego na działce na [..] przez pozostałych mieszkańców okolicy czy pojazdy uprzywilejowane. Wreszcie, nie ma też racji skarżący twierdząc, że organ odmawiał mu przymiotu strony w postępowaniu. Tezie tej przeczą akta sprawy, z których wynika, że po zawiadomieniu przez skarżącego o nieprawidłowościach w budowie na działce nr [..], organ przeprowadził czynności kontrolne i pismem z dnia 5 grudnia 2018 r. oraz zawiadomił o możliwości zapoznania się z poczynionymi ustaleniami. Następnie organ zawiadomił skarżącego oraz pozostałe strony o wszczęciu postępowania w spawie, jak również doręczono skarżącemu postanowienie wstrzymujące roboty budowlane i postanowienie nakładające obowiązek przedłożenia projektu zamiennego. W toku postępowania skarżącemu zapewniono możliwość zapoznania się z aktami i zebranymi materiałami oraz umożliwiono wypowiedzenie się. Nie ma zatem podstaw do zarzucania organowi, iż nie uznał skarżącego za stronę, gdyż jednoznacznie przeczą temu akta sprawy i podejmowane przez organ czynności. Mając to na uwadze sąd uznał, że prawidłowo niniejsze postępowanie prowadzone było w przedmiocie wykonania robót budowlanych z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego i wdrożono procedurę opisaną w art. 50 ust. 1 pkt 3 oraz art. 51 ust. 3 i 4 prawa budowalnego. W ramach tej procedury organ nadzoru budowlanego pozyskał i poddał ocenie projekt budowlany zamienny uwzględniający dokonane w trakcie budowy odstępstwa. Ocena ta została zaś dokonana pod względem obowiązujących przepisów prawa, w tym warunków technicznych, a także wiążących ustaleń decyzji o warunkach zabudowy. Projekt budowlany zamienny powinien bowiem spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także powinien być przez organ sprawdzony pod kątem wymogów z art. 35 Prawa budowlanego. W tym zaś zakresie ani organy orzekające w sprawie, ani sąd, nie powzięły wątpliwości co do kompletności projektu, a także jego zgodności z obowiązującym prawem. Nie ma zatem racji skarżący twierdząc, że decyzja zatwierdzająca przedłożony projekt zamienny została wydana arbitralnie, bez dokonywania ustaleń faktycznych, gdyż analiza decyzji ujawnia, że w toku postępowania organy prawidłowo ustaliły zarówno zakres odstępstw, ich uwzględnienie w projekcie zamiennym i wreszcie oceniły zgodnie z regulacjami art. 34 i art. 35 Prawa budowlanego. W konsekwencji tych działań organy nadzoru budowlanego doszły do słusznych zdaniem sądu wniosków, że projekt budowalny zamienny może podlegać zatwierdzeniu. Oceny tej nie zmienia fakt, iż przed wydaniem decyzji organ nie przeprowadził kontroli w celu stwierdzenia, czy mimo wydania postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych, prace takie były prowadzone. W tym zakresie wskazać należy, że przepisy prawa nie nakładają na organ obowiązku przeprowadzenia przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Podstawą zatwierdzenia takiego projektu lub odmowy jego zatwierdzenia nie jest fakt prowadzenia robót mimo wstrzymania, lecz zgodność projektu z przepisami prawa. Ponadto, należy zauważyć, że w niniejszej sprawie organ w dniu 7 listopada 2019 r., a więc przed wydaniem decyzji, przeprowadził kontrolę działki, podczas której nie stwierdzono, aby wykonano jakieś roboty mimo wstrzymania ich prowadzenia. Również strona, mimo zarzutu w tym zakresie, nie wskazuje, czy i w jakim zakresie roboty były prowadzone pomimo prawnego zakazu, natomiast zebrany materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, że inwestorzy naruszyli ów zakaz. Należy też zauważyć, że w sytuacji, gdy inwestor prowadzi roboty po doręczeniu mu postanowienia wstrzymującego roboty, organ na podstawie art. 50a Prawa budowlanego orzeka rozbiórkę części obiektu budowlanego wykonanego po doręczeniu takiego postanowienia albo doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego. Niemniej jednak jest to odrębna procedura, niż dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nie ma wpływu na ewentualną decyzję w tym zakresie. Również zarzut naruszenia art.. 144 k.c. nie jest trafny, gdyż przepis ten nie stanowi podstawy wydania decyzji zatwierdzającej projekt zamienny w trybie art. 51 Prawa budowlanego. Ewentualne immisje, które byłyby sprzeczne z prawem cywilnym podlegają rozpoznaniu przed sądem powszechnym. Organy nadzoru budowlanego w kontrolowanym postępowaniu dokonują natomiast sprawdzenia projektu budowlanego zamiennego z przepisami prawa budowlanego, w tym przepisami technicznymi. Jeżeli projekt budowlany przepisów tych nie narusza, doszukiwanie się jakiegokolwiek, bliżej nieokreślonego negatywnego oddziaływania, pozostaje poza obowiązkami wyznaczonymi prawem dla organów administracji publicznej. W tym stanie rzeczy sąd uznał, że wydane w sprawie decyzje odpowiadają prawu. Postępowanie zostało przeprowadzane zgodnie z regułami art. 7, art. 10, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., gdyż organ zebrał kompletny materiał dowodowy i poddał go wnikliwej ocenie, która nie nosi znamion dowolności, respektując przy podejmowanych czynnościach prawa procesowe stron. Organy prawidłowo też zastosowały przepisy prawa materialnego do ustalonych okoliczności sprawy i w konsekwencji wydały rozstrzygnięcie na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego zatwierdzając projekt budowlany zamienny, który w ich ocenie nie narusza prawa oraz wznawiając roboty budowlane przy budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej na działce nr [..]. Oceny tej nie zdołały natomiast podważyć zarzuty skargi, gdyż okazały się one niezasadne. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. Sąd orzekał w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym. Przepis art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) stanowi, że przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Z uwagi na trwającą epidemię oraz niemożność przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, o czym strony zostały powiadomione. Ze względu na zebrany materiał dowodowy i ustalony na jego podstawie stan faktyczny rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nie doprowadziło do uszczuplenia praw procesowych stron. Ponadto, dopuszczalność rozpoznania przedmiotowej sprawy na posiedzeniu niejawnym na podstawie powołanego wyżej przepisu potwierdza stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w uchwale składu 7 sędziów z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II OPS 6/19 (dostępna na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).