II SA/Rz 323/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Marcin Kamiński /spr./ Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Karina Gniewek - Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lipca 2021 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nieuznania zastrzeżeń do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty z dnia [...] września 2020 r. nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego R. S. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi R. S. (skarżący) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (organ odwoławczy) z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] (organ I instancji) z dnia [...] września 2020 r. nr [...] o nieuznaniu zastrzeżeń do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu. Stan faktyczny i prawny sprawy ze skargi na powyższą decyzję przedstawia się następująco. Decyzją z dnia [...] września 2020 r. nr [...] organ I instancji działając na podstawie art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (u.l.), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.), orzekł o nieuznaniu uwag skarżącego do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu dla miejscowości P. sporządzonego na okres od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2030 r. dotyczącego działek o nr 895/3 i 895/2. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że projekt uproszczonego planu urządzenia lasu miejscowości P. na okres od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2030 r. został sporządzony przez Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej Oddział w [...] i wyłożony do publicznego wglądu na okres 60 dni w siedzibie Urzędu Gminy [...] (od 1 lipca 2020 r. do 29 sierpnia 2020 r.). W dniu 6 sierpnia 2020 r. do organu wpłynęło pismo zawierające uwagi skarżącego do w/w planu w oparciu o art. 21 ust. 5 u.l. Organ I instancji wyjaśnił, że w opracowanym projekcie grunt leśny na działkach nr 895/3 i 895/2 położonych w miejscowości P. zajmuje łącznie powierzchnię 0,26 ha (działka nr 895/2 - LsV o pow. 0,12 ha, działka nr 895/3 - LsV o pow. 0,14 ha), znajduje się w wydzieleniu taksacyjnym 9-a, i na podstawie opracowanej dokumentacji urządzeniowej wydzielenie przedstawia się następująco: rodzaj powierzchni - halizna, typ siedliskowy lasu - las mieszany świeży. Opracowany projekt uproszczonego planu urządzania lasu wskazuje dla działek nr 895/2 o pow. 0,12 ha oraz 895/3 o pow. 0,14 ha zadania gospodarcze do wykonania w postaci przeprowadzenia: specjalnych zabiegów agrotechnicznych, odnowienia halizny na powierzchni, pielęgnowania gleby. Dalej organ I instancji wskazał, że u.l. wprowadza kilka kryteriów uznawania gruntu za las, tj. kryterium przyrodnicze, na które składają się drzewa i krzewy oraz runo leśne, przy czym przejściowe pozbawienie roślinności leśnej nie pozbawia gruntu cechy lasu, jeżeli spełnione są pozostałe kryteria: kryterium przestrzenne - zwarta powierzchnia co najmniej 0,10 ha oraz kryterium przeznaczenia - do produkcji leśnej. Ustawa o lasach określa zasady zachowania, ochrony i powiększenia zasobów leśnych oraz zasady gospodarki leśnej w powiązaniu z innymi elementami środowiska i z gospodarką narodową (art. 1 u.l.), zaś przepisy ustawy stosuje się do lasów bez względu na formę własności (art. 2 u.l.). Stosownie do art. 7 ust. 1 u.l. trwale zrównoważoną gospodarkę leśną prowadzi się według planu urządzenia lasu, z uwzględnieniem wskazanym w tym przepisie celów. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 7 u.l. uproszczony plan urządzenia lasu to plan opracowywany dla lasu na obszarze co najmniej 10 ha, stanowiącego zwarty kompleks leśny, zawierający skrócony opis lasu i gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz podstawowe zadania dotyczące gospodarki leśnej. O kwalifikacji gruntu jako lasu w oparciu o kryterium przeznaczenia decydują dane z ewidencji gruntów, prowadzonej na podstawie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. O tym czy dany grunt jest lasem w rozumieniu art. 3 pkt 1 u.l. decyduje, w pierwszej kolejności zapis w ewidencji gruntów. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Natomiast w świetle art. 11 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, o wyłączeniu z produkcji gruntów leśnych przeznaczonych na cele nieleśne i nierolnicze orzeka w formie decyzji Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych, określając obowiązki związane z wyłączeniem na te cele. W oparciu o powyższe ustalenia, kierując się regułą zawartą w art. 7 k.p.a., biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, jakie wystąpiły na etapie prowadzonego postępowania administracyjnego, organ I instancji nie znalazł podstaw do wydania decyzji pozytywnej w przedmiotowej sprawie. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący podniósł, że działki nr 895/3 i 895/2 o łącznej pow. 0,26 ha nie stanowią lasu, lecz pastwisko i łąkę. Zapis użytku "las" na w/w działkach w ewidencji gruntów i budynków powstał bez wiedzy i zgody poprzednich właścicieli, tj. J. K. i T. S., a nadto jest niezgodny ze stanem faktycznym i prawnym. Grunt jest zgłoszony do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] do użytkowania rolniczego. W ocenie skarżącego objęcie przedmiotowych działek uproszczonym planem urządzenia lasu dla miejscowości P. na lata 2021-2030 jest całkowicie bezzasadne i bezprzedmiotowe, również w zakresie zadań gospodarczych wyznaczonych do wykonania, co zostało podniesione w uzasadnieniu. Skarżący nadmienił, że do uproszczonego planu urządzania lasu w latach 2011-2020 wielokrotnie zwracał się bezskutecznie do organu I instancji z wnioskami o wyłączenie z planu przedmiotowych działek. Po rozpoznaniu odwołania, organ odwoławczy decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że jednym z trzech trybów prowadzenia gospodarki leśnej uregulowanym w u.l. jest prowadzenie jej na podstawie uproszczonego planu urządzenia lasu, który stanowi plan opracowywany dla lasu o obszarze co najmniej 10 ha, stanowiącego zwarty kompleks leśny, zawierający skrócony opis lasu i gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz podstawowe zadania dotyczące gospodarki leśnej (art. 6 ust. 1 pkt 7 u.l.). Stosownie do treści art. 19 ust. 2 u.l. uproszczone plany sporządza się dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa oraz dla lasów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Jak przy tym wynika z art. 21 ust. 4 i 5 u.l. projekt uproszczonego planu urządzenia lasu wykłada się do publicznego wglądu na okres 60 dni w siedzibie urzędu gminy. O wyłożeniu projektu uproszczonego planu urządzenia lasu wójt (burmistrz, prezydent miasta) informuje pisemnie właścicieli lasów, z zaznaczeniem, że uproszczony plan urządzenia lasu będzie podstawą naliczenia podatku leśnego. W terminie 30 dni od daty wyłożenia projektu uproszczonego planu urządzenia lasu zainteresowani właściciele lasów mogą składać zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu. Starosta wydaje decyzje w sprawie uznania lub nieuznania zgłoszonych zastrzeżeń lub wniosków. Organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania uzyskano stanowisko wykonawcy - Biura Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej Oddziału w [...] (Biuro), który wyjaśnił, że stan faktyczny został opisany w projekcie zgodnie zasadami urządzania lasu oraz obowiązującymi przepisami prawa. Opis taksacyjny został przedstawiony przy wyłożeniu projektu uproszczonego planu urządzenia lasu. Biuro uzyskało aktualny wypis z rejestru gruntów i budynków na dzień 30 lipca 2020 r., gdzie przedmiotowe działki nr 895/3 i 895/2 mają wykazany użytek leśny (LS) odpowiednio 0,14 ha i 0,12 ha. Uzyskano również informację ze Starostwa Powiatowego w [...], że wniosek złożony w 2019 r. o zmianę użytku las nie uzyskał pozytywnej decyzji. Biuro wyjaśniło, że w poprzednim planie na części działek był drzewostan przeznaczony do użytkowania rębnego i następnie do odnowienia, czyli pierwszy etap prawdopodobnie został wykonany i pozostał drugi etap odnowienia powierzchni, zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 2 u.l., który też został wykazany obecnie w projekcie uproszczonego planu urządzenia lasu. Stanowisko Biura zostało przekazane skarżącemu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W aktach znajduje się informacja z ewidencji gruntów o przeznaczeniu gruntów pozyskana z oficjalnego portalu internetowego. Również skarżący nie kwestionuje zapisów ewidencyjnych. Organ odwoławczy stwierdził, że podziela w pełni stanowisko sądów, iż w procesie sporządzania projektu uproszczonego planu urządzenia lasu nie ma możliwości kwestionowania danych zawartych w ewidencji gruntów czy też zmiany klasyfikacji gruntów. Kwestie te uregulowane są w odrębnych przepisach i podlegają rozpoznaniu w odrębnych postępowaniach. Natomiast przedmiotowy projekt uproszczonego planu urządzenia lasu dokładnie precyzuje zadania właściciela dotyczące dalszego użytkowania lasu. W ustawowym terminie skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję, zaskarżając ją w całości i domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji, wskazując ponadto, że grunt jest zakwalifikowany przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] do użytkowania rolniczego przez dzierżawcę A. S., po przeprowadzeniu oględzin działek referencyjnych w zakresie weryfikacji powierzchni w dniu 20 lutego 2020 r. przez pracowników tego organu. Skarżący podał, że na jego wniosek zostało wszczęte postępowanie w sprawie dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków, które toczy się aktualnie przed Starostą [...] - Powiatowym Ośrodkiem Geodezji i Kartografii w [...]. Skarżący stwierdził, że kwestionuje w całości projekt uproszczonego planu urządzenia lasu dla miejscowości P. na okres od 2021 r. do 2030 r. i wniósł o wyłączenie działek nr 895/3 i 895/2 z tego planu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała uwzględnieniu niezależnie od jej granic i podniesionych zarzutów. Sąd wziął bowiem pod rozwagę z urzędu (art. 134 § 1 p.p.s.a.) wszystkie przesłanki, których łączna ocena prowadzi do wniosku, że kontrolowane decyzje organów zostały wydane z naruszeniem prawa procesowego, które co najmniej mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy rozumiany jako treść jej końcowego rozstrzygnięcia. Stwierdzone przez Sąd naruszenia prawa procesowego dotyczą przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. na tle regulacji prawa materialnego wynikającej z art. 19 ust. 2-3 i art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (u.l.) w zw. z § 7 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu. W pierwszej kolejności Sąd stwierdził, że materiał procesowy sprawy powinien zostać uzupełniony przez organy w zakresie wykazania, że w przedmiotowej sprawie zostały zrealizowane przesłanki do zastosowania art. 19 ust. 2 z wyłączeniem art. 19 ust. 3 u.l. Zgodnie z art. 19 ust. 2 u.l. uproszczone plany urządzenia lasu, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 3 i 4, sporządza się dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa oraz dla lasów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Przepisy szczególne art. 19 ust. 3 i 4 u.l. mają zastosowanie do lasów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa oraz do lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa. W przypadkach opisanych w tych przepisach (lasy rozdrobnione o powierzchni do 10 ha) zadania z zakresu gospodarki leśnej określa nadleśniczy (lasy wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa) albo starosta w drodze decyzji administracyjnej (lasy niestanowiące własności Skarbu Państwa) na podstawie inwentaryzacji stanu lasów. Warunkiem sporządzenia uproszczonego planu urządzenia lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa oraz dla lasów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jest uprzednie stwierdzenie, że lasy te tworzą obszar co najmniej 10 ha, stanowiący zwarty kompleks leśny (art. 6 pkt 7 u.l.). Jeżeli lasy te nie tworzą zwartego kompleksu leśnego (są rozdrobnione) i zajmują powierzchnię do 10 ha, planu uproszczonego nie sporządza się, a w jego miejsce jest przygotowywana inwentaryzacja stanu lasów. Trzeba zatem pamiętać, że obszar objęty planem uproszczonym musi być zwartym kompleksem leśnym o powierzchni co najmniej 10 ha. Jeżeli nie zostanie wykazane, że grunty leśne (niestanowiące własności Skarbu Państwa) o powierzchni co najmniej 10 ha nie tworzą zawartego kompleksu leśnego, nie ma podstaw do sporządzenia planu uproszczonego urządzenia lasu. W takim wypadku – wobec uznania, że obszar co najmniej 10 ha tworzy rozdrobniony obszar leśny (art. 19 ust. 3-4 u.l.) – konieczne jest sporządzenie inwentaryzacji stanu lasów. Właściwy organ administracji leśnej we własnym zakresie (nadleśniczy) albo na żądanie starosty powinien zatem zgromadzić i przedłożyć stosowną dokumentację (w tym odpowiednie mapy i opisy) wskazujące, że działki leśne, dla których projektuje się sporządzenie uproszczonego planu lasu, stanowią zwarty kompleks leśny, a zatem nie mają charakteru lasów rozdrobnionych o powierzchni do 10 ha. W przedmiotowej sprawie przedmiotem kontrolowanego projektu uproszczonego planu lasu z 2020 r. stały się m.in. należące do skarżącego działki nr 895/2 (powierzchnia leśna 0,12 ha) i nr 895/3 (powierzchnia leśna 0,14 ha) położone w miejscowości P. (powiat [...]). Z przedłożonego planu wynika, że objęto nim także inne działki leśne niestanowiące własności Skarbu Państwa i niewchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, położone we wsiach C., D., K., M., Z., M. i W. Z akt sprawy nie wynikają jednak szczegółowe dane dotyczące charakterystyki zwartości zalesienia działek, co – jak już wskazano – ma podstawowe znaczenie dla oceny, czy działki skarżącego powinny były zostać objęte uproszczonym planem urządzenia lasu, czy też inwentaryzacją stanu lasu. Organy orzekające w sprawie zgromadziły jedynie niewielki fragment projektowanego uproszczonego planu urządzenia lasu, z którego s. 147 (pkt 10 pt. Wykaz działek) można jedynie wnosić, że obszar objęty planem może przekraczać 10 ha. Nie jest to jednak wykaz pełny, gdyż nie ma w nim ujawnionych działek skarżącego, a ponadto brak jest danych, z których wynikałoby, że mamy do czynienia ze zwartym albo rozdrobnionym kompleksem leśnym. Obowiązkiem organów jest zatem ostateczne stwierdzenie, czy działki skarżącego mogą być uznane za część zwartego kompleksu leśnego o powierzchni co najmniej 10 ha (art. 6 pkt 7 u.l.), na podstawie dokumentacji dostarczonej przez organy administracji leśnej. Konieczne jest również wyjaśnienie, jak rozumiane jest pojęcie zwartości kompleksu leśnego i z jakich powodów zostało ono zastosowane do działek objętych projektem planu, w tym do działek skarżącego. Organy orzekające muszą przy tym pamiętać, że nie można mówić o zwartości kompleksu leśnego, jeżeli działki leśne w danym kompleksie są rozdzielone gruntami rolnymi (w tym gruntami ornymi, sadami, łąkami trwałymi, pastwiskami trwałymi, gruntami rolnymi zabudowanymi), gruntami zabudowanymi i zurbanizowanymi (w tym terenami mieszkaniowymi, terenami rekreacyjno-wypoczynkowymi lub terenami komunikacyjnymi, w tym drogami) lub innymi gruntami o pozaleśnym przeznaczeniu. W wyroku z dnia 8 kwietnia 2021 r. tut. Sąd (sygn. akt II SA/Rz 21/21) zwrócił uwagę, że nie mogą być również uznane za trafne stwierdzenia organów, że "(...) działki znajdują się w "zwartym kompleksie leśnym" (...), skoro wokół (w bliskim sąsiedztwie) [tych] działek (...) znajdują działki stanowiące pastwiska trwałe (...), grunty rolne zabudowane (...),łąki trwałe (...), grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych (...) oraz działki drogowe (...). Dla pełnej i całościowej oceny nie jest wystarczające stwierdzenie, że z działkami nr (...)bezpośrednio graniczą przede wszystkim działki leśne (...)". W drugiej kolejności stwierdzono, że organy orzekające w sprawie przeprowadziły wadliwą kontrolę zachowania przez podmiot sporządzający projekt planu przepisów regulujących tryb sporządzania uproszczonego planu urządzenia lasu. Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu tryb sporządzania uproszczonego planu urządzenia lasu obejmuje sporządzenie w szczególności: 1) skróconego opisu lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia, zawierającego informację o: a) powierzchni poszczególnych drzewostanów, gruntów przejściowo pozbawionych roślinności leśnej, a także gruntów przeznaczonych do zalesienia, b) gatunku drzewa dominującego w drzewostanie, zwanego dalej "gatunkiem głównym", jego wieku i bonitacji, c) miąższości i zadrzewieniu drzewostanu, d) siedliskowym typie lasu, e) typie drzewostanu; 2) zestawienia powierzchni lasów ochronnych; 3) ogólnego opisu drzewostanów wraz z zestawieniem powierzchni gruntów i miąższości drzewostanu według gatunków głównych i ich wieku; 4) rejestru zawierającego: a) zestawienie powierzchni lasów według gatunków głównych oraz ich wieku, b) zadania w zakresie gospodarki leśnej, c) wykaz rozbieżności między danymi ewidencyjnymi odnoszącymi się do gruntów objętych sporządzanym uproszczonym planem urządzenia lasu a stanem faktycznym tych gruntów; 5) kopii lub wyrysu mapy ewidencyjnej gruntów z oznaczeniem działek ujętych w sporządzanym uproszczonym planie urządzenia lasu. Na tle stanu faktycznego wynikającego z akt sprawy zasadnicze zastrzeżenia Sądu budzi niekompletność projektu planu uproszczonego urządzenia lasu w zakresie rejestru zawierającego m.in. (b) zadania w zakresie gospodarki leśnej oraz (c) wykaz rozbieżności między danymi ewidencyjnymi odnoszącymi się do gruntów objętych sporządzanym uproszczonym planem urządzenia lasu a stanem faktycznym tych gruntów (§ 7 ust. 1 pkt 4), oraz braku kopii lub wyrysu mapy ewidencyjnej gruntów z oznaczeniem działek ujętych w sporządzanym uproszczonym planie urządzenia lasu (§ 7 ust. 1 pkt 5). Przede wszystkim pomimo zgłoszenia przez skarżącego – w piśmie z dnia 27 lipca 2020 r., formularzach zastrzeżeń z dnia 10 lipca i 27 lipca 2020 r. do projektu uproszczonego planu lasu w zakresie działek nr 895/2 i 895/3 oraz odwołaniu z dnia 20 października 2020 r. – istotnych rozbieżności między stanem ujawnionym w ewidencji gruntów i budynków (co do sposobu użytkowania spornych działek) a stanem istniejącym faktycznie w terenie, organy orzekające w sprawie nie wyjaśniły zakresu i charakteru tych rozbieżności oraz nie zauważyły, że sam projekt planu uproszczonego nie zawiera szczegółowego opisu tych rozbieżności. Podobnie do projektu planu przesłanego organom w celu oceny zasadności zastrzeżeń nie załączono kopii lub wyrysu mapy ewidencyjnej gruntów z oznaczeniem działek ujętych w sporządzanym uproszczonym planie urządzenia lasu, co oznacza, że również w tym zakresie organy orzekały na podstawie niepełnego i niewyczerpująco rozpatrzonego materiału dowodowego (art. 21 ust. 5 u.l.). Nie została również prawidłowo sporządzona część rejestru odnosząca się (§ 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) do zadań w zakresie gospodarki leśnej (§ 7 ust. 3 pkt 3 lit. a-b) na działkach skarżącego. Wskazania dotyczące niezalesionych działek nr 895/2 i 895/3 w zakresie ponownego wprowadzenia roślinności leśnej (upraw leśnych) w lasach w okresie do pięciu lat od usunięcia drzewostanu lub zalesienia gruntów powinny być bowiem szczegółowe i jednoznaczne, wskazując sposób oraz terminy realizacji zasady trwałego utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości ich użytkowania (art. 13 ust. 1 u.l.). Nie jest więc wystarczające zamieszczenie w planie uproszczonym schematycznych i skrótowych określeń "agrot.", "odn." lub "piel." bez wskazania szczegółowej treści tych zadań. Czasowy wymiar realizacji zadań jest szczególnie uzasadniony w przypadku obowiązku ponownego wprowadzania roślinności leśnej (upraw leśnych) w lasach w okresie do 5 lat od usunięcia drzewostanu (art. 13 ust. 1 pkt 2 u.l.) lub wskazań co do zalesienia gruntów leśnych (zob. § 7 ust. 3 pkt 3 lit. b). W tym zakresie podmiot uprawniony do sporządzania planów uproszczonych (art. 19 ust. 5 u.l.) oraz organy orzekające w sprawach tych planów muszą mieć na względzie, że zgodnie z art. 6 pkt. 7 u.l. uproszczony plan urządzenia lasu to plan opracowywany dla lasu o obszarze co najmniej 10 ha, stanowiącego zwarty kompleks leśny, zawierający skrócony opis lasu i gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz podstawowe zadania dotyczące gospodarki leśnej. Szczegółowa treść planu uproszczonego urządzenia lasu nie może zatem abstrahować od konkretnych i wyznaczonych w określonej perspektywie czasowej (10-letniej) do zrealizowania zadań z zakresu gospodarki leśnej, o których mowa przede wszystkim w art. 13 ust. 1 u.l. Zgodnie z tym przepisem właściciele lasów są obowiązani do trwałego utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości ich użytkowania, a w szczególności do: 1) zachowania w lasach roślinności leśnej (upraw leśnych) oraz naturalnych bagien i torfowisk; 2) ponownego wprowadzania roślinności leśnej (upraw leśnych) w lasach w okresie do 5 lat od usunięcia drzewostanu; 3) pielęgnowania i ochrony lasu, w tym również ochrony przeciwpożarowej; 4) przebudowy drzewostanu, który nie zapewnia osiągnięcia celów gospodarki leśnej, zawartych w planie urządzenia lasu, uproszczonym planie urządzenia lasu lub decyzji, o której mowa w art. 19 ust. 3; 5) racjonalnego użytkowania lasu w sposób trwale zapewniający optymalną realizację wszystkich jego funkcji przez: a) pozyskiwanie drewna w granicach nieprzekraczających możliwości produkcyjnych lasu, b) pozyskiwanie surowców i produktów ubocznego użytkowania lasu w sposób zapewniający możliwość ich biologicznego odtwarzania, a także ochronę runa leśnego. Jest oczywiste, że te ogólnie ujęte zadania właścicieli lasów muszą zostać skonkretyzowane w planie uproszczonym, gdyż jego treść nie może sprowadzać się do powtórzenia ustawowych określeń. Starosta musi ponadto pamiętać, że do jego ustawowych zadań należy nadzorowanie wykonania zatwierdzonych uproszczonych planów urządzenia lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa (art. 22 ust. 5 u.l.), a jeżeli właściciel lasu niestanowiącego własności Skarbu Państwa nie wykonuje obowiązków określonych w art. 13 ustawy o lasach albo nie wykonuje zadań zawartych w uproszczonym planie urządzenia lasu lub decyzji, o której mowa w art. 19 ust. 3 tej ustawy, w szczególności w zakresie: 1) ponownego wprowadzenia roślinności leśnej (upraw leśnych), 2) przebudowy drzewostanu, 3) pielęgnowania i ochrony lasu, w tym: a) usuwania drzew opanowanych przez organizmy szkodliwe, a także złomów i wywrotów, b) zabiegów pielęgnacyjnych roślinności leśnej (upraw leśnych) w wieku do 10 lat, c) zabiegów w zakresie ochrony przeciwpożarowej, to obowiązkiem tego organu jest wydanie decyzji nakazującej wykonanie tych obowiązków i zadań (art. 24 u.l.). Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie zarzut skarżącego, że organy powinny były ustalać sposób użytkowania spornych działek na podstawie własnej oceny istniejącego na gruncie stanu faktycznego z pominięciem aktualnych danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków. Organy administracji leśnej oraz organy orzekające w sprawie uznania lub nieuznania zastrzeżeń lub wniosków do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu (art. 21 ust. 5 u.l.) nie mają bowiem kompetencji do zmiany treści wpisów w ewidencji gruntów i budynków. W tym przedmiocie orzekają bowiem organy administracji geodezyjno-kartograficznej na podstawie przepisów prawa geodezyjnego i kartograficznego. Zasada ta znajduje potwierdzenie w § 7 ust. 2 cyt. rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 listopada 2012 r. Przepis ten stanowi, że rejestr, o którym mowa w § 7 ust. 1 pkt 4, sporządza się według danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, osobno dla każdej działki ewidencyjnej. Odrębnym zagadnieniem jest natomiast zasada, że w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu (art. 20 ust. 2 u.l.). Dokonując ostatecznej oceny zastrzeżeń skarżącego do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu (art. 21 ust. 5 u.l.), organy orzekające w sprawie uwzględnią wyrażone wyżej oceny prawne oraz wytyczne co do dalszego postępowania (art. 153 p.p.s.a.), w tym przede wszystkim dokonają zbadania istnienia podstaw do objęcia działek skarżącego przedmiotowym planem uproszczonym urządzenia lasu, a następnie – w razie stwierdzenia, że działki te podlegają objęciu tym planem (w świetle art. 19 ust. 2-3 w zw. z art. 6 pkt 7 u.l.) – doprowadzą do sporządzenia tego planu przez upoważniony podmiot zgodnie z wymogami prawnymi poddanymi wyżej interpretacji. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 p.p.s.a., uwzględnił skargę przez uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji (punkt pierwszy wyroku) oraz zasądził na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. od skarżonego organu na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.