I OZ 352/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 853/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego postanawia 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w rubrum postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 853/21, w ten sposób, że w miejsce wyrażenia "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K." wpisać wyrażenie "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R.", 2. uchylić zaskarżone postanowienie. B. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie drogą elektroniczną pismo określone jako skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego. Załącznikiem do skargi było pismo, także zatytułowane jako skarga, w początkowych akapitach pokrywające się z treścią pisma głównego, ale zawierające także drugą część stanowiącą treściową kontynuację skargi. Niekompletny treściowo dokument złożony jako pismo przewodnie został opatrzony podpisem elektronicznym, natomiast załącznik zawierający kompletną w treści skargę nie został podpisany. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z 21 maja 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych złożonej w formie elektronicznej skargi przez jej podpisanie. Odbiór przesyłki skierowanej do adresatki za pomocą środków komunikacji elektronicznej nastąpił w dniu 1 czerwca 2021 r. Wezwanie zawierało pouczenie o konieczności jego wykonania w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z 6 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił złożona skargę z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego w wyznaczonym terminie. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów – w myśl art. 46 § 1 pkt 4 ppsa – każde pismo strony, w tym skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jednocześnie stosownie do postanowień art. 46 § 2a ppsa w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Ponadto zgodnie z art. 46 § 2b ppsa zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Niepodpisanie załącznika do pisma złożonego drogą elektroniczną powoduje, że tak złożone pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu, w związku z czym przewodniczący – stosownie do dyspozycji art. 49 § 1 ppsa – wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym miejscu należy wskazać, że w przypadku skargi odmienny skutek nieuzupełnienia w terminie stwierdzonego braku został przewidziany w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że skarżąca wniosła drogą elektroniczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę, do której załączony został załącznik niepodpisany podpisem elektronicznym. Z uwagi na powyższe skarżąca została wezwana do uzupełnienia tego braku formalnego przez podpisanie skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W ocenie WSA skarżąca w wyznaczonym terminie nie nadesłała podpisanej elektronicznie skargi, co spowodowało jej odrzucenie. Skarżąca wskazała jednakże w zażaleniu na to postanowienie, że stwierdzone braki zostały usunięte przez podpisanie dokumentu załączonego do skargi złożonej drogą elektroniczną w dniu 1 czerwca 2021 r. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi skierowane do skarżącej, która nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, było nieprecyzyjne. Po pierwsze, w rozpoznawanej sprawie skarga skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie została jednak podpisana podpisem elektronicznym, a stwierdzony brak dotyczył wyłącznie załącznika do tej skargi i to podpisania tego załącznika powinno dotyczyć wezwanie. Po drugie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzony brak formalny skargi powinien zostać uzupełniony, nie tyle przez podpisanie "skargi", jak tego żądano w wezwaniu, ale przez nadesłanie skargi z prawidłowo podpisanym załącznikiem, który w rozpoznawanej sprawie został podpisany zgodnie z wezwaniem przez skarżącą w dniu 1 czerwca 2021 r. (vide: weryfikacja podpisu – karta nr 46 akt sądowych). W tym stanie rzeczy postanowienie o odrzuceniu skargi należało uznać za przedwczesne i zasługujące na uchylenie. Jednocześnie w myśl art. 156 § 1 ppsa sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Dodatkowo, zgodnie z art. 156 § 3 w zw. z art. 166 ppsa, jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować postanowienie pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że w rubrum zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie omyłkowo wskazał, że sprawa dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., podczas gdy prawidłowa nazwa organu, który wydał zaskarżoną decyzję to Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. Omyłkę tę należało potraktować jako oczywistą i wymagającą sprostowania we wskazanym powyżej trybie, gdyż w sprawie nie ulega wątpliwości, jaki akt administracyjny i przez kogo wydany był przedmiotem postępowania. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 § 2 ppsa oraz art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 166 ppsa orzekł jak w postanowieniu.