I SA/Wa 1484/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Sawa Sędziowie: WSA Bożena Marciniak (spr.) WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie rozliczenia związanego ze zwrotem nieruchomości oddala skargę. Decyzją z [...] maja 2020 r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania G. P., Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] sierpnia 2019 r., nr [...], w zaskarżonej części, to jest w zakresie punktu III tej decyzji. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Aktem notarialnym z [...] października 1989 r., Rep. A Nr [...], Skarb Państwa nabył od G. P. nieruchomość składającą się z działki o nr ewidencyjnym [...] o pow. [...] ha. Zgodnie z decyzją Naczelnika Miasta i Gminy [...] z [...] listopada 1988 r., Nr [...], przedmiotowa nieruchomość znajdowała się na terenie przeznaczonym pod budowę osiedla domów jednorodzinnych [...]. Wnioskiem z [...] czerwca 2015 r. G. P. wystąpiła o zwrot działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...]. Decyzją z [...] marca 2016 r., nr [...], Starosta [...] odmówił zwrotu działki nr [...] (pkt I), orzekł o zwrocie działek o nr [...], [...], [...], [...] i [...] (pkt II) oraz ustalił wysokość należności stanowiącej zwaloryzowaną kwotę odszkodowania z tytułu wywłaszczenia na kwotę 86 105 złotych (pkt III). Odwołanie od powyższej decyzji w zakresie pkt III, to jest ustalenia należności stanowiącej zwaloryzowaną kwotę odszkodowania złożyła G. P. Decyzją z [...] sierpnia 2016 r., nr [...], Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] marca 2016 r. w zaskarżonej części, tj. w zakresie pkt III decyzji. Wyrokiem z 15 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2729/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2016 r. Decyzją z [...] września 2017 r., nr [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty [...] w zaskarżonej części, tj. w zakresie pkt III i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z [...] maja 2018 r., nr [....] Starosta [...] odmówił zwrotu działki nr [...] (pkt I), orzekł o zwrocie działek o nr [...], [...], [...], [...] i [...] (pkt II) oraz ustalił wysokość należności stanowiącej zwaloryzowaną kwotę odszkodowania z tytułu wywłaszczenia na kwotę 68 134 złotych. Odwołanie od powyższej decyzji w zakresie punktu III, to jest ustalenia należności stanowiącej zwaloryzowaną kwotę odszkodowania złożyła G. P. Decyzją z [...] marca 2019 r., nr [...], Wojewoda [...] uchylił powyższą decyzję Starosty w zaskarżonej części, tj. w zakresie punktu III decyzji i przekazał organowi pierwszej instancji sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z [...] sierpnia 2019 r., nr [...], Starosta [...] orzekł w pkt I o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym miasto [...], oznaczonej numerem działki [...] o pow. [...] ha, w pkt II o zwrocie nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym miasto [...], oznaczonej numerami działek [...] o pow. [...] ha, [...] o pow. [...] ha, [...] o pow. [...] ha, [...] o pow. [...] ha, [...] o pow. [...] ha, na rzecz G. P. c. S. i H. oraz w pkt III o ustaleniu wysokości należności stanowiącej zwaloryzowaną kwotę odszkodowania z tytułu wywłaszczenia na kwotę [...] zł jednocześnie zobowiązując G. P. do wpłaty powyższej kwoty w terminie określonym w decyzji. Odwołanie od powyższej decyzji w zakresie punktu IIII, to jest ustalenia należności stanowiącej zwaloryzowaną kwotę odszkodowania złożyła G. P. Decyzją z [...] maja 2020 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] sierpnia 2019 r. w zaskarżonej części, tj. w zakresie punktu III decyzji. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w celu ustalenia wartości zwaloryzowanego odszkodowania w dniu [...] maja 2019 r. został sporządzony operat szacunkowy. W ww. operacie biegły K. K. określił wartość rynkową prawa nieruchomości gruntowej według stanu na dzień wywłaszczenia i poziomu cen z daty wyceny na kwotę [...] zł. Natomiast wysokość zwaloryzowanego odszkodowania pieniężnego podlegającego zwrotowi biegły oszacował na kwotę [...] zł. Wojewoda wskazał, że z informacji zawartej na str. 11 i 14 ww. operatu wynika, że waloryzacji poddano kwotę [...] zł w zakresie powierzchni [...] m2, tj. powierzchni, o której zwrocie organ pierwszej instancji orzekł na rzecz skarżącej. Organ przywołał następnie treść art. 140 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami i podniósł, że waloryzacji rzeczoznawca dokonał w oparciu o wskaźnik cen i usług konsumpcyjnych publikowanych przez Prezesa GUS, zaś do wyceny nieruchomości gruntowej biegły zastosował podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Wojewoda przywołał również wyjaśnienia biegłego zawarte w piśmie z [...] marca 2020 r. dotyczące sposobu ustalenia wysokości zwaloryzowanego odszkodowania, w którym biegły wskazał, między innymi, że w przypadku wycenianej nieruchomości jej stan w dniu sprzedaży jak i w dniu wyceny był tożsamy a zatem nie zachodzi konieczność zmniejszenia lub powiększenia tego odszkodowania. Wobec powyższego organ odwoławczy nie podzielił zarzutu oparcia zaskarżonej decyzji na błędnych metodach waloryzacji, a tym samym braku jej rzetelności i skrupulatności w sporządzeniu. W ocenie Wojewody, operat szacunkowy z [...] maja 2019 r. został sporządzony prawidłowo, zgodnie z przepisami prawa. Rzeczoznawca uwzględnił w nim wymogi zawarte w przepisach prawa materialnego oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. W sposób właściwy dokonał wyjaśnień w zakresie doboru procedury określenia wartości nieruchomości, jak również doboru nieruchomości podobnych. Organ odwoławczy nie podzielił również zarzutów dotyczących zawyżenia kwoty zwaloryzowanego odszkodowania. Wskazał, że zgodnie z informacją zawartą na stronie 5 operatu przedmiotowa nieruchomość znajduje się w terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług oznaczonym na rysunku "studium" symbolem [...]. Na dzień sprzedaży nieruchomość przeznaczona była pod budowę osiedla domów jednorodzinnych [...]. Powyższe potwierdza również umowa sprzedaży z [...] października 1989 r. zawarta między G. P. a E. G., pracownikiem Urzędu Miasta i Gminy w [...]. W przedmiotowej umowie E. G. oświadczył, że powyższa nieruchomość leży na terenie przeznaczonym pod budowę osiedla domów jednorodzinnych [...] - według planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...]. Ponadto, w piśmie z [...] marca 2020 r. rzeczoznawca wyjaśnił, że nie można w procesie szacowania wycenianej nieruchomości traktować, zgodnie z sugestią właścicielki, jako typowej działki rolnej z gruntami o niskiej klasie bonitacyjnej. Dokładnie bowiem określone było przeznaczenie nieruchomości - była przeznaczona do zabudowy mieszkaniowej. Wojewoda powołał się następnie na poglądy sądów administracyjnych, że sama metodyka szacowania nieruchomości nie może być przedmiotem oceny organu administracyjnego oraz sądu. W zakresie wiadomości specjalnych operat szacunkowy może być bowiem podważony jedynie przez ocenę organizacji rzeczoznawców majątkowych dokonaną w trybie art. 157 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ponadto, zdaniem organu, w niniejszej sprawie organ nie był zobligowany do powołania kolejnego biegłego. Obowiązek taki zaistniałby bowiem dopiero w przypadku stwierdzenia uchybienia w postępowaniu dowodowym, tzn. w sporządzonym w sprawie operacie szacunkowym. W ocenie Wojewody, Starosta dokonał oceny operatu szacunkowego w zakresie w jakim był właściwy. Zbadał czy został on sporządzony i podpisany przez uprawnioną osobę, zawiera wymagane prawem elementy, nie zawiera niejasności czy pomyłek, które powinny być sprostowane lub uzupełnione, aby dokument miał wartość dowodową, a ustalenia w tym zakresie zawarł w uzasadnieniu decyzji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Wojewody [...] złożyła G. P. w części dotyczącej utrzymania w mocy punktu III decyzji Starosty, tj. ustalenia wysokości zwaloryzowanego odszkodowania na kwotę [...] złotych. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 136 k.p.a. oraz art. 140 w związku z art. 7 i 75 § 1 k.p.a. poprzez skutkujące błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania decyzji naruszenie zasad gromadzenia i oceny dowodów. W konsekwencji powyższych naruszeń nieprawidłowo ustalono wartość odszkodowania z tytułu wywłaszczenia na kwotę [...] zł, podczas gdy kwota ta jest zawyżona i nieuzasadniona, a tym samym wadliwie pozostawiono decyzję w obrocie prawnym w zaskarżonym zakresie. Powołując się na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi odwoławczemu. W uzasadnieniu skargi zarzuciła pominięcie przez organy składanych przez nią zarzutów i wniosków, w tym wniosku o powołanie kolejnego rzeczoznawcy, choć miały one umocowanie w zasadzie określonej w art. 7 k.p.a. Zdaniem skarżącej, chodzi o fakt mający dla sprawy kardynalne znaczenie, to jest w jaki sposób porównywać nieruchomości wywłaszczone i obecnie zwracane w odniesieniu do tego jaki był ich charakter w momencie wywłaszczenia i zwrotu. Sporne pozostaje czy można dopuścić do wyliczenia wysokości odszkodowania za zwrot nieruchomości biorąc za podstawę ich charakter obecny czy też charakter z momentu wywłaszczenia. Ma to istotne znaczenie bowiem w dacie wywłaszczenia wartość odszkodowania dla właściciela była określana według ówczesnego przeznaczenia i charakteru nieruchomości. W ocenie skarżącej, dla ustalenia wartości nieruchomości wywłaszczonej w dacie obowiązywania ustawy z 29 kwietnia 1985 r. nie ma znaczenia to, że miała ona być w przyszłości przeznaczona pod budownictwo mieszkaniowe (decyzja z [...] listopada 1988 r.). Znaczenie ma natomiast to w jaki sposób było określone odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia. Zgodnie z obowiązującymi przepisami zostało ono zaś określone bez wyceny i według standaryzowanych cen sprzedaży, ale gruntów rolnych. Kwota uzyskana z tytułu odszkodowania była równowartością ceny zakupu jednego konia. Nawet w 1989 r. obowiązywały już warunki rynkowe i działka rolna z możliwością zabudowy stanowiła na wolnym rynku większą wartość. Zdaniem skarżącej, opisana sytuacja faworyzuje w wycenie Skarb Państwa, który odbierając nieruchomość przekazał odszkodowanie wedle innych wskaźników i zasad, a zwracając ją oczekuje kwoty nie odpowiadającej zasadom z lat 80-tych. Z tych powodów biegły z góry przyjął błędne założenia i oceniając wartość zwracanej nieruchomości powinien ją porównywać do nieruchomości o charakterze rolnym, a nie mieszkalnym. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W niniejszej sprawie kontroli Sądu podlegała decyzja Wojewody [...], którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] w zaskarżonej części, to jest zakresie punktu III tej decyzji ustalającego wysokość należności stanowiącej zwaloryzowaną kwotę odszkodowania z tytułu wywłaszczenia na kwotę [...] zł. Ustaloną w tej wysokości kwotę zwaloryzowanego odszkodowania należnego do zwrotu Miastu [...] zakwestionowała skarżąca wskazując, że została ona znacznie zawyżona. Odnosząc się do powyższego wskazać trzeba, że zasady zwrotu odszkodowania wypłaconego poprzedniemu właścicielowi wywłaszczonej nieruchomości - w przypadku jej zwrotu - określa art. 140 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1990 z późn. zm.) – dalej zwanej "u.g.n.". Zgodnie z art. 140 ust. 1 u.g.n., w razie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości poprzedni właściciel lub jego spadkobierca zwraca Skarbowi Państwa lub właściwej jednostce samorządu terytorialnego, w zależności od tego, kto jest właścicielem nieruchomości w dniu zwrotu, ustalone w decyzji odszkodowanie, a także nieruchomość zamienną, jeżeli była przyznana w ramach odszkodowania. W myśl ust. 2 powołanego przepisu odszkodowanie pieniężne podlega waloryzacji. Wysokość odszkodowania po waloryzacji, z zastrzeżeniem art. 217 ust. 2, nie może być jednak wyższa niż wartość rynkowa nieruchomości w dniu zwrotu, a jeżeli ze względu na rodzaj nieruchomości nie można określić jej wartości rynkowej, nie może być wyższa niż jej wartość odtworzeniowa. Stosownie zaś do art. 140 ust. 3 u.g.n., jeżeli zwrotowi podlega część wywłaszczonej nieruchomości, zwracaną kwotę odszkodowania ustala się proporcjonalnie do powierzchni tej części nieruchomości. Wedle ust. 3a jeżeli zwrotowi podlega udział w wywłaszczonej nieruchomości albo w jej części, zwracaną kwotę odszkodowania ustala się proporcjonalnie do wielkości udziału. Wreszcie w myśl art. 140 ust. 4 u.g.n., w razie zmniejszenia się albo zwiększenia wartości nieruchomości wskutek działań podjętych bezpośrednio na nieruchomości po jej wywłaszczeniu, odszkodowanie, ustalone stosownie do ust. 2, pomniejsza się albo powiększa o kwotę równą różnicy wartości określonej na dzień zwrotu. Przy określaniu wartości nieruchomości przyjmuje się stan nieruchomości z dnia wywłaszczenia oraz stan nieruchomości z dnia zwrotu. Nie uwzględnia się skutków wynikających ze zmiany przeznaczenia w planie miejscowym i zmian w otoczeniu nieruchomości. Przepisy ust. 3 i 3a stosuje się odpowiednio. Z powołanych regulacji wynika, że orzekając o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości właściwy organ orzeka także o zwrocie przez właściciela lub jego spadkobiercę na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego ustalonego odszkodowania. Dokonanie takiego rozliczenia, a w szczególności ustalenie zwiększenia lub zmniejszenia wartości zwracanej nieruchomości i w konsekwencji odszkodowania podlegającego zwrotowi, wymaga określenia wartości nieruchomości. Jest to możliwe wyłącznie na podstawie sporządzonego dla potrzeb danej sprawy operatu szacunkowego. Zasady sporządzania tego rodzaju dowodu i stawiane mu wymogi określa z kolei art. 151-156 u.g.n. oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2019 r., poz. 2250), dalej zwanego "rozporządzeniem z 21 września 2004 r." W rozpoznawanej sprawie podstawę ustalenia wysokości zwaloryzowanego odszkodowania, podlegającego zwrotowi przez skarżącą na rzecz Miasta [...], stanowił operat szacunkowy sporządzony w dniu [...] maja 2019 r. przez rzeczoznawcę majątkowego K. K. Z treści ww. operatu oraz akt administracyjnych wynika, że dla obszaru, na którym znajduje się wyceniana nieruchomość brak jest aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie natomiast ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...] uchwalonym uchwałą Rady Gminy w [...] Nr [...] z [...] lutego 2015 r. przedmiotowa nieruchomość znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług oznaczonym na rysunku studium symbolem [...]. Na dzień sprzedaży nieruchomość przeznaczona była pod budowę osiedla domów jednorodzinnych [...]. Analiza operatu z [...] maja 2019 r. potwierdza, że do wyceny przedmiotowej nieruchomości biegły zastosował podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Dla potrzeb tej wyceny rzeczoznawca określił rynek nieruchomości gruntowych niezabudowanych z dostępnych umów sprzedaży zarejestrowanych w Starostwie jako najbardziej wiarygodne i reprezentatywne dla rynku lokalnego (16 sztuk). Badaniu poddano transakcje położone w obszarze miasta [...]. Rzeczoznawca ustalił cechy rynkowe i ich wagi i określił wartość rynkową nieruchomości gruntowej według stanu na dzień wywłaszczenia i poziomu cen z daty wyceny na kwotę [...] zł. Z kolei wysokość zwaloryzowanego odszkodowania pieniężnego podlegającego zwrotowi rzeczoznawca określił na kwotę [...] zł. Z informacji znajdującej się na str. 11 i 14 przedmiotowego operatu wynika, że waloryzacji poddano otrzymaną za zbytą w dniu [...] października 1989 r. nieruchomość cenę [...] zł w zakresie części wywłaszczonej nieruchomości podlegającej zwrotowi tj. powierzchni [...] m2. W ocenie Sądu, prawidłowo uznały organy, że opisane ustalenie biegłego jest zgodne z art. 140 ust. 3 u.g.n., który przewiduje, że jeżeli zwrotowi podlega część wywłaszczonej nieruchomości, zwracaną kwotę odszkodowania ustala się proporcjonalnie do powierzchni tej części nieruchomości. Z powyższego operatu wynika również, że rzeczoznawca majątkowy dokonał waloryzacji odszkodowania na podstawie wskaźnika cen i usług konsumpcyjnych publikowanych przez Prezesa GUS. Dane o wysokości ww. wskaźnika rzeczoznawca zaczerpnął z portalu informacyjnego GUS "Roczne wskaźniki cen towarów i usług konsumpcyjnych w latach 1989-2019 r., portalu internetowego "Wikipedia"- inflacja w Polsce 1950-2019 serwisu www.reprywatyzacjainfo.pl (inflacja). Po analizie kwestionowanego operatu szacunkowego Sąd podzielił ocenę organu odwoławczego, że przedmiotowe opracowanie zawiera wszystkie elementy wymagane przepisami ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia z 21 września 2004 r. Opinia biegłego jest spójna i logiczna, a operat szacunkowy sporządzony został w sposób jasny, czytelny, odpowiadający regułom prawidłowego zastosowania danej metody szacowania wartości nieruchomości. W szczególności rzeczoznawca, zgodnie z wymogami prawa, wskazał podstawy prawne i uwarunkowania dokonanych czynności, rozwiązania merytoryczne a także przedstawił tok obliczeń oraz ich wynik końcowy. Opisał również sposób wyceny nieruchomości, w tym w zakresie doboru procedury określenia wartości nieruchomości, jak również doboru nieruchomości podobnych. W ocenie Sądu, prawidłowo również biegły uwzględnił w kwestionowanej wycenie przeznaczenie wycenianej nieruchomości. Zgodnie z zapisami obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] przedmiotowa nieruchomość znajduje się w terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług oznaczonym na rysunku studium symbolem [...]. Z akt administracyjnych wynika również, że na dzień sprzedaży (tj. dzień [...] października 1989 r.) nieruchomość przeznaczona była pod budowę osiedla domów jednorodzinnych (vide: strona pierwsza aktu notarialnego - umowy sprzedaży Rep. A Nr [...] z [...] października 1989 r., gdzie działający w imieniu Skarbu Państwa E. G. oświadczył, że nieruchomość leży na terenie przeznaczonym pod budowę osiedla domów jednorodzinnych [...] - według planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...]). Wobec powyższego za niezasadny Sąd uznał zarzut nieuwzględnienia w kwestionowanej wycenie ówczesnego przeznaczenia spornej nieruchomości jako nieruchomości o charakterze rolnym, a nie pod zabudowę mieszkalną. Nie można również podzielić zarzutu błędnej waloryzacji i zawyżenia zwaloryzowanej kwoty odszkodowania. Z treści operatu wynika, że biegły oszacował wielkość zwaloryzowanej kwoty odszkodowania w oparciu o wskaźniki cen i usług konsumpcyjnych publikowanych przez Prezesa GUS. Takie działanie rzeczoznawcy jest zgodne z art. 5 ust. 4 u.g.n., zgodnie z którym w przypadku gdy dla danego rodzaju nieruchomości nie ogłoszono nigdy wskaźnika zmian cen nieruchomości, waloryzacji kwot należnych z tytułów określonych w ustawie w tym zakresie dokonuje się przy zastosowaniu wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wobec powyższego uznać trzeba, że kwestionowany operat szacunkowy mógł - jako opinia biegłego w rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a. – stanowić miarodajny dowód potwierdzający wysokość zwaloryzowanego odszkodowania podlegającego zwrotowi. Tym bardziej, że poza subiektywnym przekonaniem o wadliwości owej wyceny w postaci zawyżenia zwaloryzowanego odszkodowania, skarżąca nie przedstawiła na poparcie tego zarzutu jakichkolwiek przeciwdowodów (opinii organizacji rzeczoznawców majątkowych sporządzonej w trybie art. 157 u.g.n. czy własnego kontrooperatu szacunkowego). Wobec zaś braku wątpliwości dotyczących ustalonej wartości zwaloryzowanego odszkodowania nie było również potrzeby powoływania kolejnego biegłego, o co wnosiła skarżąca w toku postępowania administracyjnego. W tej sytuacji, dysponując dowodem w postaci operatu szacunkowego z [...] maja 2019 r. organ uprawniony był do ustalenia na jego podstawie wysokości zwaloryzowanego odszkodowania podlegającego zwrotowi przez skarżącą na rzecz Miasta [...]. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie organy wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzyły stan faktyczny, nie uchybiając w tym względzie zasadom ustanowionym w art. 7, art. 75 § 1 i art. 80 k.p.a., a subsumcji tego stanu do norm prawa materialnego dokonały w sposób prawidłowy. Szczegółowo także wyjaśniły motywy, jakimi kierowały się przy rozstrzyganiu przedmiotowej sprawy a wydane rozstrzygnięcia uzasadniły zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nastąpiło na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.).