II SA/Lu 325/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 30 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Prezesa Sądu z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. oddala skargę; II. przyznaje radcy prawnemu K. Ł. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. Prezes Sądu Rejonowego [...] w L. umorzył postępowanie w sprawie o udostępnienie informacji publicznej z wniosku R. S. – sprawa nr Adm. [...]. Odpis decyzji doręczono R. S. w dniu 9 lutego 2021 r. (k. 11 i 12 akt organu). Odwołanie R. S. od powyższej decyzji, datowane na 11 lutego 2021 r., zostało dołączone do wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji. Korespondencję skarżący nadał w dniu [...] lutego 2021 r. – data stempla pocztowego (k. 15, 16 i 17 akt organu). Postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. w sprawie nr [...] Prezes Sądu odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Sądu Rejonowego [...] w L. numer [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. (Ad. [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o udostępnienie informacji publicznej. Decyzja została doręczona R. S. w dniu 18 marca 2021 r. (k. 18 i 20 akt organu). Postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. Prezes Sądu (dalej także jako: prezes) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Sądu Rejonowego [...] w L. numer [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. ([...]) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o udostępnienie informacji publicznej. Skargą datowaną na dzień 6 kwietnia 2021 r. (data wpływu do Sekretariatu Prezesa Sądu: 15 kwietnia 2021 r.) R. S. podważył prawidłowość postanowienia z dnia [...] marca 2021 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia skargi i stwierdził, że zachował termin do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał przyczyny uchybienia powyższego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Termin na wniesienie odwołania od decyzji z dnia [...] stycznia 2021 r. wynika z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej: k.p.a.). Skarżący został pouczony o treści tego przepisu przy doręczeniu decyzji, które nastąpiło w dniu 9 lutego 2021 r. Termin na wniesienie skargi upłynął wraz z końcem dnia 23 lutego 2021 r. Zgodnie z brzmieniem art. 134 k.p.a. organ stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Organ drugiej instancji jest związany treścią przepisu. W ocenie Sądu prezes prawidłowo ustalił, że czternastodniowy termin na wniesienie odwołania upłynął bezskutecznie tj. skarżący nie wniósł w tym czasie odwołania. W rezultacie słusznie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wydanie postanowienia w przedmiocie niezachowaniu terminu do złożenia odwołania nie zamyka drogi do jego ewentualnego przywrócenia. Orzeczenia wydane na podstawie art. 59 § 2 k.p.a. i art. 134 k.p.a. dotyczą dwóch odrębnych sytuacji. Ubocznie warto zauważyć, że przesłanką złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest jego uchybienie. Z tych wszystkich względów skarga podlegała oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). O wynagrodzeniu radcy prawnego za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu Sąd orzekł w oparciu o art. 250 p.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 68).