II SAB/Kr 107/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Człowiekowska SWSA Tadeusz Kiełkowski SWSA Paweł Darmoń (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Komendanta Policji w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skargę oddala J. C. wnioskiem z dnia 19 marca 2021 r., zwrócił się do Komendanta Policji o udostępnienie informacji publicznej, poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania wskazane we wniosku w zakresie: 1. Imion i nazwisk oraz stopni służbowych funkcjonariuszy interweniujących w jego sprawie dnia 11 marca 2021 roku o godz. 15:04 w miejscowości P.. 2. Rozdziału funkcji, czyli kto prowadził pojazd, a kto obsługiwał urządzenie pomiarowe tj. kto zdecydował, w którym momencie należy dokonać pomiaru i kto uruchomił urządzenie rejestrujące. 3. Marki i typu pojazdu oraz numeru rejestracyjnego, na którym zostało zainstalowane urządzenie pomiarowe. 4. Kserokopii świadectwa legalizacji pierwotnej urządzenia pomiarowego. 5. Informacji na temat ogumienia zamontowanego w pojeździe podczas wskazanej interwencji: a. - producenta ogumienia, b. - nazwy handlowej, c. -rozmiaru, d. - typu lato/zima, e. - pomiaru wysokości bieżnika na dzień najbliższy możliwy do wykonania po wpłynięciu ww. wniosku, f. - miesiącu i roku ostatniej zmiany ogumienia, jeżeli takowe miało miejsce, 6. Kserokopii świadectwa legalizacji po ostatniej wymianie opon, jeżeli doszło do zmiany oryginalnego ogumienia na inne. 7. Informacji statystycznej: a. - ile na przełomie 2 tygodni do czasu zatrzymania było interwencji zakończonych wystawieniem mandatu z udziałem radiowozu uczestniczącego w zatrzymaniu, b. -Ile we wskazanej liczbie było interwencji, w której przekroczono 100 km/h. 8. Materiału wideo według schematu wskazanego poniżej z każdej interwencji ujętej w czasie wskazanych 2 tygodni, w której przekroczono prędkość 100 km/h: 10 s. nagrania przed włączeniem urządzenia do rejestracji prędkości plus czas pomiaru 10 s. nagrania po zakończeniu pomiaru. Wezwany organ, w odpowiedzi, w piśmie z 1 kwietnia 2021 roku (znak: [...]) poinformował, że uzyskanie wnioskowanych informacji i danych nie wypełnia celu kontroli władzy publicznej, funkcjonowania instytucji publicznej, istniejących w ramach jej procedur, wyznaczonych zadań czy procesu ich realizacji, ale zmierza do uzyskania informacji w odniesieniu do prywatnego interesu. Do spraw publicznych nie należą sprawy prywatne, nawet wówczas gdy znajdują się w dyspozycji władzy publicznej. Z tych powodów organ zobowiązany uznał, że wniosek nie spełnia przesłanki przedmiotowej, która w myśl postanowień ustawy o dostępie do informacji publicznej, decydowałaby o istnieniu obowiązku udostępnienia informacji publicznej zgodnie z zasadami i trybem określonym w treści tego aktu. Z uwagi na to, że żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ nie miał podstaw do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji, a jedynie zobowiązany był do zawiadomienia o tym wnioskodawcy. J. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność organu zarzucając naruszenie art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, domagając się uznania, że organ dopuścił się bezczynności w przedmiocie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, zobowiązania Komendanta Policji do rozpoznania wniosku oraz zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu podkreślił, że wobec zdarzenia, jakie miało miejsce 11.03.2021 r. z udziałem nieoznakowanego patrolu i nie uwzględnienia jego ustnej prośby z 12.03.2021 r. o kopę nagrania z wideorejestratora, wystąpił z formalnym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, tj. o podstawowe informacje odnośnie funkcjonariuszy. W odpowiedzi padły bezpośrednie stwierdzenia, że działa w prywatnym interesie, lecz organ nie wskazał żadnych dowodów na poparcie swoich wniosków, iż w konkretnym przypadku toczy się jakiekolwiek postępowanie. Taka interpretacja łamie zapis z ustawy o dostępie do informacji, że od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Funkcjonariusze pełniący służbę wykonują wszystkie czynności zgodnie z przepisami zawartymi w rożnych rozporządzeniach i aktach prawnych, dlatego uzyskanie informacji o działalności tego organu powinno nie nastręczać żadnych problemów. W odpowiedzi na skargę Komendant Policji wniósł o oddalenie skargi wyjaśniając, że : W dniu 30 marca 2021 roku do Komendy Policji wpłynęło pismo Sądu Rejonowego dla [...] w K., Wydział II Kamy, w dacie 25 marca 2021 r. o sygn. akt II Ko [...] Organ zwrócił się o nadesłanie kopii mandatu karnego nałożonego w dniu 11 marca 2021 roku w miejscowości P. na J. C., a także dokumentacji tego dotyczącej. Posiedzenie w przedmiocie uchylenia mandatu zostało zaplanowane na dzień 8 czerwca 2021 roku. Wydział Ruchu Drogowego KPP w K. w ramach realizacji powyższego wniosku organu, przesłał za pismem z dnia 12 kwietnia 2021 roku: kserokopie mandatu [...]; kserokopię trzech stron notatnika służbowego asp. sztab. R. B.; kserokopię notatki urzędowej funkcjonariusza oraz płytę CD z zarejestrowanym wykroczeniem przy użyciu wideorejestratora. Organ wskazuje, że wnioskodawca wyraźnie określił cel uzyskania danych, które miały służyć analizie materialnotechnicznej i przygotowania odpowiedniego uzasadnienia na rozprawę w sprawie o uchylenie mandatu, a więc dla osiągnięcia prywatnego interesu. Z powyższych powodów, Komendant Policji, jako organ zobowiązany do rozpatrzenia wniosku, uznał, że nie spełnia on przesłanki przedmiotowej, która w myśl postanowień ustawy o dostępie do informacji publicznej, decydowałaby o istnieniu obowiązku udostępnienia informacji publicznej zgodnie z zasadami i trybem określonym w treści tego aktu. Powołano wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 roku, sygn. akt II SA 2867/02 oraz wyrok WSA w Gliwicach sygn. akt IV SAB/GI 29/15. Organ podkreślił także, że J. C. wystosował do Komendy Policji kolejny wniosek o udostępnienie informacji publicznej z 19 kwietnia 2021 roku zawierający jednak inne pytania niż sporny wniosek. W tym nowym wniosku w odróżnieniu od poprzedniego wnioskodawca nie wskazał już, że żądane dokumenty są mu niezbędne do przygotowania linii obrony w sprawie o uchylenie mandatu. Wniosek ten został rozpatrzony merytorycznie tj. poprzez udzielenie niektórych informacji oraz wydanie decyzji częściowo odmownej. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa. Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Wniesiona skarga podlega oddaleniu, bowiem Sąd nie stwierdził bezczynności Komendanta Policji w załatwieniu wniosku skarżącego. J. C. we wniosku z dnia 19 marca 2021 r. powołał się na ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2020.2176 t.j. z dnia 2020.12.07) - dalej "u.i.d.p." wnosząc o udostępnienie informacji szczegółowo wymienionych we wniosku, w szczególności: 1. Imion i nazwisk oraz stopni służbowych funkcjonariuszy interweniujących w jego sprawie dnia 11 marca 2021 roku o godz. 15:04 w miejscowości P.. 2. Rozdziału funkcji, czyli kto prowadził pojazd, a kto obsługiwał urządzenie pomiarowe tj. kto zdecydował, w którym momencie należy dokonać pomiaru i kto uruchomił urządzenie rejestrujące. 3. Marki i typu pojazdu oraz numeru rejestracyjnego, na którym zostało zainstalowane urządzenie pomiarowe. 4. Kserokopii świadectwa legalizacji pierwotnej urządzenia pomiarowego. 5. Informacji na temat ogumienia zamontowanego w pojeździe podczas wskazanej interwencji: a. - producenta ogumienia, b. - nazwy handlowej, c. -rozmiaru, d. - typu lato/zima, e. - pomiaru wysokości bieżnika na dzień najbliższy możliwy do wykonania po wpłynięciu ww. wniosku, f. - miesiącu i roku ostatniej zmiany ogumienia, jeżeli takowe miało miejsce, 6. Kserokopii świadectwa legalizacji po ostatniej wymianie opon, jeżeli doszło do zmiany oryginalnego ogumienia na inne. 7. Informacji statystycznej: a. - ile na przełomie 2 tygodni do czasu zatrzymania było interwencji zakończonych wystawieniem mandatu z udziałem radiowozu uczestniczącego w zatrzymaniu, b. -Ile we wskazanej liczbie było interwencji, w której przekroczono 100 km/h. 8. Materiału wideo według schematu wskazanego poniżej z każdej interwencji ujętej w czasie wskazanych 2 tygodni, w której przekroczono prędkość 100 km/h: 10 s. nagrania przed włączeniem urządzenia do rejestracji prędkości plus czas pomiaru 10 s. nagrania po zakończeniu pomiaru. a wszystko, jak dokładnie wskazał - w celu analizy materialno technicznej i przygotowania odpowiedniego uzasadnienia na rozprawę w jego sprawie o uchylenie mandatu. W pierwszej kolejności należy wskazać na zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej. W myśl art. 4 ust. 1 u.i.d.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Niewątpliwie Komendant Policji należy do tej kategorii, a zatem pod względem podmiotowym ma w stosunku do niego zastosowanie ustawa o dostępie do informacji publicznej. Trzeba jednak pamiętać, że zgodnie z art. 4 ust. 3 u.i.d.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Z kolei definicję informacji publicznej zawiera art. 1 ust. 1 u.i.d.p., zgodnie z którym każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Jednak w toku sądowego postępowania karnego (wykroczeniowego) wszelkie informacje publiczne z nim związane mogą być udzielane stronie tego postępowania tylko w trybie określonym w art. 156 k.p.k., a nie na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej (wyrok NSA z dnia 15 lipca 2011 r , I OSK 647/11,LexPolonica nr 2784337) W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko Komendanta Policji, że w konkretnych okolicznościach sprawy żądane informacje nie stanowią informacji publicznej i wnioskodawca będący stroną postępowania karnego (wykroczeniowego) nie może domagać się ich udostępnienia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jak trafnie wskazuje organ uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji i danych nie wypełnia celu kontroli władzy publicznej, funkcjonowania instytucji publicznej, istniejących w ramach jej procedur, wyznaczonych zadań czy procesu ich realizacji, ale zmierza do uzyskania informacji w odniesieniu do prywatnego interesu. Do spraw publicznych nie należą sprawy prywatne i objęte innym postępowaniem, nawet wówczas, gdy znajdują się w dyspozycji władzy publicznej. Wniosek z dnia 19 marca 2021 r nie spełniał przesłanki przedmiotowej, która decydowałaby o istnieniu obowiązku udostępnienia informacji publicznej zgodnie z zasadami i trybem określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Skarżący we wniosku jednoznacznie wskazał, że domaga się przedstawienia informacji dotyczącej okoliczności interwencji policji z dnia 11 marca 2021 r i innych interwencji z udziałem radiowozu uczestniczącego w jego zatrzymaniu, co bezpośrednio wiąże ze sprawą o uchylenie mandatu, tak by przygotować odpowiednie uzasadnienie na rozprawę, po dokonaniu analizy materialno technicznej informacji. Do zdarzenia z udziałem skarżącego doszło w dniu 11 marca 2021 r (okoliczność niesporna), kiedy to został zatrzymany do kontroli policyjnej samochód kierowany przez skarżącego, w miejscowości P., z powodu przekroczenia dozwolonej prędkości. Skarżący został ukarany mandatem karnym i zatrzymano mu uprawnienia do kierowania pojazdem. Skarżący nie zgodził się z mandatem. Posiedzenie w przedmiocie uchylenia mandatu zostało zaplanowane na dzień 8 czerwca 2021 r. przed Sądem Rejonowym dla [...] w K. do sygn. akt II Ko 800/21/K. Choć ustawa o dostępie do informacji publicznej gwarantuje dostęp do informacji publicznej, ale nie można tej gwarancji rozumieć jako publicznego dostępu do wszelkich informacji, w szczególności tych które są przedmiotem odrębnego postępowania sądowego (wykroczeniowego). Zdaniem składu orzekającego rozpoznającego niniejszą sprawę, analiza obowiązujących przepisów prawa dotyczących dostępu do informacji publicznej oraz zasad udzielania informacji nie uprawnia do wniosku, że informacje żądane przez skarżącego a związane ze zdarzeniem z 11 marca 2021 r, które wywołało następstwa w postaci toczącego się postępowania o uchylenie mandatu przed Sądem Rejonowym dla [...] w K. do sygn. akt II Ko 800/21/K, a także informacje statystyczne i materiał wideo "z każdej interwencji" "na przełomie 2 tygodni do czasu zatrzymania" skarżącego: - stanowią informacje publiczne. Udostępnienie informacji w postaci "dokumentów, kserokopii i płyty z nagraniami" dotyczących zdarzenia związanego z popełnionym wykroczeniem i interwencji z udziałem radiowozu uczestniczącego w jego zatrzymaniu w trybie informacji publicznej może nastąpić dopiero wówczas, gdy materiał ten nie stanowi dowodu w postępowaniu wykroczeniowym, co w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca, bowiem już w samym wniosku z dnia 19 marca 2021 r skarżący przyznał, że sprawa sądowa o uchylenie mandatu jest w toku i wszystkie żądane informacje potrzebne są mu w celu przygotowania odpowiedniego uzasadnienia na rozprawę w jego własnej sprawie. Jak wyżej wywiedziono, nie była to informacja mająca charakter publicznej, a w konsekwencji nie podlegała udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Brak było zatem podstaw do stosowania u.d.i.p. co do formy i sposobu odmowy udostępnienia tej informacji. Organ zachował termin z art. 13 u.d.i.p. i prawidłowo poinformował pismem z dnia 1 kwietnia 2021 r, że wniosek nie może być zrealizowany w trybie u.d.i.p bowiem żądana informacja nie stanowi informacji publicznej a wyłącznie związaną z interwencją policji z dnia 11 marca 2021 r, co do której prowadzone jest postępowania sądowe o uchylenie mandatu do sygn. akt II Ko 800/21/K i działalnością radiowozu uczestniczącego w jego zatrzymaniu. Skarżący jest stroną postępowania sądowego a materiał dotyczący interwencji policji z dnia 11 marca 2021 r stanowi część akt sprawy sądowej. Z tego względu zastosowanie mają przepisy procesowe regulujące to postępowanie. Przepisy kodeksu postępowania karnego bądź kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia w sposób pełny regulują kwestie dostępu do akt w trakcie trwającego postępowania i wyłączają w tym zakresie stosowanie trybu i formy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wnioskodawca będący stroną postępowania w sprawie o popełnienie wykroczenia może korzystać z uprawnień wynikających z art. 38 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U.2021.457 t.j. z dnia 2021.03.15). Stosownie do art. 38 ust 1 tej ustawy do czynności procesowych prowadzonych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia stosuje się odpowiednio między innymi przepisy art. 156 § 1-5 kodeksu postępowania karnego. Z tego ostatniego przepisu wynika, że - stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta sprawy sądowej oraz daje możność sporządzenia z nich odpisów lub kopii. Za zgodą prezesa sądu akta te mogą być udostępnione również innym osobom. Informacje o aktach sprawy mogą być udostępnione także za pomocą systemu teleinformatycznego, jeżeli względy techniczne nie stoją temu na przeszkodzie (§ 1). Na wniosek oskarżonego lub jego obrońcy wydaje się odpłatnie kopie dokumentów z akt sprawy. Kopie takie wydaje się odpłatnie, na wniosek, również innym stronom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym. Zarządzenie w przedmiocie wniosku może wydać również referendarz sądowy. Od kopii wykonanej samodzielnie nie pobiera się opłaty. (§ 2) Prezes sądu lub referendarz sądowy może w razie uzasadnionej potrzeby zarządzić wydanie odpłatnie uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy (§ 3). Ta wskazana regulacja szczególna wyłącza możliwość skorzystania przez wnioskodawcę domagającego się informacji, jako strona postępowania w sprawie o wykroczenie z trybu przewidzianego ustawą o dostępie do informacji publicznej. W sytuacji, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej adresat wniosku powinien udzielić odpowiedzi w formie tzw. "zwykłego pisma". Nie ma w tym przypadku podstaw do wydawania decyzji administracyjnej. A zatem reakcja Komendanta Policji na wniosek skarżącego z dnia 19 marca 2021 r była prawidłowa i nie można temu organowi zarzucić bezczynności. W ponownym wniosku - z dnia 19 kwietnia 2021 r o udzielnie informacji publicznej skarżący nie wskazywał już, że żądane informacje oraz dokumenty są mu niezbędne w sprawie o uchylenie mandatu. Te żądane informacje i dokumenty zostały mu częściowo udostępnione przez organ. Z powyższych względów skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.