II OZ 848/21

Dnia 1 grudnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 1368/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2021 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę. W ocenie Sądu, nie można było uznać, że skarżący, przesyłając w dniu 28 lipca 2021 r., korespondencję do Sądu drogą mailową uzupełnił braki formalne skargi w sposób skuteczny. Dla skutecznego wniesienia pisma do Sądu drogą elektroniczną konieczne jest bowiem nadesłanie go za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej Sądu, zlokalizowanej na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP). Wynika to z art. 12b § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym w postępowaniu dokumenty elektroniczne wnosi się do sądu administracyjnego przez elektroniczną skrzynkę podawczą. Zatem pisma wysłane na adres elektroniczny Sądu (e-mail), nie wywołują skutków prawnych, które p.p.s.a. wiąże ze złożeniem pisma procesowego. Z powyższych względów skarżący, przesyłając korespondencję do Sądu drogą mailową nie uzupełnił w sposób skuteczny braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi i wskazanie własnego numeru PESEL. Sąd podkreślił, że przy piśmie Sądu z dnia 19 lipca 2021 r., skarżący został pouczony o warunkach wnoszenia pism, wynikających nie tylko z art. 12b § 2 p.p.s.a., o którym mowa powyżej, ale też z art. 83 § 3-5 p.p.s.a., stanowiącego o alternatywnych sposobach skutecznego kierowania korespondencji do Sądu. Dlatego Sąd uznał, że skarżący nie wykonał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zażalenie na ww. postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem dalszego jego prowadzenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 47 § 1 i art. 49 § 1 p.p.s.a. i odrzucenie skargi mimo braku ku temu podstawy w przepisach procedury, możliwości wykonania odpisów przez Sąd i uzyskania PESEL skarżącego z akt sprawy albo dostępnych Sądowi baz danych, nadto z uwagi na udzielne skarżącemu nieprawidłowego pouczenie przez pracownika [...], do którego skarżący się zastosował. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i nienadesłanie numeru PESEL, są brakami formalnymi, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu Sąd I instancji niewadliwie ocenił, że skarżący, przesyłając w dniu 28 lipca 2021 r., korespondencję do Sądu [zwykłą] drogą mailową uzupełnił braki formalne skargi w sposób skuteczny. Jak trafnie ocenił Sąd I instancji, dla skutecznego dokonania czynności procesowej w wyniku złożenia dokumentu elektronicznego wymagane jest zachowanie właściwej formy przewidzianej w przepisach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podjęte w tym zakresie działania przez skarżącego w reakcji na wezwanie Sądu, nie spełniają tych warunków pod każdym względem. Po pierwsze, nadesłane "zwykłą" pocztą elektroniczną pisma (pismo przewodnie/treść maila oraz załącznik w postaci zdjęcia skargi) nie zostały podpisane w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2 p.p.s.a., tj. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jest to wymóg z art. 12b § 1 p.p.s.a. Te zaś zasady dotyczące podpisu dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego, o czym stanowi art. 46 § 2b p.p.s.a. W tych warunkach nie można więc było uznać, że nadesłana zwykłym mailem w załączeniu kopia skargi spełniała zadość art. 47 § 1 p.p.s.a. Po drugie, jeżeli skarżący zdecydował się na uzupełnienie braków formalnych skargi drogą elektroniczną to powinien to uczynić w sposób, o jakim mowa w art. 12b § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w postępowaniu dokumenty elektroniczne wnosi się do sądu administracyjnego przez elektroniczną skrzynkę podawczą. Jednak w okolicznościach tej sprawy skarżący nie uzupełnił braków formalnych poprzez ich wniesienie do sądu administracyjnego przez elektroniczną skrzynkę podawczą (ePUAP), co nie było kwestionowane przez skarżącego. W tych warunkach prawnych i faktycznych skarżący nie może zatem domagać się uznania przez Sąd Administracyjny, że podjęte przez niego działania były prawnie skuteczne. A zatem skarżący nie może skutecznie domagać się, stosownie do art. 47 § 3 p.p.s.a., wydrukowania niewłaściwie złożonych odpisów skargi celem ich doręczenia przez Sąd uczestnikom postępowania. Poza tym skarżący nie wykazał w zażaleniu, jakimi dokładnie dokumentami dysponował Sąd I instancji przed skierowaniem do skarżącego wezwania, z których wynikałoby, że Sąd był już w posiadaniu nr PESEL skarżącego. Na co trafnie zwrócił uwagę Sąd I instancji, skarżący nie zastosował się do pouczenia Sądu, które zawierało informację, w jaki sposób należy wnosić do sądu administracyjnego dokumenty elektroniczne. Wreszcie dla obiektywnie zaistniałego w okolicznościach tej sprawy faktu braku skutecznego uzupełnienia braków formalnych skargi, nie ma znaczenia wskazywana przez skarżącego okoliczność związana z uzyskaniem telefonicznie z Sądu informacji – "nieprawidłowego pouczenia". Ewentualne wady w tym zakresie mogą bowiem stanowić podstawę oceny, ale na etapie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Dlatego w zażaleniu skarżący nie podważył skutecznie oceny Sądu I instancji, zgodnie z którą w sprawie znalazł zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ skarżący nie wykonał wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.