II SA/Bd 251/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję [...] Regionalnego Zarządu [...] [...] [...] [...] w B. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty za wydanie pozwoleń wodnoprawnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Zarządu Zlewni Wód [...] w Pile z dnia [...] września 2020r.nr [...].DS; 2. zasądza od Inne na rzecz strony skarżącej kwotę [...]([...] ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] 2020 r. znak: [...], Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] udzielił [...] pozwoleń wodnoprawnych na usługi wodne, obejmujące odprowadzanie do wód i ziemi, wód opadowych i roztopowych, za pośrednictwem istniejących [...] różnych wylotów z terenu miasta [...], Gmina Miasto [...], powiat [...]. Za wydanie ww. pozwoleń wodnoprawnych pobrano opłatę w wysokości 4497,63.zł . Pismem z dnia [...] 2020 r. Spółka złożył do Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] wniosek o wydanie decyzji o stwierdzeniu nadpłaty za wydanie pozwoleń wodnoprawnych na usługę wodną, obejmującą odprowadzanie wód opadowych i roztopowych istniejącymi [...] wylotami do wód i ziemi. Decyzją z dnia [...].2020 r. znak: [...] Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty dokonanej przez Spółkę w [...] za udzielone decyzją z dnia [...] 2020 r. znak: [...] pozwolenia wodnoprawne. W uzasadnieniu decyzji orzekający organ administracji powołał przepis art. 398 ust. 1 w związku z art. 398 ust. 3 w związku z art. 398 ust. 9 pkt 2 i art. 398 ust. 15 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2017r., poz.1566 2018 r., poz. 2268 ze zm.), z uwzględnieniem art. 398 ust. 4, zgodnie z którymi, jeżeli w jednej decyzji wydano co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo, opłatę, o której mowa w art. 398 ust. 3 ustawy - Prawo wodne, mnoży się przez liczbę tych pozwoleń, przy czym maksymalna wysokość opłaty nie może przekroczyć 4497,63 zł. Zdaniem organu I instancji powyższe przepisy nie są jednoznaczne, dlatego też każdy wniosek rozpatrywany jest indywidualnie, uwzględniając również sposób sformułowania wniosku. Wskazano, że odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do wód kilkoma wylotami lub do kilku urządzeń wodnych bezodpływowych, należy traktować jako oddzielne pozwolenie wodnoprawne dla każdego wylotu, bowiem każde odprowadzenie wymaga indywidualnego ustalenia warunków oraz określenia zasięgu oddziaływania. Ponadto, dla każdego sposobu odprowadzania wód opadowych i roztopowych w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się: • dla każdego wylotu - ilość wód opadowych lub roztopowych, odprowadzanych do wód lub do ziemi, w tym maksymalną ilość mł na sekundę i średnią ilość mł na rok oraz powierzchnię rzeczywistą i zredukowaną zlewni odwadnianej; • miejsce poboru próbek ścieków. Organ wyjaśnił, że odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do odbiornika wód lub urządzenia wodnego, poprzez wyloty posiadające odrębne lokalizacje, podane za pomocą współrzędnych geodezyjnych, uważa się za pozwolenie wodnoprawne nietożsame rodzajowo. Jeżeli wnioskodawca wnosi o wydanie w jednej decyzji kilku pozwoleń wodnoprawnych, to zdaniem organu nie ma w tym sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa. Wnioskodawca mógłby też zawnioskować o wydanie pozwoleń odrębnie dla każdej zlewni. W odwołaniu od powyższej decyzji, Spółka zarzucił błędne ustalenie, że pozwolenia te nie są jednorodzajowe. Odprowadzanie wód opadowych i roztopowych stanowi usługę wodną w rozumieniu art. 35 ust.3 pkt 7 ustawy Prawo wodne. Ustalając jednorodzajowość pozwoleń wodnoprawnych należy posiłkować się treścią art. 398 ustawy - Prawo wodne, w którym określono kategorie działań wymagających uzyskania formy zgody wodnoprawnej Zarzucono też naruszenie art. 398 ust. 4 ustawy - Prawo wodne poprzez jego niezastosowanie, co doprowadziło do wadliwego naliczenia opłaty. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] 2020 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi ustawa z dnia 20 lipca 2017r. Prawo wodne oraz ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego. Pozwolenie wodnoprawne stanowi akt administracyjny nadający uprawnienia do szczególnego korzystania z wód i jest wydawane przez właściwy organ Wód Polskich, w drodze decyzji, w zależności od przedmiotu wniosku i miejsca. Zgodnie z art. 398 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1566 ze zm.) za wydanie pozwolenia wodnoprawnego ponosi się opłatę w wysokości 224,88 zł . Jeżeli w jednej decyzji wydano co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo, to zgodnie z art. 398 ust. 4 ww. ustawy opłatę, o której mowa w ust. 3, mnoży się przez liczbę tych pozwoleń wodnoprawnych, przy czym maksymalna wysokość opłaty nie może przekroczyć 4426,80 zł. Opłata za zgodę wodnoprawną podlega zwrotowi, w przypadku, jeżeli nie wszczęto postępowania w sprawie pozwolenia wodnoprawnego (art. 398 ust. 12 i ust. 13 ustawy Prawo wodne). Ustawa Prawo wodne nie wskazuje expressis verbis co należy rozumieć jako pozwolenia wodnoprawne tożsame rodzajowo. Artykuł 389 ustawy Prawo wodne określa enumeratywnie przypadki w których wymagane jest uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego, w tym na wskazane w punkcie 1 ww. artykułu usługi wodne. Nie wskazuje jednakże, kiedy w przypadku tych usług zachodzi tożsamość rodzajowa pozwolenia wodnoprawnego. Powyższe organ wydający pozwolenie winien rozeznać analizując każdy przypadek indywidualnie w oparciu o obowiązujące przepisy nie tylko ustawy Prawo wodne, ale także rozporządzeń wykonawczych tej ustawy. Zgodnie z wnioskiem Spółki , pozwolenie wodnoprawne miało być udzielone na usługę wodną obejmującą odprowadzanie do wód i do ziemi, wód opadowych i roztopowych pochodzących z terenu miasta [...], za pośrednictwem istniejących [...] wylotów. Każdy z wylotów odprowadza wody opadowe i roztopowe z odwodnienia terenu odrębnych zlewni, po uprzednim ich oczyszczaniu w urządzeniach podczyszczających. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 3 pkt 7 ustawy Prawo wodne, usługę wodną stanowi odprowadzanie wód opadowych i roztopowych ujętych w otwarte, bądź zamknięte systemy kanalizacji deszczowej, do wód lub do urządzeń wodnych. W analizowanym przypadku, w związku z odprowadzaniem wód opadowych z powierzchni [...] niezależnych zlewni, [...] wylotami do wód i do ziemi, zachodzi [...] usług wodnych, ponieważ korzystanie z wód ma miejsce w [...] lokalizacjach objętych odrębnymi zasięgami oddziaływania wykazanymi dla każdego z ww. wylotów, w załączonej do wniosku o uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego dokumentacji i operacie wodnoprawnym. Obowiązek uzyskania pozwolenia wodnoprawnego dotyczy odrębnie każdej z usług wodnych realizowanych w stosunku do wód opadowych odprowadzanych każdym z wylotów. W rozpatrywanym przypadku nie zachodzi tożsamość rodzajowa pozwoleń wodnoprawnych ponieważ wody opadowe i roztopowe zbierane są za pomocą [...] instalacji kanalizacji deszczowej, różniących się powierzchnią odwadnianych zlewni. W świetle obowiązujących przepisów, różnica w powierzchni zlewni, w przypadku pozwoleń wodnoprawnych na odprowadzanie wód opadowych jest niezwykle istotna, ponieważ do każdej zlewni, w zależności od jej powierzchni i ilości odprowadzanych wód opadowych konieczne jest dostosowanie urządzeń podczyszczających o określonej przepustowości nominalnej tak, aby skutecznie oczyścić ilość wód opadowych spływającą ze zlewni w czasie trwania opadów. Większa powierzchnia zlewni wymaga dobrania urządzeń podczyszczających o odpowiednio większej przepustowości nominalnej. Należy zauważyć, że ustawodawca w § 17 obowiązującego na dzień wydawania pozwolenia wodnoprawnego rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 lipca 2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1311 ze zm.) uzależnił obowiązek dokonywania przeglądów urządzeń oczyszczających wody opadowe lub obowiązek wykonywania oprócz ww. przeglądów badań jakości wód opadowych, właśnie od przepustowości nominalnej tych urządzeń. Zgodnie z § 17 ust.7 ww. rozporządzenia, spełnienie warunku dotyczącego jakości odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych (nie więcej niż 100 mg/l zawiesin ogólnych i 15 mg/l węglowodorów ropopochodnych) dla urządzeń oczyszczających o przepustowości nominalnej większej niż 300 l/s ocenia się na podstawie przeglądów urządzeń oczyszczających oraz na podstawie prowadzonych dwa razy w roku badań jakości wód opadowych i roztopowych, podczas gdy w przypadku przepustowości nominalnej urządzeń podczyszczających mniejszej niż 300 l/s ustawodawca nakłada wyłącznie obowiązek wykonywania przeglądów urządzeń oczyszczających. W związku z powyższym, nie można mówić o tożsamości rodzajowej pozwoleń wodnoprawnym wydawanych dla odwodnienia [...] różnych zlewni, ponieważ każde z tych pozwoleń wymaga ustalenia szczegółowych warunków. Dla każdego z ww. przypadków niezbędna jest weryfikacja zastosowanych urządzeń podczyszczających pod kątem nałożenia na wnioskodawcę obowiązku wykonywania przeglądów tych urządzeń bądź ewentualnej konieczności nałożenia obowiązku przeglądów wraz z obowiązkiem wykonywania analiz jakości wód opadowych. Każda z tych instalacji kanalizacyjnych powoduje emisję substancji zanieczyszczających do środowiska w innym miejscu wprowadzania wód opadowych do urządzeń wodnych. W przypadku każdej z tych instalacji kanalizacyjnych, odwadniających określoną powierzchnię zlewni, można kontrolować odrębnie jakość odprowadzanych wód opadowych i roztopowych. W przypadku stwierdzenia przekroczenia określonych w rozporządzeniu wartości dopuszczalnych substancji zanieczyszczających (zawiesina ogólna, węglowodory ropopochodne), naruszenie warunków jakości odprowadzanych wód opadowych dotyczy wyłącznie tej instalacji kanalizacji deszczowej z której odprowadzane wody opadowe nie będą spełniały wymaganych warunków. W związku z powyższym, odprowadzanie wód opadowych i roztopowych [...] wylotami z [...] instalacji kanalizacji deszczowej odwadniających różne powierzchniowo zlewnie należy traktować jako pozwolenia wodnoprawne nietożsame rodzajowo, ponieważ zarówno jakość jak i ilość odprowadzanych nimi wód opadowych jest różna. Problem uznania tożsamości rodzajowej pozwoleń wodnoprawnych należy rozpatrywać w szerszym aspekcie, również w oparciu o definicję instalacji o której mowa ustawie Prawo Ochrony Środowiska. Instalacja kanalizacyjna do odprowadzania wód opadowych wykonana na potrzeby odwodnienia określonej zlewni nie jest instalacją tożsamą z instalacją wykonaną na potrzeby odwodnienia innej zlewni, ponieważ z każdej z tych instalacji kanalizacyjnych mogą zostać odprowadzone do środowiska różne ładunki zanieczyszczeń. Każda z tych niezależnych od siebie instalacji może ulec awarii, która będzie wymagała podjęcia działań naprawczych tylko i wyłącznie w stosunku do tej instalacji. Należy również zauważyć, że nie sama decyzja stanowi pozwolenie wodnoprawne, ale decyzją administracyjną organ udziela pozwolenia wodnoprawnego na konkretną usługę wodną polegającą na odprowadzaniu do wód lub do urządzeń wodnych wód opadowych i roztopowych ujętych we wskazany przez wnioskodawcę system kanalizacji deszczowej. Odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do urządzeń wodnych kilkoma wylotami, należy traktować jako oddzielne pozwolenia wodnoprawne dla każdego wylotu, ponieważ każde odprowadzanie wymaga indywidualnego ustalenia warunków oraz określenia zasięgu oddziaływania. W skardze do Sądu Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, zarzucając naruszenie: • art. 398 ust.3 ustawy - Prawo wodne, poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji pobranie opłaty wyższej niż wskazana w tym przepisie, • art. 398 ust. 4 w związku z art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo wodne poprzez dokonanie jego błędnej wykładni, a w konsekwencji uznanie, że w wyniku postępowania z wniosku Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne obejmujące odprowadzanie wód za pośrednictwem istniejących [...] wylotów, wód opadowych i roztopowych pochodzących z terenu miasta Z., Gmina Miasto [...], powiat [...], wydano [...] pozwoleń wodnoprawnych, które nie są tożsame rodzajowo. Zarzucono też naruszenie przepisów postępowania : - art. 7a § 1 k.p.a. przez zaniechanie zastosowania przyjaznej interpretacji prawa i rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony, - art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. przez błędne ustalenie stanu faktycznego, skutkujące ustaleniem, że udzielone pozwolenia nie mają charakteru jednorodzajowego a odprowadzanie wód do urządzeń kilkoma wylotami należy traktować jako oddzielne pozwolenia wodnoprawne dla każdego wylotu, ponieważ każde odprowadzenie wymaga indywidualnego ustalenia warunków oraz określenia zasięgu oddziaływania. W uzasadnieniu podanych zarzutów strona skarżąca podniosła, że rodzaje działań wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, nazywanych w ustawie - rodzajem pozwolenia wodnoprawnego, ustawodawca określił w art. 389 i 390 ustawy - Prawo wodne, a jednym z nich jest korzystanie z usług wodnych. Z kolei rodzaje usług wodnych skatalogowane zostały w przepisie art. 35 ust. 3 Prawa wodnego, a jedną z nich jest odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Strona skarżąca podkreśliła, że wbrew wywodom uzasadnienia zaskarżonej decyzji ustawodawca nie dokonał dalszej kategoryzacji pozwoleń wodnoprawnych na usługi wodne ze względu na położenie tych urządzeń, rodzaj lub powierzchnię odwanianych zlewni, a jeżeli prawodawca nadał określonym wyrażeniom znaczenie swoiste, to tak należy je rozumieć. Tym samym, obowiązkiem organu jest posługiwanie się takim właśnie ustawowym podziałem rodzajów pozwoleń wodnoprawnych, jak również definicjami poszczególnych działań, dla których wydaje pozwolenia. Elementy, na które wskazuje organ w zaskarżonej decyzji, a wynikające z rozporządzenia w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla zdrowia, niewątpliwie mają znaczenie dla treści pozwolenia wodnoprawnego, ale w żaden sposób nie określają "rodzaju" pozwolenia. Niezależnie ile pozwoleń wodnoprawnych na usługi wodne udzielono tą samą decyzją, pozwolenia te mają charakter jednorodzajowy, bowiem zostały ujęte w jednej kategorii – stosownie do art. 389 pkt 1 ustawy Prawo wodne. W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało ono podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15 zzs ? pkt 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842). Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 365 j.t.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 j.t. ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.". Skarga jest zasadna. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] o odmowie stwierdzenia nadpłaty dokonanej przez skarżącą za udzielenie pozwoleń wodnoprawnych. Zgodnie z art. 398 ust. 12 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, opłata za zgodę wodnoprawną, o której mowa w art. 398 ust. 3-5, podlega zwrotowi, jeżeli nie wszczęto postępowania w sprawie: pozwolenia wodnoprawnego. Artykuł 398 ust. 13 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne stanowi, że zwrot opłaty za zgodę wodnoprawną następuje na wniosek. Zgodnie z art. 398 ust. 17 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne do opłat, o których mowa w ust. 1-6, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują Wodom Polskim. Zgodnie z art. 75 § 4a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, w decyzji stwierdzającej nadpłatę organ podatkowy określa wysokość zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości w takim zakresie, w jakim powstanie nadpłaty jest związane ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego. W zakresie, w jakim wniosek jest niezasadny, organ odmawia stwierdzenia nadpłaty. Zgodnie z art. 398 ust. 4 ustawy Prawo wodne, jeżeli w jednej decyzji wydano co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo, opłatę, o której mowa w art. 398 ust. 3 ustawy - Prawo wodne, mnoży się przez liczbę tych pozwoleń, przy czym maksymalna wysokość opłaty (na dzień wydania decyzji w tym przedmiocie) nie mogła przekroczyć 4497,63 zł. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy postanowienia decyzji wyczerpują przesłanki art. 398 ust. 3 ustawy - Prawo wodne. W ocenie organu II instancji, odprowadzanie wód opadowych i roztopowych wieloma wylotami do urządzeń wodnych należy traktować jako oddzielne pozwolenia wodnoprawne dla każdego wylotu, ponieważ każde odprowadzanie wymaga indywidualnego ustalenia warunków oraz określenia zasięgu oddziaływania. Tym samym należy je traktować jako pozwolenia wodnoprawne nietożsame rodzajowo, ponieważ zarówno jakość jak i ilość odprowadzanych nimi wód opadowych jest różna. W konsekwencji, zdaniem organu, zasadne było naliczenie opłaty w wysokości odpowiadającej mnożnikowi ilości pozwoleń i stawki opłaty przy zastosowaniu ograniczenia maksymalnej wysokości. Interpretacja art. 398 ust. 4 ustawy a contrario wskazuje, że udzielenie w jednej decyzji administracyjnej co najmniej dwóch jednorodzajowych pozwoleń wodnoprawnych, nie rodzi obowiązku poniesienia więcej niż jednej opłaty z tego tytułu. Opłata w tym przypadku nie jest opłatą za usługę wodnoprawną lecz opłatą za udzielenie zgody wodnoprawnej. Należy podkreślić, że na gruncie omawianej ustawy, inną kategorią są opłaty za usługi wodne a inną, opłaty za udzielenie zgód wodnoprawnych. O ile w pierwszym przypadku mamy do czynienia z opłatami za korzystanie ze środowiska naturalnego, o tyle w przypadku drugim, opłaty wnoszone są za czynności organu. W takiej sytuacji, analiza szczegółów dotyczących świadczonej usługi wodnej nie jest przesądzająca dla rozstrzygnięcia sprawy. Wprawdzie ustawodawca expressis verbis nie rozstrzyga o tym, co należy rozumieć przez jednorodzajowe pozwolenia wodnoprawne ale oceny w tym zakresie należy jednak dokonać analizując treść art. 389 ustawy – Prawo wodne, który w swej treści wymienia poszczególne kategorie działań, wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Do działań takich należą: 1) usługi wodne; 2) szczególne korzystanie z wód; 3) długotrwałe obniżenie poziomu zwierciadła wody podziemnej; 4) rekultywację wód powierzchniowych lub wód podziemnych; 5) wprowadzanie do wód powierzchniowych substancji hamujących rozwój glonów; 6) wykonanie urządzeń wodnych; 7) regulację wód, zabudowę potoków górskich oraz kształtowanie nowych koryt cieków naturalnych; 8) zmianę ukształtowania terenu na gruntach przylegających do wód, mającą wpływ na warunki przepływu wód; 9) prowadzenie przez wody powierzchniowe płynące oraz przez wały przeciwpowodziowe obiektów mostowych, rurociągów, przewodów w rurociągach osłonowych lub przepustów; 10) prowadzenie przez śródlądowe drogi wodne oraz przez wały przeciwpowodziowe napowietrznych linii energetycznych i telekomunikacyjnych. Odprowadzanie wód opadowych i roztopowych pochodzących z powierzchni utwardzonych i terenów zielonych do urządzeń wodnych, stanowi usługę wodną w myśl art. 35 ust. 3 pkt 7 ww. ustawy. Rodzaje usług wodnych skatalogowane zostały w przepisie art. 35 ust. 3 prawa wodnego. Jedną z nich jest odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej, służące do odprowadzania opadów atmosferycznych, albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Podkreślenia wymaga, że ustawodawca nie dokonał dalszej kategoryzacji pozwoleń wodnoprawnych: na usługi wodne ze względu na położenie tych urządzeń, czy rodzaj lub powierzchnię odwadnianych zlewni. Reasumując, wyrażenie zgody wodnoprawnej odnosi się do przykładów wymienionych w art. 389 ustawy - Prawo wodne. Dalsze różnicowanie przypadków określonych tym przepisem w zakresie usług wodnych obejmuje katalog usług wodnych wymienionych w art. 35 ust. 3 pkt 7 ustawy i to stanowi ostateczne kryterium rodzajowo określonych pozwoleń wodnoprawnych. Niezależnie od tego, ile pozwoleń wodnoprawnych na usługi wodne udzielono tą samą decyzją, pozwolenia te mają charakter jednorodzajowy, bowiem zostały ujęte w jednej kategorii – stosownie do art. 389 pkt 1 ustawy - Prawo wodne. Ustalając jednorodzajowość pozwoleń wodnoprawnych należy posiłkować się treścią art. 389 powyższej ustawy, w którym enumeratywnie (choć nie w sposób zamknięty) określono kategorie działań wymagających uzyskania tej formy zgody wodnoprawnej (art. 388 ust. 1 pkt 1 ustawy). Dodatkowo należy wskazać na art. 7a § 1 kpa i zasadę rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony. Decyzje organów władzy publicznej, w których wątpliwości interpretacyjne rozstrzygnięto na niekorzyść strony, istotnie obniżają zaufanie do państwa i stanowionego przez nie prawa. W niniejszej sprawie niewątpliwie doszło do naruszenia art. 7a § 1, a także art. 398 ust. 3, 4 ustawy - Prawo wodne. Powyższe uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,uwzględnił skargę i uchylił decyzje organów obu instancji. Mając na względzie wartość przedmiotu sprawy Sąd orzekł o kosztach na podstawie art. 200 p.p.s.a. oraz § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Ponownie rozstrzygając sprawę, organ uwzględni przedstawioną powyżej ocenę prawną.