IV SA/Wa 642/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.) Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi W. W. – syndyka masy upadłości [...] sp. z o.o. w likwidacji w upadłości z siedzibą w G. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji 1. uchyla punkt 1. zaskarżonej decyzji; 2. oddala skargę w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Ministra Klimatu i Środowiska na rzecz skarżącego W. W. – syndyka masy upadłości [...] sp. z o.o. w likwidacji w upadłości z siedzibą w G. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z [...] marca 2021r. Nr [...].[...] Minister Klimatu i Środowiska, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.), dalej: Kpa, w związku z art. 162 § 1 pkt 1 i § 3 Kpa, art. 14 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1592 z późn. zm.), dalej: "ustawa zmieniająca", art. 193 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2020 r. poz. 1219), dalej: "POŚ" oraz art. 48 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2020 r. poz. 797 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania W. W. - [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G., dalej: "[...]", od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2020 r., znak: [...] stwierdzającej wygaśnięcie decyzji tego organu z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...] udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na wytwarzanie i zezwolenia na przetwarzanie odpadów powstałych w wyniku funkcjonowania instalacji do przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz zezwolenia na zbieranie odpadów uchylił zaskarżoną decyzję w całości i stwierdził wygaśnięcie: 1. z dniem [...] stycznia 2016 r. decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...] w zakresie udzielenia [...] Sp. z o.o. pozwolenia na wytwarzanie odpadów, 2. z dniem [...] stycznia 2017 r. decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...] w zakresie udzielenia [...] Sp. z o.o. zezwolenia na przetwarzanie odpadów powstałych w wyniku funkcjonowania instalacji do przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, 3. z dniem [...] lipca 2017 r. decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2016r., znak: [...] w zakresie udzielenia [...] Sp. z o.o. zezwolenia na zbieranie odpadów. W uzasadnieniu organ wskazał, że Syndyk pismem z dnia [...] marca 2020 r. zawiadomił Marszałka Województwa [...], dalej: "Marszałek", że [...] stycznia 2019 r. Postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] sygn. akt: [...] (dołączonym do pisma) ogłoszona została upadłość Dłużnika [...] Sp. z o.o. W piśmie poinformowano również, że [...] Sp. z o.o. "w okresie po dniu ogłoszenia upadłości nie prowadziła żadnego procesu w ramach gospodarki odpadami". Marszałek pismem z dnia [...] marca 2020 r., znak: [...] zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wygaśnięcia pozwolenia na wytwarzanie odpadów udzielonego decyzją tego organu z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...]. Równocześnie na podstawie art. 10 § 1 Kpa pouczono stronę o jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do materiału dowodowego. Decyzją z [...] listopada 2020 r., znak: [...] Marszałek orzekł o stwierdzeniu wygaśnięcia swojej decyzji z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...] udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na wytwarzanie i zezwolenia na przetwarzanie odpadów powstałych w wyniku funkcjonowania instalacji do przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz zezwolenia na zbieranie odpadów. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 14 ustawy zmieniającej, art. 48 pkt 5 ustawy o odpadach, oraz art. 193 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 POŚ. Organ powołując się na art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej (błędnie przez organ przywołany publikator) wyjaśnił, że posiadacz odpadów, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, jest obowiązany, w terminie do dnia 5 marca 2020 r., złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji. Natomiast zgodnie z brzmieniem ust. 4 wskazanego artykułu, jeżeli posiadacz odpadów nie złoży wniosku spełniającego wymagania, o których mowa w ust. 1 i 2, w terminie, o którym mowa w ust. 1, zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów, w zakresie określenia wymagań dotyczących zbierania lub przetwarzania odpadów, wygasa. Przedłożona Marszałkowi kopia wniosku o aktualizację zezwoleń skierowanego do Starosty [...] dotyczy wydanych przez tamten organ zezwoleń na zbieranie odpadów, a tym samym nie dotyczy prowadzonego przez Marszałka postępowania i nie stanowi wypełnienia obowiązku wskazanego przez ustawodawcę w przywołanym powyżej przepisie. Ponadto Marszałek wyjaśnił, że z informacji będących w posiadaniu organu wynika, że [...] Sp. z o.o. od 2018 r. nie prowadziła działalności w zakresie gospodarowania odpadami objętej decyzją podlegającą wygaszeniu. Mając to na uwadze wezwano stronę do przedłożenia dokumentów potwierdzających prowadzenie działalności w zakresie gospodarowania odpadami w okresie od 2018 r. do dnia ogłoszenia upadłości. Do dnia 3 listopada 2020 r. strona nie przedłożyła żądanych dokumentów. Z kolei z dokumentów pozostających w posiadaniu Marszałka (zbiorcze zestawienie danych) wynika, że ostatnie takie zestawienie zostało przez [...] Sp. z o.o. złożone organowi za rok 2017. W sprawozdaniu za rok 2016 i 2017 strona nie wykazała już odpadów wytwarzanych, co oznacza, że już od początku 2016 r. nie prowadziła działalności objętej wygaszaną decyzją w zakresie wytwarzania odpadów. W aktach sprawy znajdują się wspomniane sprawozdania strony za rok 2016 (pismo z dnia 10 marca 2017 r.) i 2017 (przekazane pismem z dnia 22 stycznia 2018 r.). Syndyk pismem z dnia 7 grudnia 2020 r. złożył odwołanie od przywołanej wyżej decyzji. W toku postępowania organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej posiadacz odpadów, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, jest obowiązany, w terminie do dnia 5 marca 2020 r., złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji (...). dalej w ust. 4 przywołanego artykułu ustawodawca wskazał, że jeżeli posiadacz odpadów nie złoży wniosku spełniającego wymagania, o których mowa w ust. 1 i 2, w terminie, o którym mowa w ust. 1, zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów, w zakresie określenia wymagań dotyczących zbierania lub przetwarzania odpadów, wygasa. Z taką sytuacją w ocenie organu mamy do czynienia w sprawie. Mimo ustawowego obowiązku wystąpienia do organu właściwego w sprawie, w tym przypadku do Marszałka, strona nie złożyła wniosku o zmianę posiadanej decyzji z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...] udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na wytwarzanie i zezwolenia na przetwarzanie odpadów powstałych w wyniku funkcjonowania instalacji do przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz zezwolenia na zbieranie odpadów. A więc w zakresie zezwoleń, zgodnie z dyspozycją art. 14 ust. 4 ustawy zmieniającej, decyzja ta wygasła z dniem upływu terminu do złożenia wniosku o jej zmianę. Nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia złożenie takiego rodzaju wniosku do Starosty [...], bowiem organ ten wydał stronie całkiem niezależne zezwolenie, które nie może być przedmiotem oceny w obecnym postępowaniu, ani też nie wpływa na ocenę wypełnienia obowiązku w odniesieniu do decyzji Marszałka, o którym mowa wyżej. Jednocześnie organ wskazał, że w posiadaniu organu I instancji pozostają zbiorcze zestawienia danych przedkładanych przez stronę Marszałkowi, a świadczące o prowadzeniu przez spółkę działalności w zakresie gospodarki odpadami. Są to sprawozdania za rok 2016 i 2017. Celem wyjaśnienia czy podmiot prowadził taką działalność również w 2018 r. Marszałek wezwał stronę do przedłożenia kopii takich zestawień za ten właśnie rok. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Nie ma więc podstaw by sądzić, że gospodarowanie odpadami uregulowane decyzją Marszałka było prowadzone również w roku 2018. Zbiorcze zestawienie danych za rok 2016 zostało przygotowane przez stronę w dniu 10 marca 2017 r. Jest to o tyle istotne, że jako rok sprawozdawczy w odpowiedniej rubryce wskazano rok 2014. Jest to oczywisty błąd, o czym świadczy właśnie wspomniana wyżej data sporządzenia sprawozdania. Podobna zresztą sytuacja miała miejsce w roku kolejnym. Na sprawozdaniu jako rok sprawozdawczy nadal widnieje rok 2014, natomiast data sporządzenia sprawozdania - [...] stycznia 2018 r. - świadczy o tym, że dotyczy ono roku 2017. Potwierdzeniem takiego wnioskowania może być również treść prezentaty widocznej na piśmie przekazującym sprawozdanie. Analiza treści zbiorczych zestawień danych prowadzi w ocenie organu do wniosku, że w 2016 r. strona nie wytworzyła żadnych odpadów (Dział 2 - nie wykazano odpadów wytworzonych). Natomiast wykazane zostały ilości odpadów zbierane przez spółkę zgodnie z decyzją Marszałka z dnia [...] stycznia 2016 r. (Dział 4) oraz ilości odpadów poddanych odzyskowi również zgodnie z tą decyzją (Dział 5, Tabela A). Z kolei ze sprawozdania za rok 2017 wynika, że spółka nadal nie wytwarzała żadnych odpadów (Dział 2), ale też nie poddała żadnych odpadów procesowi odzysku. Natomiast nadal prowadziła proces zbierania odpadów przy czym zwrócić należy uwagę na informację przedłożoną przez stronę w Dziale 1, Tabela B. Są to informacje dotyczące decyzji, na podstawie których spółka uprawniona była do prowadzenia działalności w zakresie gospodarowania odpadami. W zakresie pozwolenia na wytwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenia na odzysk odpadów spółka wskazała, że działała na podstawie decyzji Marszałka z dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia 6 lipca 2017 r. Co do dalszego okresu działalności w zakresie zbierania odpadów strona poinformowała, że działalność była prowadzona na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. W pozycji dotyczącej zbierania odpadów (dane z Działu 4) wskazano ilości odpadów zbieranych, co świadczy o tym, że proces ten nadal w tym okresie był prowadzony. Z kolei rodzaje zbieranych odpadów określone poprzez wskazanie ich kodów prowadzą do wniosku, że w 2017 r. strona rzeczywiście korzystała z uprawnień wynikających z decyzji Marszałka, a następnie z decyzji Starosty [...]. Podsumowując organ stwierdził, że [...] Sp. z o.o. zadeklarowała korzystanie z uprawnień nadanych jej decyzją Marszałka z dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia [...] lipca 2017 r. Przy czym nie bez znaczenia jest okoliczność faktycznego korzystania z posiadanego uprawnienia, co ma znaczenie zarówno w świetle przepisów POŚ jak i ustawy o odpadach. Ze zbiorczych zestawień danych wynika, że w rzeczywistości strona nie wytworzyła żadnych odpadów już w 2016 r. Tym samym przyjęto, że w zakresie wytwarzania odpadów ostatnim dniem tej działalności był dzień 31 grudnia 2015 r. W odniesieniu do odzysku (przetwarzania) odpadów wskazać należy, że spółka nie prowadziła takiego procesu przez cały 2017 r. i lata następne, czyli ostatnim dniem prowadzenia procesu przetwarzania odpadów był dzień 31 grudnia 2016 r. Natomiast najdłużej prowadzony, na podstawie decyzji Marszałka z dnia [...] stycznia 2016 r., był proces zbierania odpadów. I tu jako ostatni dzień prowadzenia tej działalności na podstawie przywołanej wyżej decyzji należy przyjąć deklarowaną przez stronę datę 6 lipca 2017 r. Treść art. 193 ust. 1 pkt 5 POŚ mówi, że pozwolenie wygasa jeżeli prowadzący instalację nie prowadził działalności objętej pozwoleniem przez dwa lata. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w sprawie. Jak ustalono, zaprzestanie prowadzenia działalności w zakresie wytwarzania odpadów nastąpiło z dniem 31 grudnia 2015 r. Ponieważ przez kolejne lata działalność ta nie była prowadzona, to uznać należy, że spełniony został warunek określony w przywołanym na wstępie akapitu przepisie. Z kolei treść art. 193 ust.3 POŚ wskazuje, że organ właściwy do wydania pozwolenia stwierdza, w drodze decyzji, wygaśnięcie pozwolenia, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 2-8. Analogiczne rozwiązania do powyższych, choć tylko w części, obowiązują w przepisach ustawy o odpadach. Zgodnie z art. 48 pkt 5 ustawy o odpadach zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wygasa jeżeli podmiot objęty zezwoleniem nie prowadził działalności objętej zezwoleniem przez 2 lata. Bieg tych terminów rozpoczął się odpowiednio w dniu 7 lipca 2017 r. oraz 1 stycznia 2017 r. W tym przypadku również minęły dwa lata nieprowadzenia działalności we wskazanym okresie, po którym następuje wygaśnięcie decyzji z mocy prawa. Ustawodawca w art. 48 ustawy o odpadach nie zobowiązał organu do stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia w drodze decyzji, jak to ma miejsce w przepisach POŚ. Trzeba mieć jednak na uwadze przepis art. 162 § 1 pkt 1 Kpa, który mówi, że organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. W ocenie organu II instancji pomimo uwzględnienia stanu bezprzedmiotowości w art. 48 pkt 2 ustawy o odpadach jako samodzielnej przesłanki wygaśnięcia decyzji, to nieprowadzenie działalności objętej zezwoleniem można zaliczyć do szeroko pojmowanej bezprzedmiotowości w rozumieniu przepisów Kpa. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2017 r., sygn. akt: II OSK 2218/16 za stan taki należy przyjąć następującą sytuację: "Bezprzedmiotowość decyzji, o której mowa w art. 162 § 1 pkt 1 Kpa, wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na jej podstawie, a to z powodu zgaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy na sutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonania decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku gdy powoduje ona taki skutek". Zgodnie z tym stanowiskiem zaprzestanie określonej w decyzji działalności należy utożsamiać z rezygnacją z uprawnień przez stronę, a tym samym okoliczność ta wpisuje się w przepis art. 162 Kpa. Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Marszałka leży zarówno w szeroko pojętym interesie społecznym, jak i w interesie strony. Potwierdzenie wygaśnięcia wspomnianej decyzji wyeliminuje niepewność podmiotu co do posiadanego zezwolenia i jego ewentualne nieuprawnione wykonywanie. Podobnie stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia powoduje, że podmioty przekazujące odpady unikną sytuacji, w której mogłyby je przekazać podmiotowi nieuprawnionemu, co w konsekwencji mogłoby obciążyć je karami za takie postępowanie z odpadami. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7, art. 77 oraz art. 75 i art. 80 Kpa organ odwoławczy nie podzielił stanowiska skarżącego. Materiał dowodowy został zebrany w zakresie wystarczającym do podjęcia rozstrzygnięcia i dokładnie przeanalizowany przez organy obydwu instancji, a wskazane w odwołaniu okoliczności nie mogą przesądzać o niezastosowaniu przepisów ustawy o odpadach oraz POS. Syndyk w odwołaniu powołując się na art. art. 316 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe w związku z treścią art. 551 k.c. stwierdza, że "W sytuacji, gdy Sąd Upadłościowy i Syndyk starają się zbyć zorganizowaną część przedsiębiorstwa upadłego, próba zastosowania przez organ I instancji regulacji będących podstawą wydania rozstrzygnięcia ewidentnie uderza w składniki niematerialne przedsiębiorstwa upadłego". W odpowiedzi na powyższe należy zauważyć, że żaden przepis ustawy o odpadach, ani też POŚ nie uwzględnia stanu upadłości przedsiębiorstwa jako wyjątku w stosowaniu przepisów wskazanych ustaw. Nie ma powodów do przyjęcia, że stan upadłości stanowi okoliczność do stosowania wyłączenia wobec takiego podmiotu z innych obowiązujących przepisów z zakresu szeroko rozumianej ochrony środowiska. Stanowiłoby to zresztą nieuzasadnione preferencje w porównaniu do pozostałych podmiotów, których te przepisy obowiązują. Z tego też powodu nie mogą być przyjęte jako dowód w sprawie odpisy wskazanych dokumentów: postanowienia o postawieniu strony w stan upadłości, ogłoszenia upadłości [...] Sp. z o.o., wydruku z MSiG dotyczącego upadłości spółki, wydruku KRS, odpisu postanowienia Sędziego Komisarza z dnia [...] lipca 2020 r. oraz z dnia [...] września 2020 r. jako dowody potwierdzające okoliczności niemające wpływu na rozstrzygnięcie. Również zarzut o błędnym i bezpodstawnym przyjęciu przez organ I instancji, że złożenie wniosku do Starosty [...] nie stanowi dowodu w sprawie zdaniem organu nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wyjaśniono powyżej wniosek o zmianę, o którym mowa, dotyczy decyzji Starosty [...] i orzeczenie w tej sprawie pozostaje poza właściwością Marszałka, jak i Ministra Klimatu i Środowiska. Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Marszałka z dnia [...] stycznia 2020 r. nie ma wpływu na byt prawny decyzji Starosty [...]. Ponadto podstawą prawną przyjętego rozstrzygnięcia ostatecznie nie jest art. 14 ustawy zmieniającej więc i z tego względu argument ten nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Syndyk, zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie: - art. 10 § 1 Kpa w związku z art. 140 oraz art. 28 Kpa, co wywołało wadliwość, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, - art. 193 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 POŚ oraz art. 48 pkt 5 ustawy o odpadach poprzez bezpodstawne zastosowanie, - art. 14 ust. 1 i 4 ustawy zmieniającej w świetle art. 316 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe, - art. 551 k.c. poprzez pominięcie, że zezwolenia stanowią składnik przedsiębiorstwa upadłego, - art. 7 i art. 77 Kpa w związku z art. 140 Kpa poprzez zaniechanie dokładnego zbadania stanu faktycznego sprawy. W uzasadnieniu do skargi wyjaśniono, że w postępowaniu przed organem II instancji nie brał udziału nabywca (od dnia [...] stycznia 2021 r.) zorganizowanej części przedsiębiorstwa upadłego tj. [...] Sp. z o.o., na dowód czego przedłożono przy skardze wypis aktu notarialnego Repertorium A numer [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. W związku z tym, że zgodnie z regulacją art. 551 k.c. zezwolenia stanowią składnik przedsiębiorstwa upadłego doszło do oczywistego naruszenia art. 10 § 1 Kpa, co jest wystarczające do uchylenia zaskarżonej decyzji. W dalszej części uzasadnienia skarżący analizuje zagadnienie wznowienia postępowania w kontekście prawidłowego ustalenia stron postępowania. Syndyk w skardze podniósł również, że niezależnie od powyższych zarzutów zastosowanie art. 14 ustawy zmieniającej razi dysfunkcjonalnością. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) dalej "P.p.s.a.", uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej ma stwierdzić, że doszło nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Sąd w składzie orzekającym, dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia - w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy - doszedł do przekonania, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazano. Zaskarżona w sprawie decyzja została wydana na podstawie art. 14 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1592 z późn. zm.), dalej: "ustawa zmieniająca", oraz art. 193 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2020 r. poz. 1219), dalej: "POŚ" oraz art. 48 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2020 r. poz. 797 z późn. zm.). Zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej posiadacz odpadów, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, jest obowiązany, w terminie do dnia 5 marca 2020 r., złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji. Natomiast zgodnie z brzmieniem ust. 4 wskazanego artykułu, jeżeli posiadacz odpadów nie złoży wniosku spełniającego wymagania, o których mowa w ust. 1 i 2, w terminie, o którym mowa w ust. 1, zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów, w zakresie określenia wymagań dotyczących zbierania lub przetwarzania odpadów, wygasa. W rozpoznawanej sprawie wbrew zarzutom skargi ustalono, że skarżący nie spełnił określonych powyżej warunków. W zakreślonym przez ustawodawcę terminie nie złożył w/w wniosku, co z mocy ustawy skutkować winno co do zasady wygaśnięciem posiadanych przez niego pozwoleń udzielonych decyzją z [...] stycznia 2016r. w zakresie wytwarzania, przetwarzania i zbierania odpadów. Co więcej z oświadczenia syndyka wynika, że po ogłoszeniu upadłości (postanowienie sądu z [...] stycznia 2019r.) spółka nie prowadziła żadnego procesu w ramach gospodarki odpadami. Nie przedstawiono także dokumentów wskazujących aby działalność taka była prowadzona w 2018r. W toku postępowania organ ustalił jednak, że pozwolenie z [...] stycznia 2016r. w zakresie wytwarzania odpadów wygasło wcześniej w oparciu o art. 193 ust. 1 pkt 5 POŚ zgodnie z którym, pozwolenie wygasa jeżeli prowadzący instalację nie prowadził działalności objętej pozwoleniem przez dwa lata. Organ uznał, że taka właśnie sytuacja ma miejsce w sprawie. Jak ustalono, zaprzestanie prowadzenia działalności w zakresie wytwarzania odpadów nastąpiło z dniem 31 grudnia 2015 r. Ponieważ przez kolejne lata działalność ta nie była prowadzona. Organ powołał się w tym zakresie na sprawozdania za rok 2016 i 2017 złożone przez Spółkę, w których strona nie wykazała wytwarzanych odpadów. W ocenie organu oznacza to, że już od początku roku 2016 nie prowadziła działalności w zakresie wytwarzania odpadów. W konsekwencji organ w pkt. 1 zaskarżonej decyzji orzekł o wygaszeniu w/w pozwolenia z dniem 1 stycznia 2016r. Odnosząc się do powyższego rozstrzygnięcia Sąd uznał jednak, że o ile właściwie w sprawie ustalono, że spółka od 2016r. nie prowadziła w/w działalności, o tyle w ocenie Sądu brak było podstaw do orzeczenia o wygaszeniu pozwolenia z [...] stycznia 2016r., od 1 stycznia 2016r. Rozstrzygnięcie organu rozstrzyga bowiem w zakresie nie objętym w/w pozwoleniem. W sytuacji, gdy zgodnie z pkt V w/w decyzji, obowiązuje ona od [...] stycznia 2016r. brak było podstaw do stwierdzenia jej wygaśnięcia z datą wcześniejszą. Tym samym Sąd w pkt. 1 sentencji wyroku orzekł o uchyleniu pkt 1 zaskarżonej decyzji. Jednocześnie, Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie decyzji zawartej w pkt 2 i 3 nie narusza przepisów prawa. Wskazać bowiem należy, że zasadnie organ przywołał w tym zakresie art. 48 pkt 5 ustawy o odpadach. Zgodnie z art. 48 pkt 5 ustawy o odpadach zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wygasa jeżeli podmiot objęty zezwoleniem nie prowadził działalności objętej zezwoleniem przez 2 lata. Z poczynionych w tym zakresie ustaleń organów wynika, że bieg tych terminów rozpoczął się odpowiednio w dniu 7 lipca 2017r. oraz 1 stycznia 2017 r. W tym przypadku również minęły dwa lata nieprowadzenia działalności we wskazanym okresie, po którym następuje wygaśnięcie decyzji z mocy prawa. Powyższe ustalenia organy poczyniły w oparciu o analizę treści zbiorczych zestawień, która prowadzi do właściwego wniosku, że w 2016 r. zostały przez Spółkę będącą obecnie w upadłości wykazane ilości odpadów zbierane zgodnie z decyzją Marszałka z dnia [...] stycznia 2016 r. (Dział 4) oraz ilości odpadów poddanych odzyskowi również zgodnie z tą decyzją (Dział 5, Tabela A). Z kolei ze sprawozdania za rok 2017 wynika, że spółka nie poddała żadnych odpadów procesowi odzysku. Natomiast nadal prowadziła proces zbierania odpadów przy czym zwrócić należy uwagę na informację przedłożoną przez stronę w Dziale 1, Tabela B. Są to informacje dotyczące decyzji, na podstawie których spółka uprawniona była do prowadzenia działalności w zakresie gospodarowania odpadami. W zakresie pozwolenia na wytwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenia na odzysk odpadów spółka wskazała, że działała na podstawie decyzji Marszałka z dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia 6 lipca 2017 r. Co do dalszego okresu działalności w zakresie zbierania odpadów strona poinformowała, że działalność była prowadzona na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. W pozycji dotyczącej zbierania odpadów (dane z Działu 4) wskazano ilości odpadów zbieranych, co świadczy o tym, że proces ten nadal w tym okresie był prowadzony. Z kolei rodzaje zbieranych odpadów określone poprzez wskazanie ich kodów prowadzą do wniosku, że w 2017 r. strona rzeczywiście korzystała z uprawnień wynikających z decyzji Marszałka, a następnie z decyzji Starosty [...]. Podsumowując organ słusznie uznał, że skoro [...] Sp. z o.o. zadeklarowała korzystanie z uprawnień nadanych jej decyzją Marszałka z dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia 6 lipca 2017 r., to nie korzystała z niej również w późniejszym terminie. W świetle powyższego w ocenie Sądu rozstrzygnięcie organu odwoławczego zawarte w pkt 2 i 3 decyzji w zakresie wygaszenia zezwolenia na przetwarzanie i zbieranie odpadów nie narusza przepisów prawa. Odnosząc się z kolei do zarzutu podniesionego w skardze w zakresie naruszenia wskazanych w skardze przepisów k.p.a w zakresie braku zapewnienia udziału w postępowaniu nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa, oraz wygaszenie decyzji niezgodnie z art. 316 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe w zw. z art. 55 1 k.c. należy wskazać, że zarzuty te nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że analiza dołączonego do skargi aktu notarialnego potwierdzającego akt sprzedaży przedsiębiorstwa odnosi się do zbywanej nieruchomości, ruchomości oraz patentu nr [...] stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w skład którego wchodzą dodatkowo prawa z umowy rachunku bankowego. Nie ma w nim mowy o decyzjach z zakresu ochrony środowiska, czy też ustawy o odpadach. Wskazać zatem należy, że zezwolenie na przetwarzanie odpadów, na zbieranie odpadów, czy też pozwolenie na wytwarzanie odpadów ma charakter publicznoprawnego podmiotowego uprawnienia i z tego powodu, co do zasady, wyłączone jest z obrotu cywilnoprawnego, jeśli ustawodawca nie stanowi inaczej. Możliwość przeniesienia praw i obowiązków ustawodawca przewidział w ustawie o odpadach, np. decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, jednak nie dotyczy to zezwolenia na przetwarzanie, czy na zbieranie odpadów. Z kolei w odniesieniu do przepisów POŚ zwrócić należy uwagę, że możliwe jest przeniesienie praw i obowiązków wynikających z decyzji. W art. 189 ust. 1 POŚ ustawodawca wskazał bowiem, że podmiot, który staje się prowadzącym instalację lub jej oznaczoną część, przejmuje prawa i obowiązki wynikające z pozwoleń dotyczących tej instalacji lub jej oznaczonej części i zgodnie z ust. 2 wskazanego artykułu występuje on niezwłocznie z wnioskiem o zmianę pozwoleń w zakresie oznaczenia prowadzącego instalację. W rozpoznawanej sprawie brak jest dowodów wskazujących, że doszło do "niezwłocznego wystąpienia" nabywcy. Co więcej mając na uwadze, że z treści art. 193 POŚ wynika, iż do wygaśnięcia decyzji dochodzi z mocy prawa, a fakt ten jest jedynie potwierdzany decyzją organu, w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do uznania, że organ błędne ustalił krąg stron. Z akt sprawy nie wynika, aby nabywca części przedsiębiorstwa wskazanej w akcie notarialnym wykazał, że jest podmiotem o którym mowa w art. 189 ust. POŚ, tj. aby przejął prawa i obowiązki z pozwalania objętego niniejszym postępowaniem. A tylko wówczas może ubiegać się o ew. wznowienie postępowania w oparciu o art. 145§1 pkt. 4 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit c, orzekł jak w pkt. 1 sentencji wyroku, jednocześnie w działając na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę w pozostałym zakresie. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a Rozpoznając ponownie sprawę w zakresie wskazanym w pkt. 1 organ uwzględni wytyczne Sądu w zakresie właściwego ustalenia daty wygaśnięcia pozwolenia na wytwarzanie odpadów.