II SA/Lu 645/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na zakup posiłku lub żywności w ramach wieloletniego rządowego programu "Posiłek w szkole i w domu" na lata 2019-2023 w miesiącu [...] r., w kwocie [...]zł. W okresie biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi na tę decyzję W. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z [...] r. (sygn. akt II SPP/Lu 68/21) przyznano wnioskującemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, w pozostałym zakresie umorzono postępowanie z uwagi na przedmiot sporu, który jest objęty ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych. Pismem z [...] r. Okręgowa Rada Adwokacka w L. poinformowała Sąd, że w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu W. W. wyznaczono adwokat A. L. S.. Następnie pismem z dnia [...] r., Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała Sąd, że pismo o wyznaczeniu w/w pełnomocnika zostało doręczone ad S. w dniu [...]. W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego wniósł skargę na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a"), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jeżeli zatem stronie skarżącej został doręczony odpis decyzji, bądź innego rozstrzygnięcia w sprawie, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z przekazanych Sądowi wraz ze skargą akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r. nie została przez skarżącego odebrana pomimo dwukrotnego awizowania. Przesyłka zwierająca zaskarżoną decyzję została doręczona skarżącemu w dniu [...]r. w trybie art. 44 § 4 k.p.a. (k. 17 akt adm. II inst.). Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na powyższe rozstrzygnięcie upływał zatem [...] r. (koniec biegu tego terminu przypadał na niedzielę [...] r., który jest dniem ustawowo wolny od pracy, a następujący po nim dzień [...] r., również jest dniem ustawowo wolnym od pracy stąd, w myśl art. 83 § 2 p.p.s.a., termin do wniesienia skargi upłynął następnego dnia – we wtorek 4 [...].). Tymczasem skarga W. W. została w niniejszej sprawie wniesiona dopiero [...] r., a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Bez wpływu na ocenę zachowania tego terminu pozostaje okoliczność, że skargę w imieniu skarżącej wniósł pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy, który o wyznaczeniu go adwokatem skarżącego został zawiadomiony – jak wynika z akt sprawy – w dniu [...] r., czyli, już po upływie terminu do wniesienia skargi. Podkreślić bowiem należy, że okoliczność złożenia przez skarżącego wniosku o przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu (co dopuszcza przepis art. 243 § 1 p.p.s.a.) nie ma, w świetle dyspozycji art. 53 p.p.s.a., wpływu na bieg i upływ terminu do wniesienia skargi w sytuacji, gdy doszło do skutecznego doręczenia stronie decyzji. Art. 53 p.p.s.a. nie zawiera bowiem regulacji analogicznej do zawartej w art. 177 p.p.s.a., który, określając termin do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, stanowi, że w razie ustanowienia dla strony pełnomocnika z urzędu już po wydaniu takiego orzeczenia, początek biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej liczy się od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu. Art. 53 p.p.s.a. w zakresie, w jakim odnosi się do decyzji administracyjnych, początek biegu terminu do wniesienia skargi bezwzględnie wiąże z dniem doręczenia decyzji skarżącemu. Jeżeli zatem strona, po doręczeniu jej decyzji ostatecznej, zwróci się do Sądu z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu odstępując przy tym od samodzielnego sporządzenia i wniesienia skargi na tę decyzję, natomiast okres realizacji tego wniosku przekroczy długość terminu do wniesienia skargi, wskutek czego do wyznaczenia pełnomocnika dla strony dojdzie już po upływie terminu do wniesienia skargi, wówczas wyznaczony pełnomocnik, wnosząc skargę w imieniu strony już po upływie terminu, zmuszony jest jednocześnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, od uwzględnienia którego uzależnione jest nadanie skardze dalszego biegu. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego - wnosząc skargę w takich właśnie okolicznościach - nie zawarł jednak w treści skargi wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Dodatkowo Sąd zauważa, że w analogicznych sprawach skarżącego, oznaczonych sygn. II SA/Lu 643/20 oraz II SA/Lu 644/20, w których W. W., również złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy przed wniesieniem skargi do Sądu, pełnomocnicy wyznaczeni z urzędu w ramach przyznanego prawa pomocy, wraz z wniesieniem skargi do Sądu, które nastąpiło już po terminie do jej wniesienia, złożyli wnioski o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Czynność ta pozwala na konwalidację wadliwie dokonanej czynności procesowej. W okolicznościach niniejszej sprawy, pełnomocnik skarżącego z takim wnioskiem jednak nie wystąpił, co prowadzi do stwierdzenia, że skarga jako złożona z uchybieniem terminu podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia