II OZ 497/21

Dnia 26 sierpnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia U. sp. z o.o. z siedzibą w B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 964/21 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu U. sp. z o.o. z siedzibą w B. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2021 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącą Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2021 r., nr [...], w kwocie 100 (pięćset) złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Zażalenie na ww. zarządzenie wniosła skarżąca Spółka, podnosząc, że w ogóle nie powinna był być stroną w postępowaniu administracyjnym, dlatego nie powinna ponosić dalszych skutków nieprawidłowego postępowania organów administracji i nie powinna być obarczany obowiązkiem ponoszenia dalszych opłat, w tym przypadku – obowiązkiem uiszczenia wpisu od sprzeciwu. Ponadto w jej ocenie zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego w przedmiocie uiszczenia wpisu od sprzeciwu w kwocie 100 zł jest niezasadne, a wpis powinien wynosić 10 zł, tj. powinien być minimalnym wpisem przewidzianym przez przepisy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie na zarządzenie z dnia 18 czerwca 2021 r. jest bezzasadne w świetle art. art. 64b § 1 w zw. z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. Przewodniczący wzywa wnoszącego sprzeciw, aby pod rygorem jego odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżąca Wspólnota nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 2-4 p.p.s.a. Wynika z powyższego, że słusznym było wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 zł. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 1 pkt 6a ww. rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach sprzeciwów od decyzji – 100 zł, a nie jak wskazano w zażaleniu – 10 zł. W świetle powyższego bez znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego zarządzenia jest też podnoszona w zażaleniu argumentacja w odniesieniu do przedmiotu postępowania. Kwestie merytoryczne dotyczące oceny przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym nie mają znaczenia w sprawie istnienia podstaw prawnych do wezwania skarżącej Spółki do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.