III SA/Gl 531/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.) Protokolant Katarzyna Czabaj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zbieranie odpadów uchyla zaskarżoną decyzję. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. działając na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. 2018 r. Poz. 570) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego – dalej k.p.a. (t.j. Dz. U. 2020 r. Poz. 256 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania M.G., - dalej strona - od decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...]r. nr [...]w sprawie odmowy zmiany decyzji Prezydenta Miasta G. nr [...]z dnia [...] r. zezwalającej na zbieranie odpadów na terenie nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] (działka nr [...] obr. S.) utrzymało w mocy sporną decyzję. Stan sprawy jest następujący: Wnioskiem z dnia [...]r. strona prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą: A, wystąpiła do organu o zmianę decyzji Prezydenta Miasta G. nr [...] z dnia [...]r. zezwalającej na zbieranie odpadów. Konieczność zmiany posiadanego zezwolenia wynikała z treści art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 1592 ze zm.). W dniu [...]r. Prezydent Miasta G. wydał decyzję nr [...] w sprawie odmowy zmiany decyzji Prezydenta Miasta G. nr [...] z dnia [...]r. zezwalającej na zbieranie odpadów na terenie nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] (działka nr [...] obr. S.). Prezydent wskazał, iż ze względu na realne zagrożenie pożarowe wynikające z palności odpadów magazynowanych przez wnioskodawcę w ramach zbierania odpadów - tj. opon, które charakteryzują się wysokim ciepłem spalania, jak również z uwagi na lokalizację miejsca magazynowania (teren na obrzeżu miasta, odpady magazynowane na otwartej przestrzeni, co hipotetycznie może zwiększać ryzyko rozwinięcia się pożaru w wyniku przypadkowego zaprószenia ognia lub celowego podpalenia i jego niezauważenia w początkowym etapie), na podstawie art. 41 a ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach wystąpił z wnioskiem do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. o kontrolę miejsca magazynowania odpadów, znajdującego się na działce nr [...] obręb S. przy ul. [...] w G. Po przeprowadzonych w dniach [...]r. czynnościach kontrolno-rozpoznawczych Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w G. w dniu [...]r. wydał postanowienie znak: [...]negatywnie opiniujące spełnienie wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej przez przedsiębiorcę M.G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: A oraz nie stwierdził zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej zawartymi w dokumentacji pn. "[...] wykonanej w [...] r. przez mgr inż. J.M. - specjalistę ds. ochrony przeciwpożarowej (nr upr. [...]). W konsekwencji nie stwierdzono zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w postanowieniu Komendanta Miejskiego PSP w G. z dnia [...]r. znak sprawy: [...]. W trakcie czynności ujawniono, że w miejscu prowadzenia działalności przez M. G. na działce nr [...] obrąb S. przy ul. [...] w G. nie zapewniono wody do zewnętrznego gaszenia pożaru co znalazło odzwierciedlenie w protokole ustaleń z czynności kontrolno-rozpoznawczych z dnia [...] r., znak: [...]. Powyższe w oparciu o art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 20 Iipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 41a ust. 4a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 797 ze zm.) stało się podstawą faktyczną do odmowy wydania zmiany decyzji Prezydenta Miasta G. W odwołaniu strona zakwestionowała wydana decyzję wskazując, iż zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej, a Kolegium nie uwzględniło odwołania decyzją z dnia [...]r. Kolegium w treści decyzji powołało się na art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018 r. Poz. 1592 ze zm., dalej też jako: ustawa zmieniająca) i przywołało jego treść. Dalej Kolegium podało, iż zgodnie z art. 41a ust. 1a ustawy z dnia 14 grudnia 2021 r. o odpadach (tekst jedn. Dz. U. 2020 r. Poz. 797 ze zm., dalej też jako; ustawa), zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów są wydawane po przeprowadzeniu przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej kontroli instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub miejsc magazynowania odpadów, w których ma być prowadzone przetwarzanie odpadów lub zbieranie odpadów, w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt. 1, oraz w postanowieniu, o którym mowa w art. 42 ust. 4c. W przypadku postanowienia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej negatywnie opiniującego spełnienie wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej o których mowa w operacie przeciwpożarowym, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt. 1, oraz w postanowieniu, o którym mowa w art. 42 ust. 4c, właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów (art. 41a ust. 4a ustawy). Po analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz stanu prawnego i faktycznego sprawy SKO w K. stwierdziło, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Wskazało, iż przepisem prawa materialnego, w oparciu o który wydaje się orzeczenie w sprawie zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów, jest 41a ust. 4a ustawy o odpadach w związku z art. 41a ust. 6 tej ustawy a wnioskowanie podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie m. in. zbierania odpadów, o zmianę posiadanego zezwolenia wynika z treści art. 14 ustawy zmieniającej. Zatem podstawą prawną zaskarżonej decyzji nie mógł być art. 14 ust. 8 ustawy zmieniającej gdyż ten dotyczy wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia - z powodu odmowy zmiany decyzji zezwalającej na podstawie m. in. art. 41a ust. 4a. Prawidłową podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia winien stanowić art. 41a ust. 4a w związku z art. 41 a ust. 6 ustawy i to on tę podstawę prawną stanowi. Kolegium wskazało, iż w sprawie wydane zostało postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...]r. nr [...]w sprawie: 1/ negatywnego zaopiniowania spełnienia wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej przez firmę A (NIP; 6[...], REGON [...]) zlokalizowanej na działce nr [...] obręb S. przy ul. [...] w G., oraz 2/ nie stwierdzenia zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej zawartymi w dokumentacji pn. "[...], a tym samym nie stwierdzono zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w postanowieniu Komendanta Miejskiego PSP w G. z dnia [...]r., znak sprawy [...]. W tej sytuacji zdaniem Kolegium organ właściwy w sprawie zmiany decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów był zobligowany do odmowy zmiany tej decyzji w przypadku, gdy postanowienie komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej negatywnie zaopiniowało spełnienie wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej lub zgodność z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym oraz w postanowieniu uzgadniającym. W konsekwencji negatywna opinia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej skutkowała zasadnie podjęciem decyzji odmownej przez Prezydenta Miasta G. Końcowo Kolegium wskazało z powołaniem się na stanowisko P. Ćwieka: do zezwolenia na gospodarowanie odpadami po zmianach z 20 lipca 2018 r. Komentarz praktyczny. LEX/el. 2020), iż za prawidłowe należy uznać zastosowanie art. 64 § 2 kpa w sprawie w zakresie uzupełnienia niekompletnego wniosku strony o zmianę decyzji zezwalającej na gospodarowanie odpadami. Art. 14 ust. 4 ustawy nie wyłączył bowiem stosowania art. 64 § 2 kpa, a zatem nie było podstaw do ewentualnego przyjęcia, że posiadane przez Stronę zezwolenie na zbieranie odpadów w zakresie określonym przepisem art. 14 ust. 4 ustawy zmieniającej wygasło. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona zakwestionowała decyzję SKO. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie pełnomocnik strony podniósł, iż po wydaniu decyzji zostało wydane postanowienie przez Komendanta Straży Pożarnej z [...] r. i przedłożył je do akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325., dalej P.p.s.a.), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a.). Z kolei z brzmienia art. 145 § 1 P.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Rozpoznając skargę i nie będąc związany jej zarzutami ( art. 134 p.p.s.a.) Sąd doszedł do przekonania, iż wydana decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Materialnoprawną podstawą wydania decyzji w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018 r. Poz. 1592 ze zm., dalej też jako: ustawa zmieniająca). W myśl art. 14 ust. 1 tej ustawy osiadacz odpadów, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, jest obowiązany, w terminie do dnia 5 marca 2020 r., złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji, wskazując we wniosku: 1) maksymalną masę poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w okresie roku; 2) największą masę odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającą z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów; 3) całkowitą pojemność (wyrażoną w Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów; 4) proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 48a ustawy zmienianej w art. 1. Ust. 2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, posiadacz odpadów dołącza: 1) operat przeciwpożarowy, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1; (.....). 2) - nie wydano, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie odpadów lub nie wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 194 tej ustawy, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł; Jak stanowi natomiast art. 42 ust. 4b pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U z 2020r poz. 2020) do wniosku o zezwolenie na zbieranie odpadów oraz do wniosku o zezwolenie na przetwarzanie odpadów dołącza się: operat przeciwpożarowy, zawierający warunki ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów, uzgodnione z komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej, wykonany przez: a)rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, o którym mowa w rozdziale 2a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej - w przypadku gdy organem właściwym jest marszałek województwa albo regionalny dyrektor ochrony środowiska, b)osobę, o której mowa w art. 4 ust. 2a tej ustawy - w przypadku gdy organem właściwym jest starosta; W myśl natomiast ust.7 art. 14 ustawy zmieniającej właściwy organ zmienia decyzje, o których mowa w ust. 1, wskazując: 1) maksymalną masę poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w okresie roku; 2) największą masę odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającą z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów; 3) całkowitą pojemność (wyrażoną w Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów; 4) wymagania wynikające z warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów. 8. Jeżeli właściwy organ odmówi zmiany decyzji, o której mowa w ust. 1, na podstawie art. 41a ust. 4a lub art. 46 ust. 1-1f ustawy zmienianej w art. 1, właściwy organ cofa decyzję, o której mowa w ust. 1. Zgodnie zaś z art. 41a ust. 1a ustawy o odpadach zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów są wydawane po przeprowadzeniu przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej kontroli instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub miejsc magazynowania odpadów, w których ma być prowadzone przetwarzanie odpadów lub zbieranie odpadów, w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt. 1, oraz w postanowieniu, o którym mowa w art. 42 ust. 4c. Z powołanych przepisów wynika zatem, że warunkiem wydania decyzji zmieniającej posiadaną przez przedsiębiorcę decyzji, jest spełnienie przez przedsiębiorcę wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt. 1. Tymczasem wg organów obu instancji przedsiębiorca nie spełnił wymogów prawa w tym zakresie, gdyż jak organ twierdzi z postanowienia Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...]r. nr [...]wynika negatywa opinia co do spełnienia wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej przez firmę A (NIP; [...], REGON [...]) zlokalizowanej na działce nr [...] obręb S. przy ul. [...] w G., oraz wynika brak stwierdzenia zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej zawartymi w dokumentacji pn. "[...]" - wykonanej w [...] r. przez mgr inż. J.M. - specjalistę ds. ochrony przeciwpożarowej (nr upr. [...]). Jak wskazano podczas czynności kontrolnych ujawniono, iż w miejscu prowadzenia działalności przez firmę A nie zapewniono wody do zewnętrznego gaszenia pożaru. W sytuacji zatem gdy nie można stwierdzić zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowymi zawartymi w Operacie Przeciwpożarowym zdaniem Kolegium decyzja wydana przez organ I instancji jest prawidłowa. Oceny prawnej Kolegium zawartej w treści spornej decyzji skład orzekający w sprawie nie podziela. W treści decyzji nie podano bowiem jakichkolwiek argumentów mających uzasadniać wydaną decyzję. W operacie Przeciwpożarowym z [...] r. dla A, ul. [...] w G. wskazano w punkcie 5. Przygotowanie terenu - placu tymczasowego magazynowymi odpadów do prowadzenia działań ratowniczo – gaśniczych, a w punkcie 5.1.Zaopatrzenie w wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru. Wskazano w szczególności, iż zgodnie z przepisami § 41.1 [8] wymagana ilość wody do celów przeciwpożarowych dla strefy pożarowej z odpadami stałymi poza budynkiem powinna wynosić co najmniej 20 dm ³/s. Gęstość obciążenia ogniowego w strefie pożarowej wynosi 2000 - 4000 MJ/m², a powierzchnia nie przekracza 1000 m. W rejonie placu tymczasowego magazynowania odpadów (opon) występuje sieć wodociągowa (gminna/miejska) z hydrantami DN 80 znajdującymi się przy ul. Wschodniej w odległości; - jeden hydrant w odległości do 75 m i nie bliżej niż 5 m od placu magazynowego (ok. 11 m), - drugi hydrant w odległości do 150 m. Wydajność każdego z hydrantów powinna wynosić co najmniej 10 dm³/s przy ciśnieniu nominalnym co najmniej 0,2 MPa. Miejsce lokalizacji hydrantów oznakowane jest zgodnie z PN. Lokalizację hydrantów pokazano na ppoż. planie sytuacyjnym. Podniesiony operat przeciwpożarowy spełniał wymogi prawa co zostało zaakceptowane przez Komendanta Straży Pożarnej. Tymczasem w postanowieniu wydanym w wyniku czynności kontrolnych przy ul. [...] w G. przez Komendanta Straży Pożarnej, który to stanowi podstawowy dowód w sprawie w oparciu, o który organy podjęły decyzje negatywne dla strony jest to, iż w trakcie czynności kontrolnych ujawniono, że w miejscu prowadzenia działalności przez firmę A na działce nr [...] obręb S. przy ul. [...] w G. nie zapewniono wody do zewnętrznego gaszenia pożaru. A to z kolei spowodowało, iż organy uznały iż nie można stwierdzić zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej zawartymi w Operacie przeciwpożarowym. Wyżej wymienione uchybienie stanowi bowiem również niezgodność z przepisami przeciwpożarowymi. W tym zakresie organy nie dokonały jednak żadnej analizy dokonanych ustaleń kontrolnych do wymogów wynikających ze sporządzonego operatu przeciwpożarowego. Samo stwierdzenie zawarte w treści postanowienia Komendanta Straży Pożarnej, iż nie zapewniono wody do zewnętrznego gaszenia pożaru w żaden sposób nie wskazuje których wymogów zawartych w treści w/w operatu nie spełniono. Nie podano w szczegółach i nie omówiono uchybień po stronie przedsiębiorcy w zestawieniu z obowiązkami określonymi w operacie przeciwpożarowym. Ten zaś operat, realizacja warunków w nich ustanowionych w zakresie spełnienia wymagań określonych w przepisach przeciwpożarowych stanowił punkt wyjścia dla organów w zakresie oceny spełnienia wymogów prawnych warunkujących wydanie decyzji w przedmiocie zezwolenia. Rzeczą zatem i obowiązkiem jednocześnie organu było wykazanie na czym polegają zaniedbania przedsiębiorcy z powodu których wydana została decyzja negatywna dla strony. Takiej argumentacji w powiązaniu z przepisami prawa w sprawie brak, co oznacza naruszenie art. 107 kodeksu postępowania administracyjnego. Jak stanowi art. 107 § 3 k.p.a. elementem koniecznym uzasadnienia każdej decyzji administracyjnej jest wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Poprawne pod względem merytorycznym uzasadnienie ma kluczowe znaczenie dla realizacji zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a., zgodnie z którą organ administracji jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania decyzji bez stosowania środków przymusu. Tych elementów brak w spornej decyzji. Organy w obu decyzjach, kwestię spełnienia wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej lub zgodność z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym oraz w postanowieniu uzgadniającym zawarły w jednym zdaniu, bez jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie. Zaskarżona decyzja wymyka się zatem spod kontroli Sądu i z tego względu nie może się ostać w obrocie prawnym. Wskazane powyżej uchybienia wymagały więc uchylenia zaskarżonej decyzji celem ponownej oceny ustaleń kontrolnych przez organ zgodnie z wymogami wynikającymi z omówionych wyżej przepisów prawa. W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Wskazania co do dalszego postępowania w sprawie wynikają z treści wydanego orzeczenia.