VI SA/Wa 1605/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Dorota Dziedzic – Chojnacka (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 września 2021 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] marca 2021 r. Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej (dalej: "UP RP" lub "organ"), działając na podstawie art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 3 w związku z art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 324, dalej: "Pwp"), odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny Logistics Park [...] zgłoszony w dniu [...] stycznia 2020 r. pod numerem [...] przez [...] (dalej: "skarżąca" lub "zgłaszający"). W uzasadnieniu skarżonej decyzji UP RP podniósł, że w dniu [...] stycznia 2020 r. za numerem [...] został zgłoszony przez skarżącą w celu uzyskania prawa ochronnego znak słowny Logistics Park [...] przeznaczony do oznaczania następujących usług w klasach: 37: budowanie dróg kolejowych; budowa linii kolejowych; budowa infrastruktury kolejowej; konserwacja torów kolejowych; 39: wynajmowanie linii kolejowych; rezerwowanie transportu kolejowego; wynajmowanie transportu kolejowego; dostawa towarów drogą kolejową; usługi kolejowego transportu towarowego; usługi w zakresie organizowania transportu kolejowego; transport kolejowy; transport towarów koleją.  W związku z dokonanym zgłoszeniem UP RP pismem z 10 marca 2020 roku poinformował zgłaszającego o przesłankach wynikających z art. 1291 Pwp oraz wezwał do wypowiedzenia się w tej sprawie w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia pisma. W stanowisku przedstawionym na piśmie z 25 marca 2020 r. skarżąca podniosła, że znak jest zgłoszony w kontekście działalności zgłaszającego w zakresie prowadzonej inwestycji polegającej na budowie Parku Logistycznego. Skarżąca wskazała, że koncepcja parku logistycznego to jedna z najważniejszych inwestycji w Polsce oraz dokonała obszernego opisu projektu w zakresie przedstawienia szczegółowego planu Parku logistycznego i jego budowy oraz celów realizacji. Zgłaszający podniósł, że charakter odróżniający znaku polega na tym, iż znak towarowy pozwala na zindywidualizowanie usług, dla których został zgłoszony, jako pochodzących z określonego przedsiębiorstwa oraz że wystarczy aby znak umożliwiał właściwemu kręgowi odbiorców określenie pochodzenia usług od konkretnego przedsiębiorcy. Na koniec skarżąca dodała, iż zgłoszony znak niewątpliwie sugeruje przeciętnemu odbiorcy na usługi świadczone wyłącznie przez zgłaszającego, bowiem w przestrzeni publicznej [...] i park logistyczny związane są z usługami transportu kolejowego świadczonymi przez zgłaszającego. Konkludując, zgłaszający podkreślił, iż zgłoszenie spełnia wszystkie wymagane powołaną ustawą przesłanki i wniósł o rejestrację znaku. UP RP przytoczył treść art. 1291 Pwp. Organ podkreślił, że część oznaczeń będzie pozbawiona zdolności odróżniającej ze względu na treści, które oznaczenia będą niosły ze sobą. Zdaniem organu opisowo-informacyjny charakter oznaczenia eliminuje możliwość jego rejestracji. A taki charakter ma oznaczenie, jeżeli wykazując wystarczająco bezpośredni i konkretny związek z przypisanymi mu towarami lub usługami, może pozwolić docelowemu kręgowi odbiorców natychmiast i bez głębszego zastanowienia dostrzec w nim opis towarów lub usług lub jednej z ich podstawowych cech. Zdaniem UP RP, zgłoszony znak towarowy nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w stosunku do usług zawartych w wykazie przedmiotowego oznaczenia. W rzeczonej sprawie przedmiotowe oznaczenie składa się z określenia zapisanego w języku angielskim, tj. Logistics Park [...]. Słowa składające się na dane oznaczenie posiadają bowiem konkretne znaczenie, mianowicie: [...] tj. w języku polskim [...] to nazwa miejscowości w woj. [...], natomiast Logistics Park/PARK LOGISTYCZNY to teren wraz ze sprzętem, budynkami i infrastrukturą przygotowany do prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto pojęcie Park Logistyczny (centrum magazynowe) jest definiowany jako "obiekt przestrzenny z właściwą mu organizacją i infrastrukturą umożliwiającą różnym niezależnym przedsiębiorstwom wykonywanie czynności na towarach w związku z ich magazynowaniem i przemieszczaniem między nadawcą i odbiorcy" (w tym miejscu organ powołał źródło tej definicji, wskazując na pracę naukową B. Stopczyńskiego dotyczącą m.in. roli parków logistycznych). Oceniając zgłoszone oznaczenie, organ stwierdził, że ma charakter ogólnoinformacyjny i samo w sobie jest nośnikiem informacji o rodzaju i właściwościach usług do oznaczenia, których jest przeznaczone wraz ze wskazaniem miejsca ich świadczenia [...]. Opisowy charakter oznaczenia może w ocenie organu spowodować, że potencjalni odbiorcy nie będą go traktować jako czyjegoś znaku towarowego, lecz jako znak niosący jedynie określone informacje. Przeciętnie zorientowany odbiorca usług, zdaniem UP RP, nie będzie w stanie odróżnić, czy wyrazy w danym tekście są używane jako zarejestrowany znak danego przedsiębiorcy czy też jako opis oferowanych usług. Organ podniósł, że w odniesieniu do przeznaczenia zgłoszonego przez skarżącą oznaczenia dla oznaczania wskazanych we wniosku usług, zgłoszone oznaczenie rozpatrywane w całości jest jedynie oznaczeniem informującym o właściwościach usług poprzez wskazanie, iż będą to usługi o charakterze logistycznym, głównie dotyczące transportu towarów przeznaczone na potrzeby funkcjonalności całej infrastruktury Parku Logistycznego, ze wskazaniem miejsca docelowego świadczenia usług, tj. w [...]. Przeciętny odbiorca po zetknięciu się z usługą oznaczoną danym oznaczeniem otrzyma komunikat, że usługi nim sygnowane to usługi mające na celu realizację przedsięwzięcia, a więc wybudowanie PARKU LOGISTYCZNEGO poprzez przygotowanie terenu pod budowę budynków, magazynów, dróg, placów oraz zapewnienie mu wyposażenia, magazynowania i transportu w określonym miejscu tj. w miejscowości [...]. Zdaniem organu relewantnym kręgiem odbiorców dla przedmiotowego oznaczenia będą użytkownicy infrastruktury kolejowej czyli przedsiębiorcy, dla których w prowadzeniu działalności jest niezbędne wykorzystanie środków kolej np. w celu transportu określonych towarów. W odniesieniu do usług budowlanych należy podkreślić iż w rzeczonym przypadku usługi są świadczone na dużą skalę przemysłową, gdyż są związane z realizacja dużego obiektu logistycznego. Uważa się, iż strategia marketingowa firm budowlanych kieruje swoją ofertę do szerokiego kręgu odbiorców uwzględniając specjalistów z zakresu usług budowlanych. Zapotrzebowanie na rynku obecnie jest bardzo wysokie ze względu na ciągle postępujący rozwój gospodarczy, a także polepszenie się warunków życia a producenci sektorów przemysłowych mogą oferować szeroki wachlarz kompleksowych usług budowlanych z zakresu budowy linii kolejowych, prac konserwacyjnych i naprawczych w ten sposób zaspokajają wymagania klientów, umacniając swoją pozycję rynkową. W ocenie UP RP, odbiorca zamierzający skorzystać z usług budowlanych sygnowanych znakiem towarowym Logistics Park [...] nie rozpozna tegoż znaku jako określenie identyfikujące jego pochodzenie, lecz jako bezpośrednie oznaczenie wskazujące na rodzaj towaru, z jakim ma do czynienia, lub wskazujące na pochodzenie realizacji usługi. Okoliczność podniesiona przez zgłaszającego, że jest on zarządcą infrastruktury kolejowej w [...] i powadzi przedsięwzięcie polegające na budowie parku logistycznego i to dlatego zgłoszony znak będzie indywidualizował zgłaszającego z prowadzoną działalnością nie ma, w ocenie UP RP, znaczenia w sprawie o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy. W niniejszym postępowaniu UP RP bierze bowiem pod uwagę wykaz usług, dla jakich został zgłoszony znak towarowy, i nie jest uprawniony do analizy profilu działalności przedsiębiorcy i jakie funkcje pełni w firmie. Organ podkreślił, że struktury organizacyjne w firmach podlegają ciągłym zmianom personalnym i organizacyjnym a UP RP nie ma wpływu na czynniki wewnętrzne firmy, natomiast prawo na znaku towarowym zostaje udzielone na docelowe oznaczenie w połączeniu z konkretnym wykazem usług, dla których wnioskował go zgłaszający. Co więcej, organ nie neguje faktu prowadzenia przez zgłaszającego przedsiębiorstwa, które zostało objęte jego profilem działalności. Organ także nie kwestionuje, iż to zgłaszający jest odpowiedzialny za projekt i budowę parku logistycznego. Niemniej jednak prawo ze znaku towarowego jest prawem wyłącznym, tak więc uprawniony ze znaku uzyskuje monopol na posługiwanie się znakiem z chwilą uzyskania prawa ochronnego na całym terytorium RP. Organ podkreślił brak posiadania przez oznaczenie Logistics Park [...] zdolności odróżniającej, tzn. oznaczenie z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy nie wykazuje asocjacji z konkretnym przedsiębiorcą ani nie posiada cech fantazyjnych, które mogłyby spowodować, że stałoby się odróżnialne w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, co skutkuje tym, iż wyrażenie powinno zostać dostępne dla wszystkich ze względu na swój ogólnoinformacyjny charakter. Skarżąca zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższą decyzję UP RP. Skarżąca zarzuciła jej naruszenie: 1. prawa materialnego, tj. art. 1291 ust. 1 pkt 3 Pwp poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż zgłoszony przez skarżącą słowny znak towarowy Logistics Park [...] nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w stosunku do usług zawartych w wykazie przedmiotowego oznaczenia; 2. prawa materialnego, tj. art. 1291 ust. 1 pkt 3 Pwp poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż zgłoszony przez skarżącą słowny znak towarowy Logistics Park [...] składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności; 3. przepisów postępowania, a mianowicie art. 7 kpa, 77 § 1 kpa i 80 kpa w zw. z art. 252 Pwp przez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i ustalenie, że znak towarowy słowny Logistics Park [...] nie posiada zdolności odróżniającej z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy i nie wykazuje asocjacji ze skarżącą. Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy słowny Logistics Park [...] zgłoszony pod nrem [...] przez skarżącą oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku, o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia. W działaniu organu wydającego decyzje Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i zastosowania do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Odnosząc się do meritum zaskarżonej decyzji UP RP, wskazać należy, co następuje. Art. 1291 Pwp określa, jakie przesłanki muszą być spełnione, aby dane oznaczenie mogło być uznane za znak towarowy posiadający znamiona odróżniające. Podstawową zasadą uzyskania ochrony na dane oznaczenie jest posiadanie dostatecznych znamion odróżniających, które pozwolą na zindywidualizowanie danego towaru lub usługi na rynku wśród towarów i usług tego samego rodzaju pochodzących od innych przedsiębiorstw. Znak towarowy powinien zatem posiadać ujętą abstrakcyjnie zdolność do odróżniania oraz ocenianą w odniesieniu do towarów i usług, dla jakich został zgłoszony zdolność odróżniającą, tzn. posiadać dostateczne znamiona odróżniające. Wyróżniający charakter znaku polega na wyposażeniu znaku w takie cechy, które w świadomości uczestników obrotu gospodarczego w sposób niebudzący wątpliwości wskazując, że towar w ten sposób oznaczony pochodzi od określonego, tego samego przedsiębiorstwa (tak m.in. (w:) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 marca 2002 r., sygn. akt II SA 3847/01, Monitor Prawniczy z 2002, Nr 10, poz. 436). Ta właściwość jest warunkiem spełnienia przez dane oznaczenie najważniejszej z funkcji, jaką ma pełnić znak towarowy. Część oznaczeń będzie pozbawiona zdolności odróżniającej ze względu na treści, które oznaczenia będą niosły ze sobą, o czym stanowi art. 1291 ust. 1 Pwp. W szczególności opisowo-informacyjny charakter oznaczenia eliminuje możliwość jego rejestracji. A taki charakter ma oznaczenie, jeżeli wykazując wystarczająco bezpośredni i konkretny związek z przypisanymi mu towarami lub usługami, może pozwolić docelowemu kręgowi odbiorców natychmiast i bez głębszego zastanowienia dostrzec w nim opis towarów lub usług lub jednej z ich podstawowych cech (por. wyroki Sądu pierwszej Instancji z 19 listopada 2009 r. ze spraw połączonych T-64/07 - T-66/07 oraz w sprawach połączonych T-200/07- 202/07). Organ w zaskarżonej decyzji dokonał oceny znaku towarowego słownego Logistics Park [...] właśnie pod kątem art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 3 Pwp. Zgodnie z tym przepisem nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone (pkt 2) lub składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (pkt 3). Należy przy tym pamiętać, iż w orzecznictwie i doktrynie uznaje się, że przesłanki z art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 3 Pwp przenikają się, tj. jeśli znak towarowy zostanie uznany za opisowy, zgodnie z art. 1291 ust 1 pkt 3 Pwp, to taki znak nie spełnia również przesłanek z art. 1291 ust. 1 pkt 2 Pwp. tj. znak opisowy nie nadaje się do odróżnienia w obrocie dla usług, dla jakich był zgłoszony. Sąd podziela pogląd organu, że zgłoszony znak towarowy nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w stosunku do usług zawartych w wykazie przedmiotowego oznaczenia. Organ dokonał w skarżonej decyzji prawidłowej oceny znaczenia słów użytych w zgłoszonym znaku. Na stronie 3 zaskarżonej decyzji UP RP wskazał, że przedmiotowe oznaczenie składa się z określenia zapisanego w języku angielskim tj. Logistics Park [...]. Słowa składające się na dane oznaczenie posiadają konkretne znaczenie, mianowicie: [...], po polsku [...] to nazwa miejscowości w woj. [...] ([...]), natomiast Logistics Park/PARK LOGISTYCZNY to teren wraz ze sprzętem, budynkami i infrastrukturą przygotowany do prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto, pojęcie Park Logistyczny (centrum magazynowe) jest definiowany jako "obiekt przestrzenny z właściwą mu organizacją i infrastrukturą umożliwiającą różnym niezależnym przedsiębiorstwom wykonywanie czynności na towarach w związku z ich magazynowaniem i przemieszczaniem między nadawcą i odbiorcą" [Fechner 2004, s. 24]; (z: pracy naukowej, Bartłomiej Stopczyński, Rola centrów i parków logistycznych w budowaniu przewagi konkurencyjnej przedsiębiorstw, str. 31-32, PRZEDSIĘBIORCZOŚĆ I ZARZĄDZANIE TOM XV, ZESZYT 5, CZĘŚĆ III, Wydawnictwo Społecznej Akademii Nauk; Wersja elektroniczna publikacji dostępna na stronie: http://piz.san.edu.pl)". Analiza leksykalna dokonana przez organ słów użytych we wnioskowanym oznaczeniu jest, zdaniem Sądu, prawidłowa, aczkolwiek UP RP nie ustrzegł się w tym zakresie pewnych naruszeń prawa w postaci skrótów myślowych, które to naruszenie jednak, w ocenie Sądu, nie miało w tym wypadku wpływu na wynik sprawy. Jak słusznie UP RP zauważył, zgłoszony znak towarowy stanowi określenie zapisane w języku angielskim tj. Logistics Park [...]. NSA w wyroku z 9 grudnia 2011 r. (sygn. akt II GSK 1346/10, LEX nr 1134648) stwierdził, iż co do zasady na gruncie art. 129 ust. 2 pkt 2 Pwp (w poprzednio obowiązującym stanie prawnym) terminy obcojęzyczne podlegają tym samym regułom, co oznaczenia krajowe, przy czy w doktrynie podkreśla się, że: "Ocena zdolności odróżniającej znaku zawierającego słowa z języków obcych powinna być dokonywana w oparciu o znajomość danego zwrotu (słowa) przez przeciętnego odbiorcę danych towarów w Polsce. (...). Należy zwrócić uwagę, że dla dokonania oceny znajomości słowa pochodzącego z języka obcego Trybunał w sprawie Matratzen [wyrok Trybunału I Izba z dnia 9 marca 2006 r., nr C-421/04 Matratzen Concord AG przeciwko Hukla Germany S.A. – dopow. NSA] nakazał odnieść się ogólnie do zainteresowanych odbiorców w państwie członkowskim" (tamże). Natomiast NSA w wyroku z 20 marca 2003 r. (sygn. akt II SA 92/02, LEX nr 698011) uznał, że ocena ma być dokonana z perspektywy znaczącej części krajowych nabywców towarów oznaczonych znakiem zawierającym element obcojęzyczny (tak też NSA w wyroku z 13 listopada 2019 r. sygn. II GSK 3103/17). Zdaniem Sądu, mimo że sformułowanie "Logistics Park" pochodzi z języka angielskiego, w którym oznacza "Park Logistyczny", ze względu na swoje podobieństwo do odpowiadającego mu wyrażenia polskiego oraz generalnie dość dobrą znajomość języka angielskiego (nazywanego ze względu na swoją powszechność "współczesną łaciną") w Polsce, uznać należy, że będzie prawidłowo rozumiany w języku polskim, zwłaszcza wśród przedsiębiorców z branż będących grupami docelowymi odbiorców usług objętych zgłoszonym znakiem. Nie zajdzie w tym przypadku ryzyko niezrozumienia opisowości tego znaku. Powyższe dotyczy także zamiany typowo polskiej litery "ł" w "l" w nazwie "[...]". Dla przeważającej zatem części odbiorców polskich znaku Logistics Park [...] będzie znakiem opisowym. Analizy tej zabrakło, co prawda, w uzasadnieniu skarżonej decyzji, jednak nie miało to wpływu na wynik sprawy. Podkreślić należy, że co do zasady, znak składający się z połączenia słów, które mają charakter opisowy względem oznaczanych towarów (usług), ma także charakter opisowy względem tych towarów. "Odmienna kwalifikacja takiego znaku musi nastąpić wówczas, gdy kombinacja elementów (słów) stanowi coś więcej, niż prostą sumę elementów składowych (v. wyrok TSUE w sprawie C-265/00, Campina Melkunie, pkt 39-41, wyrok z 15 września 2005 r. w sprawie C-37/03 P BiolD przeciwko OHIM, pkt 29)". Taka sytuacja w tej sprawie nie występuje. Kombinacja poszczególnych elementów (słów) nie stanowi bowiem tu niczego więcej niż prostą sumę elementów składowych. Skarżąca zarzuca organowi błędne ustalenie kręgu odbiorców. Zarzut ten nie jest zasadny, gdyż skarżąca odnosi się do przy takiej argumentacji do swojej faktycznej działalności, jaką wykonuje na rynku, oraz swojego faktycznego kręgu odbiorców. Organ natomiast słusznie ocenił przeciętny krąg odbiorców usług, dla jakich został zgłoszony przedmiotowy znak, wskazując na stronie 4 zaskarżonej decyzji, iż kręgiem odbiorców są użytkownicy infrastruktury kolejowej czyli przedsiębiorcy, dla których w prowadzeniu działalności jest niezbędne wykorzystanie środków kolei, np. w celu transportu określonych towarów, a także specjaliści z zakresu usług budowlanych. Słusznie podnosi UP RP, że ocena kręgu odbiorców dokonywana jest abstrakcyjnie, w odniesieniu do wskazanych w podaniu towarów i usług, nie zaś do faktycznej działalności skarżącej. Organ w decyzji poddał analizie zgłoszone oznaczenie słowne w odniesieniu do wskazanego zakresu ochrony i jak będzie ono postrzegane przez właściwy krąg odbiorców. Co więcej, organ wskazał w zaskarżonej decyzji, że do kręgu odbiorców należą przedsiębiorcy, dla których w prowadzeniu działalności jest niezbędne wykorzystanie środków kolei, z pewnością do takiej grupy przedsiębiorców zalicza się również przewoźników kolejowych. Argument skarżącej o błędnym ustaleniu przez organ kręgu odbiorców jest więc niezasadny. UP RP uznał, iż oceniając zgłoszone oznaczenie, należy stwierdzić, że ma charakter ogólnoinformacyjny i samo w sobie jest nośnikiem informacji o rodzaju i właściwościach usług do oznaczenia, których jest przeznaczone, wraz ze wskazaniem miejsca ich świadczenia, tj. [...] (ang. [...]). Ustalenia organu w tym zakresie są słuszne. Opisowy charakter oznaczenia może spowodować, że potencjalni odbiorcy nie będą go traktować, jako czyjegoś znaku towarowego, lecz jako znak niosący jedynie określone informacje. Przeciętnie zorientowany odbiorca usług nie będzie w stanie odróżnić, czy wyrazy w danym tekście są używane jako zarejestrowany znak danego przedsiębiorcy czy też jako opis oferowanych usług. Organ wskazał w zaskarżonej decyzji, że w odniesieniu do wskazanych usług w klasie 37 i 39 zgłoszone oznaczenie rozpatrywane w całości jest jedynie oznaczeniem informującym o właściwościach usług poprzez wskazanie, iż będą to usługi o charakterze logistycznym, głównie dotyczące transportu towarów przeznaczone na potrzeby funkcjonalności całej infrastruktury Parku Logistycznego ze wskazaniem miejsca docelowego świadczenia usług, tj. w [...]. Przeciętny odbiorca, po zetknięciu się z usługą oznaczoną danym oznaczeniem, otrzyma komunikat, iż usługi nim sygnowane to usługi mające na celu realizację przedsięwzięcia, a więc wybudowanie PARKU LOGISTYCZNEGO (ang. Logistics Park) poprzez przygotowanie terenu pod budowę budynków, magazynów, dróg, placów oraz zapewnienie mu wyposażenia, magazynowania i transportu w określonym miejscu tj. w miejscowości [...] (ang. [...]). Przedmiotowe oznaczenie nie wykazuje żadnych cech dystynktywnych, a jedynie takie cechy, które służą odbiorcy do identyfikacji zakresu ochrony, które wskazują przede wszystkim na rodzaj i właściwości, a nie identyfikują ich pochodzenia. Organ, ustalając więc, iż zgłoszony znak towarowy słowny Logistics Park [...] jest opisowy, a więc nie może być znakiem towarowym, ze względu na brak zdolności odróżniającej, wziął pod uwagę całość zebranego materiału dowodowego, w szczególności prawidłowo ustalił znaczenie słów zawartych w znaku, prawidłowo ustalił krąg odbiorców tego znaku. UP RP, biorąc pod uwagę te okoliczności, a także usługi dla jakich został zgłoszony przedmiotowy znak, prawidłowo dokonał całościowej oceny znaku towarowego oraz prawidłowo ustalił wrażenie, jakie wywiera ten znak na przeciętnym odbiorcy, tj. opisowość tego znaku. Organ przy tej ocenie kierował się prawidłowym rozumieniem art. 1291 ust 1 pkt 2 i 3 Pwp oraz dorobkiem doktryny i orzecznictwa. Organ w swojej ocenie wziął również pod uwagę zasadę słusznych interesów obywateli. Zgodnie z tą zasadą UP RP uznał, że w omawianym przypadku powinien mieć na względzie nie tylko interes skarżącej, ale także interes ogółu społeczeństwa i przedmiotowe oznaczenie pozostawić w domenie wspólnej. Konkluzje organu w tym zakresie są, zdaniem Sądu, słuszne. Ponadto organ w zaskarżonej decyzji odniósł się do dodatkowych argumentów zgłaszającego, odnoszących się do materiałów przedstawionych przez skarżącą na etapie postępowania zgłoszeniowego. Organ prawidłowo wskazał, że faktyczne działania skarżącej nie mają znaczenia w niniejszej sprawie, ponieważ UP RP bierze pod uwagę przy swojej ocenie wykaz towarów i usług, dla jakich znak został zgłoszony, i nie analizuje profilu działalności przedsiębiorcy-wnioskodawcy. W istocie z materiałów przedstawionych przez skarżącą, tj. adresy stron internetowych, wynika, iż realizuje ona jeden z największych projektów budowlanych w Polsce i prowadzi przedsięwzięcie na dużą skalę. Tym samym na stronach internetowych widnieją informacje dotyczące samego projektu oraz że inwestycja Parku Logistycznego w [...] realizuje przedsiębiorca - zgłaszający jako podmiot odpowiedzialny za świadczenie usług transportu kolejowego. Niemniej jednak z tego materiału nie wynika, że oznaczenie składające się z wyrazów Park logistyczny [...] jest na tyle wyróżniające i posiada cechy abstrakcji, tak aby miało identyfikować konkretnego przedsiębiorcę. Wręcz przeciwnie, zdaniem Sądu, w przedmiotowym oznaczeniu nie występują cechy, które spowodują natychmiastowe skojarzenie danego oznaczenia ze źródłem jego pochodzenia od określonego podmiotu, tj. zgłaszającego. Oznaczenie to także nie jest na tyle abstrakcyjne oraz nie wytwarza żadnego fantazyjnego, wysublimowanego połączenia słownego, lecz składa się z prostych, niewyróżniających wyrazów. Skarżąca nie wyjaśniła ani w toku postępowania przed UP RP, ani przed sądem administracyjnym, w jaki sposób oznaczenie Logistics Park [...] może wskazywać źródło pochodzenia usług od niej jako konkretnego podmiotu. Skarżąca wyjaśniła jedynie, że prowadzi inwestycje i jest zarządcą infrastruktury kolejowej w [...], czego UP RP nie kwestionuje, ale nie ma to też znaczenia w niniejszej sprawie. Wskazywane przez skarżącą naruszenie art. 1291 ust. 1 pkt 3 Pwp motywowane jest wyłącznie tym, że zgłaszający ma odmienne zdanie w zakresie opisowości przedmiotowego oznaczenia i jest tym samym niezadowolony z wydania negatywnej dla niego decyzji. Jednak biorąc pod uwagę przeciętny krąg odbiorców, znaczenie słów, z jakich składa się znak towarowy, oraz usługi, dla jakich znak ten został zgłoszony, Sąd uznał, że organ doszedł do prawidłowego wniosku i zasadnie odmówił rejestracji znaku. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie art. 7 kpa, 77 § 1 kpa i 80 kpa, wskazać należy, co następuje. Zdaniem Sądu, organ nie naruszył ustanowione w art. 7, 77 i 80 kpa zasady mocy dowodowej i nie przekroczył zasady swobodnej oceny dowodów bądź dokonał ich dowolnej analizy. Wprost przeciwnie, organ przeprowadził wszystkie kroki w celu oceny zdolności odróżniającej oznaczenia. UP RP ustalił jego znaczenie, ustalił krąg odbiorców oznaczenia oraz ustalił, czy dla danych usług oznaczenie to w odniesieniu do danego kręgu odbiorców będzie opisowe. Przy tym organ wziął również pod uwagę inne argumenty podniesione przez zgłaszającego i odniósł się do nich. Organ przedstawił przy tym swój tok myślenia oraz zasady wynikające z orzecznictwa i doktryny, przy których należy kierować się taką oceną. Organ oparł swoją decyzje na dokładnym wyjaśnieniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. UP RP umożliwił skarżącej wypowiedzenie się w każdym stadium postępowania. Organ pismem z dnia 10 marca 2020 r. zawiadomił skarżącą o swoich wątpliwościach i umożliwił jej przedstawienie stanowiska i tym samych stosownych dowodów w sprawie. W oparciu o powyższe zasady organ przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego w oparciu o całościową analizę materiału dowodowego stwierdził, iż nadal istnieją przesłanki uzasadniające, iż znak jest pozbawiony zdolności odróżniającej. Powyższej wskazane okoliczności zadecydowały o konieczności wydania stosownej decyzji w sprawie w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 3 Pwp, w której organ dokładnie wyjaśnił powody odmowy udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy. W tym miejscu należy wskazać że naruszenie art. 80 kpa nie może sprowadzać się do przywołanego przez skarżącą stanu faktycznego przyjętego na podstawie własnej oceny dowodów. Organ ma, bowiem prawo do swobodnej oceny dowodów pod warunkiem, iż ta ocena nie jest dowolna, lecz opiera się na wnioskach poprawnie logicznych i musi pozostać potwierdzona na podstawie konkretnych materiałów dowodowych, chociażby zdanie skarżącej było odmienne. Tymczasem zgłaszający, powołując się na materiał dowodowy w sprawie, nie wykazał, iż nie tylko przeciętny odbiorca, ale także i profesjonalny będzie mógł dostrzec w zgłaszanym oznaczeniu identyfikacje konkretnego przedsiębiorcy. Nałożenie takiego oznaczenia na usługi, które są świadczone przez zarządców infrastruktury kolejowej, nie identyfikuje konkretnego źródła komercyjnego pochodzenia usług, ale informuje, iż pochodzą one od jakiegokolwiek podmiotu realizującego budowę parku logistycznego czyli wyodrębnionej przestrzeni z infrastrukturą w M. Znak zawiera więc słowa, których zestawienie nie daje żadnego nowego, odmiennego efektu znaczeniowego, poza tym, który wynika jasno z bezpośredniego zestawienia użytych wyrazów. Skarżąca zarzuca również przy tym, że organ błędnie ustalił, że zgłoszony znak towarowy nie wykazuje asocjacji ze zgłaszającym. Tymczasem skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika podczas całego postępowania przed UP RP, nie powoływała się na art. 130 Pwp, tj. nie wykazywała wtórnej zdolności odróżniającej przedmiotowego oznaczenia. Nie można bowiem wywnioskować tego jedynie z kilku wskazań, iż budowa Parku "jest niewątpliwe wiązana w przestrzeni publicznej oraz medialnej z działalnością zgłaszającego". Organ nigdy nie kwestionował, iż skarżąca prowadzi takowe przedsięwzięcie. Jednak skarżąca jednoznacznie nie powoływała się na nabycie wtórnej zdolności odróżniającej, co więcej nie przedstawiła żadnych dowodów świadczących o tym, że przeciętny krąg odbiorców w dacie zgłoszenia asocjował zgłoszony znak ze skarżącą. Za takie dowody nie można bowiem uznać podania kliku linków stron internetowych. Co więcej i w tym wypadku wydruki takich dowodów nie zostały przedstawione, a więc nie można ocenić wiarygodności, a przede wszystkim takich dowodów. Wobec czego nie można uznać, iż organ naruszył jakiekolwiek przepisy postępowania, w sytuacji kiedy stanowisko skarżącej w sprawie nie wskazywało na podnoszenie przez nią art. 130 Pwp, tj. nabycia wtórnej zdolności odróżniającej. Odnosząc się z kolei do argumentu dotyczącego rejestracji znaków towarowych słowno-graficznych należących do Skarżącej PARK LOGISTYCZNY [...][...] oraz LOGISTICS PARK [...][...], wskazać należy, co następuje. Skarżąca wskazuje, iż to samo oznaczenie słowne, co prawda w powiązaniu z graficznym, funkcjonuje już ponad pół roku w obrocie i niewątpliwe kojarzone jest z jej działalnością. Zdaniem Sądu, zarzut ten nie może być uznany za zasadny. Wskazane znaki towarowe to – jak sama przyznaje skarżąca - oznaczenia słowno-graficzne, w których oprócz opisowych elementów słownych powinny istnieć dodatkowe elementy graficzne. Najwidoczniej UP RP w odrębnej od tej sprawie uznał, że te elementy graficzne zadecydowały o tym, że oznaczenia te nabrały charakteru odróżniającego w zwykłych warunkach obrotu. Nie ma to jednak znaczenia w niniejszej sprawie dotyczącej znaku towarowego słownego, w którym elementów graficznych brakuje. Reasumując, Sąd uznaje, iż w przedmiotowej sprawie przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie nastąpiło naruszenie prawa materialnego ani procesowego. Końcowo Sąd wskazuje także na niedopuszczalność wniosku skarżącej o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez udzielenie prawa ochronnego na wnioskowany znak towarowy słowny. Sąd administracyjny bowiem, kontrolując działalność administracji publicznej, co do zasady upoważniony jest jedynie (zgodnie z przepisami P.p.s.a.) do wydawania – w przypadku uwzględnienie skargi - wyroków uchylających skarżone decyzje, a nie do ich zmiany. Nie dotyczy to ewentualnego umorzenia postępowania administracyjnego (wtedy gdy zaistnieją ku temu przesłanki), jednak takie rozstrzygnięcie również nie byłoby w niniejszej sprawie korzystne dla skarżącej (pomijając przesłanki do jego wydania, które tu nie wystąpiły), oczekującej od organu merytorycznego rozstrzygnięcia w postaci rejestracji znaku. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a.